DOĞAL ALANLARIN REHABİLİTASYON VE İYİLEŞTİRME ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: EYMİR GÖLÜ, ANKARA ÖRNEĞİ

Öz

Kent parklarının, yeşil alanların ve ormanlık sulak ve yarı doğal alanların iyileştirici özelliklerinin ve kent sağlığına olan katkılarının ele alınması bu araştırmanın çıkış noktasıdır. Yeşil dokulu alanların sahip olduğu doğal elemanlarının doğadan kopmuş olan kentlileri fiziksel ve ruhsal açıdan tedavi edici ve iyileştirici özelliklerinin irdelendiği bu araştırma, Ankara kentinin yakın çevresinde bulunan ve hala doğal kaynak değerlerini koyan Eymir Gölü ve çevresinde uygulanmıştır. Eymir Gölü kent parkının rehabilitisyon ve iyileştirme potansiyelini değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışma kapsamında, iyileştirme bahçelerinin özellikleri ve kriterleri araştırılmış,  çalışma alanının sahip olduğu doğal kaynak değerlerinin kullanıcılara yönelik tedavi edici ve iyileştirici potansiyeli araştırılmış ve bu doğrultuda öneriler geliştirilmiştir. Çalışma sonunda alanın rehabilitasyon ve iyileştirme potansiyeline sahip olduğu ancak alanın tüm kullanıcılar tarafından rahatlıkla kullanmalarını engelleyen yolların ve rampalarının olduğu, mekanlar arasında kopuklukların bulunduğu, tuvaletlerin, aydınlatmanın ve alana erişebilirliğinin yetersiz olduğu tespit edilmiştir. İzleme terasları ve herkes için tasarımın yapılması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rehabilitasyon ve iyileştirme bahçeleri,doğal alanlar,kent parkları,Eymir Gölü,Ankara

Kaynakça

1. AKPINAR A., (2013). KENTSEL AÇIK ALANLAR: BAŞARILI BİR KENTSEL AÇIK ALAN İÇİN GEREKLİ OLAN KRİTERLER NELERDİR? Peyzaj Mimarlığı 5. Kongresi, 14-17 Kasım 2013 – Adana.
2. ANONİM (2013), Basın Toplantısı: Odtü İmar Planı, Yollar ve Eymir Gölü, http://www.metu.edu.tr/. Announcement/Basin-Toplantisi-Odtu-İmar-Plani-Yollar-Ve-Eymir-Golu, 22.09.2014.
3. ANONİM, (2002). BİYOLOJİ BÖLÜMÜ, MOGAN GÖLÜ HAVZASI BİYOLOJİK ZENGİNLİKLERİ VE EKOLOJİK YÖNETİM PLANI. Çevre Bakanlığı Özel Çevre Koruma Kurumu, 85-91, Ankara.
4. BOWERS, D.A., (2003). Incorporating Restorative Experiential Qualities and Key Landscape Attributes to Enhance The Restorative Experience in Healing Gardens Within Health Care Settings, Master Theses,Washington State University, 108 s.Bilgin, C., (2009). ODTÜ'nün Kuşları 1995-2008, Gözlem Topluluğu.12.
5. BEKLİOĞLU, M., (2000). Göller, Besin Zinciri Yıkımı ve Biyomanipulasyon: Eymir ve Mogan Gölleri, Bilim ve Teknik Dergisi, s.394.
6. CROSSETTE, B. (2010). STATE OF WORLD POPULATİON 2010. INFORMATİON AND EXTERNAL RELATİONS DİVİSİON OF UNFPA, The United Nations Population Fund.
7. EYYUBİ, S., (2004). Sürdürülebilir Kalkınma Stratejisinin Uygulanmasından Ekosistem Yönetiminden Ülkemizde Bir Yöntem Olarak Yararlanma, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. GÖKÇE, B., (2004). Eymir Gölü: Sorunlar ve Çözümler, Panel, Odtülüler Bülteni, Aralık, 136,GÜRER, N., (2014). Rekreasyon Alanlarının Tasarlanmasında Temel İlkeler, Ankara Eymir, Gölü Örneği, Journal Of Recreation And Tourism Research (JRTR), 1 (2).

9. GÜLEZ, S., ÖZTEKİN B., BEKÇİ B. (2001). Hastane Bahçeleri, Acil Servis Girişleri Sert Zemin Düzenlemesi: ZKÜ Tıp Fakültesi, Acil Girişi Örneği. ZKÜ Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 3(3), s.160-173.KAPLAN, R. (1973). SOME PSYCHOLOGİCAL PENEFİTS OF GARDENİNG. Environment And Behavior, Vol. 5, No. 2, s.145-61.
10. KAPLAN, R., KAPLAN S. (1989). THE EXPERİENCE OF NATURE: A PSYCHOLOGİCAL PERSPECTİVE, Cambridge: Cambridge University Press.
11. MARCUS, C.C. (2005). HEALİNG GARDENS İN HOSPİTALS, UNİVERSİTY OF CALİFORNİA, BERKELEY, The Architecture Of Hospitals.
12. MARCUS, C.C. BARNES, M., (1999). HEALİNG GARDEN: THERAPEUTİC BENEFİTS AND DESİNG RECOMMENDATİONS, John Wiley & Sons, New York, s.624 .
13. MARCUS, C.C. (2007). HEALİNG GARDENS IN HOSPİTALS, Design And Health Journal, 1(1), s.1-27.OBALI, O., (1978). Mogan Gölü Fitoplanktonunun Nitesel ve Nicesel Olarak İncelenmesi, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Fakültesi, Ankara.
14. OLMSTED, F.L. (1865). THE VALUE AND CARE OF PARKS. REPORT TO THE CONGRESS OF THE STATE OF CALİFORNİA (Reprinted İn Landscape Architecture, 17, s.20-23.
15. POUYA,S., BAYRAMOĞLU, E. DEMİREL, Ö, (2015). INVESTİGATİON OF HEALİNG GARDEN DESİGN METHODS, Kastamonu Unıversity, Journal Of Forestry Faculty, 15 (1), s.15-2.
16. POUYA S., (2017). HEALİNG GARDENS IN THE MEGA CİTİES; EXAMPLE OF TEHRAN, KENT AKADEMİSi, Kent Kültürü Ve Yönetimi Hakemli Elektronik Dergi, Cilt: 10 Sayı: 2, Yaz 2017, s.140-156