Elit Haltercilere Uygulanan Sekiz Haftalık Farklı Kuvvet Antrenman Protokollerinin Anaerobik Güç ve Vücut Kompozisyonu Değerlerine Etkisinin İncelenmesi*

Kaan Nazım Nazik; Oğuzhan Yüksel

Elit Haltercilere Uygulanan Sekiz Haftalık Farklı Kuvvet Antrenman Protokollerinin Anaerobik Güç ve Vücut Kompozisyonu Değerlerine Etkisinin İncelenmesi*

Öz

Bu çalışmanın amacı elit haltercilere uygulanan sekiz haftalık farklı kuvvet antrenman protokollerinin anaerobik güç ve vücut kompozisyonu üzerine etkilerini tespit etmektir. Yaş ortalamaları 20,4±2,27 yıl olan sporculara sekiz hafta boyunca tamamlayıcı maksimum kuvvet (TMA: Deney A), piramidal kuvvet (PK: Deney B) ve kontrol grubuna rutin kuvvet antrenmanları (RKA) uygulandı. Vücut ağırlığı TMA grubu (n=10; 68,20±12,34 kg) ,PK grubu (n=10; 73,30±9,95 kg) ve RKA grubu (n=10; 64,50±9,84 kg) toplamda 30 katılımcı yer aldı. Süreç öncesi ve sonrası vücut kompozisyonu (çevre değerleri) ile birlikte dikey sıçrama, squat ve göğüs pres hareketlerinde güç değerleri MYO test aracılığı ile kayıt altına alındı. TMA grubunda Maksimum kuvvet % 80-90 şiddette 2-3 tekrarlı yüklenmeye ek olarak % 60-80 şiddet aralığında 8-12 tekrarlı kalça ekstansör ve dikey sıçramaya yönelik program, PK grubunda %80 – 100 şiddet aralığında 5-3-1 tekrarlı inişli çıkışlı piramit yüklenme, RKA grubunda ise rutin antrenmanlarına devam etmesi sağlanmıştır. Veriler iki yönlü Repeated measures anova analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. TMA antrenmanı uygulayanların vücut kompozisyonu (çevre ölçümleri-mm), dikey sıçrama, göğüs pres ve squat’a ait güç – watt/kg değerleri PK ve RKA kuvvet antrenmanına dahil olanlara göre anlamlı düzeyde fark bulunmuştur(p<0,05). Sonuç olarak; Elde edilen bu veriler ışığında, TMA’in diğer gruplara karşı daha etkili bir antrenman modeli olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Halter , Anaerobik güç , Performans , Koparma , Silkme

Kaynakça

Arabatzi, F., Kellis, E., & De Villarreal, E. S. S. (2010). Vertical jump biomechanics after plyometric, weight lifting, and combined (weight lifting+ plyometric) training. The Journal of Strength & Conditioning Research, 24(9), 2440-2448.
Astrand, P.O. and Rodahl, K., (1986), Textbook of Work Physiology. Mc Graw-Hill Book Company: New York.
Atabeyoğlu, C. (1992). Türk halter tarihi. Türk Spor Vakfı, Türk Spor Vakfı Yayınları, 5-9.
Balsalobre-Fernández, C., Tejero-González, C. M., del Campo-Vecino, J., & Alonso-Curiel, D. (2013). The effects of a maximal power training cycle on the strength, maximum power, vertical jump height and acceleration of high-level 400-meter hurdlers. Journal of human kinetics, 36, 119.
Borms, J. (1986). The child and exercise: an overview. Journal of sports sciences, 4(1), 3-20.
Bubanj, S., Stanković, R., Bubanj, R., Bojić, I., Đinđić, B., & Dimić, A. (2010). Reliability of myotest tested by a countermovement jump. Acta Kinesiologica, 4(2), 46-48.
Carvalho, A., Mourão, P., & Abade, E. (2014). Effects of strength training combined with specific plyometric exercises on body composition, vertical jump height and lower limb strength development in elite male handball players: a case study. Journal of human kinetics, 41(1), 125-132.
Casartelli, N., Müller, R., & Maffiuletti, N. A. (2010). Validity and reliability of the Myotest accelerometric system for the assessment of vertical jump height. The Journal of Strength & Conditioning Research, 24(11), 3186-3193.
Channell, B. T., & Barfield, J. P. (2008). Effect of Olympic and traditional resistance training on vertical jump improvement in high school boys. The Journal of Strength & Conditioning Research, 22(5), 1522-1527.
Chiu, L. Z., Schilling, B. K. (2005). A primer on weightlifting: From sport to sports training. Strength and Conditioning journal, 27(1), 42,48.

Garhammer, J. (1980). Power production by Olympic weightlifters. Medicine and science in sports and exercise, 12(1), 54-60.
Garhammer J. (1991). A comparison of maximal power outputs between elite male and female weightlifters in competition. Int J Sport Biomechanics, 7:3-11.
Gourgoulis V, Aggeloussıs N, Kalivas V, Antoniou P, Mavromatis G. Snatch, (2004). Lift kinematics and bar energetics in male adolescent and adult weightlifters. J Sports Med Phys Fitness, 44:126-31.
Harbili E. ve Arıtan S. (2007). Halterde Artan Bar Ağırlığının Bar Kinematiği Ve Güç Çıktısı Üzerine Etkileri. Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. of Sport Sciences, 126-136.
Hartman MJ, Clark B, Bemben DA, Kilgore JL, Bemben MG, (2007). Comparisons between twicedaily and once-daily training sessions in male weightlifter. İnt Jou of Sports Physio and Perf, 2, 159-169.
Hedrick, A., & Wada, H. (2008). Weightlifting movements: do the benefits outweigh the risks?. Strength & Conditioning Journal, 30(6), 26-35.
http://www.sportch.ch/fr/fiche.php?produit=10165&rayon=coachs Janz, J., & Malone, M. (2008). Training explosiveness: Weightlifting and beyond. Strength & Conditioning Journal, 30(6), 14-22.
Nazik, K. N., Kılınç, F., Salici, O., & Orhan, H. (2016). Elit Haltercilere 6 Haftalık Tamamlayıcı Kuvvet Antrenmanlarının Çevre Ölçümü ve Kuvvet Performansları Üzerine Etkileri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (55), 257-271.
Nazik, F. Ç., Kılınç, F., Salici, O., & Orhan, H. (2017). Elit Haltercilere Uygulanan 6 Haftalık Yoğun Piramidal Ve Maksimal Kuvvet Antrenmanlarının Kas Çevresi İle Performanslarına Etkilerinin Araştırılması. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (61), 387-403.
Sale, D.G. and Norman, R.W. (1982), Testing strength and power. Mc Dougal, J.D. et al. (ed) The Physiological Testing of Elite Athletes, New York, M.P. 1982.
Savaş, S., & Uğraş, A. (2004). Sekiz haftalık sezon öncesi antrenman programının üniversiteli erkek boks, taekwondo ve karate sporcularının fiziksel ve fizyolojik özellikleri üzerine olan etkileri. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3).
Storey, A., Smith, H. K. (2012). Unique aspects of competitive weightlifting: performance, training and physiology. Sports Med, 42(9), 769-790.
Storey, A., Wong, S., Smith, H. K., & Marshall, P. (2012). Divergent muscle functional and architectural responses to two successive high intensity resistance exercise sessions in competitive weightlifters and resistance trained adults. European journal of applied physiology, 112(10), 3629-3639. https://www.myotest.com
Yazıcı, Ç. (1997). Halter Temel Ağırlık ve Güç Geliştirme, 2.Baskı. Ertem Basım Yayın Dağıtım,Ankara,s.1.
Yüksel, O., Gündüz, B., & Kayhan, M. (2019). Effect of Crossfit Training on Jump and Strength. Journal of Education and Training Studies, 7(1), 121-124.
Yüksel, O., Erzeybek, M. S., Şentürk, A., & Akın, S.(2019). Süper Slow Motion Kuvvet Antrenmanlarının Kadın Voleybolcuların Bench Press Peak Power ve 6 sn–30 sn Wattbike Peak Power Değerlerine Etkisinin İncelenmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, 1(1), 50-57.
Zorba, E. (2001). Fiziksel uygunluk. Gazi Kitabevi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Alan Eğitimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Kaan Nazım Nazik Bu kişi benim
0000-0002-5053-4137
Türkiye

Oğuzhan Yüksel ^*
0000-0002-4172-8298
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2021

Gönderilme Tarihi

23 Aralık 2021

Kabul Tarihi

29 Aralık 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 3 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA95DE45HX

APA

Nazik, K. N., & Yüksel, O. (2021). Elit Haltercilere Uygulanan Sekiz Haftalık Farklı Kuvvet Antrenman Protokollerinin Anaerobik Güç ve Vücut Kompozisyonu Değerlerine Etkisinin İncelenmesi*. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, 3(2), 10-20. https://izlik.org/JA95DE45HX