Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Kopya Çekmeye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması
Öz
Bu çalışma, Türkiye’deki üniversitelerde yer alan beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğrencilerin kopya çekmeye yönelik tutumlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma modeli olarak karma yöntem kullanılmıştır. Türkiye’nin farklı illerinde yer alan ve kümeleme örnekleme yöntemi ile seçilmiş Malatya, Van, Muş, Bingöl, Elazığ, Sivas İllerinde bulunan üniversitelerde beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören ve gönüllük esasına göre araştırmaya katılan öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Kopya Çekme Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara ilişkin nicel verilerde T testi ve Anova testi ve nitel verilerde betimsel analiz kullanılmıştır.
Sonuç olarak, üniversitelerde beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğrencilerin kopya çekmeye yönelik tutumlarının sınıf kademelerine göre değiştiği sonucuna ulaşılmıştır. Birinci sınıftan okulun son sınıfına doğru bir azalma olduğu görülmüştür. Okulun ilk yıllarında okula oryantasyon, burs alan öğrencilerin burslarının ileriki öğrenim yılında kesilme kaygısı, daha önceki öğrenim kademlerinde kopya çekmeye yönelik tutumlarının olması gibi nedenlerinin olduğu düşünülmektedir.
Anahtar kelimeler: Üniversite, Beden Eğitimi ve Spor, Kopya çekme.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akdağ, M., ve Güneş, H. (2002). Kopya çekme davranışları ve kopya çekmeye ilişkin tutumlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 8(3), 330-343.
- Alkan, Ş. (2008). İlköğretim ikinci kademe ile ortaöğretim öğrencilerinin ve öğretmenlerinin kopya çekmeye ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi SBE, Elazığ.
- Arslantaş, C.C. ve Acar, G. (2008). Son sınıf öğrencilerinin akademik yaşamdaki ve iş hayatındaki sahtekârlığa ilişkin algılamaları. Yönetim. 19(60), 32-49.
- Ay, M. F., ve Çakmak, A. (2015). Kopya çekmeye yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Atatürk Üniversitesi İlâhiyât Tetkikleri Dergisi, (43), 140-155.
- Baird, J. S. (1980). Current trends in college cheating. Psychology in the Schools,17, 515–522.
- Bjorklund, M., ve Wenestam, C. G. (1999). Academic cheating: frequency, methods and causes, European Conference on Educational Research, Lahti, Finland, 22-25 September.
- Boyacı, Ş.D.B., Babadağ, G., ve Güner, M. (2017). Sınıf öğretmeni adaylarının sahip oldukları temel değerler ile akademik sahtekârlık eğilimlerinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(4), 1762-1793.
- Cochran, J. K., Wood, P. B., Sellers, C. S., Wilkerson, W. ve Chamlin, M. B. (1998). Academic dishonesty and low self-control: An empirical test of a general theory of crime. Deviant Behavior: An Interdisciplinary Journal, 19, 227–255.
- Creswell, J.W. (2016). Nitel Araştırma Yöntemleri (5.Baskı). Ankara: Siyasal Kitapevi
- Çetin, Ş. (2007). Üniversite öğrencilerinin kopya çekme davranışlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 175,129-142, Ankara. Davis, S. F., Grover, C. A., Becker, A. H. ve McGregor, L. N. (1992). Academic dishonesty: Prevalence, determinants, techniques, and punishments. Teaching of Psychology, 19, 16–20.