TR
EN
Geleneksel Takıda Aşırılık: Mursi Kadınları Örneği
Öz
Takı, hem günümüzde hem de kendi tarihsel sürecinde her toplumun ve geleneğin olmazsa olmazları arasında yer alan olgulardan biridir. Bugün takıda her ne kadar kadın erkek ayrımı olmasa da takı denince kadın çağrışımı kendiliğinden oluşmaktadır hatta literatürde bir bütün olarak değerlendirilmektedir. Her toplum kendi takı anlayışını yaşam biçimine, inancına ve bulunduğu coğrafyaya göre şekillendirir. Süslenmenin yanı sıra takılar birçok anlam taşır ve bir ifade aracı olarak sözsüz mesaj iletme özelliğine sahiptir. Bu araştırmada takılar, statü belirteci olarak değerlendirmeye alınacaktır.
Dünya üzerinde birçok topluluk kullandığı takılar ile bilinmekte ve ayrışmaktadır. Örneğin Etiyopya'nın uzak güneybatısında, Kenya sınırının yaklaşık 100 km kuzeyinde, Omo Nehri vadisinde yaşayan Mursi Kabilesine ait kadınlar kullandıkları takılar sayesinde dünyaca tanınmakta ve ayırt edilmektedirler. Mursi Kadınlarının kendilerine has takı geleneği her kadının kabul edemeyeceği ve kullanmayacağı türden sıra dışı (başka bir deyişle aşırı) takılardır. Bu bağlamda çalışmada geleneksel olarak yüzyıllardır devam eden bir gelenek, Mursi Kadınlarının aşırı olarak nitelendirilebilecek takı kültürü ve dünyada benzer örneklerin varlığı üzerine bir araştırma yapılmıştır. Bu araştırmanın konusu, geleneğinde aşırılık barındıran Mursi Kabilesi olmakla beraber onun dışındaki, diğer coğrafyalardan halklara da değinilecektir. Öte yandan günümüzde moda olarak adlandırılıp uygulanan aşırılık gösteren örneklere de yer verilmiştir. Çalışmanın sosyo-kültürel alanda da bazı tespitleri ve çıktıları olmuştur. Örneğin, maddi olmayan kültürel varlıkların bile metalaştığı günümüzde, Mursi Kabilesi’nin sahip olduğu ve yaşatabildiği kültürel zenginliklerinin 21. yüzyılında neye evrildiği de dikkat çekici bir hal almıştır. Araştırmaya konu olan kültürün Mursi’ler tarafından genetik kodlarında olduğundan dolayı mı ya da tamamen maddi beklentiler nedeniyle mi devam ettirildiği hususunda da bazı sonuçlar elde edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abramović, M (1974). Rhythm 0 [Performans sanatı]. İtalya: Ermafrodito.
- Astfalck J, Broadhead C, Derrez P (2005). New directions in jewellery. Black Dog Publishing.
- Bulatoviç, A (2000). Ethiopia through Russian eyes: Country in transition, 1896-1898 Lawren-ceville. NJ: Red Sea Press.
- Cheung L, Clarke B, Clarke I (2006). New directions in jewellery II. Black Dog Publishing Ltd.
- Çataloluk, H M (2019). Tokat ilinde yapılan geleneksel takılar. Yüksek lisans tezi. Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü. Ankara.
- Coşkun, A (2012). Kahramanmaraş ili geleneksel takılarından Maraş Burması üzerine bir araştırma. Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
- Er B, Hünerel Z S (2018). Kastamonu ili Tosya ilçesi geleneksel Kıstı takısı. Kalemişi Dergisi, 6(11): 41-54. Ertan, N (2011). Çağdaş takıda aşırılık: Eğilim ve uygulamalar. Sanatta yeterlik tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü. İzmir.
- Escudero-Castano, N Perea-García MA, Campo-Trapero J, Cano-Sánchez J, Bascones-Martínez A (2008). Oral and perioral piercing complications. Open Dent. (2): 133-136.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Kültür Politikası , El Sanatları , Güzel Sanatlar , Disiplinlerarası Sanat , Kültürel ve Doğal Miras
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
17 Eylül 2023
Yayımlanma Tarihi
20 Eylül 2023
Gönderilme Tarihi
9 Temmuz 2023
Kabul Tarihi
28 Ağustos 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 8 Sayı: 3

