ERKEN CUMHURİYET SANAT STRATEJİLERİ

Öz

Osmanlı imparatorluğunun geri çekilme süreci Kurtuluş Savaşının kazanılması ile sonlanır. Ama asıl mücadele bundan sonra başlayacak sürdürülebilir bağımsızlığın inşası için gerekli görülen politikalarla uygulanacaktır. Türklerin, bağımsızlıklarının sorgulanamaz olması için ileriye sıçrayışlara ihtiyaçları vardır. Sanatta atılımlar bunun paralelinde gelişecektir. Kurumsal çabalarla kısıtlı ekonomik imkânlara rağmen ciddi adımlar atılır. Bu da Türkiye’nin Batı kültür alanında yer bulmasına ve modernleşmeye yardımcı olur.

Anahtar Kelimeler

• sanat
• kültür
• cumhuriyet
• atatürk

EARLY REPUBLIC ART STRATEGIES

Öz

The withdrawal process of the Ottoman Empire ends with the victory of the War of Independence. But the real struggle will begin from now on and will be implemented with the policies deemed necessary for the construction of sustainable independence. Turks need leaps forward so that their independence is unquestionable. Breakthroughs in art will develop in parallel with this. Despite limited economic opportunities, serious steps are taken through institutional efforts. This helps Turkey find a place in the Western cultural sphere and modernize.

Anahtar Kelimeler

• art
• craft
• republic
• ataturk

Kaynakça

1. Akay, A. (2002). Kapitalizm ve Pop Kültür. İstanbul: Bağlam Yayınları.
2. Akyıldız, A. (2003). Meclis-i Meb‘ûsan - İki meclisli Osmanlı Parlamentosu’nun Seçimle Gelen Üyelerden Oluşan Kanadı. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA) (C. 28, ss. 245-247), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. Ayrıca erişim: https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/28/C28009161.pdf
3. Aslan, Ç. (2019). Erken Cumhuriyet Dönemi Sanat Anlayışı ve Türk Sosyologlarının Yaklaşımları. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18 (3), 1004-1014 . DOI: 10.21547/jss.494735. Ayrıca erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/748847
4. Buck-Morss, S. (2004), Rüya Alem ve Felaket , Doğuda ve Batıda Kitlesel Ütopyanın Tarihe Karışması, İstanbul, Metis Yayınları, (1. Baskı).
5. Eroğlu, Ö. (2015). Türkiye’de Resim Sanatı. İstanbul: Tekhne Yayınları.
6. Gençel, Ö. (2021). Sanayi-i Nefise Mektebi (1882-1928). (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ayrıca erişim: https://www.openaccess.hacettepe.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11655/23504/Sanayi-i%20Nefise%20Mektebi%20%281882-1928%29.pdf
7. Hasol, D. (2021). 20. Yüzyıl Türkiye Mimarlığı. İstanbul: Yapı Endüstri Merkezi Yayınları. (4. Baskı)
8. Keskin, C. (2012). Yurdu Gezen Ressamlar. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi – SDU Faculty of Arts and Sciences Journal of Social Science, 141-151. Ayrıca erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/117827

9. Keskin, C. (2014). Erken Cumhuriyet Dönemi Türk Resminde Toplumsallıktan Bireyselliğe Geçiş Süreci. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 181 (181), 87-101. Ayrıca erişim: https://dergipark.org.tr/en/pub/tsadergisi/issue/21491/230371
10. Kongar, E. (2013). Kültür Üzerine. İstanbul: Remzi Kitabevi (10. Basım)
11. Kongar, E. (2017). Tarihimizle Yüzleşmek. İstanbul: Remzi Kitabevi (98. Basım)
12. Metin, C. (t.y.). Ankara’da “Ahiler Yönetimi (1290-1354)” Meselesi. Erişim: https://ait.hacettepe.edu.tr/akademik/arsiv/ank.htm
13. Bora, T. (2017), Cereyanlar; Türkiye’de Siyasi İdeolojiler, İstanbul, İletişim Yayınları
14. Tansuğ, S. (1993). Çağdaş Türk Sanatı. İstanbul: Remzi Kitabevi, (3. Basım).
15. Türkeş-Günay, U. (2009). Türk Kültürüne Eleştiri. Ankara: Akçağ Yayınları
16. Ürekli, F. (1997). Sanayi-i Nefîse Mektebi’nin Kuruluşu ve Türk Eğitim Tarihindeki Yeri. (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ayrıca erişim: http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/TEZ/30074.pdf