AARHUS SÖZLEŞMESİ KAPSAMINDA TÜRKİYE’DE ORMANCILIKTA YARGIYA ERİŞİM KONUSUNDA BİR ARAŞTIRMA
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aktan C., C., 1999. Stratejik Yönetim ve SWOT Analizi, Türkiye Genç İş Adamları Derneği Yayınları, İstanbul. Beyhan, E., 2008. Sürdürülebilir Kalkınma-Çevre ve Yerel Yönetimler, Yerel Siyaset Aylık Bilimsel Siyasi Dergisi, 35: 12-17. Coşkun, A.A., 2002. Aarhus Sözleşmesinin İdare Hukuku Açısından İrdelenmesi. İnsan Hakları Yıllığı Dergisi, s. 23-24. Demirkol, S., 2013. Kamu Yönetiminde Bir İlk: Çed Raporu Uygulaması İle İşlem Üretme Sürecine Halın Katılımının Sağlanması. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 22-24. Dinç, G., Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne Göre Çevre ve İnsan, Türkiye Barolar Birliği Yayını, Ankara 2008. Ekici, Ş., 2004, Bilgi Edinme Hakkı Kanunu Üzerine, Güncel Hukuk Dergisi, (18) Elvan, O. D., Türker, Y. O., 2015. Access to justice in environmental matters in Turkey: A case study from the ancient city of Allianoi, International Journal of Law, Crime and Justice, 43(4), 424-438. Emrealp, S., 2005. Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler. Uluslararası Yerel Yönetimler Birliği, Doğu Akdeniz ve Ortadoğu Bölge Teşkilatı, İstanbul. Ertürk, H., 2009. Çevre bilimleri. Ekin Yayınevi, İstanbul. Gönüllü, G., 2014. Çevresel-Kentsel Hakların Gelişimi: Dünyada ve Türkiye’de Kentsel Haklar. İnsan Hakları Yıllığı, Cilt 32, (31-52) Gören, Z., 2015. Anayasa Hukuku. Yetkin Yayınları, İstanbul. Güneş, Y., Coşkun, A. A., 2004. Çevre Hukuku. Kazancı Yayınevi, İstanbul. Güneş, Y., Coşkun, A.A., Elvan, O.D., 2011. The Access Initiative In Turkey. İstanbul. Güneş, M. A., 2010. Aarhus Sözleşmesi Üzerine Bir İnceleme, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14: 300- 333. Güldoğan, E., 2007. Çevrenin Korunması için vatandaşın güçlendirilmesi: Aarhus Sözleşmesi, Avrupa Birliği Uygulamaları ve Türkiye. Ulusal Çevre Sempozyumu, 18-21 Nisan 2007, Mersin Üniversitesi, Mersin. İzgi, Ö., Gören, Z., 2002. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Yorumu, TBMM Basımevi, Ankara. Kaboğlu, İ., 1992. Çevre Hakkı. İletişim Yayınları, İstanbul. Kaboğlu, İ., 1991. Dayanışma Hakları”nın Hukuksal Değeri (Soyut Talepler mi, İnsan Hakları mı?)”, İnsan Hakları Yıllığı, Cilt: 13 (1991), Sayı: 1, (s. 37-48) Keleş, R., Ertan, B., 2002. Çevre hukukuna giriş. İmge Kitabevi, Ankara. Uçar, D., Doğru, A. Ö., 2005. CBS Projelerinin Stratejik Planlaması ve Swot Analizinin Yeri. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 10. Türkiye Harita ve Bilimsel Teknik Kurultayı, 28 Mart-1Nisan 2015, Ankara. Kolcuoğlu, K., 2006. Adalete Erişim Uluslararası Sempozyum Notları, İstanbul Barosu Yayınları, s. 9-12. Özdek, Y., 1993. İnsan Hakkı Olarak Çevre Hakkı, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdare Enstitüsü Dergisi, 73: 36-40. Özer, K., D., 2009. “Uluslararası Çevre Koruma Sözleşmeleri”, Topçuoğlu, M., 1998. Çevre Hakkı ve Yargı, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Ankara, s. 78-86. Turgut, N., 2012. Çevre Politikası ve Hukuku, İmaj Yayınları, Ankara. Yancı, N., 2004. Çevresel Bilgilenme Hakkı (yayınlanmamış doktora tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Yancı Özalp, N., Çevresel Haklara İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Yaklaşımı, Anayasa Hukuku Dergisi, C. 2, S. 3, s. 53 – 93.)
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
23 Mart 2017
Kabul Tarihi
26 Nisan 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 2 Sayı: 2
Cited By
SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK İÇİN YENİ BİR ADIM: ÇEVRE İÇİN KÜRESEL ANTLAŞMA’YA DOĞRU -ÇEVRESEL USULİ HAKLAR ÖZELİNDE BİR DEĞERLENDİRME-
Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.33717/deuhfd.1276293AARHUS SÖZLEŞMESİ’NİN ÇEVRESEL BİLGİ EDİNME, KATILIMCI YÖNETİŞİM VE HUKUKİ ERİŞİM İLKELERİ BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.69785/oybd.1773722