Araştırma Makalesi

KAMUSAL ALAN BAĞLAMINDA ÇAĞDAŞ SANAT SÖYLEMLERİ

Cilt: 7 Sayı: 1 26 Temmuz 2021
PDF İndir
EN TR

KAMUSAL ALAN BAĞLAMINDA ÇAĞDAŞ SANAT SÖYLEMLERİ

Öz

Kentler, ortak yaşam alanları olarak bireysellikten uzak, kolektif bilinç üzerinde temellenen, ilişkisel, etkileşimli, toplumsal hareketin çeşitli biçimlerinin varlık gösterdiği alanlardır. Kültürel etkileşimin yoğun olduğu, aidiyet duygusunun arttığı kentsel mekânlarda sanat uygulamaları, kentin kimliğinin görsel bir ifadesi olarak belirmekte ve her kesimden insanın ulaşabileceği sergi mekânları olarak değişen/dönüşen yeni anlamlara ulaşmaktadır. Bu çerçevede, çalışmada kamusal alanın farklı bireysel kimlikleri bir araya getiren bütünleştirici yapısı üzerinde şekillenen çeşitli sanat ifadeleri tartışmak amaçlanmaktadır. Araştırma betimsel yöntem ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında Almanya’da bir sanatçı kolektifi olan Inges Idee’nin kamusal alandaki projeleri, Doris Salcedo ve Tomas Saraceno’nun enstalasyonları, Pieterjan Gijs ve Arnout van Vaerenbergh ikilisinin boşluk uzay deneyimlerine odaklanan “labirent” projesi ve Tauba Auerbach’ın Flow Seperation adlı kamusal alan projesine yönelik dikkat çeken özgün tasarımı, içerik ve biçimsel yönden ele alınarak değerlendirilmektedir. Araştırma sonucunda farklı kamusal sanat projelerinin özgün bakış açıları değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Sanat, , Kamusal Sanat , Kamusal Alan , Kent, , Mekan,

Kaynakça

  1. Alp, Özlem K. (2016). İlişkisel Estetik ve Kamusal Alan Bağlamında Sanatta Yeni Arayışlar, Yedi: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, ISSN: 1307-9840, Sayı 16, s.99-109.
  2. Durukan, Gül Saliha Nesli; Taştan, Renkçi Tuğba ve Kurt, Önel Emine. (2017). İstanbul’da Kamusal Alanda Sergilenmiş Enstalasyonlara İlişkin Envanter Çalışması (1990-2015), İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 8, s.38-72.
  3. Karaca Gülçin. (2015). Müzenin Kamusallığının Sanat Yoluyla Eleştirisi, Anadolu Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, Cilt 5, Sayı 8, s. 62-74.
  4. Karaçalı Annepçioğlu, Hülya ve Kurt, Cüneyt. (2019). Bellek ve Sanat İlişkisi: Canan Tolon ve Sarkis Zabunyan, Art-Sanat, 12 (Temmuz), İstanbul Üniversitesi Yayınevi. s. 223-241.
  5. Kayahan, Zeliha. (2018). Çağdaş Sanatta Saplantılı Emek Bilinci. Akdeniz Sanat Dergisi, 12(22), s.63-69.
  6. Kedik, Ayşe Sibel. (2012). Kamusal Alan ve Türkiye’de Heykelin Kamuya Açık Alanlarda Var Olma Koşulları, Anadolu Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, Cilt 3, Sayı 3, s.77-91.
  7. Özkul, Tülay. (2019). Disiplinlerarası Süreç Bağlamında Çağdaş Heykel Sanatının Plastik Dil Olarak Kullanılması, Çeşm-i Cihan: Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları, ISSN: 2149–5866,DOİ: 10.30804/cesmicihan.6448372, 6 (2), s. 73-84.
  8. Parlakkalay, Hülya. (2020). Kamusal Alanda Sanat ve Sanat Eserleri, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22, Sayı: 4, Aralık, s.1157-1172.
  9. Toy, Ertan ve Görgülü, Eren. (2018). Kamusal Alanda Sanat Uygulamalarına Bir Örnek: Mural İstanbul. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt 11, Sayı 56, Nisan, ISSN:1307-9581 http://dx.doi.org/10.17719/jisr.20185639080. s. 1150-1160.

Kaynak Göster

APA
Çevik, N., & Bingöl, M. (2021). KAMUSAL ALAN BAĞLAMINDA ÇAĞDAŞ SANAT SÖYLEMLERİ. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 7(1), 147-161. https://doi.org/10.22252/ijca.899416