TOURISM DEVELOPMENT AND CULTURAL IDENTITY: THE CASE OF ÇAMLIHEMŞİN

Features such as natural texture, historical heritage, cultural structure, tradition, convention, and social lifestyle constitute the cultural identity of the regions. Cultural identities can undergo some developmental changes with the social interaction brought by tourism movements and advancements over time. This research was carried out to reveal the relationship between the development of tourism and cultural identity in Çamlıhemşin. The data were obtained through the interview technique, which is one of the qualitative research methods. The convenience sampling method, one of the purposeful sampling methods, was benefited in this study. The data obtained from 21 participants of the local community were subjected to descriptive analysis. As a result of the research, it was detected that since the tourist group preferring Çamlıhemşin is predominantly of Arab origin, it leads to the use of Arabic language in the informative texts on signboards and notices, even if not in language use. This situation was met with dislike by the local people. It was also found out that wooden housing structures, one of the most vital features that underline local culture, have been replaced by reinforced concrete structures. Moreover, it was determined that transhumance culture has turned into tourism activities. The relationship between tourism development and cultural identity in Çamlıhemşin was found to be moderate, so suggestions have been developed in line with these results.

Doğal doku, tarihi miras, kültürel yapı, gelenek-görenek, sosyal yaşam tarzı gibi özellikler yörelerin kültürel kimliğini oluşturmaktadır. Kültürel kimlikler zaman içerisinde turizm hareketleri ve gelişiminin getirdiği sosyal etkileşim ile birlikte değişim ve gelişim gösterebilmektedirler. Çamlıhemşin’deki turizmin gelişimi ve kültürel kimlik arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılması amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmada veriler nitel araştırma yöntemlerinden olan görüşme (mülakat) tekniği ile elde edilmiştir. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi ile yerel halktan 21 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilen veriler betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırma sonucunda Çamlıhemşin’i tercih eden turist grubunun ağırlıklı olarak arap kökenli olması dil kullanımında olmasa bile tabela ve levhalarda yer alan bilgilendirme metinlerinde arapça kullanımının yaygınlaşmasına neden olduğu, bu durumun yerel halk tarafından antipati ile karşılandığı, yerel kültürü ön plana çıkaran en önemli özelliklerden biri olan ahşap yapıların betonarmeye, yaylacılık kültürünün de turizm faaliyetlerine dönüştüğü saptanmıştır. Araştırma sonucunda Çamlıhemşin’deki turizm gelişimin kültürel kimlikle olan ilişkisinin orta düzeyde olduğu görülmüş ve bu sonuçlar doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.