A Study of the Relationship between Problem Solving Skills Level and the Loneliness Level of the Elementary and High School Students

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Öz

Bu araştırmada ilköğretim ve orta öğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin problem çözme düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın kapsamına 2009-2010 eğitim öğretim yılında Sakarya ili Adapazarı ve Arifiye ilçelerindeki çeşitli ilköğretim ve lisede öğrenim gören toplam 300 öğrenci dahil edilmiştir. Araştırma kapsamına dahil edilen öğrencilerin problem çözme düzeyleri ile ilgili veriler; Heppner ve Peterson tarafından 1982 yılında geliştirilen ve Taylan tarafından 1990 yılında Türkçe’ye uyarlaması yapılan “Problem Çözme Envanteri” ile öğrencilerin yalnızlık düzeylerini ile ilgili verileri Russell, Peplau ve Cutrano tarafından 1980 yılında geliştirilen ve Türkçe’ye uyarlaması Demir tarafından 1989 yılında gerçekleştirilen “UCLA Yalnızlık Ölçeği” kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler daha önce yapılmış olan tez, bilimsel makale ve diğer bilimsel çalışmalardan elde edilen verilerle birlikte analiz edilip yorumlanmış psikoloji, psikolojik danışma ve rehberlik alanıyla ilişkilendirilerek yorum yapılamış ve tartışılmıştır. Ayrıca çalışmanın sonunda araştırmacılara bilgi ve fikir vermesi açısından önerilere yer verilmiştir

Anahtar Kelimeler

• problem çözme, yalnızlık

Kaynakça

1. Basmacı, K., S. (1998). Üniversite Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerini Algılamalarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Malatya.
2. Demir. A., (1990). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
3. Gün, F. (2006). Kent kültüründe yalnızlık duygusu, Yüksek Lisans Tezi .Ankara.
4. Heppner, P., P. & Anderson, W., P. (1985). The relationship between problem solving self appraisal and psychological adjustment, Cognitive Therapy and Research, 4, 415-427.
5. Heppner, P., P. & Petersen, C., H., (1982). The development and implications of a personal problem solving invetory, Journal of Counseling Psychology. 29, 66-75.
6. Kılıçcı, Y., (1989). Okulda Ruh Sağlığı, Şafak Matbaacılık. Ankara.
7. Russell, D., Peplau, L.A. & Cutrano, C., E., (1980). The Revised UCLA Loneliness Scale: Concurrent And Discriminant Validity Evidence. Journal of Personality and Social Psychology. 39, 472-480.
8. Saraçoğlu Y., (2000). Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeylerinin çeşitli değişkenlre göre incelenmesi, yayınlanmamış, yüksek lisans tezi. On Dokuz Mayıs Üniversitesi. Samsun.

9. Taylan, S., (1990). Heppner’in Problem Çözme Envanterinin Uyarlama, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışmaları, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara