A Museum Where Nostalgia Is Alive: Malatya Radio Gramophone Museum

Öz

The Radio Gramophone Museum, which was opened in 2018 by the Malatya Metropolitan Municipality, is the largest radio gramophone museum in Turkey. Another feature that makes the museum important is that it gives the visitor a nostalgic atmosphere with the group of works it exhibits. The museum, which was built as two floors, allows the visitor to examine the radio and gramophone works with the music playing in the background on both floors. The museum is very valuable in that it takes the visitor back to ancient times as well as deals with Turkey's musical past. In this sense, the museum tries to convey to the visitors how the radio and gramophone works it exhibits and how the mass media have developed in the historical process and how they have reached the present day. In this study, it is aimed to evaluate Malatya Radio Gramophone Museum, which has a great importance in terms of Turkey in general and Eastern Anatolia Region in particular, in terms of museology. It is also aimed to highlight the fact that the museum is the largest radio and gramophone museum in Turkey, with the works it exhibits, and to emphasize the aspects that distinguish it from other museums. Therefore, it is aimed to state that the museum is a place that should be seen by foreign visitors as well as local visitors. In this study, it is aimed to evaluate Malatya Radio Gramophone Museum, which has a great importance in terms of Turkey in general and Eastern Anatolia Region in particular, in terms of museology. It is aimed to bring up Turkey's largest radio and gramophone museum with the works exhibited by the museum and to express that it is a place that foreign visitors should see as well as local visitors.

Anahtar Kelimeler

• Museum
• Nostalgia
• Music
• Radio
• Gramophone

Nostaljinin Yaşatıldığı Bir Müze: Malatya Radyo Gramofon Müzesi

Öz

Malatya Büyük Şehir Belediyesi tarafından 2018 yılında hizmete açılan Radyo Gramofon Müzesi, Türkiye’nin en büyük radyo gramofon müzesi olma niteliğine sahiptir. Müzeyi mühim kılan bir diğer özellik ise teşhir ettiği eser grubu ile ziyaretçiye nostaljik bir hava yaşatmasıdır. İki katlı olarak inşa edilen müzenin, her iki katında ziyaretçi, arka fonda çalan müzik eşliğinde, eserleri inceleyebilmektedir. Müze, ziyaretçiyi eskilere götürmesinin yanı sıra Türkiye’nin müzik geçmişini de ele alması bakımından oldukça kıymetlidir. Bu anlamda müze, sergilediği radyo ve gramofon eserleri ile kitlesel iletişim araçlarının tarihsel süreç içersinde nasıl geliştiğini ve günümüze nasıl ulaştığını ziyaretçiye aktarmaya çalışmaktadır. Söz konusu çalışmada Türkiye geneli, özelinde ise Doğu Anadolu Bölgesi açısından, büyük bir öneme sahip olan Malatya Radyo Gramofon Müzesinin, müzecilik açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Müzenin sergilediği eserler ile Türkiye’nin en büyük radyo ve gramofon müzesi olduğu konusu gündeme getirilerek, diğer müzelerden ayıran yönleriyle vurgulanması da amaçlanmaktadır. Dolayısıyla müzenin yerel ziyaretçiler dışında yabancı ziyaretçilerin de görmesi gereken önemli bir mekân olduğunun dile getirilmesi hedeflenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Müze
• Nostalji
• Müzik
• radyo
• Gramofon

Kaynakça

1. Altunbaş, H. (2003). Başlangıcından Günümüze Radyo ve Radyo Reklamcılığı, Türkiye’de Yerel Radyo İstasyonlarının Reklam Aracı Olarak Kullanılışı Sorunları ve Model Önerisi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi.
2. Apuke, Oberiri D. (2017). Introduction To Radio Production, Lambert Academic Publishing.
3. Barutçu, T. (2019).Taş Plak Geleneğinde Türk Müziği Kadın Ses Sanatçılarının Müzikal Kimlik ve Müzikal Girişimler, AKÜ Amader, 5 (10), 83-106.
4. Borcaklı, A. (1964). Gramofon Plakları (Modern Kütüphanecinin Çetin Sorunu), Türk Kütüphaneciliği, 13, 1-2.
5. Demir, S. (2017).Sözel Belleğin Müzede Sergilenişi (İktidarın Nesnesi, Nesnenin İktidarı). Fonus Kitabevi, İstanbul.
6. Erol, T.(2021).Ankara Radyosunun Erken Cumhuriyet Dönemi Müzik Politikalarında Rolü ve İşlevi (1941-1949), Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25, 523-573.
7. Friedcrich, K. (1999). Gramophone, Film, Typwwriter, Writing Science, (Edt: Timothy Lenoir and Hans Ulrich Gumbrecht.
8. Kandemir, Ö. ve Uçar, Ö. (2015). Değişen Müze Kavramı ve Çağdaş Müze Mekanlarının Oluşturulmasına Yönelik Tasarım Girdileri, Sanat ve Tasarım Dergisi, 5(2), 37-47.

9. Kılıç, A. (2015).Gramofon ve Plaklarla Zamana Yolculuk, Bilişim Dergisi, 113-114.
10. Kuyucu, M. (2013). Radyonun Müzik Kutusuna Dönüşümü: Radyo Program Türleri ve Tercih edilirlik Oranları, E- Journal of New World Sciences Academy, 8 (4), 372-400.
11. Mutlu, S. ve Mutlu B. (2018). Anadolu’da Arkeolojinin Kurumsallaşma Süreci ve Gelişimi, Academic Knowledge, 1(1), 64-76.
12. Nart, S. (2009). 1964- 1980 Arası TRT Radyo Yayın Politikaları Toplumsal ve Politik Süreçte Radyonun Tarihsel ve Kurumsal Gelişimi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi.
13. Okan, B. (2015). Günümüzde Müzecilik Anlayışı, Sanat Tasarım Dergisi, 5(2), 187-198.
14. Olgun, A. (1998). Sesli Malzemeler ve Radyo Arşivi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi. Özkasım, H. ve Ögel, S. (2005). Türkiye’de Müzeciliğin Gelişimi, İTÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 96-102.
15. Payaslı, V. (2018).Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Milli Kimliğin ve Ulus Devletin İnşasında Tarihin Görselleştirilmesi, History Studies, 10 (9), 245-273.
16. Seltuğ, D. (2015). Türk Makam Müziğinin Günümüze Aktarımında Gramofon Kayıtlarının Rolü, Disklerin Kimyasal ve Fiziksel Analizleri ve Tayin Sonuçlarının Ses Kalitesi ile İlişkisi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Haliç Üniversitesi.
17. Spiker, J.A. (2018). The Development of Radio, Journalism and Mass Communication, S.1, 1-6.
18. Şahin, G. (2007). Avrupalıların Osmanlı Ülkesindeki Eski Eserlerle İlgili İzlenimleri ve Osmanlı Müzeciliği, Tarih Araştırmmaları Dergisi, 26 (42), 101-125.
19. Şenel, E. (2014). Koleksiyon Yönetim Politikası Oluşturmanın Müzdecilik Açısından Önemi ve Düzenleyici Faktörler, İDİL, 3 (14), 39-51).
20. Ulutaş, S. (2009). Radyonun Yapısal Dönüşüm Sürecinde Habercilik Anlayışı, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi ), Selçuk Üniversitesi.
21. Yaylalı, H. (2018). 1927’den Çok Partili Döneme Kadar Türkiye’de Radyo Yayıncılığı, İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 10 (1), 33-50.
22. Yücel, E. (1999), Türkiye’deki Müzecilik, Arkeoloji ve Sanat Yayınları.