Ecological Citizenship Scale Development Study

Abstract

Ecologigal citizenship is a type of citizenship that encourages individuals, communities and organizations as citizens of the world to consider environmental rights and responsibilities. When the literature is

examined, it is seen that there are four most emphasized dimensions of ecological citizenship. These are responsibility, sustainability, rights and justice and participation. It is only possible to raise people as ecological citizen by educational activities. For this reason, measuring of the level of teachers’ ecological citizenship is crucial. It is also found that there is no scale aiming to assess the level of teachers’ ecological citizenship, so the goal of this study is determined to develop a scale measuring the ecological citizenship of teacher candidates. After analyzing the related studies and literature in this field, a trial form of the scale was developed with 53 items which are graded as 5 point Likert Scale. After the development of the scale, it was presented to the experts’ opinions to analyze the content and face validity of the scale, and according to the experts’ ideas, nine items were discarded from the scale. In order to gather evidence for the validity and reliability of the scale, the scale form of 44 items was applied to a total of 532 teacher candidates who were studying in different branches in the 2016-2017 Education Year Spring Semester. As for item analyis, the item total correlations were calculated and item analysis based on the lower and upper 27 % group was performed. In order to investigate the structural validity of the scale, Exploratory and Confirmatory Factor Analysis were performed. As a result of these analyzes, a final scale with a 4- factor structure consisting of 24 items and accounting for 49.811% of the total variance has been reached. These factors have been named as Participation, Sustainability, Responsibility, Right and Justice. In the Confirmatory Factor Analysis of the Ecological Citizenship Scale, it has been found that the proposed model has been verified and the model-data fit is perfect level. For the reliability of the scale, the Cronbach- Alpha Internal Consistency Coefficient was calculated fot the whole acle and acoording to the factors. According to this, the Cronbach-Alpha Internal Consistency Coefficient for the whole scale was found as 0.901. The coefficients as for factors were estimated like that: 0.865 for Participation, 0.762 for Sustainability, 0.745 for Responsibility and 0.636 for Rights and Justice. All these findings have showed that the Ecological Citizenship Scale is a valid and reliable scale for the teacher candidates.

Keywords

• Ecological citizenship,ecological citizenship scale,validity

Kaynakça

1. Agyeman, J & Evans, B. (2006). Justice, governance and sustainability: Perspectives on environmental citizenship from North America and Europe. A. Dobson & D. Bell (Eds.), Environmental citizenship (pp.185-206). Cambridge, Massachusetts London: The MIT Press.
2. Akyüz, E. (2001). Çocuk hakları sözleşmesinin temel ilkeleri ışığında çocuğun eğitim hakkı, MEB Dergisi, Sayı: 151
3. Altınöz, N. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlık düzeyleri, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
4. Beck, U. (2003). Toward a new critical theory with a cosmopolitan intent. Constellations, 10(4), 453-468.
5. Cheng, E. W. L. (2001). SEM being more effective than multiple regression in parsimonious model testing for management development research. Journal of Management Development, 20 (2), 650-667.
6. Crocker, L., & Algina, J. (1986). Introduction to classical and modern test theory. Holt, Rinehart and Winston, 6277 Sea Harbor Drive, Orlando, FL 32887.
7. Çalgüner, T. (2003). “Çevre” mi? “Ekoloji” mi? Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

9. Dobson, A. (2003). Citizenship and the environment, Newyork: Oxford University Press.
10. Doğanay, A., Çuhadar, A. & Sarı, M. (2007). Öğretmen adaylarının siyasal katılımcılık düzeylerine çeşitli etmenlerin etkisinin demokratik vatandaşlık eğitimi bağlamında incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. (50), 213-246.
11. Dower, N. (2000). The idea of global citizenship-A sympathetic assessment. Global Society, 14(4), 553-567.
12. Ebel, R. L. (1972). Essentials of educational measurement (2nd Edition). New Jersey: Prentice-Hall Literature.
13. Engle, S. H., & Ochoa, A. S. (1988). Education for democratic citizenship: Decision making in the social studies. New York: Teachers College.
14. Erdilmen, Ş. (2012). Niğde üniversitesi eğitim fakültesi öğrencilerinin çevresel vatandaşlık düzeylerinin incelenmesi ve sosyal bilgiler öğretmenliği lisans programı öğrencilerinin durumu ile karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Niğde.
15. Erdoğan, E. (2003). Türk gençliği ve siyasal katılım: 1999-2003, İstanbul: Toplumsal Katılım ve Gelişim Vakfı.
16. Field, A. (2005). Discovering statistics with SPSS. (2nd Edition). New Delhi: Sage Publitions.
17. Goldman, D., Yavetz, B., & Pe’er, S. (2006). Environmental literacy ın teacher training in Israel: environmental behavior of new students. Journal of Environmental Education 38 (1), 3-22.
18. Gorsuch, R. L. (1997). Exploratory factor analysis: Its role in item analysis. Journal of Personality Assessment, 68(3), 532-560.
19. Hablemitoğlu, Ş. & Özmete, E. (2012). Etkili vatandaşlık için bir öneri. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 1 (3), 39-54.
20. Harris, A., Wyn, J. & Younes, S. (2010). Beyond apathetic or activist youth: ‘ordinary’ young people and contemporary forms of participation. Young, 18 (1), 9-32.
21. Henn, M., Weinstein, M. &Forrest, S. (2005). "Uninterested youth? young people's attitudes towards party politics in Britain", Political Studies, 53, (3), 556– 578.
22. Hobson, K. (2013). On the making of the environmental citizen. Environmental Politics. 22 (1), 56-72. Horton, D. (2006). Demonstrating environmental citizenship? A Study of Everyday Life among Green Activists. A. Dobson & D. Bell (Eds.), Environmental citizenship(pp.127-150). Cambridge, Massachusetts London: The MIT Press.
23. Jagers, S.C., Martinsson, J. & Matti, S. (2014). Ecological citizenship: a driver of pro-environmental behavior? Environmental Politics. 23 (3), 434-453. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). Lisrel 8: Structural equation modeling with the simplis command language. Chicago: Scientific Software International.
24. Kabaoğlu. İ. (Undated). Çevre hakkı. İletişim Yayınları.
25. Karatekin, K. & Elvan, Ö. (2016). 8. Sınıf öğrencilerinin demokrasi kavramına ilişkin bilişsel yapıları. Abant izzet baysal Üniversitesi eğitim fakültesi Dergisi. 16 (Usbes Özel Sayı II), 1405-1431.
26. Karatekin, K. & Merey, Z. (2015). Attitudes of preservice social studies teachers towards solid wastes and recycle, Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (2), 297-314.
27. Karatekin, K., Kuş, Z. ve Merey, Z. (2014). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının çevre sorunlarının çözümünde sosyal katılımları. İlköğretim Online. 13 (2), 345-361.
28. Karatekin, K. (2011). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının çevre okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
29. Kan, Ç. (2009). Değişen değerler ve küresel vatandaşlık eğitimi, Kastamonu Eğitim Dergisi,17(3). 895-904. Kant, I, (2010). Perpetual peace a philosophical sketch, shapco printing, Inc., Minneapolis, Minnesota.
30. Kılıç, S. (2008). Çevre etiği ortaya çıkışı, gelişimi ve sonuçları. Ankara: Orion Kitabevi.
31. Kışlalıoğlu, M. &Berkes, F. (2010). Çevre ve ekoloji. İstanbul: Remzi Kitabevi.
32. Kışoğlu, M. (2009) Öğrenci merkezli öğretimin öğretmen adaylarının çevre okuryazarlığı düzeyine etkisinin araştırılması, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
33. Kibert, C. N. (2000). An analysis of the correlations between the attitude, behavior, and knowledge components of environmental literacy in undergraduate university students. Unpublished Master Dissertation, The Graduate School of the Unıversıty of Florıda, USA.
34. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd ed.). NY: Guilford Publicaton, Inc.
35. Lee, S.-Y (2007). Structural equation modelling: A Bayesian approach. England: John Wiley & Sons, Ltd.
36. MacGregor, S. and Szerszynski, B. (2003) Environmental citizenship and the administration of life. Paper presented at ‘Citizenship and the Environment’ Workshop, Newcastle University, 4–6 September.
37. Marshall, G. (2009). Sosyoloji sözlüğü. (Çev. Osman Akınhay & Derya Kömürcü). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları. Martinho, A.P., Nicolau, P.B., Caeiro, S., Amador, F. & Oliveira, C. (25-29 October, 2010). Environmental Citizenship and Participation. The Role of Education Programs. Knowledge Collaboration & Learning for Sustainable Innovation, ERSCP-EMSU Conference, Delft, The Netherlands.
38. Morais, D. & Ogden, A. (2010). Initial development and validation of the global citizenship scale. Journal of Studies in International Education, 15 (5), 445-466.
39. Murphy, T.P. (2002). The Minnesota report card on environmental literacy. Hamline University, Center for Global Environmental Education. (ERIC Reproduction Service No. ED 474505).
40. O’Brien, M. R. S. (2007). Indications of environmental literacy: using a new survey ınstrument to measure awareness, knowledge, and attitudes of university-aged students, Unpublished Master Dissertation, Iowa State university, U.S.
41. Owens, M.A. (2000). The environmental literacy of urban middle school teachers. Unpublished Doctoral Dissertation, Faculty of the Graduate School of Emory University, USA.
42. Özden, D.Ö. (2011). İlköğretim okullarında çevresel vatandaşlık eğitimi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
43. Özel, S. (2007). Küreselleşme döneminde vatandaşlık, Anayasa Yargısı. 24. 577-583.
44. Özkazanç, A. (2009). Toplumsal vatandaşlık ve neo-liberalizm sorunu. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 64 (1). 247-274.
45. Pe’er, S., Goldman, D. and Yavetz B. (2007). Environmental literacy in teacher training: attitudes, knowledge, and environmental behavior of beginning students, The Journal of Envıronmental Educatıon, 39 (1), 45-59.
46. Purutçuoğlu, E. (2008). Üniversite öğrencilerinin demografik özellikleri ve materyalist eğilimleri ile çevreye yönelik tutum ve davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
47. Saiz, A. V. (2005). Globalisation, cosmopolitanism and ecological citizenship, Environmental Politics, 14 (2), 163-178.
48. Sarıipek, D.B. (2006). Sosyal vatandaşlık ve günümüzde yaşadığı dönüşüm: aktif vatandaşlık. Çalışma ve Toplum. (2). 247-274.
49. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müler, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8 (2), 23-74.
50. Steenbergen, B.V. (1994). Towards a global ecological citizen. Bart van Steenbergen (Ed.). The condition of citizenship. (pp.141-152). London: SAGE Publications.
51. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları,3 (6) 49-74.
52. Tabachnick, B. G & Fidel, L. S. (2001). Using multivariate statistics. MA: Allyn & Bacon, Inc.
53. Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: understanding concepts and applications. (First Edition). NY: Psychology Press.
54. Timur, S. (2011). Fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
55. Torney-Purta, J. & Amadeo, J. (2003). A Cross-national analysis of political and civic involvementamong adolescents. Political Science and Politics, 36, (2), 269-274.
56. Turgut, M.F. &Baykul, Y. (2010). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.
57. Uzun, N. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin çevreye yönelik bilgi ve tutumları üzerine bir çalışma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
58. Westheimer, J & Kahne, J. (2004). What kind of citizen? the politics of educating for democracy. American Educational Research Journal.41 (2). 237-269.
59. Wisconsin Center for Environmental Education (1994) High school environmental survey. Stevens Point, WI: WCEE.
60. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
61. Yıldız, K., Sipahioğlu, Ş. & Yılmaz M. (2009). Çevre bilimi ve eğitimi, Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
62. Yılmaz, D. (2007). Üniversiteler için vatandaşlık bilgisi. Konya: Çizgi Kitabevi.
63. URL 1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası.http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf(Erişim Tarihi:28.08.2017).