Examining the level of culturally responsive school culture

Abstract

Culturally responsive school culture is a type of school culture in which culturally responsive education is implemented. The purpose of the study was to define culturally responsive school culture, to identify its components, and to determine a roadmap for school administrators to transform school culture into a culturally responsive school culture. The research was designed with mixed methods. In accordance with the sequential exploratory design, qualitative data were first collected through a semi-structured interview form and in-depth research was conducted on an unknown situation. Then, quantitative data were collected through the Culturally Responsive School Culture Scale. Through the mixed method, the generalizability of qualitative data with quantitative data was examined. The research was conducted on teachers working in randomly selected provinces from Statistical Regional Units. In the qualitative part, there were 91 participants in total, including school administrators, teachers, students, and parents, while there were 541 teachers and 397 administrators in the quantitative part. As a result of the research, it was found that culturally responsive school culture consists of three dimensions: technical, institutional, and managerial, and has three outputs: success, development, and universalization. A definition of culturally responsive school culture was developed, and its values, assumptions and elements were identified. Various suggestions were made to researchers and practitioners within the scope of this model.

Keywords

• Culturally responsive school culture
• Changing school culture
• Mixed method

References

1. Altunay, E., & Dede, M. (2019). Göçmen öğrencilerin eğitim süreci açısından okullar arası işbirliğine ilişkin okul yöneticilerinin görüşleri [School administrators' views on inter-school cooperation in terms of the educational process of immigrant students]. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 127-144. https://doi.org/10.12984/egeefd.474018
2. Baki, A., & Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış [An overview of mixed methods research]. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21.
3. Balcı, A. (2002). Etkili okul geliştirme [Development of effective school]. Pegem Akademi.
4. Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma [Research in social sciences]. Pegem Akademi.
5. Bandura, A. (2002). Social cognitive theory in cultural context. Applied Psychology: An International Review, 51(2), 269-290. https://doi.org/10.1111/1464-0597.00092
6. Batmaz, O. (2023). Sınıf öğretmenlerinin kültürel değerlere yönelik duyarlılıklarının incelenmesi [Investigation of classroom teachers' culturally responsiveness]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 127-141.
7. Blake, N., & Masschelein, J. (2002). Critical theory and critical pedagogy. In N. Blake, P. Smeyers, R. Smith, & P. Standish, The blackwell guide to the philosophy of education (pp. 38-56). Blackwell Publishers Ltd.
8. Charmaz, K. (2006). Constructing grounded theory: a practical guide through. Sage Pub.

9. Charmaz, K. (2008). Grounded theory as an emergent method. In S. N. Biber, & P. Leavy, Handbook of emergent methods (pp. 155-172). The Guilford Press.
10. Creswell, J.W. (2009). Research design (3rd ed.). SAGE Pub. Inc.
11. Creswell, J.W. (2021). Karma yöntem araştırmalarına giriş [A concise introduction to mixed methods research]. (M. Sözbilir, Trans.) Pegem Akademi.
12. Çelikten, M. (2003). Okul kültürünün şekillendirilmesinde müdürün rolleri [The roles of the principal in shaping school culture]. Eğitim ve Bilim, 31(140), 56-61.
13. Gay, G. (2000). Culturally responsive teaching. Teachers College Press.
14. Guba, E.G., & Lincoln, Y.S. (2005). Paradigmatic controversies, contradictions and emerging confluences. In. N. K. Denzin, & Y. S. Lincoln (Eds.), The sage handbook of qualitative research (pp. 191-216). SAGE Publications, Inc.
15. Gül, S., Çobanoğlu, İ.H., Aydoğmuş, M., & Türk, H. (2018). Sınıf öğretmenlerinin çevreye yönelik tutumlarının incelenmesi: samsun ili örneği [Investigation of classroom teachers' attitudes towards the environment: the case of samsun province]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 139 157, https://doi.org/10.7822/omuefd.427161
16. Gürbüz, R., Erdem, E., & Yıldırım, K. (2013). Başarılı okul müdürlerinin özellikleri [Characteristics of successful school principals]. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (20), 167-179. https://dergipark.org.tr/tr/pub/zgefd/issue/47944/606579
17. Helms, J.E. (1986). Expanding racial identity theory to cover counseling process. Journal of Counseling Psychology, 33(1), 62-64. https://doi.org/10.1037/0022-0167.33.1.62
18. Horner, S.B., Fireman, G.D., & Wang, E.W. (2010). The relation of student behavior, peer status, race, and gender to decisions about school discipline using CHAID decision trees and regression modeling. Journal of School Psychology, 48(2), 135 161. https://doi.org/10.1016/j.jsp.2009.12.001
19. Işık, H. (2017). Ortaokullarda okul kültürünün incelenmesi [Investigation of school culture in secondary schools]. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 35, 61-71.
20. Jones, L. (2009). The importance of school culture for instructional leadership. International Journal of Educational Leadership Preparation, 4(4), 1 9. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1071384.pdf
21. Karahan, F., Gür-Erdoğan, D., Canan-Güngören, Ö., Kaya-Uyanık, G., Güler, N., Koç, B., Bayrakçı, M., Çalışkan, H., Demir-Uzunkol, E., & Horzum, M.B. (2018). Öğretmenlerin cinsiyet, kıdem, internet kullanım becerisi ve web tabanlı mesleki gelişime yönelik motivasyonlarının hizmet içi eğitimdeki başarılarına etkisi [The effect of teachers' gender, seniority, ınternet usage skills and motivation for web-based professional development on their success in ın-service training]. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (36), 65-81.
22. Karaseyfioğlu, F., & Çalışkan, H. (2021). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kültürel değerlere yönelik duyarlılıklarının incelenmesi [Investigation of social studies teachers' culturally responsiveness]. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 5(3), 88-101.
23. Kayri, M., & Boysan, M. (2007). Araştırmalarda CHAID analizinin kullanımı ve baş etme stratejileri ile ilgili bir uygulama [The use of CHAID analysis in research and an application of coping strategies]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(2), 133-149.
24. Khalifa, M.A., Gooden, M.A., & Davis, J.E. (2016). Culturally responsive school leadership: a synthesis of the literature. Review of Educational Research, 86(4), 1272-1311.
25. Koşar, S., & Aslan, F. (2020). İlkokul ve ortaokula devam eden göçmen çocukların eğitim sorunlarına yönelik okul yöneticilerinin görüşleri [School administrators' views on the educational problems of immigrant children attending primary and secondary schools]. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 9(4), 1799-1831.
26. Kotluk, N., & Kocakaya, S. (2018). Türkiye için alternatif bir anlayış: kültürel değerlere duyarlı eğitim [An alternative understanding for Turkey: culturally responsive education]. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 749-789.
27. Ladson-Billings, G. (1995). But that’s just good teaching!: The case for culturally relevant pedagogy. Theory Into Practice, 34(3), 159-165.
28. MEB. (2021). Milli eğitim istatistikleri [National education statistics]. MEB. http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_09/04144812_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2019_2020.pdf
29. Mutlu, F.B. (2019). Müzik öğretmenlerinin görev yaptıkları eğitim kurumunun çevresel koşullarının öğretmen motivasyonu üzerindeki etkisi (Osmaniye ili örneği) [The effect of the environmental conditions of the educational institution where music teachers work on teacher motivation (the case of Osmaniye province)] [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İnönü Üniversitesi.
30. Özbek, D., Özdaş, F., & Kavan, N. (2021). Beden eğitimi öğretmenlerinin göçmen öğrencilere ilişkin görüşlerinin incelenmesi: bir durum çalışması [Investigation of physical education teachers' views on immigrant students: a case study]. Milli Eğitim Dergisi, 50(Özel Sayı/2021), 785-806.
31. Özen, Y., & Gül, A. (2007). Sosyal ve eğitim bilimleri araştırmalarında evren örneklem sorunu [The universe sampling problem in social and educational sciences research]. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (15), 394-422.
32. Öztürk, U.C. (2015). Örgüt kültürü algısında cinsiyet faktörünün etkisi ve bir uygulama [The effect of gender factor on the perception of organizational culture and an application]. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 6(12), 62-86.
33. Robbins, S.P., & Judge, T.A. (2017). Örgütsel davranış [Organizational Behaviour]. (İ. Erdem, Trans.) Nobel Akademik Yayıncılık.
34. Sarıdaş, G., & Nayir, F. (2020). Kültürel değerlere duyarlı eğitim ve uygulama örnekleri [Culturally responsive education and practice examples]. In F. Nayir (Eds.), Kültürel Değerlere Duyarlı Eğitim [Culturally responsive education] (pp. 256-257). Anı Yayıncılık.
35. Senge, P. (2014). Öğrenen Okullar [Schools that learn]. (N. Ü. Münevver Çetin, Trans.) Nobel Akademik Yayıncılık.
36. Shade, B.J., Kelly, C., & Oberg, M. (1997). Creating culturally responsive classrooms. American Psychological Association.
37. Şengül, K., & Yaprak., N. (2022). Türkçe öğretmenlerinin kültürel değerlere duyarlılıklarının bazı değişkenler açısından incelenmesi [Investigation of Turkish teachers' culturally responsiveness in terms of some variables]. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 11(4), 1665- 1679.
38. Terzi, A.R. (2005), İlköğretim okullarında örgüt kültürü [Organizational culture in primary schools]. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 43, 423-442.
39. Turhan, M., & Yaraş, Z. (2013). Lisansüstü programların öğretmen, yönetici ve denetmenlerin mesleki gelişimine katkısı [The contribution of graduate programs to the professional development of teachers, administrators and supervisors]. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 200-218.
40. Türkmenoğlu, G., & Bülbül T. (2015). Okul yöneticilerinin göreve geliş biçimlerinin okul kültürüne yansımaları [Reflections of school administrators' way of taking office on school culture]. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 526-549.
41. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: görüşme [A qualitative research technique that can be used effectively in educational research studies: interview]. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 24, 543-559.
42. Villegas, A.M., & Lucas, T. (2007). The culturally responsive teacher. Educational Leadership, 64(6), 28-33.
43. Weinstein, C., Curran, M., & Tomlinson-Clarke, S. (2003). Culturally responsive classroom management: awareness into action. Theory Into Practice, 42(4), 269-276.
44. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri [Qualitative research methods in social sciences]. Seçkin Yayıncılık.
45. Yurdakul, A., & Tok, T.N. (2018). Öğretmen gözüyle mülteci / göçmen öğrenci [Refugee / immigrant student from the perspective of a teacher]. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 46-58.
46. Zohrabi, M. (2013). Mixed method research: instruments, validity, reliability and reporting findings. Theory and Practice in Language Studies, 3(2), 254-262.