ULUS-DEVLET DÜŞÜNCESİ VE ÇOKKÜLTÜRLÜLÜK

Öz

Tarihsel olarak imparatorlukların bünyesinde varlık gösteren çokkültürlülük, Vestfalya antlaşmasından itibaren ortaya çıkan milliyetçi akımlar sebebi ile imparatorluklardaki yaşam alanını kaybetmeye başlamış ve ulus-devletlerin hâkim konuma yükselmesi ile birlikte birkaç yüzyıl boyunca etkisini neredeyse tamamen kaybetmişti. Ancak küreselleşme süreci ile birlikte, ulus-devlet düşüncesine bir meydan okuma biçimde yeniden ortaya çıkan çokkültürlülük, modern dönemde, ulus-devletlerin yetersiz kaldığı noktalarda alternatif üretebilmeyi amaçlayan yeni bir siyaset fikri olarak ortaya çıkmıştır. Bu düşünce ile şekillenen çalışmamızda, çokkültürlülüğün ara dönemi olarak adlandırılan ulus-devlet düşüncesi ve milliyetçiliğin yükselişine, akabinde ise çokkültürlülüğün modern dönemde yeniden sahneye çıkışı ve gelişimine temas edilmesi amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Çokkültürlülük,tarihsel çokkültürlülük,ulus-devlet,modern dönem

Kaynakça

1. ALTAŞ, N. (2003). Çokkültürlülük ve Din Eğitimi, Nobel Yayınları, Ankara.
2. ANDERSON, B. (2007). Hayali Cemaatler, Çev: İskender Savaşır, Metis Yay., İstanbul, s. 20.
3. BAUMANN, G. (2006), Çokkültürcülük Bilmecesi, Ulusal, Etnik ve Dinsel Kimlikleri Yeniden Düşünmek, çev: Işıl Demirakın, Dost Kitabevi, Ankara.
4. BENHABİB, Ş. (2006). Ötekilerin Hakları, Yabancılar, Yerliler, Vatandaşlar, Çev: Berna Akkıyal, İletişim Yayınları, İstanbul, s. 14.
5. BERSON, A.B. (2011). European metropolis and multiculturalism: Degree of compatibility. Contemporary Europe, 1, 57-70.
6. BREUİLLY, J. (2000). Nationalism and The History of Ideas. British Academy. No:105.187-223.
7. BRYSON, B. (2005). Making Multiculturalism Boundaries and Meaning. Stanford California: Stanford University Press.
8. COLOMBO, E. (2014). Multiculturalisms, (Editorial Arrangement of Sociopedia.isa), University of Milan, Milan. s. 4.

9. DELEUZE G. ve GUATTARİ F. (2014) A Thousand Plateaus Capitalism and Schizophrenia (B. Massumi Trans.). London: Bloomsbury Publishing Plc.
10. EİSEİNSTADT, N. S., (1983). "Development, modernization and the dynamics of civilization", Cultures et développement, vol. 15, no 2, p. 217-252.
11. FEDOSEEV, A. (2015). The Crash of Multiculturalism in Europe. Sozidatel’: Informational and analytical portal. Direct access: http://sozidatel.org/articles/analitika/3811 krahmultikulturalizma-v-evrope.html.
12. FOUCAULT, M. (2004). Toplumu Savunmak Gerekir. (Çev. Ş. Aktaş). 3. Baskı, Yapı Kredi Yayınları. İstanbul. s. 152.
13. FRELAS, A. ve ELLİOTT, J. L. (1992), Multiculturalism in Canada (The Challenge of Diversity) Nelson Canada Pub. Toronto, s. 56-59.
14. GUIBERNAU, M. (1997), Milliyetçilikler 20. Yüzyılda Ulusal Devlet ve Milliyetçilikler, (Çev.) Neşe Nur Domaniç, İstanbul: Sarmal Yayınevi.
15. HARVEY, David, (1997). Postmodernliğin Durumu, (Çev: Sungur Savran), Metis Yayınları, İstanbul.
16. HEYWOOD, A. (2007). Siyaset. (B. Kalkan editörlüğünde, B. B. Özipek, B. Şahin vd. Çev.). Adres Yayınları. Ankara.
17. JAFFRELOT, C. (1998). Bazı Ulus Teorileri. Uluslar ve Milliyetçilikler. (Çev. S. İdemen.) Haz. Jean Leca, Metis Yayınları. İstanbul.
18. JUPP, J. ve CLYNE, M. (2011). Multiculturalism & Integration: A Harmonious Relationship, Anu E Press, Australia, pp. 89-100.
19. KARYELİOĞLU, S. (2012), “Ulus Devlet ve Milliyetçiliğin Tarihsel Dayanakları ve Küreselleşmenin Ulus Devlet ve Milliyetçilik Üzerindeki Etkileri”, Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, Cilt: 5, Sayı: 1, ss. 137-169.
20. KYMLİCKA, W. (1998), Çokkültürlü Yurttaşlık, Azınlık Haklarının Liberal Teorisi, Ayrıntı Yayınları, İstanbul. s. 38.
21. LECA, J. (1998). Neden Söz Ediyoruz? Uluslar ve Milliyetçilikler (Çev. S. İdemen.) Metis Yayınları. İstanbul. s. 13-14.
22. LERNER, D. (1964). The Passing of Traditional Society, New York, USA.
23. MODOOD, T. (2014). Çokkültürcülük: Bir Yurttaşlık Tasarımı, Çev. İsmail Yılmaz, Phoenix Yayınevi, Ankara, s. 20.
24. MOMİN, A. (2010). Çoğulculuk ve Çokkültürcülük: İslami Bir Bakış Açısı, M.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi 38 (2010/1), 203-230.
25. NASSEHİ, A. (2011). Soziologie. Zehn Einführende Vorlesungen. Wiesbaden: VS Verlag. s. 24.
26. PAREKH, B. (2002). Çokkültürlülüğü Yeniden Düşünmek: Kültürel Çeşitlilik ve Siyasi Teori, Çev: Bilge Tanrıseven, Phoenix Yayınevi, Ankara.
27. RAZ, J. (1995). Ethics in the Public Domain: Essays in the Morality of Law and Politics, Revised Edition, Oxford, Clarendon Press. s. 176-184.
28. TAYLOR, C. (2005), “Tanınma Politikası”, (çev. Yurdanur Salman), Çokkültürcülük: Tanınma Politikası, (yay. hzl. Amy Gutmann), İstanbul: Yapı Kredi Yay. s. 42-84.
29. UZUN, T. (2003). Ulus, Milliyetçilik ve Kimlik Üzerine Bir Değerlendirme. Kimlikler. Doğu Batı Düşünce Dergisi. Sayı: 23. s. 131-154.
30. VAN DEN BERGE, P. (1973). "Pluralism" in J.J Honigmann ed. Handbook of Social and Culıural Anıhropology, Chicago, USA.
31. VATANDAŞ, C. (2002). Çokkültürlülük, Değişim Yayınları, İstanbul.
32. WİMMER, A. & FEİNSTEİN, Y. (2010). The Rise of the Nation-State across the World, 1816 to 2001, American Sociological Review 75(5) 764–790.
33. ZİZEK, S. (2001). “Çokkültürcülük ya da Çokuluslu Kapitalizmin Kültürel Mantığı”. Defter, Yıl: 14, Sayı: 44, s. 144-175.