Paylı Mülkiyete Tabi Bir Taşınmazda Paydaşların Yararlanma, Kullanma ve Yönetime İlişkin Hukuki İşlemlerinin Şerhi

Abstract

Paylı mülkiyet konusu eşyanın paydaşları tarafından nasıl kullanılacağı, yönetileceği ile ilgili hukuki işlemler yapabilirler. Paydaşlar malın kullanımı ve yönetimi için aralarında anlaşmalar yapabilir, bu konuda kararlar alabilirler. Uyuşmazlık halinde paydaşlar mahkemeye başvurup karar aldırabilirler. Paydaşların yaptığı hukuki işlemlerin payı sonradan kazananlar açısından bağlayıcı olup olmayacağı önemli bir sorundur. Paydaşların yaptığı bu düzenlemelerin payı sonradan kazananlar açısından bağlayıcı olması için şerh edilmesi gerektiği kanunda öngörülmektedir (TMK m.695). Yönetim anlaşmalarının şerh edilmeleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanun ile ilk defa hukukumuza girmiştir. Paylı mülkiyet konusu eşyanın veya payın üçüncü kişiye devredilmesi halinde, paydaşlar arasındaki mevcut yararlanma, kullanma veya yönetime ilişkin anlaşmaların üçüncü kişiye karşı ileri sürülememesi, uygulamada sorunların ortaya çıkmasına sebep olmaktaydı. MK m.689/ son ile MK m.695 hükümleri bu ihtiyacı gidermek üzere düzenlenmiştir. Şerh ile ilgili birçok hukuki sorun bulunmaktadır. Paydaşların yaptığı hangi düzenlemelerin şerh edilebileceği bunlardan biridir. Sınırlı sayı ilkesinin geçerli olduğu eşya hukuku sisteminde paydaşların yaptığı düzenlemelerin şerhinin hukuki niteliği incelemenin başlıca konusudur. Şerhin koşulları ve etkisi hususları bu incelemede irdelenmektedir. 

Keywords

• Paylı mülkiyette yönetim,Şerh,Yönetim anlaşması

Annotation of the Legal Transactions of the Joint Owners Concerning the Use, Utilization and Management of A Property

Abstract

The joint owners of a property can make legal transactions concerning the use, utilization and management of a property. These transactions can be contracts or decisions. When the joint owners cannot decide how to use or manage the property they can also appeal for a court decision. The most important legal problem is whether these decisions and contracts shall be binding for the new persons that overtake the joint ownership. Turkish Civil Code Article 695 stipulates annotation of the legal transactions in order to be binding for the new joint owners. The annotation of these legal transactions is a newly introduced institution within Turkish Civil Code number 4721. In practice there were many problems concerning the binding effect of the legal transactions between the joint owners in cases where the property is transfered. Article 689 and 695 were introduced to meet these needs. As in Turkish property law, the principle of numerus clausus is valid, and the legal nature of annotation should be clarified. In this essay the conditions and legal consequences of annotation shall also be examined.

Keywords

• Management of the joint owners,Annotation,Contract of the managament

References

1. Akipek J, Akıntürk, T. and Ateş, D., Eşya Hukuku, (2th edn, Beta 2018).
2. Antalya G and Topuz M, Eşya Hukuku C.3, Tapu Sicili, (Legal 2018).
3. Arpacı A, Türk Hukukuna Göre Kat Mülkiyetinde Yönetim, (Bedir 1984), (Kat Mülkiyeti).
4. Arpacı A, Türk Medeni Kanunu Açısından Müşterek Mülkiyette Yararlanma ve Yönetim (Kazancı 1990), (Müşterek Mülkiyet).
5. Aybay A, Müşterek Mülkiyette Taksim, (İstanbul Üniversitesi Yayınları 1966)
6. Aybay, A, Tapu Sicilinde Muvakkat Tescil, (1962).
7. Aybay, A. and Hatemi H, Eşya Hukuku, (Vedat 2010).
8. Brunner C, and Wichtermann J, Basler Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht, Zivilgesetzbuch II, in Heinrich Honsell, Nedim Peter Vogt and Thomas Geiser (eds), (4th edn) accessed 02 January 2019.

9. Doğan M, Tapu Sicilinde Tasarruf Yetkisi Kısıtlanmasının Şerhi, (Seçkin 2004).
10. Dural M, and Sarı S, Türk Özel Hukuku C.I: Temel Kavramlar ve Medenî Kanunun Başlangıç Hükümleri, (Filiz 2018).
11. Dural M, and Öz T, Türk Özel Hukuku, C.IV: Miras Hukuku, (Filiz 2016).
12. Erel Ş, ‘Eşyaya Bağlı Borç’, AÜSBF Yayınları (1982) (490).
13. Eren F, Mülkiyet Hukuku, (4th, Yetkin 2016).
14. Esener T, and Güven K, Eşya Hukuku, (5th edn, Yetkin 2012).
15. Graham-Siegenthaler B, CHK, Handkommentar zum Schweizer privatrecht, Sachenrecht Art.641977 ZGB, (3th, 2016).
16. Gümüş M A, Türk Medeni Hukukunun Getirdiği Yeni Şerhler, (2th, Vedat 2007).
17. Gürsoy K T, Türk Eşya Hukukunda Zilyetlik ve Tapu Sicili, (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 1970).
18. Gürsoy K T and Eren F, and Cansel E, Türk Eşya Hukuku, (2th edn, 1984).
19. Haab R, and Simonius A, Scherrer W and Zobl D, Kommentar zum schweizerichesn Gesetzbuch, Das Sachenrecht, Zürcher Kommentar, Das Eigentum, Art.641-729 ZGB, Band:NR.IV/1, (2th edn, Schulthess 1977).
20. Hatemi H, Serozan R and Arpacı A, Eşya Hukuku, (Filiz 1991).
21. Karahasan M R, ‘Kat Mülkiyeti Hukukunda Düzenlenen Yönetim Planının Niteliği ve İşlevi’, (2006) 80(1), İBD.
22. Keser Y, ‘Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Paylı Mülkiyette Yönetim Sözleşmesi’, (2008) (Prof. Dr. Bilge Öztan’a Armağan), 515 ff.
23. Kılıçoğlu M A, Medeni Kanun’umuzun Aile- Miras- Eşya Hukukuna Getirdiği Yenilikler, (Turhan 2003).
24. Kocayusufpaşaoğlu N, Türk Medeni Hukukunda Gayrimenkul Satış Vaadi, (Sulhi Garan Matbaası 1959).
25. Kürşat Z, Paylı Mülkiyetin Sona Ermesi, (Arıkan 2008).
26. Liver P, Schweizerisches Privatrecht, 5. Band, Sachenrecht, Erster Halbband, Das Eigentum, (1977).
27. Mangisch J, ZGB Kommentar, Schweizerische Zivilgesetzbuch, OFK (Orell Füssli Kommentar), (3th, Schulthess 2016).
28. Meier-Hayoz A, Berner Kommentar, Kommentar zum Schweizerischen Privatrecht, Band IV, Sachenrecht, 1. Abteilung, Das Eigentum, 1. Teilband:Systematischer Teil und Allgemeine Bestimmungen, Art.641-654 ZGB, (5th, Staempfli 1981).
29. Müller K, Der Verwalter von Liegenschaften mit Stockwerkeigentum, (2th, Staempfli and Cie AG 1971).
30. Nomer H N, ‘Kat Mülkiyetinde Yönetim Planının Hukuki Niteliği’, (Prof. Dr. Mustafa Dural’a Armağan), (Filiz 2013), (Yönetim Planı).
31. Nomer H N, Kişi Birliklerinde Genel Kurul Kararlarının Geçersizliğine İlişkin Temel Esaslar, (Beta 2008).
32. Nomer H N and Ergüne M S, Eşya Hukuku, (6th edn, On İki Levha 2019).
33. Oğuzman M K and Seliçi Ö, Eşya Hukuku, (Filiz 2001).
34. Oğuzman M K, Seliçi Ö and Oktay Özdemir S, Eşya Hukuku, 21th edn, (Filiz 2018).
35. Oğuzman M K and Barlas N, Medeni Hukuk, Giriş- Kaynaklar- Temel Kavramlar, (24th edn, Vedat 2018).
36. Öğüz T, Müşterek Mülkiyette Taksim Engelleri, (Alfa 1995). Öztaş İ, Paylı Mülkiyette Paydaşın Kullanma ve Yararlanma Hakkı, (On İki Levha 2011).
37. Postacıoğlu İ E, Medeni Usul Hukuku, (1977). Rey H, Die Grundlagen des Sachenrecht und das Eigentum, (Staempfli 2000).
38. Schmid F, Die Begründung von Stockwerkeigentum, (Schulthess 1972).
39. Serozan R, ‘Kayden Şayi- Fiilen Müstakil Arsada ve Kıymetli Evrak Deposunda Kendine Özgü Paylı Mülkiyet Rejimi’, (Vedat 2009) (Prof. Dr. Hüseyin Hatemi’ye Armağan C.2) 1373 ff.
40. Serozan R and Engin B İ, Miras Hukuku, (Seçkin 2018).
41. Sirmen A L, Eşya Hukuku, (6th, Yetkin 2018) (Eşya Hukuku).
42. Sirmen A L, ‘Yeni Türk Medeni Kanununda Paylı Mülkiyete İlişkin Düzenlemeler’, (2003) (Prof. Dr.Turgut Kalpsüz’e Armağan), (Düzenlemeler).
43. Sungurbey İ, Kişisel Hakların Tapu Kütüğüne Şerhi, 1963, 3 ff.
44. Tekinay S S, Akman G S, Burcuoğlu H and Altop A, Eşya Hukuku, C.I, (5th edn, Filiz 1989).
45. Ünal M. and Başpınar V, Şekli Eşya Hukuku, Giriş- Zilyetlik-Tapu Sicili, (9th edn, Savaş 2017).
46. Wermelinger V A, ‘Neuerungen beim Stockwerkeigentum’, Revision des Sachenrecht, ein erster Uberblick für Eilige, in Walter Fellmann and Jörg Schwarz (eds), 2012, 39 ff. Yavuz N, Paylı Mülkiyet Yönetimi, (Kartal 2006).