This study aims to examine the phenomenon of quiet quitting in the food and beverage sector through a qualitative approach, focusing on organizational silence and psychological powerlessness as perceived by managers. The primary objective of the research is to determine how managers perceive quiet quitting, how they relate this behavior to critical concepts such as organizational silence and psychological powerlessness, and how these perceptions are reflected in managerial practices. A purposive sampling technique, specifically maximum variation sampling, was employed in the study, and data were collected from 30 managers working in first-class food and beverage establishments in Antalya, each with a minimum of three years of managerial experience and knowledge or experience regarding the concept of quiet quitting. The findings indicate that quiet quitting is not limited to a decrease in workforce motivation but is also associated with passive resistance, performance decline, and weakened organizational commitment. The study identified that organizational silence and psychological powerlessness hinder employees from voicing their concerns, thereby increasing the likelihood of quiet quitting. Furthermore, differences in perceptions of quiet quitting were observed across managerial levels, with psychological safety and open communication environments playing a critical role in mitigating these tendencies. In this context, the study emphasizes the necessity for organizations to establish effective communication channels, strengthen feedback mechanisms, and develop strategies to enhance workforce motivation. While offering sector-specific theoretical contributions, the study also provides concrete, practice-oriented recommendations.
Quiet Quitting Organizational Silence Psychological Powerlessness Managerial Perceptions
Bu çalışma, yiyecek-içecek sektöründe sessiz istifa olgusunu, yöneticilerin algıları temelinde örgütsel sessizlik ve psikolojik güçsüzlük bağlamında nitel bir yöntem ile incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel hedefi, yöneticilerin sessiz istifayı nasıl algıladıkları, bu davranışı örgütsel sessizlik ve psikolojik güçsüzlük gibi kritik kavramlarla nasıl ilişkilendirdikleri ve bu algıların yönetim uygulamalarına nasıl yansıdığını belirlemektir. Araştırma da amaçlı örneklem yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi kullanılmış ve Antalya’da faaliyet gösteren birinci sınıf yiyecek-içecek işletmelerinde görev yapan, en az üç yıl yöneticilik deneyimine sahip ve sessiz istifa kavramına dair bilgi veya deneyim sahibi 30 yöneticiden veri toplanmıştır. Bulgular, sessiz istifanın yalnızca işgücünün motivasyonundaki azalma ile sınırlı kalmayıp, aynı zamanda pasif direnç, performans düşüşü ve örgütsel bağlılıkta zayıflama ile de ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Örgütsel sessizlik ve psikolojik güçsüzlüğün, işgücünün seslerini duyurmasını engellediği dolayısıyla bu durumun işgücünde sessiz istifa davranışını artırdığı yönünde sonuçlar araştırmada tespit edilmiştir. Ayrıca, yönetsel kademeler arasında sessiz istifa algılarında farklılıklar saptanmış, psikolojik güvenlik ve açık iletişim ortamlarının bu eğilimlerin azaltılmasında kritik rol oynadığı ifade edilmiştir. Bu kapsamda, işletmelerin etkili iletişim kanalları kurması, geri bildirim mekanizmalarını güçlendirmesi ve işgücü motivasyonunu artıracak stratejiler geliştirmesinin gerekliliği vurgulanmıştır. Çalışma, sektöre özgü özgün teorik katkılar sunmakla birlikte, uygulamaya yönelik somut öneriler de getirmektedir.
Sessiz İstifa Örgütsel Sessizlik Psikolojik Güçsüzlük Yönetici Algıları
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Örgütsel Davranış |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 18 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 41 |