8-10 Yaş Tenisçilerde 8 Haftalık Dairesel Antrenmanın Sürat, Çabukluk ve Çeviklik Parametreleri Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Araştırma 8-10 yaş grubu tenisçilerin 8 haftalık süre ile yapılan dairesel antrenmanların sürat ve çabukluk parametrelerine etkilerinin incelenmesini hedeflemiştir. Araştırma katılımcıları rutin antrenman yapan ve müsabık 8- 10 yaş aralığında, denek grubunun katılımı (n=14), kontrol grubunun katılımı (n=14) olan 28 müsabık tenisçi gönüllü katılım sağlamıştır. Araştırma gruplarının; 5 metre sprint, 10 metre sprint ve pro agility performansları ön ve son test olarak incelenerek analiz yapılmıştır. Deney grubu rutin çalışmalarına ek olarak 8 hafta süresinde haftada 3 gün 40-50 dakikalık dairesel antrenman uygularken, kontrol grubu rutin tenis antrenmanlarına devam etmiştir. Antrenmanlara başlamadan önce ve 8 hafta sonra dairesel antrenman çalışması bittikten sonra çeviklik testi, 5 ve 10 m çabukluk testleri yapılmıştır. Gruplar arası karşılaştırma ve grup içi karşılaştırmada t testinden yararlanılmıştır. Grupların ön test ve son test değişimlerinde grup etkisinin incelenmesinde Tekrarlı Ölçümler ANOVA analizi yapılmıştır. Anlamlı olma oranı p<0,05 biçiminde değerlendirilmiştir. Araştırma katılımcılarının sürat ve çeviklik performanslarını ölçmek için yaptığımız ölçümler sonucunda 8 haftalık dairesel çabukluk antrenmanları sonucunda çalışma grubunda olan sporcuların 5 metre sprint, 10 metre sprint ve pro agility testlerinde istatistiki açıdan anlamlı bir oranda fark bulunmuştur (p<0.05). Kontrol grubundaki sporcuların metre sprint, 10 metre sprint ve pro agility testlerinde anlamlı oranda fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuca bakıldığında, 8 haftalık dairesel çabukluk antrenmanların 8-10 yaş tenisçilerin sürat ve çeviklik parametreleri üzerine olumlu yönde etkileri olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• dairesel antrenman
• tenis
• sprint
• çeviklik

The Effect of 8-Week Circular Training on Speed, Quickness and Agility Parameters in 8-10 Year Old Tennis Players

Abstract

Purpose: The research aimed to examine the effects of 8-week circular training on speed and quickness parameters of 8-10 age group tennis players. The research participants volunteered to participate in 28 competitive tennis players between the ages of 8 and 10, who participated in routine training and participated in the experimental group (n=14) and the control group (n=14). Research groups; 5 meter distance sprint, 10 meter distance sprint and pro agility performances were analyzed as pre and post test. Instead of to their routine work, the experimental group applied 40-50 minutes of circular training 3 days a week for 8 weeks, while the control group continued their routine tennis training. Agility test, 5 agility and 10 m agility tests were previously carried out starting the training and after the circular training exercise was completed 8 weeks later. The t test was used for the comparison between groups and comparisons within groups. Repeated Measures ANOVA analysis was performed to examine the group effect in the pre-test and post-test changes of the groups. Significance rate was evaluated as p<0.05. As a result of the measurements we made to measure the speed and agility performances of the research participants, a statistically significant difference was found in the 5 meter sprint, 10 meter sprint and pro agility tests all the athletes in the research group as a result of 8-week circular quickness training (p<0.05). There was no significant difference in the meter sprint, 10 meter sprint and pro agility tests of the athletes in the control group (p>0.05). Looking at the result, it was seen that 8-week circular speed training had positive effects on the speed and agility parameters of 8-10 year old tennis players.

Keywords

• circular training
• tennis
• sprint
• agility

Kaynakça

1. Adalı, H. (2019). Erkek futbolcularda çabukluk antrenmanlarının pozitif ivmelenmeye etkisi (Master's thesis, Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
2. Arjunan, R. (2015). Effect of Speed, Agility and Quickness (SA Q) Training on Selected Physical Fitness Variables Among School Soccer Players. International Journal of Research in Humanities, Arts and Literature (IMPACT: IJRHAL), 3(10).
3. Gullikson, T. (2003). Teniste Fiziksel Uygunluk Testleri. (Çev. Yavuz Yarsuvat B.), Spor Araştırmaları Dergisi, 7 (1), 135-156.
4. Ferrauti, A., Maier, P. & Weber, K. (2002), Tennistraining. Deutchland: Meyer und Meyer Verlag.
5. Helgerud, J., Engen, L. C., Wisloff, U., & Hoff, J. (2001). Aerobic endurance training improves soccer performance. Medicine and Science in Sports and Exercise, 33(11), 1925-1931.
6. Hazır, T., Mahir, Ö. F., & Açıkada, C. (2010). Genç futbolcularda çeviklik ile vücut kompozisyonu ve anaerobik güç arasındaki ilişki. Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 146-153.
7. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Muratlı, S., 1997. Çocuk ve Spor, Bağırgan Yayınevi, Ankara.

9. Muratlı, S., 1976. Antrenman ve İstasyon Çalışmaları, Pars Matbaası, Ankara.
10. Orhan, S. (2008). Basketbolcularda İp Ve Ağırlık İpi Çalışmalarının Vücut Yağ Oranı, Yağ Yüzdesi Ve Çevre Ölçümlerine Etkisi. E-Journal of New World Sciences Academy, 3(2): 43-51.
11. Özkan, A., Arıburun, B., & İşler, A. K. (2005). Ankara’daki Amerikan futbolu oyuncularının bazı fiziksel ve somatotip özelliklerinin incelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(2), 35-42.
12. Rajković, A., Vučetić, V., & Bašić, D. (2014). Influence of specific speed, agility, and quickness training (SAQ) on speed and explosiveness of football players. Sport Science, 7(1), 48-51.
13. Pathak, K. I. D. D. M., & Dar, K. I. (2019). Effect of speed agility and quickness (SAQ) training on selected skill related fitness and physiological variables among intercollegiate basketball players. International Journal of Physiology, Nutrition and Physical Education, 4(2), 256-260.
14. Raya, M. A., Gailey, R. S., Gaunaurd, I. A., Jayne, D. M., Campbell, S. M., Gagne, E., . . . Tucker, C. (2013). Comparison of three agility tests with male servicemembers: Edgren Side Step Test, T-Test, and Illinois Agility Test. J Rehabil Res Dev, 50(7), 951-960.
15. Richers, Tracey A. (1995). Time-motion analysis of the energy systems in elite and competitive singles tennis. Journal of Human Movement Studies 28(2), 73-86.
16. Hakan, Tan., Bingül, B. M., & Akkaya, C. C. (2020). Denge Performansında Fiziksel Yapının Etkisi. Uluslararası İnsan VE Sanat Araştırmaları Dergisi, 4(4), 48-55.
17. Yıldırım Y (2007): ’’Türkiye’de Performans Tenisi Yapan Sporcuların Tenise Başlama Nedenleri ve Beklentileri’’, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ANKARA.
18. World Medical Association. (2019). Declaration of Helsinki-Ethical Principles for Medical Research Involving Human Subjects. World Medical Association: https://www.wma.net/policies-post/wma-declaration-ofhelsinki-ethical-principles-for- adresinden alındı.
19. Weber, K. (1982). Tennis – fitness, gesundheit, training und sportmedizin. BLV Verlagsgeselschaft. Deutchland.