Mersin İlinde Öğrenim Gören Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimleri: Devlet ve Vakıf Üniversitesi Karşılaştırması

Öz

Girişimcilik, sosyal ve ekonomik anlamda sonuçları olan önemli bir konudur. Bugün gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler ekonomilerinin başarılı bir şekilde sürdürülebilir olması ve girişimci sayısını artırmak için insanları özendirme, destekleme ve teşvik etme konusunda çalışmaktadır. Türkiye son yıllarda girişimciliği odağına koyan kurum ve kuruluşları marifetiyle iş kurma düşüncesini özendirme ve destekleme konusunda büyük aşama kaydetmiştir. Girişimciliğin gündem haline gelmesi ve fikirlerde yer edinmeye başlaması olumlu bir sonuç olarak görülebilmektedir. Ancak Türkiye, girişimcilik konusunda dünya ortalamasının gerisindedir. Ülkemizde işsizliğin artmaması için bugün %5-6 olan girişimci oranının %10-12’lere çıkarılması gerektiği ifade edilmektedir. Girişimcilik artık kariyer seçeneği olarak değerlendirilmelidir. Dolayısıyla mezun olduktan sonra topluma entelektüel kişiler olarak katılacak nitelikli insan gücü olan üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğiliminin tespit edilmesi önemli bir konudur. Araştırmada, üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimleri tespit edilmiş ve vakıf/devlet üniversitesi kıyaslaması yapılmıştır. Nitekim yapılan araştırma neticesinde vakıf üniversitesi veya devlet üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin girişimcilik eğilimi konusunda aralarında bir fark olmadığı; yine cinsiyet, fakülte ve sınıflar arasında da bir fark bulunmadığı tespit edilmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğunun yüksek ve çok yüksek düzeyde girişimcilik eğilimine sahip olduğu görülmüştür. Bu kapsamda, işsizliğin çözümü noktasında girişimcilik faaliyetlerine verilen önemin artırılması, gençlere yol gösterilmesi ve onların desteklenmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite,Vakıf Üniversitesi,Devlet Üniversitesi,Girişimcilik,Girişimcilik Eğilimi

Entrepreneurial Tendencies of University Students in Mersin Province: Comparison of State and Foundation University

Öz

Entrepreneurship is an important issue with its social and economic consequences. Today, developed and developing countries are working on the issues about encouraging and supporting people in order to successfully sustain their economies and increase the number of entrepreneurs. In recent years, Turkey with its institutions and organizations focusing on entrepreneurship has made great strides in encouraging and supporting the idea of startups. Entrepreneurship becoming an agenda and starting to take place in ideas can be seen as a positive result. However, Turkey is behind the world average in terms of entrepreneurship. It is stated that the rate of entrepreneurs, which is 5-6% today, should be increased to 10-12% in order not to increase unemployment in our country. Entrepreneurship should now be considered as a career option. Therefore, it is an important issue to determine the entrepreneurial tendency of university students with qualified manpower who will join the society as intellectuals after graduation. In the research, entrepreneurial tendencies of the university students were determined and a comparison in terms of the state and foundation university was carried out. In fact, as a result of the research, there is no difference between entrepreneurship tendency of students studying at foundation university or state university; there was no difference between gender, faculty and levels. It was observed that most of the students had high and very high entrepreneurship tendency. In this context, the importance given to entrepreneurship activities in the solution of unemployment needs to be increased and the youth should be guided and supported.

Anahtar Kelimeler

• University,Foundation University,State University,Entrepreneurship,Entrepreneurial Tendency

Kaynakça

1. Akdemir, A. (2014). Kariyer Alternatifi Olarak Girişimcilik, İçinde Karadal, H. (Ed). Girişimcilik, 3.b., Beta, İstanbul, pp. 141-142.
2. Akdoğan, A.A. (2019). Girişimciliğin Önemi ve Başarılı Girişimcilik için Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar, İçinde Saygın, M. (Ed). İşletmelere ve Girişimciliğe Güncel Bakış. Eğitim, Konya, pp. 19-23.
3. Aktepe, E. (2006). Genel İşletme. Nobel, Ankara.
4. Başar, M. (2015). Girişimcilik ve Girişimcilik Süreçleri, İçinde Ürper, Y. (Ed). Girişimcilik, 4.b., Anadolu Üniversitesi Yay., Eskişehir, pp. 3-19.
5. Bilge, H., ve Bal, V. (2012). Girişimcilik eğilimi: Celal Bayar Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 131-148.
6. Blank, S. ve Dorf, B. (2017). Girişimcinin El Kitabı. 3.b., Boyut, İstanbul.
7. Can, A. (2013). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi. Pegem Akademi, Ankara.
8. Çelik, A. (2018). Uygulamalı Girişimcilik. Eğitim, Konya.

9. Erbaşlar, G. (2017). Girişimcilik, Nobel, Ankara.
10. Güney, S. (2015). Girişimcilik Temel Kavramlar ve Bazı Güncel Konular, 4.b., Siyasal, Ankara.
11. Hisarcıklıoğlu, R. (2019). Önsöz, İçinde Saygın, M. (Ed). İşletmelere ve Girişimciliğe Güncel Bakış, Eğitim Yayınevi, Konya.
12. Hisrich, R. and Peters, M.P. (2002). Entrepreneurship, 5th ed., McGraw Hill, USA.
13. İnce, F. (2019). Girişimciliğin Yaygınlaşmasındaki Engeller, İçinde Özkara, B. ve Özafşarlıoğlu Sakallı, S. (Eds). Girişimcilik Temel ve Yeni Yaklaşımlar, Nobel, Ankara, pp. 157-176.
14. İşcan, Ö. F. ve Kaygın, E. (2011). Potansiyel Girişimciler Olarak Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Organizasyon ve yönetim bilimleri dergisi, 3(2), 275-286.
15. Mucuk, İ. (2000). Modern İşletmecilik. Türkmen Kitabevi, İstanbul.
16. Keleş, H.N., Özkan, T.K., Doğaner, M., ve Altunoğlu, A.E. (2012). Önlisans Öğrencilerinin Girişimcilik Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 9, 107-118.
17. Oosterbeek, H., van Praag, M. ve Ijsselstein, A. (2010). The Impact of Entrepreneurship Education on Entrepreneurship Skills and Motivation. European Economic Review, 54(3), 442-454.
18. Roberts, E.B. (1991). Entrepreneurs in High Technology: Lessons from MIT and beyond. Oxford University Press.
19. Saygın, M. (2019). Girişimciliğin Geleceği, İçinde Saygın, M. (Ed.). İşletmelere ve Girişimciliğe Güncel Bakış. Eğitim, Konya, pp. 287-288.
20. Saygın, M. (2019). Girişimcilik Eğitimleri, İçinde Özkara, B. ve Özafşarlıoğlu Sakallı, S. (Eds). Girişimcilik Temel ve Yeni Yaklaşımlar, Nobel, Ankara, pp. 177-197.
21. Scarborough, N.M. and Cornwall, J.R. (2016). Essentials of Entrepreneurship and Small Business Management, 8th ed., Pearson, USA.
22. Schultz, T.W. (1961). Investment in Human Capital. The American Economic Review, 51(1), 1-17.
23. Shane, S. (2000). Prior Knowledge and the Discovery of Entrepreneurial Opportunities. Organization Science, 11(4), 448-469.
24. Ülgen Aydınlık, A. (2017). Girişimcilik, 2.b., Beta, İstanbul.
25. Uluyol, O. (2013). Öğrencilerin Girişimcilik Eğilimlerinin Belirlenmesi: Gölbaşı Meslek Yüksekokulu Örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2013(15), 349-372.
26. Ürper, Y. (2015). Girişimcilik Kavramı, Çeşitleri ve Girişimcilikte Etik, İçinde Ürper, Y. (Ed). Girişimcilik ve İş Kurma, 3.b., Anadolu Üniversitesi Yay., Eskişehir, pp. 2-21.
27. Yılmaz, E. ve Sünbül, A.M. (2009). Üniversite Öğrencilerine Yönelik Girişimcilik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 195-203.
28. https://www.tosyov.org.tr/turkiyenin-2014-kuresel-girisimcilik-endeksi-sonuclari-aciklandi.html (Erişim Tarihi: 16.11.2019).
29. https://www.tubitak.gov.tr/sites/default/files/289/gyue_ilk50.pdf