BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU

Sayı: 2 1 Eylül 2007
  • Mehmet Bağış
PDF İndir
TR EN

BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU

Öz

Beydâvî’nin Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl adlı tefsiri, dirayet tefsirleri arasında sayılan seçkin tefsir metinlerinden birisidir. Dirayet tefsir geleneğine bağlı olarak bu tefsirde; sahabe, tâbiûn ve selef âlimlerinin görüşlerine, kıraat vecihlerine, sarf, nahiv ve belâgat tahlillerine yer verilmiş; bazen itikâdî ve fıkhî mezheplerin görüşleri ele alınıp isabetli bulunan görüşler aklî ve naklî delillerle desteklenmiş; bazen de kevnî ayetler yorumlanırken ilmî tefsir metodu kullanılmıştır. Envâru’t-Tenzîl, Allah kelâmını neredeyse kendi dönemindeki bütün ilimlerin verileri ışığında tefsir etmesi, dil kaidelerine ve aklî istidlallere dayanarak yeni görüşler ortaya koyması yönüyle çok kapsamlı, ifadelerinin kısalığı yönüyle de muhtasar bir eserdir. Baskın bir dirayet tefsiri karakteri taşıyan Envâru’t-Tenzîl, rivayet yönü itibariyle de zengin bir tefsirdir. Rivayet metoduna bağlı olarak bu tefsirde; Kur’ân ayeti, yerine göre başka bir ayetle, hadisle veya sahâbî kavliyle tefsir edilmiş bazen de konuyla alakalı esbâb-ı nüzûl, İsrâiliyyât ve fedâilü’l-Kur’ân rivayetlerine yer verilmiştir

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abdulvehhâb Hallâf, İlmu Usûli’l-Fikh, Mektebetü’d-D’avâ tsz.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah, Müsnedü’l-İmâm Ahmed I-XXXXV, thk., Şuayb el- Arnavûtî, ‘Âdil Mürşid vd., Müessesetü’r-Risâle, Beyrut 1421/2001.
  3. Aydınlı, Abdullah, “Merfû”, DİA, I-XLIV, TDV Yayınları, İstanbul 2004, XXIX, 180-181.
  4. ____________, “Mevkuf”, DİA, I-XLIV, TDV Yayınları, İstanbul 2004, XXIX, 437-438.
  5. Beydâvî Nâsıruddîn Ebû Saîd Abdullah b. Ömer, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vil I-V, thk., Muhammed Abdurrahmân el-Mar’aşlî, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-‘Arabî, Beyrut 1418.
  6. ____________, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl I-III, thk., tlk., thr. Muhammed Subhi b. Hasan Hallâk, Muhammed Ahmed el-Atraş, Dâru’r-Reşîd, Beyrut 2000.
  7. ____________, Muhtasar Beydâvî Tefsiri/Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, trc., Şadi Eren, Işık Yayınları, İstanbul 2013, III, 548.
  8. Beyhâkî, Ebû Bekir Ahmed b. Hüseyn b. Ali, el-Esmâ’ ve’s-Sifât, thk., Abdullah b. Mu- hammed el-Hâşidî, Mektebetü’s-Sevâdî, Cidde 1993.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Mehmet Bağış Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Eylül 2007

Gönderilme Tarihi

-

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Bağış, M. (2007). BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi, 2, 43-74. https://izlik.org/JA26ME25WY
AMA
1.Bağış M. BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU. IIAD. 2007;(2):43-74. https://izlik.org/JA26ME25WY
Chicago
Bağış, Mehmet. 2007. “BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU”. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi, sy 2: 43-74. https://izlik.org/JA26ME25WY.
EndNote
Bağış M (01 Eylül 2007) BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi 2 43–74.
IEEE
[1]M. Bağış, “BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU”, IIAD, sy 2, ss. 43–74, Eyl. 2007, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA26ME25WY
ISNAD
Bağış, Mehmet. “BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU”. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi. 2 (01 Eylül 2007): 43-74. https://izlik.org/JA26ME25WY.
JAMA
1.Bağış M. BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU. IIAD. 2007;:43–74.
MLA
Bağış, Mehmet. “BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU”. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi, sy 2, Eylül 2007, ss. 43-74, https://izlik.org/JA26ME25WY.
Vancouver
1.Mehmet Bağış. BEYDÂVÎ’NİN ENVÂRU’T-TENZÎL’İNDE RİVÂYET METODU. IIAD [Internet]. 01 Eylül 2007;(2):43-74. Erişim adresi: https://izlik.org/JA26ME25WY