Determination of Attitudes Towards Children's Rights of Nursing Faculty Senior Students

Öz

The aim of this study is to determine the attitudes of nursing candidates towards children's rights and to examine their relationship with socio-demographic characteristics. The population of this descriptive and correlational study consisted of 302 students who studying in the last year of a nursing faculty in Istanbul in the fall semester of the 2017-2018 academic year. The sample of the study consisted of 159 students who were at the school at the time of data collection and voluntarily accepted to participate in the study. “Information Form” and “Children’s Rights Attitude Scale (CRAS)” were used to collect data. Descriptive methods, Mann Whitney U test, Kruskal Wallis test and Pearson Correlation test were used for analysis. The distribution of the answers given by the students to the items in the CRAS was generally in the options I completely agree and agree, and in the reverse items, it was seen that there was I totally disagree and disagree options. The students’ CRAS scores were high (66-110), with a mean of 104.77±6.2. No statistically significant correlation was found between the socio-demographic characteristics of the students and their education about children's rights and the mean score of CRAS (p>0.05). In our study, it was seen that students have a positive attitude towards children's rights and their socio-demographic characteristics do not affect their attitudes. It may be suggested to conduct other studies with larger sample groups for the purpose of determine the attitudes of nurse candidates geared toward children’s rights.

Anahtar Kelimeler

• Child
• nursing
• human rights
• students
• attitude

Hemşirelik Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Çocuk Haklarına İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı hemşirelik adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutumlarını belirlemek ve sosyo-demografik özelliklerle ilişkisini incelemektir. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde gerçekleştirilen araştırmanın evrenini, İstanbul’da bulunan bir hemşirelik fakültesinin son sınıfında 2017-2018 eğitim-öğretim yılı güz döneminde öğrenim gören 302 öğrenci oluşturdu. Araştırmanın örneklemini verilerin toplandığı sırada okulda bulunan ve araştırmaya katılmayı gönüllü kabul eden 159 öğrenci oluşturdu. Verilerin toplanmasında “Bilgi Formu” ve “Çocuk Hakları Tutum Ölçeği (ÇHTÖ)” kullanıldı. Verilerin analizinde tanımlayıcı metotlar, Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve Pearson testi kullanıldı. Öğrencilerin ÇHTÖ’ndeki maddelere verdikleri yanıtların dağılımlarının, genellikle tamamen katılıyorum ve katılıyorum seçeneklerinde olduğu, ters maddelerde ise hiç katılmıyorum ve katılmıyorum seçeneklerinde toplandığı görüldü. Öğrencilerin ÇHTÖ puanları yüksek (66-110) olup, ortalaması 104.77±6.2 idi. Öğrencilerin sosyo-demografik özellikleri ve çocuk haklarına yönelik eğitim alma durumları ile ÇHTÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı (p>0.05). Araştırmamızda öğrencilerin çocuk haklarına yönelik tutumlarının olumlu olduğu ve sosyo-demografik özelliklerinin tutumlarını etkilemediği görüldü. Hemşire adaylarının çocuk haklarına yönelik tutumlarının belirlenmesi amacıyla daha büyük örneklem gruplarında başka çalışmaların yapılması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• hemşirelik
• insan hakları
• öğrenciler
• tutum

Kaynakça

1. 1. Karaman Kepenekci Y, Baydık B. Zihin engelliler öğretmen adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutumları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2009;42(1):329-50.
2. 2. Erkut Z, Balcı S, Yıldız S. Tarihsel süreç içinde çocuk. Çocuk ve Medeniyet Dergisi. 2017;2(3):17-28.
3. 3. United Nations. Convention on the Rights of the Child [Internet]. 1989 [Erişim Tarihi 6 Haziran 2021]. Erişim adresi: https://www.ohchr.org/sites/default/files/crc.pdf
4. 4. Karakaş B, Çevik ÖC. Çocuk refahı: Çocuk hakları perspektifinden bir değerlendirme. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2016;18(3):887-906.
5. 5. Doğan Y, Torun F, Akgün İH. Okul öncesi öğretmen adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. International Journal of Human Sciences. 2014;11(2):503-16.
6. 6. Lansdown G. Children’s rights and domestic violence. Child Abuse Review. 2000;9:416-26.
7. 7. Şener Taplak A, Polat S, Yüzer S. Çocuk haklarında unutulanlar ve çözüm önerileri. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2014;2(1):62-71.
8. 8. Akyüz E. Çocuk hukuku çocukların hakları ve korunması. Ankara: Pegem Akademi; 2013.

9. 9. Merey Z. Social studies pre-service teachers’ attitudes towards children’s rights. Journal of Theory and Practice in Education. 2013;9(3):243-53.
10. 10. Karataş H, Erdemir F. Göçmen çocukların bakımında pediatri hemşiresinin rol ve işlevleri. Turkiye Klinikleri J Pediatr Nurs-Special Topics. 2018;4(1):81-6.
11. 11. Şenol S. Tarih boyunca pediatri hemşiresinin rol ve işlevleri. Turkiye Klinikleri J Pediatr Nurs-Special Topics. 2018;4(1):1-7.
12. 12. Ardahan M. Hemşirelerin savunuculuk rolü. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2003;7(2):23-7.
13. 13. Gözen D. Pediatri hemşiresinin savunuculuk rolü ve savunuculuk rolünü gerçekleştirmesini engelleyen faktörler. Turkiye Klinikleri J Pediatr Nurs-Special Topics. 2018;4(1):12-8.
14. 14. Küçük Alemdar D, Yılmaz G. Pediatri hemşirelerinin çocuk haklarına yönelik tutumlarının belirlenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 2019; 6(2):121-6.
15. 15. Karaman Kepenekci Y. A study of university students’ attitudes towards children’s rights in Turkey. The International Journal of Children’s Rights. 2006;14:307-18.
16. 16. Leblebici H, Çeliköz N. Öğretmen adaylarının çocuk haklarına yönelik tutumları. International Journal of Social Sciences and Education Research. 2017;3(1):307-18.
17. 17. Ezer F, Ulukaya Öteleş Ü. Çocuk haklarına yönelik tutumun belirlenmesi: nicel bir araştırma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. 2020;1(37):48-58.
18. 18. Yaşar Ekici F. Öğretmen adaylarının çocuk haklarına yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. The Journal of Academic Social Science. 2014;2(8):66-77.
19. 19. Aldemir E. Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinin Çocuk Hakları Konusundaki Tutumlarının Belirlenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul: İstanbul Bilim Üniversitesi; 2014.
20. 20. Sadıkoğlu İ, Topsakal C. Okul öncesi eğitimde çocuk hakları eğitimi çalışmalarına genel bir bakış. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2017;6:219-44.
21. 21. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. Ulusal Çocuk Hakları Strateji Belgesi ve Eylem Planı 2013-2017 [Internet]. 2017 [Erişim Tarihi 5 Haziran 2021]. Erişim adresi: https://www.gmka.gov.tr/dokumanlar/yayinlar/2012-2017_Ulusal-cocuk-Haklari-Strateji-Belgesi-ve-Eylem-Plani.pdf
22. 22. Özakar Akça S, Gözen D. Çocuk hemşiresinin savunucu rolü. F.N. Hem. Derg. 2013; 21(3):213-8.
23. 23. Peker R. Sınıf Öğretmenlerinin Demokratik Tutumları İle Çocuk Haklarına Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi (Manisa İli Örneği) [Yüksek Lisans Tezi]. Burdur: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi; 2012.
24. 24. Şentürk Tüysüzer B. Okul Yöneticilerinin Çocuk Haklarına Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul: İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi; 2018.
25. 25. Dönmez T. İlkokul Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimi Profilleri İle Çocuk Haklarına Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara: Gazi Üniversitesi; 2015.