Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi

Neslihan Çiçekli; Ayşe Doğruyol; Mukaddes Ayan

doi:10.69487/hemarge.737376

Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Öz Amaç; Cerrahi yoğun bakım ünitesinde çalışan yoğun bakım hemşirelerinin iş doyum düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte yürütülen bu araştırma Marmara bölgesinde bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde kardiyovasküler cerrahi yoğun bakım ünitesinde çalışan 111 kişi ile tamamlanmıştır. Katılımcılar Minnesota İş Doyumu Ölçeği ile kişisel bilgi formunu içeren anketi yanıtlamışlardır. Verilerinin değerlendirilmesinde SPSS 21 programı kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelerin iş doyum düzeyi genel puan ortalaması 100 puan üzerinden 61,55±10,75 olarak saptanmıştır. Katılımcıların hastane imkânları hakkında görüşlerine göre iş doyumu düzeyleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,001). Araştırmada katılımcıların cinsiyet, yaş, medeni durum, çalışma yılı ve eğitim durumlarına göre iş doyumu düzeyleri bakımından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamıştır (sırasıyla, p=0,173, p=0,621, p=0,291, p=0,644, p=0,280). Sonuç: Çalışmamızda hemşirelerin iş doyum düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu bulunmuştur. İş doyum düzeyinin düşük olduğu kriterlerde iyileştirme yapacak çalışmalar iş doyumunun yükseltilmesinde fayda sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

1. Rafferty AE,Griffin MA. Job Satisfaction İn Organizational Research. In D. A. Buchanan , A. Bryman (Eds.), The Sage Handbook Of Organizational Research Methods . Thousand Oaks, CA, : Sage Publications Ltd. 2009;196-212.
2. Razak LA , Bernal CG. Factors of Job Satisfaction in the Healthcare Industry, A quantitative analysis among nurses working in the Emergency Department in public hospitals in Sweden, Lund University, School of Economi and Management, Master Thesis,2018
3. Erşan EE, Yıldırım G, Doğan O, Doğan S. Sağlık çalışanlarının iş doyumu ile algılanan iş stresi ve aralarındaki ilişkinin incelenmesi.Anadolu Psikiyatri Dergisi 2013;14(1):15-21.
4. Nal M, Nal B.Sağlık Çalışanlarının İş Doyumu Düzeylerinin İncelenmesi: Bir Kamu Hastanesi Örneği. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 2018;8(1): 131-140.
5. Mullins JL. Management and organizational behavior, Seventh Edition, Pearson Education Limited, Essex 2005; 700-701.
6. Brief AP. Attitudes in and around organizations. Sage: Thousand Oaks, CA. Carter, M 2014, 'Vocation and altruism in nursing: The habits of practice', Nursing Ethics 1998;21(6):695-706.
7. Liu Y, Aungsuroch Y, Yunibhand J. Job satisfaction in nursing: a concept analysis study. International nursing review 2016;63(1):84.
8. Locke EA.‘What is job satisfaction?’,Organizational Behavior and Human Performance 1969;4(4): 309–336.

9. Durak İ, Serinkan C. Hemşirelerde İş Tatmini: Denizli Devlet Hastanesi Yoğun Bakım Ünitelerinde Bir Araştırma. Karaman İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 2007; 9(13):119-135.
10. Durmuş S, Günay O.Hemşirelerde İş Doyumu ve Anksiyete Düzeyini Etkileyen Faktörler. Erciyes Med J. 2007;29(2):139-146.
11. Tilev S, Beydağ KD. Hemşirelerin İş Doyum Düzeyi.Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi 2014;3(1):140-147.
12. Kahraman G, Engin E, Dülgerler Ş, Öztürk E.Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumları ve Etkileyen Faktörler,DEUHYO ED, 2011;4(1):12-18.
13. Akkamış O. İlköğretim 1. Ve 2. Kademe öğretmenlerin iş tatmini üzerine bir değerlendirme (yüksek lisans tezi).Yeditepe Üniversitesi,Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul,2010
14. Çam O, Akgün E, Gümüş BA, Bilge A, Keskin ÜG. Bir Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde Çalışan Hekim ve Hemşirelerin Klinik Ortamlarını Değerlendirmeleri İle İş Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2001;6(4):213-220.
15. Erbil N, Boston Ö. Ebe ve Hemşirelerin İş Doyumu,Benlik algısı ve Etkileyen Faktörler Atatürk Üniv. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2004;7(3):56-66.
16. Gölbaşı Z, Kelleci M, Doğan S. Relationships Between Coping Strategies, İndividual Characteristics and Job Satisfaction in a Sample of Hospital Nurses: Cross-Sectional Questionnaire Survey. Int J Nurs Stud. 2008;45(3):1800-1806.
17. Shields MA, Ward M. Improving Nurseretention In The National Health Service İn England: The Impact Of Job Satisfaction On İntentions To Quit. Journal Of Health Economic 2001;20(5): 677-701.
18. Aydın R, Kutlu Y. Hemşirelerde İş Doyumu ve Kişilerarası Çatışma İle İlgili Değişkenler ve İş Doyumun Çatışma Eğilimi İle Olan İlişkisinin İncelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2001;5(2):37-45.
19. Rao TK, Malik S. Job Satısfactıon Among Nurses: A Comparitive Study of Nurses Employed in Government and Private Hospitals. Bizn Bytes.J of Appld Mngement and Comp Scenc.2012;1(1):1-22
20. Yüksel- Kaçan C, Örsal Ö, Köşgeroğlu N. Hemşirelerde İş Doyumu Düzeyinin İncelenmesi, Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 2016;18(2-3): 1-12
21. Archibald C. Job Satisfaction among Neonatal Nurses. Pediatr Nurs 2006;32(2): 176-179.
22. Birgili F, Salış F, Özdemir S. Sağlık Çalışanlarının İş Doyumunu Etkileyen Bazı Etmenlerin İncelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi 201013(2):27-37.
23. Kocabıyık ZO, Çakıcı E. Sağlık Çalışanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2008; 9(3):132-138.
24. AL-Hussami MA. Study of Nurses' Job Satisfaction: The Relationship to Organizational Commitment, Perceived Organizational Support, Transactional Leadership, Transformational Leadership, and Level of Education. European Journal of Scientific Research 2008;22(2):286-295.
25. Çam O, Yıldırım S. Hemşirelerde İş Doyumu ve Etkileyen Faktörler. Türkiye Klinikleri J Nurs Sci 2010;2(1): 64-70.
26. Hanan AA. Job satisfaction of nurses in Ministry of Health Hospitals in Riyadh, Saudi Arabia, Institute of Public Administration, Saudi Med J, Vol 2002;23 (6)

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hemşirelik, Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Neslihan Çiçekli ^*
Türkiye

Ayşe Doğruyol
Türkiye

Mukaddes Ayan
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

24 Mart 2023

Gönderilme Tarihi

14 Mayıs 2020

Kabul Tarihi

20 Şubat 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 22 Sayı: 1-3

DOI

https://doi.org/10.69487/hemarge.737376

IZ

https://izlik.org/JA62ZJ94YT

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Çiçekli, N., Doğruyol, A., & Ayan, M. (2023). Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 22(1-3), 43-52. https://doi.org/10.69487/hemarge.737376

AMA

1.Çiçekli N, Doğruyol A, Ayan M. Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi. HEMARGE Dergisi. 2023;22(1-3):43-52. doi:10.69487/hemarge.737376

Chicago

Çiçekli, Neslihan, Ayşe Doğruyol, ve Mukaddes Ayan. 2023. “Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi”. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 22 (1-3): 43-52. https://doi.org/10.69487/hemarge.737376.

EndNote

Çiçekli N, Doğruyol A, Ayan M (01 Mart 2023) Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 22 1-3 43–52.

IEEE

[1]N. Çiçekli, A. Doğruyol, ve M. Ayan, “Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi”, HEMARGE Dergisi, c. 22, sy 1-3, ss. 43–52, Mar. 2023, doi: 10.69487/hemarge.737376.

ISNAD

Çiçekli, Neslihan - Doğruyol, Ayşe - Ayan, Mukaddes. “Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi”. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 22/1-3 (01 Mart 2023): 43-52. https://doi.org/10.69487/hemarge.737376.

JAMA

1.Çiçekli N, Doğruyol A, Ayan M. Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi. HEMARGE Dergisi. 2023;22:43–52.

MLA

Çiçekli, Neslihan, vd. “Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi”. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, c. 22, sy 1-3, Mart 2023, ss. 43-52, doi:10.69487/hemarge.737376.

Vancouver

1.Neslihan Çiçekli, Ayşe Doğruyol, Mukaddes Ayan. Yoğun Bakım Hemşirelerinin İş Doyumu Düzeylerinin Belirlenmesi. HEMARGE Dergisi. 01 Mart 2023;22(1-3):43-52. doi:10.69487/hemarge.737376