Max Weber’in Otorite Kuramı Çerçevesinde Urartu Krallığı’nda İktidarın Meşruiyeti

İshak Küçükyıldız

doi:10.9737/historystudies.1765706

Araştırma Makalesi

Legitimacy of Power in the Urartian Kingdom within the Framework of Max Weber’s Theory of Authority

Yıl 2026, Sayı: 18(1) , - , 19.02.2026

İshak Küçükyıldız

https://izlik.org/JA83FJ67CY

Öz

Throughout history, various theories have been developed regarding the legitimacy of power and the sources of this legitimacy. The fundamental element that ensures the sustainability of power is the acceptance of power as legitimate. In this context, Urartian kings also developed different strategies in order to legitimize their power. The Urartian State, which ruled over a large geography centered on Lake Van, was faced with the necessity of maintaining its power in a strategic region bordering many powerful states. This study analyzes the legitimacy understanding of the Urartian kings within the framework of Max Weber's authority typology. In particular, the forms of legitimacy on which the Urartian political authority was based are discussed based on Weber's concepts of "traditional authority" and "charismatic authority". When Urartian inscriptions are examined in detail, it is clearly seen that the kings legitimized their authority through traditional and charismatic elements. Thus, the study not only examines Urartian history within a political framework, but also contributes to the sociological evaluation of authority and legitimacy relations in ancient states from a Weberian perspective.

Anahtar Kelimeler

Urartian , Power , Legitimacy , Authority , Charismatic

Kaynakça

Adontz, Nicolas. Histoire d'Armenie: Les origines du Xe siecle au VV (Av. J. C.). Paris: L'Union General Armenienne de Bienfaisance, 1946.
Akkuş Mutlu, Suzan. “Urartularda İktidarı Güçlendirme Aracı Olarak Tarih Yazıcılığı.” Uluslararası Prof. Dr. Halil İnalcık Tarih ve Tarihçilik Sempozyumu Bildiriler, Cilt I. Haz. Bedir A., Soykan B., İmamoğlu U. C, 161-181. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2022.
Aybakan, Bilal ve İbrahim Kafi Dönmez. "Meşrû." Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA) 29 (2004): 378-383.
Batmaz, Atilla. “Urartu Dininde Kurban Kavramı ve Kurban Uygulamaları.” Belleten 77, no. 280 (Aralık 2013): 801–832.
Belli, Oktay. “Urartu Kalelerindeki Anıtsal Kaya İşaretleri.” Anatolian Research 11 (1989): 65-121.
Belli, Oktay. “Doğu Anadolu’da Urartu Krallığına Ait Anıtsal Kaya İşaretlerinin Araştırılması.” Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi. Ed. Oktay Belli, 403-408. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 2000.
Biber, Ayhan & Turancı, Eda. “Toplumsal Şeytan Üçgeni: İktidar, Hegemonya ve Propaganda.” Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (21), (2014). 28-41. https://doi.org/10.31123/akil.442999
Bingöl, Burak. Yazılı ve Arkeolojik Kaynaklar Işığında Demir Çağı’nda Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’nin Ulaşım Ağı. Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, Erzurum, 2024.
Bingöl, Burak ve Günaşdı, Yavuz. “Eski Çağ’da Erzurum: Horasan - Köprüköy - Pasinler yol ağı ve kuzey - güney rotaları.” MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 13, no. 4 (2024): 1495–1518.
Biscione, Raffaele. “The Iron Age Settlement Pattern: Pre-Urartian and Urartian Periods”. The North-Eastern Frontier: Urartians and Non-Urartians in the Sevan Lake Basin: I. The Southern Shores (Eds. R. Biscione/S. Hmayakyan/N. Parmegiani), Rome: CNR Istituto di Studi sulle civiltà dell’Egeo e del Vicino Oriente, Documante Asiana VII, (2002). 351-370.
Bryce, Trevor. The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia: From the Early Bronze Age to the Fall of the Persian Empire. London and New York: Routledge, 2006.
Bryman, Alan. Charisma and Leadership in Organizations. London: Sage, 1992.
Bonfanti, Annarita. “The Role of Performance in the Rituals of Išpuini and Minua: Religion, Community and Legitimacy in the Formation of Urartu.” Anatolian Studies 75 (2025): 81–99.
Cambridge International Dictionary of English, London: Cambridge University Press, 1995.
Ceylan, Alpaslan. “Yeni Bulgular Işığında Kuzeydoğu Anadolu’da Diauehi Krallığı ve Urartular.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 20, (2017): 517-568 https://doi.org/10.9775/kausbed.2017.032
Ceylan, Alpaslan- Günaşdı, Yavuz. Erzurum’un Eski Çağ Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
Ceylan, Alpaslan - Üngör, İbrahim. Eski Çağ’da Erzincan Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
Ceylan, Nezahat. “Urartuların İran’daki Krali Kenti: BASTAM.” Belgü, Sayı 2 (2015): 137–158.
Ceylan, Nezahat ve Çiftçi, Murat “Kuzeybatı İran’daki Urartu Yazıtlarındaki Savaş ve Propaganda İfadeleri.” Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 10, no. 2 (2021): 1369–1388.
Conger, Jay A. “Max Weber's conceptualization of charismatic authority: Its influence on organizational research,” The Leadership Quarterly, Volume 4, Issues 3–4, (1993): 277-288. https://doi.org/10.1016/1048-9843(93)90035
Çifçi, Ali. “Religion and Kingship Ideology: The God Haldi and the Urartian Monarch.” Ancient West and East 17 (2018): 119–141.
Çiftçi, Murat, “Urartu Çivi Yazılı Belgelerinde Savaş ve Propaganda Metinleri ve Değerlendirilmesi.” Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, 2021.
Çiftçi, Murat ve Günaşdı, Yavuz. “Savaş ve Propaganda İfadeleri Açısından Kars ve Ardahan Bölgesi Urartu Yazıtları ve Değerlendirilmesi.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, no. 28 (2021): 603–621.
Çetin, Halis. “Siyasetin Evrensel Sorunu: İktidarın Meşruiyeti - Meşruiyetin İktidarı”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 58/03 (2003): 61-88. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000001656.
Çilingiroğlu, Altan. “Ayanis Kalesi / Ayanis Fortress.” Urartu: Doğuda Değişim. Ed. Kemalettin Köroğlu ve Erkan Konyar, 250-267. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2011.
Çilingiroğlu, Altan. Urartu Tarihi, Bornova: Ege Üniversitesi Yayınları, 1994.
Çilingiroğlu, Altan. Urartu Krallığı: Tarihi ve Sanatı, İzmir: Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Yayını,1997.
Çilingiroğlu, Altan. “Urartu Sur Duvarları Üzerine Düşünceler”. Arkeoloji Sanat Tarihi Dergisi, II, (1983):28-44.
Danışmaz, Harun. Urartu Krallığı Yönetim ve Organizasyon, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2023.
Diakonoff, İgor M. - Kashkai, S. M. Geographical Names According to Urartian Texts, Répertoire géographique des textes cunéiformes 9, Wiesbaden: Dr Ludwig Reichert Verlag, 1981.
Dinçol, Ali. M. – Dinçol Belkıs. “Urartu Yazısı ve Dili”., Urartu Doğu’da Değişim içinde, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar. 123-133. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022,
Erzen, Afif. “Çavuştepe Yukarı Kale ve Toprakkale 1976 Dönem Kazıları”. Anadolu Araştırmaları 4-5, (1976-1977). 1-59.
Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1984.
Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular/Eastern Anatolia and Urartian. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1992.
Forbes, Thomas B. “Urartian Architecture”. (Ed. A.R. Hands - B.Sc. - M.A., D. Phil - D.R. Walker). BAR International Series 170, 122 Banbury Road, England: Oxford OX2 7BP, 1983.
Grayson, A. Kirk. Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC). The Royal Inscriptions of Mesopotamia, Assyrian Periods 1. Toronto; Buffalo; London: University of Toronto Press, 2002.
Kanar, Mehmet. Büyük Farsça- Türkçe Sözlük, İstanbul: Say Yayınları, 2016.
Karlsson, Mattias. “Assyrian Royal Titulary in Babylonia”. Cuneiform Digital Library Preprints (CDLP), no. 19, 2020, 1–24. Erişim adresi: https://cdli.earth/articles/cdlp/19.0.pdf(Erişim: 10.12.2025).
Kılıç, Yusuf - Eser, Elvan. “Urartu Yazıtları Işığında Din-Siyaset İlişkisi Üzerine Bir İnceleme,” Belgi, Sayı 12, (2016): 268.289.
Konakçı, Erim. - Baştürk, Mahmut B. "Military and Militia in the Urartian State", Ancient West & East, c. 8, (2009):169-201, https://doi.org/10.2143/AWE.8.0.2045842
Konyar, Erkan. Urartu Aşiretten Devlete, İstanbul: Homer kitabevi, 2022.
König, Friedrich Wilhelm. Handbuch Der Chaldäischen Inschriften. Archiv Für Orientforschung Herausgegeben Von Ernst Weidner. Beiheft. Graz: Selbstverlag des Herausgebers, 1955–1957.
Köroğlu, Kemalettin. “Urartu: Krallık ve Aşiretler,” Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar, 1-35. İstanbul: Yapıkredi yayınları, 2022.
Küçükyıldız, İ. “Urartu Yazıtlarındaki Dua ve Beddualara İşlevsel Bir Bakış.” Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 25, no. 4 (2023): 1606–1628.
Mann, Michael. İktidarın Tarihi -Başlangıcından 1760’a kadar Toplumsal İktidarın Kaynakları, Cilt 1, Çevirmenler: Esin Saraçoğlu, Soner Torlak, Emre Kolay, Olcay Sevimli, (Ankara: Phoenix Yayınevi, 2012).
Martirosyan, Arutjun A. Argistichinili. Archeologiceskie Pamjatniki Armenii, cilt 8. Erevan: Akademija Nauk Armjanskoj SSR, 1974.
Melikişvili, Georgi A. Urartskie Klinoobraznye Nadpisi. Moskova: Akademiya Nauk SSSR, 1960.
Ok, Ahmet Ş. “Max Weber’de Otorite ve Meşruiyet Tipolojisi.” Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(8), 42-54.
Oktay, Cemil. Siyaset Bilimi İncelemeleri. İstanbul: Alfa Yayınları, 2005.
Okumuş, Ejder. Meşruluğun Toplumsal Gerçekliği, İstanbul: İnsan Yayınları, 2010.
Öztekin, Ahmet & Öztekin, Hülya. “İktidarın Meşruiyeti ve Rıza Üretimi: Masallardan ve Mitlerden Kitle İletişimine Toplumsal Bilincin İnşası.” OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), (2020): 2911-2940. https://doi.org/10.26466/opus.758822
Özgül, Oktay. “Erzurum’da Stratejik Bir Urartu Kalesi: Tepeköy Pir Ali Baba.” TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi 19 (Ocak 2016): 137–157.
Payne, R. Margaret. Urartu Çivi Yazılı Belgeler Kataloğu. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
Piotrovskii, Boris B. Urartu. Geneva: Nagel Puplishers. 1969.
Piotrovskii, Boris B. “Urartu Dini.” Çeviren İsmail Kaynak. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi 23, no. 1/2 (1965): 37–48.
Radner, Karen. “Between a Rock and a Hard Place: Muṣaṣir, Kumme, Ukku and Šubria—the Buffer States between Assyria and Urarṭu.” In Biainili-Urartu: The Proceedings of the Symposium Held in Munich, 12–14 October 2007, edited by Stephan Kroll, Claudia Gruber, Ursula Hellwag, Michael D. Roaf, and Paul Zimansky, 243–264. Leuven: Peeters, 2012.
Ritzer, George. Sosyoloji Kuramları, Çeviren: Himmet Hülür, İstanbul: Deki Basım Yayımevi, 2013.
Sagona, Antonio G. & Zimansky, Paul. Arkeolojik Veriler Işığında Türkiye’nin En Eski Kültürleri MÖ1.000.000-550. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2018.
Salvini, Mirjo. Urartu Tarihi Ve Kültürü, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
Sandalgian, Joseph. Les inscriptions cuneiformes Urartiques: transcrites avec une triple traduction interliruiaire en Armenien c1assique. en Latin et en Française, suivies d’un glossaire et d’une grammaire, Venedik: Imprimerie‑librairie des PP. Mékhitharistes, 1900.
Sennett, Richard. Otorite, Çev: Kamil Durand, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2011.
Sevin, Veli. Urartu Krallığının Tarihsel ve Kültürel Gelişimi. Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1979.
Sevin, Veli. "Urartu-Biainili Krallığı." Aktüel Arkeoloji 30, (2012): 42-55.
Sevin, Veli. "Çavuştepe Aşağı ve Yukarı Kale Kapıları: Urartu Mimarlığında Sıra Dışı Uygulamalar.” Armizzi - Engin Özgen'e Armağan, haz. Atilla Engin, Barbara Helwing ve Bora Uysal, 227-235. Ankara: Asitan Kitap, 2014.
Tan, Armağan. “Urartu Dönemi’nde Bürokrasi ve Toplumsal Yapı.” Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, 2022.
Tarhan, Zozan. “The Assyrian Impact on Urarṭu: Toponyms and Ideological Motifs.” Studia Antiqua et Archaeologica 30, no. 2 (2024): 281–289.
Tarhan, M. Taner. “M.Ö. XIII. Yüzyılda Uruatri ve Nairi Konfederasyonları.” Basılmamış Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1978.
Tarhan, M. Taner. “Urartu Devleti’nin ‘Kuruluş’ Evresi ve Kurucu Krallardan ‘Lutipri=Lapturi’ Hakkında Yeni Görüşler.” Anadolu Araştırmaları-VIII, (1982): 69-114.
Tarhan, M. Taner. "Urartu Devletinin Yapısal Karakteri". 9. Türk Tarih Kongresi /I,1986, 285-301.
Tarhan, M. Taner. “Uç kale: Çavuştepe-Sardurihinili'nin Gizemli Yapısı Kral Kültü Tapınağı.”Anadolu Araştırmaları XVIII/ 2, İstanbul, (2007): 115-137.
Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlük. Haz. Şükrü Haluk Akalın ve diğerleri, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2011.
Van Loon, Maurits N. Urartian Art Its Distinctive Traits in the Light of New Excavations. İstanbul:Uitgaven van het Nederlands Historicsch-Archeologisch Instituut 20, 1966.
Weber, Max. Bürokrasi ve Otorite. Çeviri: H. Bahadır Akın. Ankara: Adres Yayınları, 2005.
Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 1. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 2. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
Weber, Max. Sosyoloji Yazıları. Çeviri: Taha Parla. İstanbul: İletişim Yayıncılık, 2004.
Yüksel, Muhammed M. “Max Weber’de Otorite Tipleri,” Theosophia, 5, 2022, 143-158. https://doi.org/10.5281 /zenodo.7487026
Zencirkıran, Mehmet. Sosyoloji. Bursa: Dora Yayımları, 2017.
Zimansky, Paul, E. Ecologyand Empire. The Structure of the Urartian State. Chicago:The Oriental Institute of the University of Chicago,1985.
Zimansky, Paul. “Urartu ve Çağdaşları”,Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar,74-87. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022.

Max Weber’in Otorite Kuramı Çerçevesinde Urartu Krallığı’nda İktidarın Meşruiyeti

Yıl 2026, Sayı: 18(1) , - , 19.02.2026

İshak Küçükyıldız

https://izlik.org/JA83FJ67CY

Öz

Tarih boyunca iktidarın meşruiyetine ve bu meşruiyetin kaynaklarına dair çeşitli teoriler geliştirilmiştir. İktidarın sürdürülebilirliğini sağlayan temel unsur, iktidarın meşru kabul edilmesidir. Bu bağlamda Urartu kralları da iktidarlarını meşrulaştırmak amacıyla farklı stratejiler geliştirmişlerdir. Van Gölü merkezli geniş bir coğrafyada hüküm süren Urartu Devleti, çok sayıda güçlü devletle sınırdaş olan stratejik bir bölgede iktidarını koruma gerekliliğiyle karşı karşıya kalmıştır. Bu çalışma, Max Weber’in otorite tipolojisi çerçevesinde Urartu krallarının meşruiyet anlayışını analiz etmektedir. Çalışmada özellikle Weber’in “geleneksel otorite” ve “karizmatik otorite” kavramları temelinde, Urartu siyasi otoritesinin dayandığı meşruiyet biçimleri tartışılmıştır. Urartu yazıtları detaylı biçimde incelendiğinde, kralların otoritelerini geleneksel ve karizmatik unsurlar üzerinden meşrulaştırdıkları açıkça görülmektedir. Böylece çalışma, Urartu tarihini yalnızca siyasi bir çerçevede ele almakla kalmayıp aynı zamanda Eski Çağ devletlerinde otorite ve meşruiyet ilişkilerini Weberyen bir bakış açısıyla sosyolojik olarak değerlendirmeye katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Urartu , İktidar , Meşruiyet , Otorite , Karizmatik

Etik Beyan

Çalışmamız Etik Kurul Kararı gerektiren çalışmalar arasında olmadığı için etik kurul belgesi yüklenmemiştir.

Kaynakça

Adontz, Nicolas. Histoire d'Armenie: Les origines du Xe siecle au VV (Av. J. C.). Paris: L'Union General Armenienne de Bienfaisance, 1946.
Akkuş Mutlu, Suzan. “Urartularda İktidarı Güçlendirme Aracı Olarak Tarih Yazıcılığı.” Uluslararası Prof. Dr. Halil İnalcık Tarih ve Tarihçilik Sempozyumu Bildiriler, Cilt I. Haz. Bedir A., Soykan B., İmamoğlu U. C, 161-181. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2022.
Aybakan, Bilal ve İbrahim Kafi Dönmez. "Meşrû." Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA) 29 (2004): 378-383.
Batmaz, Atilla. “Urartu Dininde Kurban Kavramı ve Kurban Uygulamaları.” Belleten 77, no. 280 (Aralık 2013): 801–832.
Belli, Oktay. “Urartu Kalelerindeki Anıtsal Kaya İşaretleri.” Anatolian Research 11 (1989): 65-121.
Belli, Oktay. “Doğu Anadolu’da Urartu Krallığına Ait Anıtsal Kaya İşaretlerinin Araştırılması.” Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi. Ed. Oktay Belli, 403-408. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 2000.
Biber, Ayhan & Turancı, Eda. “Toplumsal Şeytan Üçgeni: İktidar, Hegemonya ve Propaganda.” Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (21), (2014). 28-41. https://doi.org/10.31123/akil.442999
Bingöl, Burak. Yazılı ve Arkeolojik Kaynaklar Işığında Demir Çağı’nda Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’nin Ulaşım Ağı. Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, Erzurum, 2024.
Bingöl, Burak ve Günaşdı, Yavuz. “Eski Çağ’da Erzurum: Horasan - Köprüköy - Pasinler yol ağı ve kuzey - güney rotaları.” MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 13, no. 4 (2024): 1495–1518.
Biscione, Raffaele. “The Iron Age Settlement Pattern: Pre-Urartian and Urartian Periods”. The North-Eastern Frontier: Urartians and Non-Urartians in the Sevan Lake Basin: I. The Southern Shores (Eds. R. Biscione/S. Hmayakyan/N. Parmegiani), Rome: CNR Istituto di Studi sulle civiltà dell’Egeo e del Vicino Oriente, Documante Asiana VII, (2002). 351-370.
Bryce, Trevor. The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia: From the Early Bronze Age to the Fall of the Persian Empire. London and New York: Routledge, 2006.
Bryman, Alan. Charisma and Leadership in Organizations. London: Sage, 1992.
Bonfanti, Annarita. “The Role of Performance in the Rituals of Išpuini and Minua: Religion, Community and Legitimacy in the Formation of Urartu.” Anatolian Studies 75 (2025): 81–99.
Cambridge International Dictionary of English, London: Cambridge University Press, 1995.
Ceylan, Alpaslan. “Yeni Bulgular Işığında Kuzeydoğu Anadolu’da Diauehi Krallığı ve Urartular.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 20, (2017): 517-568 https://doi.org/10.9775/kausbed.2017.032
Ceylan, Alpaslan- Günaşdı, Yavuz. Erzurum’un Eski Çağ Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
Ceylan, Alpaslan - Üngör, İbrahim. Eski Çağ’da Erzincan Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
Ceylan, Nezahat. “Urartuların İran’daki Krali Kenti: BASTAM.” Belgü, Sayı 2 (2015): 137–158.
Ceylan, Nezahat ve Çiftçi, Murat “Kuzeybatı İran’daki Urartu Yazıtlarındaki Savaş ve Propaganda İfadeleri.” Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 10, no. 2 (2021): 1369–1388.
Conger, Jay A. “Max Weber's conceptualization of charismatic authority: Its influence on organizational research,” The Leadership Quarterly, Volume 4, Issues 3–4, (1993): 277-288. https://doi.org/10.1016/1048-9843(93)90035
Çifçi, Ali. “Religion and Kingship Ideology: The God Haldi and the Urartian Monarch.” Ancient West and East 17 (2018): 119–141.
Çiftçi, Murat, “Urartu Çivi Yazılı Belgelerinde Savaş ve Propaganda Metinleri ve Değerlendirilmesi.” Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, 2021.
Çiftçi, Murat ve Günaşdı, Yavuz. “Savaş ve Propaganda İfadeleri Açısından Kars ve Ardahan Bölgesi Urartu Yazıtları ve Değerlendirilmesi.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, no. 28 (2021): 603–621.
Çetin, Halis. “Siyasetin Evrensel Sorunu: İktidarın Meşruiyeti - Meşruiyetin İktidarı”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 58/03 (2003): 61-88. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000001656.
Çilingiroğlu, Altan. “Ayanis Kalesi / Ayanis Fortress.” Urartu: Doğuda Değişim. Ed. Kemalettin Köroğlu ve Erkan Konyar, 250-267. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2011.
Çilingiroğlu, Altan. Urartu Tarihi, Bornova: Ege Üniversitesi Yayınları, 1994.
Çilingiroğlu, Altan. Urartu Krallığı: Tarihi ve Sanatı, İzmir: Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Yayını,1997.
Çilingiroğlu, Altan. “Urartu Sur Duvarları Üzerine Düşünceler”. Arkeoloji Sanat Tarihi Dergisi, II, (1983):28-44.
Danışmaz, Harun. Urartu Krallığı Yönetim ve Organizasyon, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2023.
Diakonoff, İgor M. - Kashkai, S. M. Geographical Names According to Urartian Texts, Répertoire géographique des textes cunéiformes 9, Wiesbaden: Dr Ludwig Reichert Verlag, 1981.
Dinçol, Ali. M. – Dinçol Belkıs. “Urartu Yazısı ve Dili”., Urartu Doğu’da Değişim içinde, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar. 123-133. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022,
Erzen, Afif. “Çavuştepe Yukarı Kale ve Toprakkale 1976 Dönem Kazıları”. Anadolu Araştırmaları 4-5, (1976-1977). 1-59.
Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1984.
Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular/Eastern Anatolia and Urartian. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1992.
Forbes, Thomas B. “Urartian Architecture”. (Ed. A.R. Hands - B.Sc. - M.A., D. Phil - D.R. Walker). BAR International Series 170, 122 Banbury Road, England: Oxford OX2 7BP, 1983.
Grayson, A. Kirk. Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC). The Royal Inscriptions of Mesopotamia, Assyrian Periods 1. Toronto; Buffalo; London: University of Toronto Press, 2002.
Kanar, Mehmet. Büyük Farsça- Türkçe Sözlük, İstanbul: Say Yayınları, 2016.
Karlsson, Mattias. “Assyrian Royal Titulary in Babylonia”. Cuneiform Digital Library Preprints (CDLP), no. 19, 2020, 1–24. Erişim adresi: https://cdli.earth/articles/cdlp/19.0.pdf(Erişim: 10.12.2025).
Kılıç, Yusuf - Eser, Elvan. “Urartu Yazıtları Işığında Din-Siyaset İlişkisi Üzerine Bir İnceleme,” Belgi, Sayı 12, (2016): 268.289.
Konakçı, Erim. - Baştürk, Mahmut B. "Military and Militia in the Urartian State", Ancient West & East, c. 8, (2009):169-201, https://doi.org/10.2143/AWE.8.0.2045842
Konyar, Erkan. Urartu Aşiretten Devlete, İstanbul: Homer kitabevi, 2022.
König, Friedrich Wilhelm. Handbuch Der Chaldäischen Inschriften. Archiv Für Orientforschung Herausgegeben Von Ernst Weidner. Beiheft. Graz: Selbstverlag des Herausgebers, 1955–1957.
Köroğlu, Kemalettin. “Urartu: Krallık ve Aşiretler,” Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar, 1-35. İstanbul: Yapıkredi yayınları, 2022.
Küçükyıldız, İ. “Urartu Yazıtlarındaki Dua ve Beddualara İşlevsel Bir Bakış.” Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 25, no. 4 (2023): 1606–1628.
Mann, Michael. İktidarın Tarihi -Başlangıcından 1760’a kadar Toplumsal İktidarın Kaynakları, Cilt 1, Çevirmenler: Esin Saraçoğlu, Soner Torlak, Emre Kolay, Olcay Sevimli, (Ankara: Phoenix Yayınevi, 2012).
Martirosyan, Arutjun A. Argistichinili. Archeologiceskie Pamjatniki Armenii, cilt 8. Erevan: Akademija Nauk Armjanskoj SSR, 1974.
Melikişvili, Georgi A. Urartskie Klinoobraznye Nadpisi. Moskova: Akademiya Nauk SSSR, 1960.
Ok, Ahmet Ş. “Max Weber’de Otorite ve Meşruiyet Tipolojisi.” Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(8), 42-54.
Oktay, Cemil. Siyaset Bilimi İncelemeleri. İstanbul: Alfa Yayınları, 2005.
Okumuş, Ejder. Meşruluğun Toplumsal Gerçekliği, İstanbul: İnsan Yayınları, 2010.
Öztekin, Ahmet & Öztekin, Hülya. “İktidarın Meşruiyeti ve Rıza Üretimi: Masallardan ve Mitlerden Kitle İletişimine Toplumsal Bilincin İnşası.” OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), (2020): 2911-2940. https://doi.org/10.26466/opus.758822
Özgül, Oktay. “Erzurum’da Stratejik Bir Urartu Kalesi: Tepeköy Pir Ali Baba.” TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi 19 (Ocak 2016): 137–157.
Payne, R. Margaret. Urartu Çivi Yazılı Belgeler Kataloğu. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
Piotrovskii, Boris B. Urartu. Geneva: Nagel Puplishers. 1969.
Piotrovskii, Boris B. “Urartu Dini.” Çeviren İsmail Kaynak. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi 23, no. 1/2 (1965): 37–48.
Radner, Karen. “Between a Rock and a Hard Place: Muṣaṣir, Kumme, Ukku and Šubria—the Buffer States between Assyria and Urarṭu.” In Biainili-Urartu: The Proceedings of the Symposium Held in Munich, 12–14 October 2007, edited by Stephan Kroll, Claudia Gruber, Ursula Hellwag, Michael D. Roaf, and Paul Zimansky, 243–264. Leuven: Peeters, 2012.
Ritzer, George. Sosyoloji Kuramları, Çeviren: Himmet Hülür, İstanbul: Deki Basım Yayımevi, 2013.
Sagona, Antonio G. & Zimansky, Paul. Arkeolojik Veriler Işığında Türkiye’nin En Eski Kültürleri MÖ1.000.000-550. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2018.
Salvini, Mirjo. Urartu Tarihi Ve Kültürü, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
Sandalgian, Joseph. Les inscriptions cuneiformes Urartiques: transcrites avec une triple traduction interliruiaire en Armenien c1assique. en Latin et en Française, suivies d’un glossaire et d’une grammaire, Venedik: Imprimerie‑librairie des PP. Mékhitharistes, 1900.
Sennett, Richard. Otorite, Çev: Kamil Durand, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2011.
Sevin, Veli. Urartu Krallığının Tarihsel ve Kültürel Gelişimi. Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1979.
Sevin, Veli. "Urartu-Biainili Krallığı." Aktüel Arkeoloji 30, (2012): 42-55.
Sevin, Veli. "Çavuştepe Aşağı ve Yukarı Kale Kapıları: Urartu Mimarlığında Sıra Dışı Uygulamalar.” Armizzi - Engin Özgen'e Armağan, haz. Atilla Engin, Barbara Helwing ve Bora Uysal, 227-235. Ankara: Asitan Kitap, 2014.
Tan, Armağan. “Urartu Dönemi’nde Bürokrasi ve Toplumsal Yapı.” Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, 2022.
Tarhan, Zozan. “The Assyrian Impact on Urarṭu: Toponyms and Ideological Motifs.” Studia Antiqua et Archaeologica 30, no. 2 (2024): 281–289.
Tarhan, M. Taner. “M.Ö. XIII. Yüzyılda Uruatri ve Nairi Konfederasyonları.” Basılmamış Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1978.
Tarhan, M. Taner. “Urartu Devleti’nin ‘Kuruluş’ Evresi ve Kurucu Krallardan ‘Lutipri=Lapturi’ Hakkında Yeni Görüşler.” Anadolu Araştırmaları-VIII, (1982): 69-114.
Tarhan, M. Taner. "Urartu Devletinin Yapısal Karakteri". 9. Türk Tarih Kongresi /I,1986, 285-301.
Tarhan, M. Taner. “Uç kale: Çavuştepe-Sardurihinili'nin Gizemli Yapısı Kral Kültü Tapınağı.”Anadolu Araştırmaları XVIII/ 2, İstanbul, (2007): 115-137.
Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlük. Haz. Şükrü Haluk Akalın ve diğerleri, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2011.
Van Loon, Maurits N. Urartian Art Its Distinctive Traits in the Light of New Excavations. İstanbul:Uitgaven van het Nederlands Historicsch-Archeologisch Instituut 20, 1966.
Weber, Max. Bürokrasi ve Otorite. Çeviri: H. Bahadır Akın. Ankara: Adres Yayınları, 2005.
Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 1. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 2. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
Weber, Max. Sosyoloji Yazıları. Çeviri: Taha Parla. İstanbul: İletişim Yayıncılık, 2004.
Yüksel, Muhammed M. “Max Weber’de Otorite Tipleri,” Theosophia, 5, 2022, 143-158. https://doi.org/10.5281 /zenodo.7487026
Zencirkıran, Mehmet. Sosyoloji. Bursa: Dora Yayımları, 2017.
Zimansky, Paul, E. Ecologyand Empire. The Structure of the Urartian State. Chicago:The Oriental Institute of the University of Chicago,1985.
Zimansky, Paul. “Urartu ve Çağdaşları”,Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar,74-87. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022.

Toplam 80 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	Eski Anadolu Tarihi, Eski Önasya Tarihi, Eskiçağ Tarihi (Diğer)
Bölüm	Araştırma Makalesi
Yazarlar	İshak Küçükyıldız 0000-0002-2720-9408
Gönderilme Tarihi	15 Ağustos 2025
Kabul Tarihi	26 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi	19 Şubat 2026
DOI	https://doi.org/10.9737/historystudies.1765706
IZ	https://izlik.org/JA83FJ67CY
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2026 Sayı: 18(1)

Kaynak Göster

Chicago	Küçükyıldız, İshak. 2026. “Max Weber’in Otorite Kuramı Çerçevesinde Urartu Krallığı’nda İktidarın Meşruiyeti”. History Studies, sy 18(1). https://doi.org/10.9737/historystudies.1765706.

Amaç ve Kapsam

History Studies tarih alanında yapılan çalışmaları yayınlayarak bu alanda bir literatür oluşturmak amacıyla kurulmuş uluslararası nitelikte hakemli akademik bir dergidir ve akademisyenler, araştırmacılar ve lisansüstü öğrenciler için zengin ve kaliteli bir literatür sağlamayı hedeflemektedir.

Tarihin her alanı, tüm zaman ve mekanlar derginin konuları dahilindedir. Bu nedenle modern zamandan tarihin bilinen ilk zamanlarına varıncaya kadar olan kesitte cereyan eden siyasi, sosyal, askeri ve ekonomik gelişmeler bu dergide kendine yer bulmaktadır.

History Studies modern zamandan tarihin bilinen ilk zamanlarına varıncaya kadar olan kesitte cereyan eden siyasi, sosyal, askeri ve ekonomik gelişmeleri konu edinen makaleleri yayınlar.

History Studies’te yayınlanan makale türleri:
-Orijinal araştırma makaleleri
-Derleme makaleler
-Sempozyum Bildirisi olarak sunulmuş fakat yayımlanmamış bildiriler ve tezlerden üretilmiş makaleler (yayınlanma kararı alanın bu türdeki makalelerin tezden üretildiği bilgisi dipnotunda belirtilmelidir).

History Studies’e yazar/lar tarafından gönderilen tüm yazılar, editörler tarafından hakem değerlendirmesine yönelik ön değerlendirmeye tabi tutulur.

Editör onayından sonra en az iki bağımsız ve uzman hakem tarafından çift körleme yöntemi ile değerlendirilir.

History Studies’in içeriğine anında açık erişim sağlamaktadır.

History Studies, kamuoyuna daha fazla küresel bilgi alışverişini destekler.

Yazım Kuralları

GENEL İLKELER

History Studies Şubat, Mayıs, Ağustos ve Kasım aylarında üç ayda bir yayınlanan hakemli bir dergidir. Yayın dili Türkçe ve İngilizcedir. Almanca ve Fransızca yazılmış makaleler de yayın kurulu kararıyla kabul edilebilir.
Makaleler, 4,000 ila 8,000 kelime arasında olmalıdır. Blok alıntılar makalenin toplam kelime sayısının %10'unu geçmemelidir. Blok alıntı sınırı kuralı üç veya daha fazla satırdan oluşan doğrudan alıntılar için geçerlidir.
Makaleler sisteme Word formatında yüklenmelidir. Lütfen makalenizi PDF olarak göndermeyiniz.
Makalenizi hazırlamaya yardımcı olmak için lütfen Makale Yazım Şablonunu inceleyiniz. Makalenizi hazırlarken History Studies'te daha önce yayımlanmış çalışmalardan ziyade güncel Yazım Kuralları ve Makale Yazım Şablonunu esas alınız.
Editörler, hem Türkçe hem de İngilizce başlıklarda açıklık ve doğruluğu sağlamak için gerekli değişiklikleri yapma hakkını saklı tutar.
Gönderilen Türkçe çalışmalarda en az makale tam metninin %10'u kadar genişletilmiş İngilizce özet (Summary) eklenmelidir. Genişletilmiş İngilizce özet makalenin amacını, önemini, yöntemini, temel bulguları ve sonuçlarını içermelidir.
Gönderilen yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olması veya aynı anda başka bir yerde değerlendirme aşamasında olmaması gerekmektedir.
Yayımlanmamış sempozyum/kongre bildirilerinin yayımı ise sempozyum/kongre bildirisinin gözden geçirilmiş hali olduğunun belirtilmesi şartıyla mümkündür.
Tez çalışmalarından üretilen makalelerde çalışmanın tezden üretildiği belirtilmeli ve makalenin tezden bağımsız olarak özgün bir katkı sunduğu net bir şekilde ortaya konulmalıdır. Tezden üretilmiş makalelerin dilimle yöntemiyle üretilmemiş olması ve tezle yüksek benzerlik taşımaması gerekmektedir.
Makale yazarlarının tamamının en az Doktora derecesine sahip olmaları gerekmektedir. ( 1 Kasım 2024 öncesinde gönderilmiş olan ve aktif olarak değerlendirme sürecinde bulunan makaleler bu kuraldan muaftır.)
Makalesi yayınlanan bir yazarın bir sonraki makalesi en erken 6 sayı sonra yayınlanabilir. (Bu kural yalnızca yazarın sorumlu/birinci yazar olduğu durumlarda geçerlidir. İkinci yazar olduğu ve makalenin sorumlu yazarı olmadığı durumlarda bu kural aranmaz.)
İmlâ ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun zorunlu kıldığı özel durumlar dışında (Örneğin özel terminoloji, yabancı dilde kullanılan özel terimler gibi), Türk Dil Kurumunun İmlâ Kılavuzu esas alınmalıdır.
Yazar kişisel bilgileri, çıkar çatışması, fon/destek ve yazar katkı beyanları ile varsa makaleniz hakkında eklemek istediğiniz diğer hususları lütfen ön yazıya (cover letter) ekleyin.
Lütfen makalenizde kullanılan görselleri yalnızca Ekler bölümüne ekleyiniz. Görsellerin yüksek kalitede olması gerekmektedir (çizim için 1200 dpi, gri tonlama için 600 dpi, renkli için 300 dpi). Fotoğraf çekimiyle elde edilen düşük kaliteli görselleri kullanmayınız.

İlgili Dokümanlar:

Kaynak Gösterme Rehberi
Makale Yazım Şablonu
Telif Hakkı Devir Formu
Makale Ön Değerlendirme Formu
Örnek Ön Yazı Şablonu (Cover Letter)

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

History Studies Yayın Etiği ve Yayında Suiistimal Beyanı

History Studies, tüm paydaşlarından uluslararası akademik etik ilkelerini gönüllü olarak benimsemelerini ve uygulamalarını bekler. History Studies, tarih alanında uluslararası bilimsel bilgi birikimini desteklemek amacıyla kâr amacı gütmeyen ve açık erişimli yayın politikasını benimseyen uluslararası hakemli akademik bir dergidir. Yayıncı ve editörler History Studies’in sürekli olarak gelişimini sağlamayı bir sorumluluk olarak benimsemişlerdir.

1. History Studies, makaleleri yalnızca akademik içerik ve metodolojileri üzerinden değerlendirerek kabul ve ya reddeder. Makalelerin değerlendirilmesinde her türlü ön yargıdan uzak adil bir değerlendirme süreci taahhüt eder. Editoryal süreçlerin yürütülmesinde “COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors” kılavuzunda yer alan etik sorumlulukları benimser.

2. Editörler makaleleri yazarların etnik kimlik, uyruk, cinsiyet, inanç, kıdem, politik görüşüne ve kurumsal bağlantılarına bakmaksızın, dergi kapsamına uygunluğu, bilime ve literatüre katkı düzeyi gibi objektif kıstasları göz önünde bulundurarak değerlendirir.

3. History Studies, tüm makalelerin çift anonim hakem incelemesinden geçtiğini ve gelecekte de geçeceğini, etkili bir intihal kontrolü yapacağını, makalelerin orijinalliğini kontrol etmek için güvenilir bir benzerlik taramasından geçireceğini beyan eder.

4. Editörler, hakemler ve yazarlar arasında olası çıkar çatışmalarını engellemek için gerekli önlemleri alır ve meydana gelen çatışma durumlarında adil ve şeffaf bir süreç yöneteceğini taahhüt eder. (Bkz. Makale Değerlendirme ve Yayın Süreci)

5. History Studies, yayında suistimal durumunda, kendisine bildirilen ihbarları gizlilik içerisinde değerlendirerek, gerekli görüldüğü durumlarda (tekrar yayın ve aynı çalışmanın birden çok dergiye değerlendirilmek üzere gönderilmesi vb.) bir makale yayınlanmış olsa bile COPE Retraction Guidelines çerçevesinde geri çeker. History Studies, history@historystudies.net üzerinden her türlü suistimal beyanının kendisine iletilmesini memnuniyetle karşılar. İhbar edenin kimliğini gizli tutmayı etik bir ilke olarak benimser. İhbarları büyük bir ciddiyet ve titizlikle değerlendirir ve ihbar edene hızlı ve yapıcı bir biçimde dönüş yapar.

6. History Studies editörleri, yayınlanan makalelerdeki küçük hatalar için düzeltme, bulguları ve sonuçları geçersiz kılan büyük hatalar için geri çekme prosedürlerini yürütür ve bu süreçlerde COPE yönergelerini takip eder. Yayın sonrası fark edilen hata veya eksikliklerde, yayın tarihinden itibaren beş gün içinde editör kararı ile düzeltme yapılabilir. Daha eski tarihli yayınlar için ise düzeltme makalesi yayımlanır. Düzeltme talepleri yazardan, dergi editörlerinden veya üçüncü şahıslardan gelebilir. Düzeltme makalesi, orijinal makale ile referanslanarak bağlanır ve okuyuculara makalenin düzeltildiği bildirilir, bu düzeltme ilk sayıda yayımlanarak ayrı bir DOI ile sunulur.

7. History Studies, tüm paydaşlarını ve verilerinin gizliliğini koruyacağını beyan eder. Makale değerlendirme sürecinde yalnızca editörler ve yayın kurulu üyeleri, yazarın kimliğini görebilir. Hakemler de dahil olmak üzere üçünü şahıslar hiçbir şekilde yazar/yazarların kimliğine ulaşamaz.

8. Dergi yayıncısı/sahibi dahil olmak üzere hiçbir kişi ve hükümet dahil olmak üzere hiçbir kurum editörlerin bağımsız karar almasını engelleyemez, her türlü ön yargıdan uzak adil bir değerlendirme sürecine müdahale edemez.

9. History Studies, yazarlık ve katkı beyanı konusunda (ICMJE) önerilerini benimsemektedir. Yazar/Yazarlar makalede yapay zekâ araçlarını kullanmışsa bunu teşekkür kısmında beyan etmelidirler.

10. History Studies'de yayınlanan çalışmalar Creative Commons Atıf-Ticari Olmayan 4.0 Uluslararası (CC BY-NC 4.0) olarak lisanslıdır. Creative Commons Atıf-Ticari Olmayan 4.0 Uluslararası (CC BY-NC 4.0) lisansı, eserin ticari kullanım dışında her boyut ve formatta paylaşılmasına, kopyalanmasına, çoğaltılmasına ve orijinal esere uygun şekilde atıfta bulunmak kaydıyla yeniden düzenleme, dönüştürme ve eserin üzerine inşa etme dâhil uyarlanmasına izin verir.

Kaynaklar:

https://publicationethics.org/files/u2/Best_Practice.pdf
https://doaj.org/apply/transparency/
https://publicationethics.org/node/19881
https://publicationethics.org/sites/default/files/retraction-guidelines-cope.pdf
https://publicationethics.org/postpublication
https://publicationethics.org/peerreview
https://www.icmje.org/recommendations/browse/roles-and-responsibilities/defining-the-role-of-authors-and-contributors.html
https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/deed.tr

Ücret Politikası

Makale İşlem Ücreti (Article Processing Charge – APC) Politikası

History Studies dergisinde yürütülen yayın süreçlerinde, editöryal değerlendirme, hakemlik organizasyonu ve yayın altyapısının sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla makale işlem ücreti (Article Processing Charge – APC) uygulanmaktadır.

Yayınlanmak üzere dergiye gönderilen tüm makaleler, öncelikle editörlük tarafından ön incelemeye tabi tutulur. Ön incelemesi olumlu sonuçlanan ve hakem değerlendirme sürecine alınmasına karar verilen makaleler için makale işlem ücreti talep edilmektedir. Ön inceleme aşamasında reddedilen çalışmalardan herhangi bir ücret alınmaz.
Türkiye adresli yazarlar için makale işlem ücreti, makale başına 10.000 TL’dir. Yurt dışı adresli yazarlar için ücretlendirme, Dünya Bankası ülke gelir gruplandırması esas alınarak 500–750 ABD Doları aralığında belirlenmektedir. Ücret sorumlu yazarın kurumsal adresinin bulunduğu ülkeye göre tespit edilir.

Makale işlem ücreti, hakem değerlendirme sürecinin başlatılabilmesi için zorunludur ve bu aşamada yapılan ödeme iade edilmez. Ücretin ödenmesi, hiçbir şekilde makalenin yayına kabul edileceği anlamına gelmez. Tüm çalışmalar bilimsel yeterlilik, özgünlük, metodolojik tutarlılık ve akademik etik ilkelere uygunluk esas alınarak değerlendirilir.

Ön incelemesi olumlu sonuçlanan makaleler için, sorumlu yazara e-posta yoluyla ödeme bilgileri ve ilgili IBAN iletilir. Ödeme sürecinin tamamlanmasının ardından makale değerlendirme aşamasına alınır.

History Studies, yayın süreçlerinde Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın doçentlik başvurularına ilişkin ilke ve yönergeleriyle tam uyum içinde hareket etmektedir. Nitekim YÖK’ün 2021 Eylül Dönemi Doçentlik Başvuruları Sıkça Sorulan Sorular Belgesi’nin 44. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, makale başvuru sürecinde (kabul veya ret şartı aranmaksızın) alınan işlem ücretleri akademik değerlendirme süreçlerinde geçerli sayılmakta ve beyannameye dahil edilebilmektedir.

History Studies, makale işlem ücretine ilişkin politikasını şeffaflık, akademik etik ve uluslararası bilimsel yayıncılık standartları çerçevesinde yürütmeyi taahhüt eder.