TEMPERA TECHNIQUE FROM THE FIRST AGES TO THE PRESENT

Öz

Painting art is a branch of art with a wide variety of vehicle and techniques. Tempera technique; from ancient Egypt to India and to the reigns of China, it is seen that in a wide geography, it has survived for centuries. Tempera paints, is usually prepared with pigments obtained from minerals or plants mixed with water-diluted egg yolk. To create the form in the painting made with this technique; fine brush strokes should be applied carefully.

Tempera paintings are quite durable. Some of the paintings made in the first centuries by this painting method; nowadays it is exhibited in various museums and galleries. It is also known that it is one of the most used techniques in the Middle Ages and Early Renaissance periods. Giotto, Filippo Lippi, Botticelli, Andrea Mantegna and many other master artists were mostly used in tempera.

In the middle of the nineteenth century, especially in Europe, Tempera, which is one of the historical painting methods, has started to be attracted and has become increasingly popular with the use of various artists.

A classic technique such as tempera; Although it is still current and has been used for thousands of years, it is thought that it is not known enough in our country. The aim of this work is to give information about the history of tempera technique and its current usage.

Anahtar Kelimeler

• Tempera,Fayum Portraits,Tempera in the Middle Ages,Today's Tempera Technique

İLK ÇAĞLARDAN GÜNÜMÜZE TEMPERA RESİM TEKNİĞİ

Öz

Resim sanatı; kullanılan araç gereçler ve teknikler bakımından oldukça fazla çeşitliliğe sahip bir sanat dalıdır. Tempera tekniğinin; Eski Mısır'dan, Hindistan'a ve Çin hükümdarlıklarına kadar geniş bir coğrafyada asırlar boyu varlığını sürdürmeyi başardığı görülmektedir. Tempera boyası; genellikle suyla seyreltilmiş yumurta sarısı ile karıştırılmış mineraller veya bitkilerden elde edilen pigmentlerle hazırlanır. Bu teknik ile yapılan resimlerde form oluşturmak için; ince fırça darbelerinin özenli bir şekilde uygulanması gerekir.

Tempera resimleri, oldukça dayanıklıdırlar. Bu boyama yöntemiyle, ilk yüzyıllarda yapılmış olan eserlerden bazıları; günümüzde çeşitli müze ve galerilerde sergilenmektedir.

Ayrıca Ortaçağ ve Erken Rönesans dönemlerinde de en çok kullanılan tekniklerden birisi olduğu bilinmektedir. Giotto, Filippo Lippi, Botticelli, Andrea Mantegna ve diğer birçok usta sanatçıların resimlerinde, çoğunlukla tempera kullanılmıştır.

On dokuzuncu yüzyılın ortalarında özellikle Avrupa'da, tarihi resim yöntemlerinden temperaya ilgi duyulmaya başlanmış ve günümüzde de çeşitli sanatçılar tarafından kullanılmasıyla giderek daha popüler hale gelmiştir.

Tempera’nın ülkemizde kullanımına bakıldığında ise; tempera gibi klasik bir tekniğin; hala aktüel olması ve binlerce yıldır kullanılıyor olmasına rağmen, ülkemizde yeterince bilinmediği düşünülmektedir. Bu çalışma ile; tempera tekniğinin tarihçesi ve günümüzdeki kullanımı hakkında bilgi vermek amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tempera,Fayyum Portreleri,Ortaçağda Tempera,Günümüzde tempera resim tekniği

Kaynakça

1. Barbadillo E. F. C., 1994, The Imprint of Ajanta in Tibetan Art Seminar Paper, Nepalese Section of the Buddhist Route Expedition. https://en.unesco.org/silkroad/sites/silkroad/files/knowledge-bank-article/the_imprint_of_ajanta_in_tibetan_art.pdf. (Erişim tarihi: 12.03.2019).
2. Beksaç, E., Akkaya, T. (1990). Kaynak ve kökleriyle Avrupa resim sanatı: Gelişim ve değişim süreci içinde başlangıcından Rönesans sonuna. İstanbul: Arkeoloji ve sanat yayınları.
3. Borg, B. E.(2010). Painted Funerary Portraits, UCLA Encyclopedia of Egyptology, 1(1). https://escholarship.org/uc/item/7426178c. (Erişim tarihi:19.02.2019).
4. Bezmen, P. C. (2018). Türk tasvir sanatında Osmanlı'dan günümüze portre ve kimlik sorunsalı. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Işık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. http://acikerisim.isikun.edu.tr/xmlui/handle/11729/1366. (Erişim tarihi:04.02.2019).
5. Clarke, M. (2015) The Art Press at the fin de siècle: women, collecting, and connoisseurship. An international journal of documentation, 31 (1-2), 15-30. (Erişim tarihi:11.01.2019).
6. Eczacıbaşı, Ş. (1997). Tempera. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi. (3.cilt, s.1759). İstanbul, Türkiye:Yem Yayınları.
7. Ekici, F.D.K. (2012). Fayyum portreleri, Sanat dergisi,0 (22), 59 - 68. http://dergipark.gov.tr/ataunigsfd/issue/2610/33591. (Erişim tarihi:24.02.2019).
8. Gombrich, E. H. (2011). Sanatın öyküsü. (Çev. E. Erduran & Ö. Erduran). Çin: Remzi kitabevi. (Eserin orijinali 1980’de yayımlanmıştır).

9. Hoffman, E. R. (2007). Late antique and medieval art of the mediterranean world. Australia: Blackwell publishing.
10. İsimsiz. (1859). Painting in Tempera, Crayon dergisi, 6 (3), s. 81-84. https://www.jstor.org/stable/25527876. (Erişim tarihi:05.01.2019).
11. Karaca, G. (2015). An artwork providing dialogue in public sphere: I have been in Beelitz/ Beelitz’de bulundum, Route educational and social science journal, 2(1), s.312-325.
12. Kleimola, A.M. (2006) The icon as open book: Reflections of North Russian Culture, Russian History Dergisi, 33(2-4), 407-428. https://www.jstor.org/stable/24664451. (Erişim tarihi:18.02.2019).
13. Nayak, U. C., 2017, Sitabinji: Ruıned Heritage Site of Odisha. Abhinav National Monthly Refereed Journal of Research, 6 (6), 22-27.
14. Paramasivan, S. (1939). The wall paintings in the Bagh caves: An investigation into their methods. S. Paramasivan (Ed.), Proceedings-Mathematical sciences (ss. 85-94). India: Indian Academy of Sciences.
15. Schadler, K. (2017). History of egg tempera painting. (Yayımlanmamış makale), Erişim Adresi: https://www.kooschadler.com/techniques/history-egg-tempera.pdf (Erişim tarihi: 07.12.2018).
16. Soby, J. T. (1947). Ben Shahn. New York: Penguin Books.
17. Sözen, M., Tanyeli, U. (2010). Sanat kavram ve terimleri sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi.
18. Spooner, H. (2003). Pure Painting: Joseph Southall, Christiana Herringham and the Tempera Revival. British Art Journal. 4 (1), 49–56.
19. Sprague, A.N. (2002). The British tempera revival: A return to craftsmanship, The British Art Journal, 3 (3), 66-74.
20. Stooner, J. H. (2011). Andrew Wyeth: 12 July 1917, 16 January 2009. Proceedings of the American Philosophical Society, 155 (1), 121-128.
21. https://www.jstor.org/stable/23056855'den alınmıştır. Erişim tarihi: 25.01.2019
22. Sultan, A. (1999). The luminous brush. New York: Watson Guptill Publications.
23. Tooker, George. "An Interview with George Tooker". Söyleşiyi yapan: Justin Spring. Amerikan Sanat Dergisi (2002 yaz): 16, 60-81.
24. Tomkins, M. (1939). Designs indicating the relative merits of tempera and sgraffito as techniques of mural decoration for the college of architecture all fine arts, university of Southern California,
25. Uysal, A. (2009). Yüzün ötesi- portre kurmak üzerine, Sanat ve tasarım dergisi, (4), 107-122.
26. Yonca, K. (2018). Roma mumya portreleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstütüsü, Konya. Erişim tarihi:19.02.2019 Erişim adresi: http://acikerisim.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/14297
27. Görsel 1. Borg, B. E.(2010). Painted Funerary Portraits, UCLA Encyclopedia of Egyptology, 1(1). https://escholarship.org/uc/item/7426178c Erişim tarihi:19.02.2019
28. Görsel 2. https://www.photodharma.net/India/Ajanta-Caves-1/images/Ajanta-1-Thumb-00026.jpg
29. Görsel 3. https://www.visituffizi.org/artworks/the-ognissanti-madonna-by-giotto/
30. Görsel 4: https://www.uffizi.it/en/artworks/birth-of-venus
31. Görsel 5. http://www.jonathanboos.com/ben-shahn-1940/
32. Görsel 6: https://i.pinimg.com/564x/11/45/f8/1145f862be5e5b69326ebb4d6c763908.jpg
33. Görsel 7. https://www.moma.org/collection/works/78455
34. Görsel 8. https://www.artslant.com/global/works/show/484769