STAGED DOMESTIC SPACE: MEDIATISED REPRESENTATION, THE EXPERIENCE ECONOMY, AND THE CAPITALISATION OF HOUSING: THE ILLY PUSH BUTTON HOUSE

Öz

This study examines how contemporary domestic interiors function not merely as utilitarian spaces but as performative platforms where cultural meanings are produced, ideological representations are staged, and individual experiences are orchestrated. Focusing on Adam Kalkin’s Illy Push Button House, presented at the 2007 Venice Biennale, the analysis explores a spatial paradigm in which the house transforms from a static shelter into a media object, a stage, and a carrier of messages. The container, unfolding at the push of a button, dramatizes the emergence of interior space and renders visible the mechanisms of representation, spectacle, and aesthetic scripting. Adopting a qualitative research methodology, the study draws on popular media texts, visual materials, and architectural narratives as primary sources. The theoretical framework is grounded in Colomina’s theory of architectural representation and media, Baudrillard’s notion of simulation, Barthes’s mythologies, Virilio’s speed-space dialectic, Goffman’s dramaturgical model, and Le Corbusier’s concept of the house as a machine for living. The findings suggest that the structure evolves beyond a passive domestic unit into a symbolic and aesthetic stage. Here, architecture becomes not just a space of inhabitation but a narrative to be experienced, watched, and interpreted. Through this case, the study initiates a discussion on architecture’s symbiotic relationship with media, the subject’s transformation into a spectator-self, and the theatricalization of domestic space. Future research may comparatively investigate similar technologically mediated domestic systems within a historical continuum.

Anahtar Kelimeler

• Representation
• interior space
• stage
• performance

SAHNELENMİŞ MEKÂN: ILLY PUSH BUTTON HOUSE ÜZERİNDEN MEDYATİK TEMSİL, DENEYİM EKONOMİSİ VE KAPİTALLEŞME

Öz

Bu çalışma, çağdaş iç mekânın yalnızca işlevsel bir yerleşim alanı değil, aynı zamanda kültürel anlamların üretildiği, ideolojik temsillerin sahnelendiği ve bireyin deneyimsel olarak yönlendirildiği bir performans alanı olarak nasıl kurgulandığını incelemektedir. Adam Kalkin’in 2007 Venedik Bienali’nde sergilenen Illy Push Button House örneği üzerinden ilerleyen analiz, evin sabit bir barınma biriminden öte, bir medya nesnesine, bir sahneye ve iletilmek istenen mesajların taşıyıcısına dönüştüğü yeni bir mekânsal paradigmaya odaklanmaktadır. Butona basıldığında açılarak dramatik biçimde sahneleşen bu yapı, iç mekânın temsil, gösteri ve estetik kurgu üzerinden nasıl yeniden üretildiğini görünür kılar. Çalışmada, nitel araştırma yöntemi benimsenmiş, popüler medya metinleri, görseller ve mimari anlatımlar birincil kaynak olarak değerlendirilmiştir. Colomina’nın mimarlık ve medya ilişkisine dair temsil kuramı, Baudrillard’ın simülasyon düşüncesi, Barthes’ın mit çözümlemesi, Virilio’nun hız-mekân ilişkisi, Goffman’ın dramaturjik çerçevesi ve Le Corbusier’in yaşam makinesi kavramı çalışmanın kuramsal dayanaklarını oluşturmaktadır. Elde edilen bulgular, yapının bir barınak olmaktan ziyade ideolojik ve estetik temsillerin üretildiği bir sahneye dönüştüğünü göstermektedir. Mimari nesne burada yalnızca bir yaşam mekânı değil, aynı zamanda deneyimlenmesi, izlenmesi ve çözümlemesi gereken bir anlatıya dönüşmektedir. Bu yapı üzerinden, mimarlığın medya ile kurduğu simbiyotik ilişki, bireyin izleyici-özne hâline gelişi ve evin bir tür kurguya dayalı dramatik enstalasyona dönüşme süreci tartışmaya açılmaktadır. Elde edilen bulgular, yapının edilgen bir barınma alanı olmaktan çıkarak sahneleşen bir temsile dönüştüğünü ortaya koymaktadır. Çalışma, iç mimarlıkta teknoloji–mekân–sahne ilişkisini yeniden düşünmeye olanak sunmaktadır. Gelecek araştırmalar, benzer şekilde medya temsilleriyle sunulan çağdaş teknolojik ev sistemlerini tarihsel bir süreklilik içinde karşılaştırmalı olarak ele alabilir.

Anahtar Kelimeler

• Temsil
• iç mekan
• sahne
• performans

Kaynakça

1. Aalbers, M. B. (2016). The financialization of housing: A political economy approach. Routledge.
2. Barthes, R. (1957). Mythologies. Éditions du Seuil.
3. Baudrillard, J. (1981). Simulacra and simulation. Éditions Galilée.
4. Colomina, B. (1994). Privacy and publicity: Modern architecture as mass media. MIT Press.
5. Corbusier, L. (1923). Towards a new architecture. The Architectural Press.
6. Crary, J. (1999). Suspensions of perception: Attention, spectacle, and modern culture. MIT Press.
7. Debord, G. (1967). The society of the spectacle. Buchet-Chastel.
8. Ecocontainerhome. (T.y.). Illy Push Button House by Adam Kalkin: Innovative shipping container architecture. https://ecocontainerhome.com/the-illy-push-button-shipping-container-house-by-adam-kalkin/

9. Goffman, E. (1959). The presentation of self in everyday life. Anchor Books.
10. Harvey, D. (1989). The condition of postmodernity: An enquiry into the origins of cultural change. Blackwell
11. Harvey, D. (2008). The right to the city. New Left Review, 53, 23–40.
12. Jordana, S. (2009, 20 Mayıs). Push Botton House 1 / Adam Kalkin, ArchDaily. https://www.archdaily.com/22513/push-botton-house-1-adam-kalkin
13. Madden, D., & Marcuse, P. (2016). In defense of housing: The politics of crisis. Verso.
14. McLuhan, M. (1964). Understanding media: The extensions of man. McGraw-Hill.
15. Pine, B. J., & Gilmore, J. H. (1999). The experience economy: Work is theatre and every business a stage. Harvard Business School Press.
16. Simondon, G. (1958). On the mode of existence of technical objects. Aubier.
17. Stiegler, B. (2010). Taking care of youth and the generations. Stanford University Press.
18. StudyCorgi. (2021, 21 Aralık). The Push-Button House Design. https://studycorgi.com/the-push-button-house-design/
19. Uğurlu, G., & Boz, S. (2024). Küçük evlerde iç mekân tasarımı ve dekorasyonu. Ideart Uluslararası Tasarım ve Sanat Dergisi, 2(1), 1–20.
20. Virilio, P. (1999). Polar inertia. SAGE Publications.
21. Virilio, P. (2006). Speed and politics (M. Polizzotti, Çev.). Semiotext(e).
22. Zukin, S. (1995). The cultures of cities. Blackwell.