SERAMİK SANATINDA BOŞLUK VE ZAMANSALLIK: FENOMENOLOJİK VE ÇAĞDAŞ SANAT TEMELLİ BİR İNCELEME

Bu makale, seramik sanatında “boşluk” ve “zamansallık” kavramlarına fenomenolojik bir bakış açısıyla yaklaşarak bu kavramları çağdaş seramik sanatçılarının eserleri çerçevesinde ele almaktadır. Seramiğin temel ontolojik unsurlarından biri olan boşluk, iç-dış ilişkisi ile yaratım sürecinin zamansallığı arasında hem malzemeye içkin hem de sanatçının psişik süreçleriyle bağlantılı çok katmanlı bir ilişki bulunmaktadır. Heidegger ve Merleau-Ponty gibi fenomenologların mekân ve zaman kavrayışları ise seramik formunun bir “şey” olarak dünyada var oluşunu kavramsallaştırmamıza imkân tanır. Bu makalede ayrıca Alev Ebüzziya Siesbye, Güngör Güner, İnci Eviner ve Nevin Aladağ’ın eserleri üzerinden seramikte boşluk ve zamansallığın çağdaş sanat bağlamındaki görünümleri incelenir.

This article approaches the concepts of "emptiness" and "temporality" in ceramic art from a phenomenological perspective, exploring these concepts within the context of the works of contemporary ceramic artists. Emptiness, one of the fundamental ontological elements of ceramics, encompasses a multilayered relationship between the relationship between interior and exterior, and the temporality of the creative process, both inherent in the material itself and linked to the artist's psychic processes. Phenomenologists such as Heidegger and Merleau-Ponty's understanding of space and time allow us to conceptualize the ceramic form's existence in the world as a "thing." This article also examines the manifestations of emptiness and temporality in ceramics within the context of contemporary art through the works of Alev Ebüzziya Siesbye, Güngör Güner, İnci Eviner, and Nevin Aladağ.