YABANCI DİL ÖĞRENMENİN DÜŞÜNCE YAPISINA ETKİLERİ

Abstract

 Is the main aim of learning a foreign language limited to a certain extent to expressing

oneself? Even if one starts with this purpose, as one becomes more proficient in a

language, is the benefit mere transfers of meaning? Languages are not only tools for

transferring meanings written or orally; they also shed light on the way native speakers

of that language see the world. They form a source of culture by moreover introducing

a different point f view on life. A foreign language, thus, helps learners of all ages,

educational levels and mentalities by giving them a certain “broad-mindedness” and

“flexibility” over time. French is an occidental language which complies with nearly

all concepts of Turkish. Observing the similarities, and approximations as well as the

differences between the two languages prove that the learner’s society has no monopoly

on “the one absolute truth”. This observation is likely to make the learner more “human”,

more “tolerant,” and more of a “worldcitizen” socially. This thesis will be demonstrated

under the following headings:

A) Grammar acquisition: Experience show that people with a solid knowledge of

grammar in their mother tongue acquire another language with less trouble. A strong

foundation in the native tongue provides a favorable environment for the learning of

another language.

B)Vocabulary: Do the learner’s personal characteristics affect the process of

acquiring vocabulary?

C) Expressions, proverbs: Do the exact or approximate translations of proverbs and

expressions that reflect the social life of a society help us reach a common universal

thinking and feeling?

Keywords

• mothertongue,learning a foreign language,emotional benefits,social benefits

YABANCI DİL ÖĞRENMENİN DÜŞÜNCE YAPISINA ETKİLERİ

Öz

 Bir yabancı dil öğrenmede temel amaç belli bir ölçüde derdini anlatabilmekle mi

sınırlıdır? Bu niyetle başlansa bile, ilerledikçe, sadece basit anlam aktarımları mıdır

kazanılan? Diller anlamları, sözlü veya yazılı olarak aktarmaya yarayan birer araç

olmakla kalmaz; kendi başlarına, o dili kullanan topluluğun dünyaya bakışına ışık tutar.

Bir başka yaşama düzenini de beraberinde getirerek bir kültür kaynağı oluşturur. Bu

özelliği ile yabancı dilin, o dili öğrenme sürecindeki her yaştan, öğrenim düzeyinden ve

zihniyetten öğrenenin düşüncesine belli bir “genişlik”, zamanla da bir “esneklik” vermede

yararı olur mu? Fransızca, Türkçe kavramları yaklaşık olarak karşılayan bir Batı dilidir.

Aralarında benzerliklerin, yakınlıklar kadar ayrılıkların, farkların da gözlemlenmesi

öğrenene “mutlak ve tek doğru”nun kendi toplumunun tekelinde olmadığını gösterebilir.

Bu gözlemin bu dillerle uğraşana duygusal açıdan gitgide daha “insancıl”, daha

“anlayışlı”; toplumsal yönden de daha “dünya vatandaşı” kimliği kazandırma şansı

güçlüdür kanımızca. Bu özellikleri şu başlıklar altında örneklendirmeye çalışacağız:

A-Dilbilgisi Öğrenimi: Deneyimler, anadili dilbilgisi sağlam olanların, yabancı

dilbilgisini daha az zahmetle özümsediklerini gösteriyor. Esasen modern eğitim bilimi yeni

bilgilerin, eskilerinin üzerine eskiler oranında inşa edildiğini kanıtlamıştır. Dolayısıyla

eldeki zengin birikim, yenileri sindirmeye uygun bir zemin hazırlıyor.

B-Sözcükler: Sözcüklerin öğrenilmesinde, öğrenenin kişisel niteliklerinin bir rolü

olabilir mi?

C-Deyimler, atasözleri: Ait oldukları toplum yaşamını doğrudan yansıtan deyimler ve

atasözlerinin birebir eşdeğerleri veya yakın karşılıklarından insanoğlunun evrensel ortak

düşüncesi ve duyuşuna ulaşılabilir mi?

Anahtar Kelimeler

• Anadili,yabancı dil öğrenimi,duygusal kazanım,toplumsal kazanım

Kaynakça

1. Başkan,Ö. (2006). Yabancı Dil Öğretimi. İstanbul: Multilingual.
2. Brunot, F. (1922). La Pensée et La Langue. Bruxelles: Masson etCie.
3. İnce, E. (2010). Enseignement/Apprentissage du FLE et la Grammaire Notionnelle Française. Ankara: Ürün.
4. Korkut, E. (2004). Pour Apprendre une Langue Etrangère. Ankara: Pegem.