CEZA USUL HUKUKUNDA UZLAŞMA

Öz

Compromise, compromise of a crime within the scope of the suspect or the accused and the victim or of the victim in accordance with the provisions of the Law and the regulations and procedures or agreed to be anlaştırılmış refers to the end of the settlement process. Conciliation is an alternative dispute solution punitive sense of justice. For this reason, also known as restorative justice approach. In this study we will consider compromise the institution in terms of criminal procedural law. After giving an overview of the organization's amacanı Authority, will consider the nature of the benefits and legal requirements, and to apply for this institution telling, reconciliation, and which are not within the scope of introducing crimes. At the conclusion of our study is also included in the decisions of the Supreme Court in the concept of retributive justice will express drawbacks

Anahtar Kelimeler

• Settlement, Criminal, Criminal procedural law

CEZA USUL HUKUKUNDA UZLAŞMA

Öz

Uzlaşma, uzlaşma kapsamına giren bir suç nedeniyle, şüpheli veya sanık ile mağdur veya suçtan zarar görenin Kanun ve Yönetmelikteki usul ve hükümlere uygun olarak uzlaştırma süreci sonunda anlaştırılmış veya anlaşmış olmalarını ifade eder. Uzlaşma cezalandırıcı adalet anlayışına alternatif bir uyuşmazlık çözümüdür. Bu sebeple onarıcı adalet anlayışı diye de anılmaktadır. Biz bu çalışmamızda uzlaşma kurumunu ceza usul hukuku açısından ele alacağız. Kurum hakkında kısaca bilgi verdikten sonra kurumun amacanı, yararlarını ve hukuki niteliğini ele alacağız ve bu kuruma başvurabilmenin şartlarını anlatıp, uzlaşma kapsamına giren ve girmeyen suçları tanıtacağız. Yer yer Yargıtay kararlarına da yer verdiğimiz çalışmamızın sonuç kısmında da cezalandırıcı adalet anlayışının sakıncalarını ifade edeceğiz

Anahtar Kelimeler

• Uzlaşma, Ceza, Ceza Usul Hukuku

Kaynakça

1. Aladağ, Cengiz. Ceza Hukukumuzda Yeni Bir Kavram, www.ceza- bb.adalet.gov.tr/makale/188.doc , (indirilme tarihi: 28.03.2013)
2. Artuk, M. Emin & Gökcen, Ahmet & Yenidünya, A. Caner, Ceza Hukuku Genel Hükümler I. Ankara: Seçkin, 2002.
3. Çetin, H. Soner, Ceza Muhakemesi Kanunda Uzlaşma (CMK m.253,254,255). Ankara: TBB Dergisi, Sayı 82, 2009.
4. Dikici, Fatih, Ceza Hukuku Ceza Muhakemesi Hukuku. Ankara: Seçkin, 2005.
5. Özbek, Veli Özer, Ceza Muhakemesi Hukuku. 1. Bası, Ankara: 2006.
6. Reisoğlu, Sefa, Borçlar Hukuku Genel Hükümler. İstanbul:1993.
7. Sezer, Ahmet, Öğreti ve uygulamada Ceza Usul Hukukunda Uzlaşma. Ankara: Adalet, 2010.
8. Taşdemir, Kubilay & Özkepir, Ramazan, Ceza Muhakemesi Kanunun Şerhi. II. Cilt, Bası, Ankara: Turhan Kitabevi, 2007.

9. Yaşar, Osman, Uygulamalı ve Yorumlu Ceza Muhakemesi Kanunu. 2. Cilt, 3. Baskı, Ankara: Seçkin yayınevi, 2006.
10. Yavuz, Cevdet, Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler. 2. Bası, C.1, İstanbul: 19 Yenisey, Feridun, Ceza Muhakemesi Hukukunda Uzlaşma, Uzlaştırmacı Eğitim Rehber Kitapçık. Yerdelen, Erdal (2010). Ceza Muhakemesi Hukukunda Uzlaşma,  http://www.docstoc.com/docs/89403486/UZLASMA, (indirme tarihi: 28.03.2013)
11. Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukukunda Fail-Mağdur Uzlaşması (TCK 78/3). İstanbul: Maltepe Üniversitesi HF Dergisi, S. 2, 2006.