HUKUKUN ESTETİK YARGISI

Hukuk ve Estetik disiplinlerin ortak noktalarının olabileceği inancı günümüze kadar estetik yargılarının özellikleri hakkında olumlu iddialarda bulunabileceğimizi göstermektedir. Estetik yargıda doğruluğun kaynakları olan, yasaların, kuralların ya da beğeni ilkelerinin örnekleri olabileceğini düşünmek gerekmektedir. Beğeni, estetik yargı, denge ve düzen gibi asal durumların iki disiplin arasında uzlaşı noktası olabileceği konusu çalışmanın ana amacını oluşturmaktadır. Çünkü iki disiplinde beğeni ve doğruluğun önceliğine olanaklar sağlamaktadır. Estetiğin ve Hukukun simetri ve denge durumlarına hassas oluşları doğayı duygu ve akılla yansıtmanın tezahürüdür. Hukuk ve Estetik ilişkisinin ortak geçerlilik özelliğine odaklanıldığında dünyevi ve mahşeri yargının estetik temsillerini oluşturan sanatçıların olduğu görülebilmektedir. Genel olarak estetik yargıların ne kadar mümkün olduğu, doğruluk veya evrensel geçerliliğin yansıyan özelliğine dayanmaktadır. Sanatçılar için Rönesans ve Barok dönemlerinden başlayarak hukukun kendisi de sanatsal bir üretim biçimi olmuştur. Bu araştırma kapsamında bazı estetik kuramların aracılığıyla, sanatçıların hukuk konularına dair tasvirleri konuyu sonuçlandırmak üzere önemli görünmektedir.

The belief in the potential commonalities between the disciplines of Law and Aesthetics demonstrates that we can make positive claims about the characteristics of aesthetic judgments until today. It is necessary to consider that examples of truth in aesthetic judgment can be sources of laws, rules, or principles of taste.The subject of taste, aesthetic judgment, balance, and order being potential points of agreement between the two disciplines constitutes the main purpose of the study. Because both disciplines provide opportunities for prioritizing taste and truth.The sensitivity of aesthetics and law to symmetry and balance is a manifestation of reflecting nature with emotion and reason. When focusing on the common validity feature of the relationship between Law and Aesthetics, it can be observed that there are artists who create Aesthetic Representations of Worldly and Last Judgment. Generally, the possibility of aesthetic judgments depends on the reflected property of truth or universal validity. Starting from the Renaissance and Baroque periods, law itself has become an artistic production form for artists. Within the scope of this research, it seems important to conclude the subject through some aesthetic theories and depictions of artists on legal issues.