Investigation of life quality and life satisfaction levels of instructors working in youth centers

Öz

This study aims to examine the quality of life and life satisfaction levels of sports instructors working in youth and sports centers in the province of Van. A high level of quality of life among sports instructors is expected to enhance their professional motivation and positively influence the quality of the services they provide to young people. Factors such as physical health, psychological well-being, social relationships, and perceptions of economic security are considered to have a direct impact on instructors’ quality of life and job satisfaction. A total of 101 sports instructors working under the Van Provincial Directorate of Youth and Sports and its district directorates voluntarily participated in the study. Data were collected using the World Health Organization Quality of Life–Short Form (WHOQOL-Bref) and the Satisfaction with Life Scale (SWLS). The analyses conducted using the SPSS 22.0 software included the Mann–Whitney U test and Pearson correlation analysis. The findings indicate that female sports instructors have significantly higher perceptions of economic security than their male counterparts. In addition, increases in economic security and overall quality of life were found to positively affect life satisfaction. Psychological well-being, social support, and environmental conditions were also identified as significant determinants of life satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Life satisfaction
• life quality
• sports instructor

Gençlik merkezlerinde görev yapan eğitmenlerin yaşam kalitesi ve yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi

Öz

Bu çalışma, Van ilinde gençlik ve spor merkezlerinde görev yapan spor eğitmenlerinin yaşam kalitesi ve yaşam doyum düzeylerini incelemeyi amaçlamaktadır. Spor eğitmenlerinin yaşam kalitesinin yüksek olması, mesleki motivasyonlarını artırarak gençlere sundukları hizmetin kalitesini olumlu yönde etkileyebilecektir. Fiziksel sağlık, psikolojik iyi oluş, sosyal ilişkiler ve ekonomik güvenlik algısı gibi unsurların, eğitmenlerin yaşam kaliteleri ve iş tatminleri üzerinde doğrudan etkili olduğu düşünülmektedir. Araştırmaya, Van Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü ile ilçe müdürlüklerinde görev yapan toplam 101 spor eğitmeni gönüllü olarak katılmıştır. Verilerin toplanması sürecinde Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (WHOQOL-Bref) ve Yaşam Doyumu Ölçeği (YDÖ) kullanılmıştır. Gerçekleştirilen analizlerde, Mann Whitney U testi ve Pearson korelasyon testi uygulanmıştır. Bulgular, kadın spor eğitmenlerinin ekonomik güvenlik algılarının erkek meslektaşlarına göre anlamlı düzeyde yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, ekonomik güvenlik ve genel yaşam kalitesindeki artışın yaşam doyumunu pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Psikolojik iyi oluş, sosyal destek ve çevresel koşulların ise yaşam doyumunu belirleyen önemli faktörler olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar, spor eğitmenlerinin mesleki tatminlerini artırmaya yönelik destekleyici politikaların geliştirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Spor eğitmeni
• yaşam doyum
• yaşam kalitesi

Kaynakça

1. Atılgan, D., & Tükel, Y. (2021). Social capital and satisfaction with life during the COVID-19 pandemic: A case study on coaches. *International Journal on Social and Education Sciences, 3*(2), 342–359.
2. Aydıner Boylu, A. (2007). *Ailelerin yaşam kalitelerini etkileyen bazı objektif ve subjektif göstergelerin incelenmesi* (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
3. Aydıner Boylu, A., & Paçacıoğlu, B. (2016). Yaşam kalitesi ve göstergeleri. *Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 8*(15), 137–150.
4. Beutell, N. J., & Wittig, J. (2008). Work-family conflict, work-family synergy, and well-being among dual-earner couples. *Journal of Family and Economic Issues, 29*(3), 446–460.
5. Çeçen-Eroğul, A. R., & Dıngıltepe, T. (2012). Parçalanmış ve tam aileye sahip ergenlerin yaşam doyumu düzeyleri ile yaşam kalitesi düzeylerinin karşılaştırılması. *İlköğretim Online, 11*(4), 1077–1086.
6. Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Social support and stress: A review. *Psychological Bulletin, 98*(2), 310–357. [https://doi.org/10.1037/0033-2909.98.2.310](https://doi.org/10.1037/0033-2909.98.2.310)
7. Çakıroğlu, A. (2007). *Türkiye’de yaşam kalitesi ve mutluluk arasındaki ilişki* (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
8. Dağlı, A., & Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. *Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15*(59), 1250–1263. [https://doi.org/10.17755/esosder.263229](https://doi.org/10.17755/esosder.263229)

9. Demirci, A. (2016). Spor eğitmenliği nedir? *Ege Life Dergisi*. [http://www.egelife.com/yazarlar/arzu-demirci/spor-egitmenligi-nedir](http://www.egelife.com/yazarlar/arzu-demirci/spor-egitmenligi-nedir)
10. Diener, E. D., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. *Journal of Personality Assessment, 49*(1), 71–75.
11. Diener, E. (1984). Subjective well-being. *Psychological Bulletin, 95*, 542–575.
12. Diener, E., & Suh, E. (1997). Measuring quality of life: Economic, social, and subjective indicators. *Social Indicators Research, 40*, 189–216.
13. Diener, E., & Biswas-Diener, R. (2002). Will money increase subjective well-being? *Social Indicators Research, 57*(2), 119–169. [https://doi.org/10.1023/A:1014411319119](https://doi.org/10.1023/A:1014411319119)
14. Diener, E., & Seligman, M. E. P. (2004). Beyond money: Toward an economy of well-being. *Psychological Science in the Public Interest, 5*(1), 1–31. [https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2004.00501.x](https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2004.00501.x)
15. Diener, E., Gohm, C. L., Suh, E., & Oishi, S. (2000). Similarity of the relations between marital status and subjective well-being across cultures. *Journal of Cross-Cultural Psychology, 31*(4), 419–436.
16. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. *Psychological Bulletin, 125*(2), 276–302. [https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276](https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276)
17. Dünya Sağlık Örgütü. (2023). *WHOQOL: Measuring quality of life*. [https://www.who.int/tools/whoqol](https://www.who.int/tools/whoqol) (Erişim tarihi: 11.06.2023).
18. Erdoğan, İ. (1998). *SPSS kullanımı örnekleriyle araştırma dizaynı ve istatistik yöntemleri: Empirik bilimsel araştırmanın temel ilkeleri ve sorunları*. Konya: Emel Matbaası.
19. Haybron, D. M. (2004). Happiness and the importance of life satisfaction. *Department of Philosophy, Rutgers University*, 1, 22.
20. Kahneman, D., & Deaton, A. (2010). High income improves evaluation of life but not emotional well-being. *Proceedings of the National Academy of Sciences, 107*(38), 16489–16493. [https://doi.org/10.1073/pnas.1011492107](https://doi.org/10.1073/pnas.1011492107)
21. Lachman, M. E., & Teshale, S. (2013). When is the time to act? How time and responsibility can shape the quality of life of working adults. *Journal of Applied Psychology, 98*(6), 1217–1233.
22. Lin, N. (1976). *Foundations of social research*. New York, NY: McGraw-Hill.
23. McGinnity, F., & Russell, H. (2008). Gender differences in the effects of employment and income on well-being. *European Sociological Review, 24*(3), 269–283. [https://doi.org/10.1093/esr/jcn042](https://doi.org/10.1093/esr/jcn042)
24. Michel, G., Bisegger, C., Fuhr, D. C., Abel, T., & Kidscreen Group. (2009). Age and gender differences in health-related quality of life of children and adolescents in Europe: A multilevel analysis. *Quality of Life Research, 18*, 1147–1157.
25. Myers, D. G., & Diener, E. (1995). Who is happy? *Psychological Science, 6*(1), 10–16.
26. Canton, H. (2021). Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). In *The Europa Directory of International Organizations 2021* (pp. 677–687). London: Routledge.
27. Proctor, C., Linley, P. A., Maltby, J., & Port, G. (2017). Life satisfaction. In *Encyclopedia of Adolescence* (Vol. 2, pp. 2165–2176). [https://doi.org/10.1007/978-3-319-32132-5_125-2](https://doi.org/10.1007/978-3-319-32132-5_125-2)
28. Shin, D. C., & Johnson, D. M. (1978). Avowed happiness as an overall assessment of the quality of life. *Social Indicators Research, 5*, 475–492.
29. Tokay Argan, M., Argan, M., & Kurulgan, M. (2008). Kitaplara ilişkin biçimsel özelliklerin okuyucu tutumları üzerine etkisi. *Bilgi Dünyası, 9*(1), 179–206.
30. Turhan, F. H. (2018). *T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığına bağlı gençlik merkezlerinde çalışan gençlik liderlerinin yaşam kalite düzeylerinin incelenmesi* (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
31. Tütüncü, M. (2012). *Yönetici ve çalışanların psikolojik iyi olma ve stres düzeyleri açısından karşılaştırılması* (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
32. Veenhoven, R. (1996). *The study of life-satisfaction*. Budapest: Eötvös University Press.
33. Veenhoven, R. (2007). Subjective measures of well-being. In *Human well-being: Concept and measurement* (pp. 214–239). London: Palgrave Macmillan.
34. WHOQOL Group. (1995). The World Health Organization quality of life assessment: Position paper from the World Health Organization. *Social Science & Medicine, 41*, 1403–1409.
35. Yılmaz, D. (2024). *Gençlik ve spor il müdürlüğü çalışanlarının yaşam kalitesi ve stresle başa çıkma yöntemlerinin incelenmesi* (Yüksek lisans tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırşehir.