Otel İşletmelerinde Çalışanların Kendilerine Uygulanan Ücret Yönetimi Hakkındaki Görüşleri: Çanakkale, Antalya ve Ordu Örneği

Öz

Çalışanlara ödenecek ücret, hem çalışanlar açısından insan kaynakları yönetiminde, hem de üretim faktörü girdisi olarak bir maliyet unsuru olması açısından üretim yönetiminde önem taşımaktadır. İşletmede üretimi ve üretimin verimliliğini arttıran önemli bir araç olarak değerlendirilebilecek ücret, işgöreni işletmeye bağlayan etkili bir ekonomik özendirme aracıdır. Araştırmanın amacı, otel işletmelerinde uygulanan ücret yönetimine ilişkin çalışanların bakış açılarının, bazı demografik özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Yapılan analizler sonucunda, çalışanların ücret yönetimi bakış açılarında çalışma süresi, çalışılan il, eğitim durumu ve çalışılan departman değişkenlerine göre; çalışanların ücret yönetimi kapsamında istihdama yönelik bakış açılarında eğitim durumu değişkenine göre; çalışanların ücret yönetimi kapsamında motivasyona yönelik bakış açılarında çalışılan departman değişkenine göre; çalışanların ücret yönetimi kapsamında ücret politikasına yönelik bakış açılarında eğitim durumu, çalışılan departman değişkenine göre; çalışanların ücret yönetimi kapsamında ücret sistemine yönelik bakış açılarında yaş, çalışılan il ve çalışılan departman değişkenine göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ücret, ücret yönetimi, otel, otel işletmeleri.

The Opinions of the Employees on Wage Management Applied to Them in Hotel Enterprises:The Cases of Çanakkale, Antalya and Ordu

Öz

Employees’ wages are important not only for human resources management in terms of employees but also for production management in terms of a cost element as an input of productive factors. Wage, which can be regarded as an important means of increasing productivity, is also an effective means of economic incentive that ensures employees’ commitment to the business. The aim of this study is to determine whether hotel employees’ perceptions of wage management implemented by hotels differ by some demographic characteristics. As a result of the analysis, according to in wage management perspective of employees in terms of working time, working provinces, education status and working department variables; in the employment outlook of the employees within the scope of wage management in terms of education status variable; in the perspective of motivation of employees within the scope of wage management in terms of working department variable; in view of wage policy of employees within the scope of wage management in terms of education status and working department variables; in view of salary system of employees within the scope of wage management in terms of age, working provinces and working department variables, significant differences were found.

Anahtar Kelimeler

• Wage, wage management, hotel, hotel enterprises.

Kaynakça

1. Andriotis, K. ve Vaughan, D. R. (2004). The Tourism Workforce and Policy: Explaring Assumptions Using Crete as the Case Study. Current Issves in Tourism, 7(1), 66-87.
2. Avder, E. (2007). İşletmelerde Verimliliğe Etki Eden Faktörler ve Örnek Bir Çalışma. Balıkesir. http://www.muhasebetr.com/
3. Ayan, A, Ünsar, A. ve Demir, F. (2014). İşgörenlerin Demografik Özel- liklerine Göre İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları Algıları- nın Belirlenmesi: Bir Alan Araştırması. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler FakültesiDergisi, 21(1), 19- 34
4. Ayanoğlu Şişman, F. (2017). İnsan Kaynakları Fonksiyonu. Demir Uslu (Ed.). Modern İşletme (s. 347-377). Konya: Eğitim Yayınevi.
5. Benligiray, S. (2003). Ücret Yönetimi. Anadolu Üniversitesi Yayınları, No: 1462, Eskişehir, 241s.
6. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı.Ankara: Pegem A Yayıncılık
7. Bayraktaroğlu, S. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi. Sakarya Kitabevi, Sakarya
8. Can, H., Kavuncubaşı, Ş. ve Yıldırım, S. (2012). Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi (17. Baskı). Ankara: Siyasal Kitabevi.

9. Çınar, M. (2017). Çalışanların Ücret Düzeylerinin Belirlenmesinde Etkili Olan Faktörler: Bursa Örneği. Uluslararası Ekonomik Araştır- maları Dergisi, 3(4),707-717.
10. DelCampo, R. G. (2011). Human Resource Management Demystified Hard Stuff Made Easy, McGraw-Hill, New York.
11. Dohmen, T. J. (2004). Performance, Seniority, and Wages: Formal Sa- lary Systems and Individual Earning Profiles. Labour Economics, 11,741-763.
12. Eraslan, T. ve Tozlu A. (2011). Kamu Yönetiminde Performansa Dayalı Ücret Sistemi. Sayıştay Dergisi. 81, 33-61.
13. Erdem, B. (2006). Çokuluslu İşletmelerde İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonu Olarak Maaş ve Ücret Yönetimi Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. Verimlilik Dergisi. Milli Prodüktivite Merkezi Ya- yınları, (3), 9-52.
14. Eren, E., Erdil, O. ve Zehir C. (2000). Türkiye’de Büyük Ölçekli İşletme- lerde Uygulanan Ücret ve Maaş Yönetim Sistemi. Doğuş Üniversi- tesi Dergisi, ss. 100-123.
15. Erkuş A. (2003). Psikometri Üzerine Yazılar. 1. Basım. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 75-156.
16. Gegez, A. E. (2010). Pazarlama Araştırmaları. 3. Baskı, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş., İstanbul.
17. George, D., Mallery, P. (2003). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference 11.0 Update, Pearson Education, Inc, United States of America.
18. Geylan, R. (1992). Personel Yönetimi. Tamer Ofset, MET Basım Yayım Organizasyon, Eskişehir, 270s.
19. Göksu, N. ve Öz, B. (2008). Etkin Ücret Yönetimin İşletmeye Sağlaya- cağı Yararlar Konusunda İşgören Algılamaları: Bir Alan Çalışma- sı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 419-436.
20. Gül, H. ve Oktay, E. (2009). Ücret, Kariyer, İş tatmini ve Performans Arasındaki İlişkiler: Karaman Valiliğinde Bir Uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 223-238.
21. Gürbüz, S. (2007). Kamu Personelinin Ücret Tatmin Seviyelerini Belir- lemeye Yönelik Bir Araştırma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(21), 240-260.
22. Güven, M., Bakan, İ. ve Yeşil, S. (2005). Çalışanların İş ve Ücret Tatmini Boyutlarıyla Demografik Özellikler Arasındaki İlişkiler: Bir Alan Çalışması. Celal Bayar Üniversitesi İİBF Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 12(1), 127-151.
23. Hair, Joseph F.. Rolph E. Anderson, Ronald L. Tatham ve William Black (1998). Multivariate Data Analysis. New Jersey: Prentice- Hall.
24. Haltiwanger , J. C., Lane, J. I. ve Spletzer, J. R. (2007). Wages, Producti- vity and The Dynamic Interaction of Businesses and Workers. La- bour Economics,14,575-602.
25. Karabulut, T., Okka, T.F ve Başel, H. (2006). Bireysel Performansa Dayalı Ücret ve Verimlilik İlişkisi: Bankacılık Sektöründe Örnek Uygulama. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F Dergisi, 11(9), 104- 118
26. Kaymaz, K. ve Sayılar, Y. (2005). Beceriye Dayalı Ücretleme Sistemi ve Tasarım Süreci.Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 118-139.
27. Kubar, Y., Yardımcı, A. (2017). Bankacılık Sektöründe Ücret Yönetimi- ne İlişkin İş Gören Algılamaları: Malatya ili Alan Çalışması. Sa- karya İktisat Dergisi, 6(4), 44-75.
28. Kuyzu, Ş.D. (2007). Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerde Ücret Ve Ödül- lendirme Yöntemleri Konusunda İşgören Algılamaları: Kahra- manmaraş Tekstil İşletmelerinde Bir Alan Çalışması. Yayınlan- mamış Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniver- sitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş
29. Leete, L. (2000). Wage Equity and Employee Motivation in Nonprofit and For-profit Organizations. Journal of Economic Behavior & Orga- nization, 43,423-446.
30. Lundberg, C., Gudmundson, A. ve Andersson, T. D. (2009). Herzberg’S Two-Factor Theory of work motivation tested empirically on sea- sonal warkers in hospitality and tourism, Tourism Management, 30, 890-899.
31. Mathis, R.L. ve Jackson, J. H. (1999). Human Resource Management (9th edition), Thompson/South Western, USA.
32. Mathis, R.L. ve Jackson, J. H. (2003). Human Resource Management, Thompson/South Western, USA.
33. Nickson, D. (2007). Human Resource Management for the Hospitality and Tourism Industries, Elsevier, USA.
34. Onurlubaş, E., Demirkıran, S., Yılmaz, N. (2015). ‘Sense of Organızatı- onal Belongıng And Customer Relatıons of the Personnel in Ban- kıng Sector’, The Journal of Academic Social Science Studies, 41, 147- 159
35. Örücü,E., Bulut, Z. A. ve Karabulut, A. N. (2005). Konaklama İşletme- lerinde Uygulanan Ücret ve Ödül Yönetimi Sistemi (Muğla İli Ör- neği). Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 51-72.
36. Preffer, J. ve Langton, N. (1993). The Effect of Wade Dispersion on Satisfaction. Productivity, and Working Collaboratively, Evidence From College and University Faculty. Administrative Science Quar- terly, 38, 382-407.
37. Simons, T. L. ve Enz, C. A. (1995). Motivating Hotel Employees: Be- yond the Carrot and the Stick. Cornell Hotel and Restaurant Admi- nistration Quarterly, 36(1),20-27.
38. Sharma, S. (1996). Applied Multivariate Techniques. New York: John Wiley.
39. Turan, Ö. (2010). İnsan Kaynakları Yönetiminde Performansa Dayalı Ücret ve Teşvik Sistemi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2 (2), 1-10
40. Usta, H. (2014). Emniyet Teşkilatı’nda Ücret Yönetimi: Rize Emniyet Müdürlüğü Alan Araştırması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 51-77.
41. Van der Wagen, L. (2007). Human Resource Management for Events Managing The Event Workforce, Events Management Series, El- sevier, UK,USA.
42. Van Ours, J. C. ve Stoeldraijer, L. (2011). Age, Wage and Productivity in Dutch Manufacturing. De Economist, 159,113-137.
43. Yenipınar, U. (2005). Otel İşletmelerinde Ücretlendirme: İzmir ili 4-5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(3), 148-176