İLETİŞİMİN DÖNGÜSEL SÜRECİ BAĞLAMINDA SÖZLÜ İLETİŞİM
Öz
İletişim, en yalın haliyle sözlü ve sözlü olmayan iletişim olarak ikiye ayrılır. Sözlü iletişimin, insanlığın varoluşundan beri paralel olarak gelen ses ve dil yapılanması nedeniyle, doğal bir süreci vardır. Disiplinlerarası tüm iletişim alanlarında, sözün gücü bulunmakta, günlük ilişkilerimizde olduğu kadar profesyonel meslek alanlarında ve toplumun uygarlaşmasında, temel bilimlerde ve diplomaside de söz, birincil iletişim aracı olmaktadır. Yazılı iletişimle birlikte araçsallaşan, sistemize edilen iletişim, araçlardan önce de insanlığın bir ihtiyacı olarak karşımıza çıkagelmiştir.
İletişim, kullanım araçlarına göre baktığımızda üçe ayrılmaktadır; bunların sunumsal, temsili ve mekanik olduklarını görmekteyiz. Sunumsal iletişimin temelinde sözel iletişim yatarken; el yazması ve teknik baskı yöntemlerinin gelişmesinden önce, eğitim, sağlık, ekonomi, hukuk gibi temel toplumsal olgular, söz ile aktarılmıştır. Platon’un da söz ettiği üzere söylem ve retorik süreçlerinde bu araçsız birincil iletişimin önemi dikkat çekmektedir. Bireyin toplumla temel olarak iletişime geçme sürecinin; ilk etapta sözden ve dilden gelişiyor olması hiçbir zaman bu doğallığı değiştirmemiştir.
Bu çalışma, yeni teknolojiyle bezenmiş global medya ortamlarından önce, köylerdeki kulaktan kulağa geçen öykülendirmelerin, yüzyüze sohbetlerin, kayıt altına alınmayan resmiyetin ve sesli paylaşımların da; sözel nitelikleri gereği bugünkü yeni medyanın temeli olduğunu örneklemektedir. Böylece bellek kavramı üzerinden neden sözlü iletişime temelde ihtiyaç duyulduğu zamansal olarak açıklanacaktır. İletişim döngüsünün bir basamağı olarak sözlü ve birincil iletişim süreçleri tarihsel ve örneklendirmeler üzerinden açıklanarak önemi vurgulanmak istenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Childe, G. (2004). Kendini Yaratan İnsan. (F. Ofluoğlu, Çev.) İstanbul: Varlık YayınlarıChomsky, N. (1962). Proceedings of the Third Texas Conference on Problems of Linguistic Analysis in English. H. Archibald (Der.) A Transformational Approach to Syntax In, May 9–12, 1958. Austin: University of Texas PressÇağlar, İ. ve Kılıç, S. (2012). Genel İletişim. Ankara: Nobel YayıncılıkErdoğan, İ. (2011). İletişimi Anlamak. Ankara: Pozitif Matbaacılık.Goffman, E. (1961). Asylums. Garden City: Anchor BooksInnis, Harold A. (1951). The Bias of Communication. Toronto: University of Toronto Press
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İletişim ve Medya Çalışmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İşıl Erdönmez
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
24 Temmuz 2019
Gönderilme Tarihi
11 Mart 2019
Kabul Tarihi
21 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1