Aile Sağlığı Merkezlerinde Görev Yapan Aile Hekimlerinin Sağlık Teknolojilerine İlişkin Değerlendirmeleri

Öz

Günümüzde tüm sağlık kuruluşları, kendi vizyon ve misyonları kapsamında hizmet verirken teknolojiden faydalanmaktadır. Teknolojinin hızla gelişmesi ve çeşitlenmesi ise yatırım kararlarını daha karmaşık hale getirmektedir. Bu çalışmanın amacı, aile sağlık merkezlerinde çalışan aile hekimlerinin teknoloji yatırımlarından beklentilerini incelemek ve beklentilerin ışığında aile hekimleri tarafından yeni teknolojilerin kabul görmesini sağlayacak özellikleri tanımlamaktır. Çalışmada kullanılan veri 2018 yılı Ocak ayında Torbalı Ayrancılar bölgesinde görev yapan sekiz aile hekimi ile yapılan derinlemesine görüşmelerden derlenmiştir. Sonuç olarak aile sağlığı merkezlerinde teknoloji yatırımlarının Sağlık Bakanlığı’nın oluşturduğu yönetmelikler doğrultusunda gerçekleştirildiği, hekimlerin bu yönetmeliklerin dışına çıkmadıkları belirlenmiştir.

Aile hekimleri, aile merkezlerinde tedavi yeteneklerini geliştiren, iş akışını kolaylaştıran, hastalar tarafından kabul gören ve kullanımı ve öğrenilmesi kolay teknoloji yatırımları tercih etmektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Teknoloji kabulü,sağlık teknolojisi,teknoloji yatırım kararı,aile sağlığı merkezi

Kaynakça

1. Atadağ, Y., Aydın, A., Kaya, D., Köşker, H. D., Başak, F., & Uçak, S. (2016). Aile hekimliği uygulamasıyla üçüncü basamak sağlık kuruluşuna başvuru sebeplerinde olan değişiklikler. Türk Aile Hekimliği Dergisi,20(4), 141-151.
2. Bhattacherjee, A., Davis, C., & Hikmet, N. (2013). Physician Reactions to Healthcare IT: An Activity-Theoretic Analysis. Proceedings of the Annual Hawaii International Conference on System Sciences, (s. 2545-2554). Hawaii.
3. Burda, D., & Teuteberg, F. (2014). The role of trust and risk perceptions in cloud archiving — Results froman empirical study. Journal of High TechnologyManagement Research, 25, 172–187.
4. Caccia-Bava, M. C., Guimaraes, V. C., & Guimaraes, T. (2013). Important Factors for Success in Hospital BPR Project Phases. International Journal of Health Care Quality Assurance, 26(8), 729 - 745.
5. Caccia-Bava, M., Guimaraes, T., & Harrington, S. J. (2006). Hospital organization culture, capacity to innovate and success in technology adoption. Journal of Health Organization and Management, 20(3), 194-217.
6. Davis, F. D., Bagozzi, R. P., & Warshaw, P. R. (1989). User Acceptance of Computer Technology: A Comparison of Two Theoretical Models. Management Science, 35(8), 982-1003.
7. Francis Hegarty, J. A. (2017). Healthcare Technology Management – A Systematic Approach. CRC.
8. Goodhue, D. L., & Thompson, R. L. (1995). Task-Technology Fit and Individual Performance. MIS Quarterly, 213-236.

9. Houngbo, P. T., Coleman, H., Zweekhorst, M., De Cock Buning, T., Medenou, D., & Bunders, J. (2017). A Model for Good Governance of Healthcare Technology Management in the Public Sector: Learning from Evidence-Informed Policy Development and Implementation in Benin. PLoS ONE, 12(1), 1-22.
10. Im, I., Hong, S., & Kang, M. S. (2011). An international comparison of technology adoption Testing the UTAUT model. Information & Management, 48, 1-8.
11. Karahanna, E., Straub, D. W., & Chervany, N. L. (1999). Information Technology Adoption across Time: A Cross-sectional Comparison of Pre-adoption and Post-adoption Beliefs. Mis Quarterly, 23(2), 183-213.
12. Li, L. (2010). A Critical Review of Technology Acceptance Literature. Grambling: Grambling State University.
13. Lin, C.-H., Shih, H.-Y., & Sher, P. J. (2007). Integrating Technology Readiness into Technology Acceptance: The TRAM Model. Psychology & Marketing, 24(7), 641-657.
14. Sargutan, A. E. (2005). Sağlık Teknolojisi Yönetimi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 8(1).
15. Shuren, J., & Califf, R. M. (2016). Need for a National Evaluation System for Health Technology. JAMA, 316(11), 1153-1154.
16. TC Sağlık Bakanlığı. (1961). Sağlık Hizmetlerinin Sosyalleştirilmesi Hakkında Kanun. Sağlık Hizmetlerinin Sosyalleştirilmesi Hakkında Kanun, 10705, Resmi Gazete: 12.01.1961: chrome-extension://oemmndcbldboiebfnladdacbdfmadadm/http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.4.224.pdf adresinden alındı
17. TC Sağlık Bakanlığı. (2004). Aile Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkında Kanun. Aile Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkında Kanun, 5258, Resmi Gazete: 9.12.2004: MevzuatMetin/1.5.5258-20041124.pdf adresinden alındı
18. TC Sağlık Bakanlığı. (2013). Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği. Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği, Resmi Gazete Tarihi: 25.01.2013, Resmi Gazete Sayıwww.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.17051&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=aile%20he. adresinden alındı
19. Thompson, R. L., Higgins, C. A., & Howell, J. M. (1991). Personal Computing: Toward a Conceptual Model of Utilization. MIS Quarterly, 15(1), 125-143.
20. Unertl, K. M., Holden, R. J., & Lorenzi, N. M. (2016). Usability: Making It Real from Concepts to Implementation and End-User Adoption. C. A. Weaver, M. J. Ball, G. R. Kim, J. M. Kiel , & 4 (Dü.) içinde, Healthcare Information Systems: Cases, Strategies, and Solutions (s. 165-176). New York USA: Springer International Publishing.
21. Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., & Davis, F. D. (2003, 9). User Acceptance of Information Technology: Toward a Unified View. Mis Quarterly, 27(3), 425-478.
22. Watson, A. R. (2016). Impact of the Digital Age on Transforming Healthcare. C. A. Weaver, M. J. Ball, G. R. Kim, J. M. Kiel, & 4 (Dü.) içinde, Healthcare Information Management Systems: Cases, Strategies, and Solutions (s. 219-234). New York USA: Springer International Publishing .
23. Wernz, C., Zhang, U., & Phusavat, K. (2014). International study of technology investment decisions at hospitals. Industrial Management & Data Systems, 114(4), 568-582.
24. Wonca Europe. (2011). The Europe Definition of General Practice/Family Medicine. Barcelona: WHO Europe Office.
25. Yiğit, A., & Erdem, R. (2016). Sağlık Teknoloji Değerlendirme: Kavramsal Bir Çerçeve. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(1), 215-249.
26. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.