Uşak İlinde İşletme Çalışanlarının Muhasebe Entegrasyonuna Karşı Algıları
Öz
Gelişen ve dijitalleşen dünyada tüm işlemler bilgisayar ortamında yapılmaya başlamıştır. Rekabetin artması, teknolojik ve dijital dönüşüm işletmelerin iş yapış şekillerini değiştirmeye zorlamaktadır. İşletmeler gerek süreçleri, gerek çalışanları, sahip oldukları bütün özellikler ve varlıklar ile çeşitli yetenekler geliştirmektedirler. Bunun karşılığında da çalışanlarının bu gelişim ve değişime hızla uyum sağlamalarını beklemektedirler. İşletmeler sahip oldukları bilgilere yenilerini ekleyerek hem yeni bilgi elde etmekte hem de mevcut bilgilerle yeni bilgilerin sentezinden yeni yorumlar geliştirebilmektedir. Bu etkileşimde önemli yer tutan öğelerden biride muhasebe entegrasyonudur. Muhasebe entegrasyonunda çeşitli programlar kullanılmaktadır. Muhasebede bu programların kullanılması zaman açısından avantaj sağlarken aynı zamanda işlemlerin hatasız olarak da en kısa sürede yapılmasını gerçekleştirmektedir.
Bu çalışmanın amacı, işletmede muhasebe biriminde çalışan personellerin muhasebe paket programlarına bütünleşme sürecine karşı algılarını ortaya koymaktır. Araştırmamız, yazılmakta olan yüksek lisans tezinin ön veriler kullanılarak yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, Uşak ilinde bulunan üretim işletmelerinin muhasebe biriminde çalışan 100 personel oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak niceliksel bir yöntem olan anket yöntemin kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS for Windows 25.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç ta is muhasebe entegrasyonu ve işe uyum ölçekleri ile yaş, cinsiyet ve sertifikasyon arasında anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmemiştir. Korelasyon ve regresyon analizi sonucunda kurulan modelle istatistik arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- • Akıncı, Z. (2002). Turizm sektöründe işgören iş tatminini etkileyen faktörler: Beş yıldızlı konaklama işletmelerinde bir uygulama. Akdeniz İİBF Dergisi, 4, 1(25).
- • Crumpton, Michael A. (2011), “Making the case for in-house training”, The Bottom Line 24(3):167-172.
- • Güney, Aysel (2020), Sosyal Ağların Muhasebe Eğitiminde Kullanımı’’, Muhasebe ve finansman Dergisi, 2(88): 23-38. • Edwards, J. R. (1991). Person-job fit: A conceptual integration, literatüre review and methodological critique. International Review of Industrial and Organizational Psychology, 6, 283-357.
- • İplik, F. N., Kılıç, K. C. ve Yalçın, A. (2011). The simultaneous effects of personorganization and person-job fit on Turkish hotel managers. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 23(5), 644-661.
- • Karaca, M. (2017). Stratejik girişimcilerin kişilik özelliklerini belirlemeye yönelik bir araştırma: Neo–FFI Kişilik envanteri uygulaması. Örgütsel Davranış Araştırmaları Dergisi, 2(2), 1-19.
- • Karakaş, Ayhan (2014), “İnsan Kaynakları Yönetiminde İşe Alıştırma Eğitimi Programlarının Önemi”, Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(7): 1-14.
- • Kaya, Ç. , Akın, A. , Sarıçam, H. , ve Uğur E. (2014), “Turkish version of the Career and Work Adaptability Questionnaire (CWAQ): Validity and Reliability Study” e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 76-87.
- • Özbek, Mehmet Ferhat (2012), “İnsan Kaynakları Yönetimi”, Uğur Dolgun (Ed.); İnsan Kaynağının Eğitimi ve Eğitim Yönetimi, 3.Baskı, Ekin Kitabevi Yayınları: Bursa, ss.117-135.
- • Pliz, Matthias (2009), ‘’Initial vocational training from a campany perspective: a comparison of Btirish and German in-house traininh cultures’’ , Vocations and learning, 2(1), 57-74.
- • Polatcı, S. & Sobacı, F. (2014). Öğrencilerin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri üzerinde kişilik özellikleri ve duygusal zekâ düzeylerinin etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(4), 50-71.
