Fıkıh Usulünde İktirânın Delâleti ve Furû Fıkha Etkisi

Iktiran is to refer the verdict the verdict of something to another situation because of the express unity between them via particle of ascription. The legal theorist dealt with aforementioned iktiran in different expressions and in independent cases from each other. Iktiran is basically divided into three sections such as ‘single’, ‘full sentences’ and ‘one full and the other embroidery in two sentences’. Indication of iktiran, between ‘single sentence’ and ‘one full and the other embroidery in two sentences’ was seen as a valid indication by the majority of legal theorist, and it was stated that the verdict of one of them is given to another. The real discussion is associated with ‘full sentences’, and it seems that the ‘full sentences’ are not accepted as valid types of indication by the majority. The impact of the aforesaid cont roversy between jurists in Islamic Law/Fiqh appears on some examples/issues of law/Furu’.

İktirân, atıf edatı yoluyla aralarında gerçekleşen nazım birliğinden dolayı birbirleri ne atfedilenlerden birinin hükmünün diğerine verilmesidir. Sözü edilen iktirân, usulcüler tarafından farklı ifadelerle ve birbirinden bağımsız konular içinde ele alınmıştır. İktirânın; “müfred ifadeler”, “tam cümleler” ve “biri tam biri nâkıs iki cümle” arasında olmak üzere temelde üç kısma ayrılır. Hem “müfred ifadeler” hem de “biri tam biri nâkıs iki cümle” arasındaki iktirânın delâleti, usulcülerin çoğunluğu tarafından geçerli bir delâlet olarak görülmüş ve bunlardan birinin hükmünün diğerine de verileceği ifade edilmiştir. Asıl tar tışmanın “tam cümleler” arasındaki iktirân ile ilgili olduğu ve bunun çoğunluk tarafından geçerli bir delâlet türü olarak kabul edilmediği görülmektedir. Fıkıhçılar arasında gerçekleşen söz konusu bu ihtilafın etkisi, bazı furû fıkıh örnekleri üzerinde ortaya çıkmaktadır.