The Attitudes of Governmental Official in Terms of Sustainable Environment

Abstract

The inhabitable environment for all living beings is the first condition of the continuity of life in the world. The environment is an indispensable setting for all individuals and the damage to the environment is of utmost importance to every sector. The increase in population and the environmental problems it brings are forcing countries to take measures and to raise more environmentalist individuals. In particular, environmental degradation done involuntarily and wastes resulting from excessive consumption pose a big problem. Although the environment is a setting where all creatures live together, the greatest impact is made by human beings.

 Studies on environmental issues often focus on educational environments including educators and students. However, all positive or negative environmental activities are followed carefully by the whole society. It is known that individuals' attitudes towards the environment are generally either human-centred (Anthropocentric) or environment-centred (Ecocentric), or totally anti-environmental. This study was applied to 300 personnel working in different branches of the public sector in order to determine which of these three attitudes they are more inclined to, and what demographic characteristics affect them. The applied questionnaire is a 7-scale Likert type with 27 articles consisting of 12 articles that measure environmental-centred attitudes, 8 articles that measure human-centred attitudes, and 7 articles that measure antipathetic attitudes towards the environment. In addition, more detailed information about the individuals was obtained by applying another questionnaire with demographic features. It has been determined that ecocentric attitudes in governmental officials’ behaviours towards the environment is higher. In antipathetic attitudes towards the environment, on the other hand, the situation is in favour of males. There was no significant difference observed in the environment-related ecocentric and anthropocentric attitudes in the place of residence variable.

Keywords

• Environmental behaviour,anthropocentric and ecocentric attitudes

Kaynakça

1. Akçay, S. & Pekel, O. (2017). Öğretmen Adaylarının Çevre Bilinci ve Çevresel Duyarlılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. İlköğretim Online, 16(3), 1174-1184.
2. Akgül, M. B., Birinci, C., Göral, Ş. & Küçükkaya, S.(2017). An investigation of ecocentric and anthropocentric attitudes and antipathy towards environment in athletes. International Journal of Human Sciences, 14(4), 3405-3414.
3. Arık, A., Yılmaz M. (2017). Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Çevre Sorunlarına Yönelik Tutumları ve Çevre Kirliliğine Yönelik Metaforik Algıları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(3),1147-1164.
4. Atlı, K., Uzun, N., Saraç, C., Sağlam, N. & Sağlam, S. (2015). Öğrencilerin Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutumlarının Akademik Başarıları İle İlişkisi. International Journal of Innovative Research in Education, 2(1), 39-47.
5. Bovenberg, Lans & Sjak Smulders; (1995), “Environmental Quality Pollution-Augmenting Technological Change in a Two Sector Endogenous Growth Model”. Journal of Public Economics, 1, 369-391.
6. Casey, P.J., & Scott K. (2006). Environmental concern and behaviour in an Australian sample within an ecocentrik – antropocentric framework. Australian Journal of Psychology, 58(2), 57 – 67.
7. Çevre Kanunu. (1983). http://www.mevzuat.gov.tr (Erişim Tarihi: 26.05.2018)
8. Demircioğlu, G., Demircioğlu, H. & Yadigaroğlu, M. (2015). Fizik, Kimya Ve Biyoloji Öğretmen Adaylarının Çevre Bilinç Düzeylerinin Değerlendirilmesi. AdıyamanÜniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2015(19), 167-193.

9. Derman, İ. & Senemoğlu, N. (2015). Ortaöğretim 9 ve 12. Sınıf Öğrencilerini Sürdürülebilir Çevre Bilinci Düzeyleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 48(2), 61-82.
10. Diken, E. H., Sert, Çıbık, A. (2009). İlköğretim Bölümü Öğretmen Adaylarının Çevre Bilincinin Cinsiyete Göre Değişiminin İncelenmesi. Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 4(1), 14-25.
11. Drabo, A. (2010). Interrelationships between Health, Environment Quality and Economic Activity: What Consequences for Economic Convergence, pp. 1-34, Internet Address: https://halshs.archivesouvertes.fr/halshs-00552995, Date of Access: 12.05.2015.
12. Drager R. M. & Chandler E. W. (1993). Antropocentric Construct Validity And Measurement. Journal Social Behavior and Personality, 8, 169-188.
13. Ecevit, E., & Çetin, M. (2016). Ekonomik Büyüme ve Çevre Kirliliğinin Sağlik Üzerindeki Etkisi: Türkiye İle İlgili Ampirik Kanit. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2016 (48), 83-98.
14. Ersoy Quadır, S. (2015). Kamu Çalışanlarının Çevre Bilinçleri Üzerine Bir İnceleme (SelçukÜniversitesi, Konya Örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi,17(1), 107-129.
15. Erten, S. (2004). Çevre Eğitimi ve Çevre Bilinci Nedir, Çevre Eğitimi Nasıl Olmalıdır? Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı, 65/66, 1-13.
16. Erten, S. (2007). Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutum Ölçeğinin Türkçeye Uyarlama Çalışması. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 28, 67-74.
17. Erten, S. & Aydoğdu, C. (2011). Türkiyeli ve Azerbaycanlı Öğrencilerde, Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Karşı Antipatik Tutum Anlayışları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41), 158-169.
18. Gangadharan, L. & Valenzuela, M. R. (2000). Interrelationships between Income, Health and the Environment: Extending the Environmental Kuznets Curve Hypothesis. Ecological Economics, 36, 513-531.
19. Graham, L. E., Graham, J. M., & Wilcox, L. W. (2004). Bitki Biyolojisi. Ankra: Palme Yayıncılık.
20. Hoşgör, H., Gündüz Hoşgör, D. & Tosun, N. (2015). Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Çevreye Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi: Kıyaslamalı Bir Analiz. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 2(2), 198-208.
21. Karaca, C. (2008). Çevre, İnsan ve Etik Çerçevesinde Çevre Sorunlarına ve Çözümlerine Yönelik Yaklaşımlar. Çukurova Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 19-33.
22. Karademir, A.H., Uludağ, G. & Cingi, M. A. (2017). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Sürdürülebilir Çevreye İlişkin Davranış Düzeylerinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(41), 120-136.
23. Karahan, G. (2009). Hemşirelik Öğrencilerinin Ekosentrik, Antroposentrik Ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutumları. (Master’s thesis). İstanbul Universitesi, İstanbul.
24. Karakoç, A. G. (2004). Çevre Sorunlarına Etik Yaklaşım. Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar: Ekolojik, Ekonomik, Politik ve Yönetsel Perspektifler içinde (Marin, M.C. ve Yıldırım, U., Eds.), Beta yayıncılık, 59-74, İstanbul.
25. Katrakilidis, Constantinos; Ilias Kyritsis & Visvabharati Patsika; (2016). The Dynamic Linkages between Economic Growth, Environmental Quality and Health in Greece. Applied Economics Letters, 23(3), 216-221.
26. Kayalı, H. (2018). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmen Adaylarının Çevre Okuryazarlığı Üzerine Bir Araştırma. Marmara Coğrafya Dergisi, 37, 63-69.
27. Keleş, R., Hamamcı, C. & Çoban, A. (2009). ÇevrePolitikası. Ankara: İmgeYayınevi
28. Kortenkamp, K. V. & Moore, F. C. (2001). Ecocentrism and Anthropocentrism: Moral Reasoning About Ecological Commons Dilemmas. Journal of Environmental Psychology, 21, 261-272.
29. MacKinnon, B., & Fiala, A. (2014). Ethics: Theory and Contemporary Issue. Nelson Education.
30. Özdemir, A., & Yapıcı, E. (2010). Öğretmen Adaylarının Çevre Sorunlarına Yönelik Farkındalık ve İlgi Düzeylerinin Karşılaştırılması. Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi 1(1).
31. ÖzataYücel, E., & Özkan, M.(2014). Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Çevre Algılarının Kelime İlişkilendirme Aracılığıyla Belirlenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 41-56.
32. Sadık, F. (2013). Öğretmen Adaylarının Çevresel Tutum ve Bilgi Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(4), 69-82.
33. Thompson, S.C.G. & Barton, M.A. (1994). Ecocentric and anthrocentric attitudes toward the environment. Journal of Environmental Pschology, 14,149-157.Tunç Alpak, G. (2015). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Çevreye Yönelik Etik Yaklaşımları İle Sürdürülebilir Çevreye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. (Mater’s thesis). Adnan Menderes Universitesi, Aydın.
34. Uyanık, G. (2016). Öğretmen Adaylarının Çevre Sorunlarına İlişkin Bilgi Düzeylerinin ve Tutumlarının İncelenmesi. Online Fen Eğitimi Dergisi, 1(1),30-41.
35. Zayimoğlu Öztürk, F., Bayat, S. & Sarı. D. (2015). Öğrencilerin 4. Sınıf Sosyal Bilgiler Öğretim Programındaki Çevreyle İlişkili Kavramları İfade Etme Durumları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 216-230.