Yabancı Unsurlu Futbol Menajerliği Sözleşmesinden Doğan Uyuşmazlıkların Çözüm Yolları ve Uygulanacak Hukuk

Abstract

Futbol menajerliği sözleşmesinin amacı, futbol menajerinin bir futbolcu ile kulüp arasında imzalanan profesyonel futbolcu sözleşmesi ya da iki kulüp arasında imzalanan transfer anlaşması yapılması konusunda hizmet vermektir. Bu bağlamda, taraflarca akdedilen yabancı unsurlu futbol menajerliği sözleşmesinden birçok uyuşmazlık gündeme gelebilecektir. Futbol menajerliği sözleşmesinden doğan yabancı unsurlu bir uyuşmazlık için taraflar, devlet mahkemelerinde dava açabilecekleri gibi Spor Tahkim Mahkemesine (CAS) de başvurabilirler. Bununla birlikte, futbol menajerliği sözleşmesinden doğan bir uyuşmazlık yabancı unsurlu ise Türkiye Futbol Federasyonu Uyuşmazlık Çözüm Kuruluna götürülmesi mümkün değildir. Zira Türkiye Futbol Federasyonu Statüsü md 63/3’de uluslararası ihtilaflarda Uluslararası Futbol Federasyonları Birliği’nin (FIFA) yetkili olduğu açıkça hükme bağlanmıştır. Yabancı unsurlu futbol menajerliği sözleşmesinden doğan bir uyuşmazlık Spor Tahkim Mahkemesine götürülürse, hakem heyeti, uyuşmazlığın esasına taraflarca tahkim şartında veya tahkim anlaşmasında seçilen hukuk kurallarını, böyle bir seçimin yapılmaması halinde ise İsviçre hukukunu uygular. Taraflar hakem heyetine hakkaniyete göre karar verme yetkisi de tanıyabilirler. Söz konusu uyuşmazlık Türk mahkemelerinde dava konusu edilirse, uygulanacak hukuk mahkemece yapılacak vasıflandırmaya göre değişebilir. Buna göre, taraflar futbol menajerliği sözleşmesini iş sözleşmesi unsurlarıyla yapmışlarsa uygulanacak hukuk MÖHUK md 27’e göre tayin edilir. Ancak taraflar futbol menajerliği sözleşmesini vekâlet sözleşmesi, simsarlık sözleşmesi, komisyon sözleşmesi veya danışmanlık sözleşmesi unsurlarıyla yapmışlarsa uygulanacak hukuk MÖHUK md 24 uyarınca belirlenir. 

Keywords

• Futbol menajerliği sözleşmesi,Kanunlar ihtilafı,Uygulanacak hukuk,Spor Tahkim Mahkemesi,Uyuşmazlık Çözüm Kurulu

The Solutions of Disputes Arising From the Football Manager Contract with Foreign Element and the Applicable Law

Abstract

The aim of the football manager contract is to provide services for the professional player contract signed between the football player and the club or the transfer agreement signed between two clubs. In this context, many disputes arising from the football manager contract with foreign element made by the parties come up. In the case of a dispute with a foreign element arising from the football manager contract, parties may file a bill in state courts or apply to the Court of Arbitration for Sport (CAS). However, if a dispute arising from the football manager contract has a foreign element, it can’t be taken to the Turkish Football Federation Dispute Resolution Board. Article 63/3 of the Statute of Turkish Football Federation states that International Association Football Federation (FIFA) is clearly authorized in international disputes. If a dispute arising from the football manager contract with foreign element is taken to the Court of Arbitration for Sport, the Panel shall decide the dispute according to the rules of law chosen by the parties or, in the absence of such a choice, according to Swiss law. The parties may authorize the Panel to decide ex aequo et bono. If the parties file a bill regarding these disputes in the Turkish courts, the applicable law may vary depending on the qualification to be made by the court. Accordingly, if the parties have made the football manager contract with the elements of the employment contract, the court has to determine the applicable law according to article 27 of MOHUK. However, if the parties have made the football manager contract with the elements of the agency contract, the brokerage contract, the commission contract or the consultancy contract, the court has to determine the applicable law according to article 24 of MOHUK. 

Keywords

• Football manager contract,Conflict of laws,Applicable law,Court of Arbitration for Sport,Dispute Resolution Board

References

1. Akıncı Z, Milletlerarası Özel Hukukta İnşaat Sözleşmeleri (1st, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları 1996) (İnşaat).
2. Akıncı Z, Tarafların Yetkili Hukuku Belirlememeleri Durumunda Sözleşmeye Uygulanacak Hukuk (1st, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi Yayınları 1992 (Taraf).
3. Arkan S, Ticari İşletme Hukuku (18th, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü Yayınları 2013).
4. Aybay R and Dardağan E, Uluslararası Düzeyde Yasaların Çatışması (Kanunlar İhtilâfı) (2nd, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınevi 2008).
5. Aygül M, ‘Milletlerarası Ticarî Sözleşmelerde Lex Mercatoria’nın Uygulanması’ (2004) 12(3-4) Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 45-85.
6. Blackshaw I, ‘The Court of Arbitration for Sport: An International Forum for Setting Disputes Effectively ‘Within The Family of Sport’’ (2003) 2(2) Entertainment and Sports Law Journal 61-83.
7. Bozkurt MN, ‘Spor Hukuku Uyuşmazlıklarının Çözümünde Milletlerarası Spor Tahkim Mahkemesi’ (2010) (2) Ankara Barosu Dergisi 165-190.
8. Casini L, ‘The Making of A Lex Sportiva by The Court of Arbitration for Sport’ (2011) (3-4) The International Sports Law Journal 21-28.

9. Cem Ç, Profesyonel Futbolcu Transfer Sözleşmesi (1st, On İki Levha 2012).
10. Coccia M, ‘International Sports Justice: The Court of Arbitration for Sport’ (2013) (1) European Sports Law and Policy Bulletin 23-76.
11. Çelikel A and Erdem BB, Milletlerarası Özel Hukuk (15th, Beta 2017).
12. Çörtoğlu Koca S, ‘Danışmanlık Sözleşmesinin Esasına Uygulanacak Hukuk’ (2007) 11(1-2) Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 233-257.
13. Demir Gökyayla C, Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizinde Kamu Düzeni (1st, Seçkin 2001).
14. Demirkol B, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 24. Maddesi Çerçevesinde Sözleşmeye Uygulanacak Hukuk (2nd, Vedat 2014).
15. Doğan V, Milletlerarası Özel Hukuk (5th, Savaş 2019).
16. Doğu HM, ‘Futbolcu Menajerliği Sözleşmesi’ (2015) (3) Ankara Barosu Dergisi 379-396.
17. Ekşi N, ‘Kanunlar İhtilafı Alanında Incorporation’ (1999-2000) 19(1-2) Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni (Prof. Dr. Aysel Çelikel’e Armağan) 263-291 (Incorporation).
18. Ekşi N, Spor Tahkim Hukuku (1st, Beta 2015) (Spor).
19. Elçin D, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk (1st, Adalet 2012).
20. Eren F, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (9th, Beta 2006). Erkan M, ‘MÖHUK Madde 31 Bağlamında Türk Hukukunda Doğrudan Uygulanan Kurallara Bakış’, (2011) 15(2) Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 81-121.
21. Erkiner K, Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi-CAS (1st, Nobel 2006).
22. Ertaş Ş and Petek H, Spor Hukuku (2nd, Yetkin 2011). Erten R, Milletlerarası Özel Hukukta Spor (1st, Adalet 2007).
23. Esen E, ‘Türk Hukukunda Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizinde Münhasır Yetki Kavramı’ (2002) 22(2) Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni (Prof. Dr. Ergin Nomer’e Armağan) 183-206.
24. Esendal N, ‘Spor Hukuku Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Uygulamasının Türk Hukuku ve CAS Kuralları Açısından Karşılaştırılması’ (2014) 4(1) Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi 149-174.
25. Fawcett J and Carruthers JM, Cheshire, North & Fawcett Private International Law (14th, Oxford University Press 2008).
26. FitzGerald MK, ‘The Court of Arbitration for Sport: Dealing With Doping And Due Process During The Olympics’ (2000) 7 Sports Lawyers Journal 213-242.
27. Foster K, ‘Lex Sportiva And Lex Ludica: The Court Of Arbitration For Sport’s Jurisprudence’ (2006) (January) Entertainment And Sports Law Journal 1-14.
28. Gardiner S and Felix A, ‘Juridification of The Football Field: Strategies for Giving Law The Elbow’ (1995) 5(2) Marquette Sports Law Journal 189-219.
29. Gilson ET, ‘Exploring The Court of Arbi tration for Sport’ (2006) 98(3) Law Library Journal 503514.
30. Gülşen R, Spor Hukuku (2nd, Adalet 2013). Güngör G, Temel Milletlerarası Özel Hukuk Metinlerinin Sözleşmeden Doğan Borç İlişkilerine Uygulanacak Hukuk Konusunda Yakınlık Yaklaşımı (1st, Yetkin 2007).
31. Gürten K and Baştürk F, ‘Futbolda Sözleşmelerden Doğan Uyuşmazlıkların Çözümünde Görevli Yargı Mercii Sorunu’ in Çağlar Tacar (ed), Ankara Barosu Spor Hukuku Kurulu Av. İsmail İnan Armağanı (Salmat 2013) 397-424.
32. Haemmerle CL, ‘Choice of Law In The Court of Arbitration for Sport: Overview, Critical Analysis And Potential Improvements’ (2013) 13 International Sports Law Journal 299-328.
33. Huysal B, Milletlerarası Özel Hukukta Temsile Uygulanacak Hukuk (1st, On İki Levha 2015).
34. İmamoğlu O, Kılcıgil E and Şahin M, ‘Türkiye’de Futbolcu Temsilciliği ve Futbolcu İlişkisi’ (2007) 5(3) Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 129-133.
35. Johns F, ‘Performing Part Autonomy’ (2008) 71(3) Law And Contemporary Problems 243-271.
36. Kane D, ‘Twenty Years On: An Evaluation of The CAS’ (2003) 4(2) Melbourne Journal of International Law 611-636.
37. Kelly S and Chatziefstathiou D, ‘‘Trust me I am a Football Agent’ The Discursive Practices of The Players Agents in (un) Professional Football’ (2017) Sport in Society 1-15.
38. Kirwan S, ‘Levelling The Playing Field? Remuneration Caps, EU Competition Law and Article 7(3) of The FIFA Regulations on Working with Intermediaries’ (2016) 15(1) Hibernian Law Journal 43-64.
39. Küçükgüngör E, ‘Spor Hukuku Uyuşmazlıklarında Tahkim ve Alternatif Çözüm Yöntemleri’ (2004) (4) Banka ve Ticaret Hukuku Dergisi 47-76 (Spor).
40. Küçükgüngör E, ‘Spor Hukuku Uyuşmazlıklarında Milletlerarası Tahkim’ (2004) 53(2) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1-32 (Tahkim).
41. Lando O, ‘The American Choice of Law Principles And The European Conflict of Laws of Contracts’ (1982) 30(1) The American Journal And Comparative Law 19-35.
42. Mclaren RH, ‘Introducing The Court of Arbitration for Sport: The Ad Hoc Division at The Olympic Games’ (2001) 12(1) Marquette Sports Law Review 515-542.
43. Nafziger JAR, ‘International Sports Law As A Process For Resolving Disputes’ (1996) 45(1) International And Comparative Law Quarterly 130-149 (Disputes).
44. Nafziger JAR, ‘Lex Sportiva’ (2004) (2) The International Sports Law Journal 3-8 (Lex sportiva).
45. Nafziger JAR, ‘International Sports Law: A Replay of Charateristics and Trends’ (1992) 86(3) The American Journal of International Law 489-518 (Trends).
46. Nomer E, Devletler Hususi Hukuku (21st, Beta 2015).
47. Nygh P, Autonomy In International Contracts (1st, Oxford University Press 1999).
48. Oğuzman, MK and Öz MT, Borçlar Hukuku Genel Hükümler (10th, Vedat 2012).
49. Oruç M, ‘Spor Tahkim Mahkemesi’nin (CAS) Del Bosque vs. Beşiktaş AŞ Uyuşmazlığına İlişkin Vermiş Olduğu Kararın İncelenmesi’ (2011) (92) Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 350-376.
50. Oschütz F, ‘Harmonization of Anti Doping Code Through Arbitration: The Case Law of The Court of Arbitration for Sport’ (2002) 12(2) Marquette Sports Law Review 675-702.
51. Özdemir MS, ‘Türkiye Futbol Federasyonu ve Türkiye Basketbol Federasyonu’nda Sporcu Temsilciliği Düzenlemelerinin İncelenmesi’ in Çağlar Tacar (ed), Ankara Barosu Spor Hukuku Kurulu Av. İsmail İnan Armağanı (Salmat 2013) 559-659.
52. Özdemir Kocasakal H, Doğrudan Uygulanan Kurallar ve Sözleşmeler Üzerindeki Etkileri (1st, Mat 2001) (Doğrudan).
53. Özdemir Kocasakal H, Sportif Uyuşmazlıkların Tahkim Yoluyla Çözümü ve Spor Tahkim Mahkemesi (CAS) (1st, Vedat 2013) (Spor).
54. Özel S, ‘Sözleşmesel İlişkide MÖHUK md 24/II’de Öngörülen Bağlama Kuralının Mukayeseli Hukuk Açısından Değerlendirilmesi’ 2002 22(2) Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni (Prof. Dr. Ergin Nomer’e Armağan) 577-617.
55. Özkan I, Devletler Özel Hukukunda İkametgâh, Mutad Mesken ve İşyeri Bağlama Noktalarının Yeniden Değerlendirilmesi (1st, Naturel 2003).
56. Özkurt ME, ‘Futbolda Sporcu Temsilciliği’ (2007) İstanbul Barosu Dergisi (Spor Hukuku Özel Sayısı) 77-91.
57. Petek H, Profesyonel Futbolcu Sözleşmesi (1st, Yetkin 2002) (Futbolcu).
58. Petek H, ‘Lisanslı Olmayan Futbol Menajeriyle Yapılan Sözleşmenin Geçerliliği’ (2017) (1) Ankara Barosu Dergisi 183-214 (Menajer).
59. Poroy R and Yasaman H, Ticari İşletme Hukuku (16th, Vedat 2017).
60. Reilly L, ‘An Introduction to The Court of Arbitration For Sport (CAS) & The Role of National Courts in International Sports Disputes, A Symposium’ (2012) (1) Journal of Dispute Resolution 63-81.
61. Ruhl Giesela, ‘Party Autonomy In The Private International Law of Contracts, Transatlantic Convergence And Economic Efficiency’ in Eckart Gottschalk, Ralf Michaels, Giesela Rühl and Jan von Hein (eds), Conflict of Laws In A Globalized World (Cambridge University Press 2007) 153-183.
62. Sargın F, ‘Karakteristik Edim Teorisine Eleştirel Bir Yaklaşım’ (2001) 50(2) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 37-95 (Edim).
63. Sargın F, Milletlerarası Unsurlu Patent ve Ticari Marka Lisansı Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk (1st, Turhan 2002) (Patent).
64. Stone P, EU Private International Law (2nd, Edward Elgar 2010).
65. Süzek S, İş Hukuku (12th, Beta 2016).
66. Şanlı C, Esen E and Ataman Figanmeşe İ, Milletlerarası Özel Hukuk (6th, Vedat 2018).
67. Tarman ZD, ‘Yabancılık Unsuru Taşıyan İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk’ (2010) 59(2) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 521-550.
68. Tekinalp G and Uyanık A, Milletlerarası Özel Hukuk Bağlama Kuralları (12th, Vedat 2016).
69. Tiryakioğlu B, Taşınır Mallara İlişkin Milletlerarası Unsurlu Satım Akitlerine Uygulanacak Hukuk (1st, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 1996).
70. Topuz G, ‘Türkiye Futbol Federasyonu Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun Yargı Yetkisi Üzerine Düşünceler’ (2017) 19 Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (Prof. Dr. Şeref Ertaş’a Armağan) 1901-1926.
71. Yılmaz AÇ, FIFA ve CAS Kuralları Çerçevesinde Uluslararası Nitelikli Profesyonel Futbolcu Sözleşmesinin Feshi (1st, On İki Levha 2017).
72. Zhang M, ‘Contractual Choice Of Law In Contracts Of Adhesion and Party Autonomy’ (2008) 41(1) Akron Law Review 122-173.