6. Sınıf Türkçe dersinde drama yöntemini kullanmanın öğrencilerin sosyal beceri ve derse karşı tutumuna etkisi

Öz

Bu çalışmada Türkçe dersinde drama yöntemi kullanmanın öğrencilerin sosyal beceri gelişimine etkisinin yanı sıra derse karşı olan tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın yöntemi olarak ön test ve son test gruplu deneysel desen ile çalışma yürütülmüştür. Araştırmada kontrol ve deney grupları oluşturulduktan sonra deney grubu ile 6 hafta, 24 saatlik çalışma yapılmıştır. Çalışma Iğdır ilinde eğitim gören bir devlet okulunda yürütülmüş olup, çalışma grubunu deney/kontrol (30/30) toplamda 60 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada gruplara eğitim öncesi ön test uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından deney grubuna Türkçe dersi kazanımları doğrultusunda drama yöntemiyle hazırlanan öğretim süreci gerçekleştirilmiş ve yürütülmüştür. Kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Çalışma sonunda gruplara son test uygulanmıştır. Veriler SPSS 22.0 ve IBM Amos 23 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda drama yöntemiyle öğretim; deney grubu öğrencilerinin derse karşı tutumlarını olumlu geliştirdiği gözlenmiştir. Sosyal becerilerin gelişiminde dramanın önemli rol oynadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda dramanın tutum ve sosyal becerileri anlamlı düzeyde etkilediği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe dersi
• drama yöntemi
• sosyal beceri
• tutum.

The Effect of Using Drama in Turkish Lesson Teaching on 6th Grade Students Social Skills and Attitude Towards Lesson

Öz

This study aimed to determine the effect of using the drama method in Turkish lessons on students' social skills development as well as their attitudes towards the lesson. As the method of the study, the study was conducted with an experimental design with pre-test and post-test groups. After the control and experimental groups were formed in the research, 6-week, 24-hour study was conducted with the experimental group. The study was conducted in a public school in Iğdır province, and the study group consisted of 60 students in total (experiment/control) (30/30). In the study, a pre-test was applied to the groups before the training. The teaching process prepared by the researcher for the experimental group with the drama method in line with the achievements of the Turkish course was carried out and carried out. No intervention was made to the control group. At the end of the study, a post-test was applied to the groups. Data were analyzed using SPSS 22.0 and IBM Amos 23 programs. As a result of the study, teaching with drama method; It was observed that the experimental group students improved their attitudes towards the course positively. It has been concluded that drama plays an important role in the development of social skills. As a result of the research, it was seen that drama significantly affected attitudes and social skills.

Anahtar Kelimeler

• Drama method
• social skill
• attitudes
• turkish lesson
• student attitude.

Kaynakça

1. Adıgüzel, H. Ö. (1993). Oyun ve yaratıcı drama ilişkisi (Yüksek lisans tezi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden edinilmiştir. (Tez No. 26018)
2. Akçamete, G. ve Avcıoğlu, H. (2005). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin (7-12 yas) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 61-77.
3. Aykaç, N. ve Ulubey, Ö. (2008). Yaratıcı drama yöntemi ile yapılandırmacılık ilişkisinin 2005 MEB ilköğretim programlarında değerlendirilmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 3(6), 25- 44.
4. Brooks, M. R., Estes, J. S. ve Mitchell, D. R. (2019). Effects of an after-school musical theater program on student attendance, behavior (Doctoral dissertation), Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global.. (UMI No. 27664541).
5. Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (9. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
6. Büyüköztürk, Ş. (2011). Deneysel desenler. Ankara: Pegem Akademi.
7. Cartledge, G. ve Milburn, J. F. (1983). Social skills assessment and teaching in the schools. Advances in School Psychology, 3, 175-235.
8. Chen, F., Curran, P., Bollen, K., Kirby, J. ve Paxton, P. (2008). An empirical evaluation of the use of fixed cutoff points in RMSEA test statistic in structural equation models. Sociological Methods and Research, 36(4), 462-494.

9. Çalışkan, G. (2015). An examination of coach and player relationships according to the adapted LMX 7 scale: A validity and reliability study. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 19(1), 22-33, doi:10.1080/1091367X.2014.977996.
10. Çelik, H. E. ve Yılmaz, V. (2016). Yapısal eşitlik modellemesi (3. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Deliman, A. M. (2019). Negotiating diverse perspectives: early elementary students cultivate empathy through children’s literature and dramatic ınquiry (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (UMI No. 22584842)
12. Domitrovich, C. E., Cortes, R. C. ve Greenberg, M. T. (2007). Improving young children's social and emotional competence: a randomized trial of the preschool "PATHS" curriculum. The Journal of Primary Prevention, 28(2), 67-91.
13. DuPont, S. (2010). The effectiveness of creative drama as an ınstructional strategy to enhance the reading comprehension skills of fifth-grade remedial readers. Reading Research and Instruction, 31(3), 41-52.
14. Elksnin, L. K. ve Elksnin, N. (1998). Teaching social skills to students with learning and behavior problems. Intervention in School and Clinic, 33(3), 131-141.
15. Fosnot, C. T. (2007). Oluşturmacılık: teori, perspektifler ve uygulama (2. baskı), (S. Durmuş, çev. ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık. (Çalışmanın orijinali 2005`te yayımlanmıştır.)
16. Freeman, G. D., Sullivan, K. ve Fulton, C. R. (2003). Effects of creative drama on selfconcept, social skills and problem behaviour. Journal of Educational Research, 96(3), 1-7.
17. Geertz, C. (2003). Hand in hand. Education Week, 23(1), 38-42.
18. Green, S. B. ve Salkind, N. J. (2005). Using SPSS for windows and machintosh: Analyzing and understanding data (4th ed.). New Jersey: Pearson.
19. Han, S. S., Catron, T., Welss, B. ve Marciel, K. K. (2005). A teacher-consultation approach to social skills training for pre-kindergarten children: treatment model and short-term outcome effects. Journal of Abnormal Child Psychology, 33(6), 681-693.
20. Hu, L. ve Bentler, P. M. (1999). Cut off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1-55.
21. Hui, A. ve Lau, S. (2006). Drama education:A touch of the creative mind and communicative-expressive ability of elementary school children in Hong Kong. Thinking Skills and Creativity, 1, 34-40.
22. Kara, Y. ve Çam, F. (2007). Yaratıcı drama yönteminin bazı sosyal becerilerin kazandırılmasına etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 145-155.
23. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. New York and London: The Guilford Press.
24. Köse, M. ve Topçuoğlu Ünal, F. (2014). Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi: bir geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(3), 233-249.
25. Kramer, T. J., Caldarella, P., Christensen, L. ve Shatzer, R. H. (2010). Social and emotional learning in the kindergarten classroom: evaluation of the strong start curriculum. Early Childhood Education Journal, 37, 303-309.
26. Labaide, M. (2017). Re-reading, re-writing, and re-imagining texts: Critical literacy in a kindergarten classroom (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (UMI No.10684726)
27. Lefever, S. (2005). English for Very Young Learners. Reykjavík: Icelandic Ministry of Education.
28. Lindberg, E. (2015). Preschool creative drama:a curriculum and ıts effects on learning. Colorado: University of Northern Colorado.
29. Madd ern, L., Franey, J., McLaughlin, V. ve Cox, S. (2004) An evaluation of the impact of an inter‐agency intervention programme to promote social skills in primary school children. Educational Psychology in Practice, 20(2), 135-155.
30. Margalit, M. (1993). Social skills and classroom behavior among adolescents with mild mental retardation. American Journal on Mental Retardation, 97(6), 685-691.
31. McCaslin, N. (1979). Shows on a Shoestring: An Easy Guide to Amateur Productions. Indiana: Uuml University.
32. Momeni, S., Khaki, M. ve Amini, R. (2017). The role of creative drama in ımproving the creativity of 4-6 years old children. Journal of History Culture and Art Research, 6(1), 617-626.
33. Morgan, G. A., Leech, N. L., Gloeckner, G. W. ve Barret, K. C. (2004). SPSS for ıntroductory statistics: Use and interpretation. (2nd ed.). London: Lawrence Erlbaum Associates.
34. Önalan-Akfırat, F. (2006), Sosyal yeterlilik, sosyal beceri ve yaratıcı drama. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 39-58.
35. Philips, D. C. ve Soltis, J. K. (2019). Öğrenme: perspektifler (5. baskı), (S. Durmuş, çev. ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık. (Çalışmanın orijinali 2009`da yayımlanmıştır.)
36. Rutherford, R., Mathur, B., Sarup, J., Quinn, R. ve Mary, M. (1998). Promoting social communication skills through cooperative learning and direct instruction. Journal Citation. Education and Treatment of Children, 21(3), 354-369.
37. Schunk, D. H. (2014). Öğrenme Teorileri: Eğitimsel Bir Bakışla (M. Şahin, çev. ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık. (Çalışmanın orijinali 2011`de yayımlanmıştır.)
38. Shand, J. W. (2008). The use of drama to reduce anxiety and increase confidence and motivation towards speaking English with two groups of English language learners (MSc thesis). Retrieved from ProQuest Dissertations & Theses Global. (UMI No. 141923529)
39. Slade, P. (1954). Child Drama. London: University of London Press.
40. Sorias, O. (1986). Sosyal beceriler ve değerlendirme yöntemleri. Psikoloji Dergisi, 5(20), 24- 29.
41. Taşgın, A. ve Korucuk, M. (2019). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin çoklu zekâ alanlarının incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 12(2), 550-575.
42. Vural, R. A. ve Somers, J. W. (2016). Hümanistik İlköğretim Programları için İlköğretimde Drama: Kuram ve Uygulama (3. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
43. Yassa, N. A. (1999). A study of the effect of drama education on social interaction in high school students (Doctoraldissertation).
44. https://www.collectionscanada.gc.ca/obj/s4/f2/dsk2/tape16/PQDD_0026/MQ33468.pdf