Öğretmenlerin Empatik Eğilim Becerilerinin Demografik ve Mesleki Değişkenler Bakımından Karşılaştırılması

Öz

Bu çalışmada, öğretmenlerin empatik eğilim becerileri, cinsiyet, medeni durum, kıdem, eğitim düzeyi, mesleği isteyerek seçme ve meslekten memnun olma durumları, mezun olunan fakülte gibi birtakım değişkenler bakımından karşılaştırıldı. Verileri toplamak amacıyla, Dökmen tarafından geliştirilen “Empatik Eğilim Ölçeği” ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmada parametrik olmayan istatistik kullanılmıştır. Yapılan istatistik işlemleri sonunda, empatik eğilim becerilerinin medeni durum bakımından manidar fark oluşturduğu görülmüş ve çıkan sonuçlar bilimsel literatür bakımından tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmenlik, empaty, empatik eğilim, empatik beceri, demografik ve mesleki değişkenler.

A Comparison of Teachers’ Empathic Tendency in terms of Demographic and Professional Variables

Öz

In this study, empathic tendency skills of teachers, gender, marital status, seniority, level of education, occupation and profession willingly choose to be satisfied with the status, such as graduated from the faculty in terms of a number of variables were compared. To collect data, developed by Dökmen "Empathic Tendency Scale" and a personal information form. Data were analyzed using Analyzis of Nonparametric. At the end of the statistical procedures, the difference is significant in terms of marital status, consisting of empathic skills seen in the trend, and the results are discussed in terms of the scientific literature.

Anahtar Kelimeler

• Teachering, empathy, empathic tendency, empathic skill, demographic and professional variables.

Kaynakça

1. Çelik, Esma, Okul Öncesi Eğitim Öğretmenlerinin Empatik Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya 2008.
2. Dökmen, Üstün, “Empatinin Yeni Bir Modele Dayanılarak Ölçülmesi ve Psikodrama ile Geliştirilmesi”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fa- kültesi Dergisi, 21 (1-2), 1988.
3. Dökmen, Üstün, İletişim Çatışmaları ve Empati, Sistem Yayınları, İstanbul 2002.
4. Karakoyun, Yusuf, İlköğretim Öğrencilerinin Kulüp Faaliyetlerine İlişkin Tu- tumları İle Empatik Eğilimleri Arasında ki İlişki (Bağcılar İlçesi Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bi- limler Enstitüsü, İstanbul 2011.
5. Kışlak, Şennur Tutarel & Fazlı Çabukça, “Empati ve Demografik Değiş- kenlerin Evlilik Uyumu ile İlişkisi”, Aile ve Toplum Dergisi, 2 (5), 2002.
6. Mete, Samiye & Emine Gerçek, “PDÖ Yönetimiyle Eğitim Gören Hemşi- relik Öğrencilerinin Empatik Eğilim ve Becerilerinin İncelenmesi”, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 9 (2), 2005.
7. Öz, Fatma, “Hemşirelikte Özgecilik (Yardım Edicilik)”, Cumhuriyet Üni- versitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 2 (1), 1998.
8. Özcan, Celale Tangül & Fahriye Oflaz & Tümer Türkbay, “Dikkat Eksik- liği Aşırı Hareketlilik Bozukluğu ve Binişik Karşıt Olma-Karşı Gelme Bozukluğu Olan Çocukların Anne-Babalarının Empati Düzeylerinin Karşılaştırılması”, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 10 (3), 2003.

9. Pişmişoğlu, Emine Karaduman, Bir Devlet Hastanesinde Çalışan Hemşirelerin Empati Düzeylerinin İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir 1997.
10. Yılmaz, Nesibe, Okul Öncesi Öğretmenlerinin İletişim Becerileri, Problem Çöz- me Becerileri ve Empatik Eğilim Düzeyleri, Yayınlanmamış Yüksek Li- sans Tezi, Muğla Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla 2011.
11. Yüksel, Asuman, “Empati Eğitim Programının İlköğretim Öğrencilerinin Empatik Becerilerine Etkisi”, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Der- gisi, 17 (2), 2004, s. 342.