YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇE ÖĞRENEN ÜRDÜNLÜLERİN YAZILI ANLATIMLARININ SES BİLGİSİ BAKIMINDAN İNCELENMESİ
Öz
Bu araştırmada, yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Ürdünlü öğrencilerin A2 düzeyi yazılı anlatımlarında yaptıkları ses bilgisi yanlışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Ürdün’ün başkentindeki Amman Yunus Emre Türk Kültür Merkezinde Türkçe öğrenen 48 öğrencinin yazılı anlatımları incelenmiştir. İncelenen yazılardaki tespit edilen veriler yanlış çözümlemesi ile başlıklara ayrılarak sınıflandırılmıştır. Böylelikle Ses Bilgisi dört alt başlık olarak kategorilere ayrılmıştır. Bunlar; “Ünlü Uyumu, Ünlü Harflerin Karıştırılması, Kelimedeki Yazım Yanlışları ve Ses Olayları”dır. Belirtilen kategorilere göre çalışmanın sonucunda öğrenciler tarafından yazılı anlatımlarında 888 yanlış yapıldığı saptanmıştır. Ünlü uyumunda % 46,4 (412), ünlü harflerin karıştırılması % 28,72 (255), kelimedeki yazımında % 22,75 (202) ve ses olaylarında % 2,13 (19) yanlış tespit edilmiştir. Ürdünlü öğrencilerin hedef dil ile ana dillerini zaman zaman karşılaştırdığı ve karıştırdığı da görülmüştür. Böylelikle Arapça konuşulan bir coğrafyada Türkçe öğrenenlerin ses bilgisinde karşılaştıkları güçlükler, zorlandıkları veya yanlış yaptıkları noktalar belirlenmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Banguoğlu, T. (1979). Ana hatlarıyla Türk grameri. İstanbul: Dergâh Yayınları. Bölükbaş, F. (2011). Arap öğrencilerin Türkçe yazılı anlatım becerilerinin değerlendirilmesi. Turkish Studies (6 (3)), 1357-1367. Büyükikiz, K., & Hasırcı, S. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarının yanlış çözümleme yaklaşımına göre değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi(1(4)), 51-62. Çakır, İ. (2010, Ocak). Yazma becerisinin kazanılması yabancı dil öğretiminde neden zordur? Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(28), 165-176. Demir, N., & Yılmaz, E. (2005). Türk dili el kitabı (2 b.). Ankara: Grafiker Ofset. Eker, S. (2005). Çağdaş Türk Dili (3 b.). Ankara: Grafiker Yayınları. Gencan, T. N. (2001). Dilbilgisi. Ankara: Ayraç Yayınevi. Güneş, S. (1999). Türk dili bilgisi (4 b.). İzmir: D.E.Ü. Rektörlük Matbaası. Hengirmen, M. (2005). Türkçe dilbilgisi (8 b.). Ankara: Engin Yayın Evi. İnan, K. (2014). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen İranlıların Yazılı Anlatımlarının Hata Analizi Bağlamında Değerlendirilmesi. Turkish Studies, 619-649. Kara, M. (2011). Avrupa dilleri öğretimi ortak çerçeve metni doğrultusunda Türkçe öğrenen yabancılara A1-A2 seviyesinde Türkçe öğretim programı örneği. Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 3, 157-195. Karaağaç, G. (2013). Türkçenin ses bilgisi. İstanbul: Kesit Yayınları. Karasar, N. (2010). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel. Kırbaş, G. (2017). Türkçe Öğrenen Ürdünlü Öğrencilerin A2 Düzeyi Yazlı Anlatımlarında Karşılaştıkları Güçlükler. Ankara, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi: Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü. Şahin, E. Y. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazılı anlatımlarındaki ek yanlışları. Tarih Okulu Dergisi (TOD)(XV), 433-449. Yılmaz, E. (2014). Temel Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü. Ankara: Pegem Akademi.