Solfej Eğitimi Bağlamında 'Le Solfege Contemporain Volume I' Metodunun Yapısal Özellikleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Solfej eğitimi, müziğin temel bileşenlerinden biri olup, müziği tam anlamıyla kavrayabilmek için vazgeçilmez bir unsurdur. Müzik eğitiminin merkezinde solfej yer almakta, diğer bileşenler ise bu temel yapı etrafında şekillenmektedir. Bu doğrultuda, gerek amatör gerekse profesyonel müzisyenlerin belirli solfej yeterliliklerini edinmeleri gerekmektedir. Bu yeterlilikler arasında, doğru ses algısı (entonasyon), doğru ritim ve seslerle okuma yapabilme (bona), deşifre yapabilme ve tonal ilişkileri işitsel olarak algılama becerileri yer almaktadır. Bu becerileri kazanan öğrenciler, kendi dallarında müziği okuyabilme, anlayabilme ve yorumlayabilme becerisine sahip olacaklardır. Bu araştırmanın temel amacı, başlangıç düzeyi solfej eğitiminde kullanılan “Le Solfège Contemporain Volume I” adlı solfej metodunun yapısal özelliklerini araştırmak ve gelecek yıllarda yazılacak yeni solfej metotlarında hangi özelliklerin ne sıklıkla yer alması gerektiği konusunda alan uzmanlarına yol gösterici bir kaynak oluşturmaktır. Araştırma verilerinin toplanmasında, nitel veri toplama yöntemlerinden biri olan doküman inceleme tekniği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde ise nitel veri analizi yaklaşımlarından içerik analizi yöntemi benimsenmiştir. “Le Solfège Contemporain Volume I” adlı solfej kitabı, içeriğinde yer alan solfej parçalarının sayısı ve bu parçaların ölçü sayıları, ölçü birimleri, ses genişlikleri, süre değerleri, tartım ögeleri, cümle uzunlukları, tonal yapıları ve kullanılan artikülasyon işaretleri gibi özellikler bakımından analiz edilmiştir. Elde edilen sayısal veriler, frekans (f) ve yüzde (p) hesaplama gibi istatistiksel işlemlerle değerlendirilmiştir. Bu yaklaşımla elde edilen bulgulardan tablolar oluşturulmuş ve yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulardan hareketle, araştırma sonuçları yazılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, metotta toplam 24 solfej parçasının yer aldığı, bu parçaların 19-93 ölçü uzunluğunda olduğu, basit ölçü birimlerinin kullanıldığı, ses genişliklerinin en çok Si4-Mi5 aralığında olduğu görülmüştür. Metotta öncelikle uzun seslerle entonasyon çalışmasına odaklanıldığı, daha sonra adım adım kısa nota sürelerine yer verildiği, aynı şekilde önce sade tartım ögelerine, ardından adım adım karmaşık tartım ögelerine geçildiği tespit edilmiştir. Ayrıca, parçalarda en çok Do Majör ve La Minör tonlarının kullanıldığı belirlenmiştir. Sonuç bölümünde metodun artı ve eksi yönleri hakkında görüş bildirilmiş, ardından çeşitli önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Müzik Eğitimi
• Solfej Eğitimi
• Solfej Metodu
• Le Solfege Contemporain

A Study on the Structural Features of the 'Le Solfège Contemporain Volume I' Method in the Context of Solfege Education

Abstract

Solfege education is one of the fundamental components of music and is an indispensable element for a comprehensive understanding of music. At the core of music education lies solfege, around which other components are structured. Accordingly, both amateur and professional musicians are required to acquire certain solfege competencies. These competencies include accurate pitch perception (intonation), the ability to read rhythm and pitch correctly (bona), sight-reading, and the aural perception of tonal relationships. Students who develop these skills will also gain the ability to read, understand, and interpret music in their respective fields. The primary objective of this study is to examine the structural features of the 'Le Solfège Contemporain Volume I' solfege method, which is used in beginner-level solfege education, and to provide a guiding resource for field experts regarding which features should be included and how frequently they should appear in future solfege methods. Data collection for this study was conducted using document analysis, one of the qualitative data collection techniques. The data obtained were analyzed using content analysis, a qualitative data analysis approach. The 'Le Solfège Contemporain Volume I' solfege book was analyzed based on various characteristics, including the number of solfege pieces it contains, their measure counts, time signatures, pitch ranges, note durations, rhythmic elements, phrase lengths, tonal structures, and the articulation markings used. The numerical data obtained were evaluated through statistical calculations such as frequency (f) and percentage (p) analysis. The findings obtained through this approach were organized into tables and interpreted. The results of the study indicate that the method consists of a total of 24 solfege pieces, with phrase lengths ranging between 19 and 93 measures. It was found that simple time signatures are predominantly used, and the most frequently observed pitch range is between B4 and E5. The method primarily focuses on intonation exercises using long notes, before gradually incorporating shorter note durations. Similarly, simple rhythmic elements are introduced first, followed by progressively more complex rhythmic structures. Furthermore, the most frequently used tonalities in the pieces were identified as C Major and A Minor. In the conclusion section, the strengths and weaknesses of the method were evaluated, and various recommendations were provided.

Keywords

• Music Education
• Solfege Education
• Solfege Method
• Le Solfege Contemporain

Kaynakça

1. Acay, S. (2015). Açkı değişimli tonal ve makamsal solfejler. Alter Yayınları.
2. Albuz, A. (1996, Kasım). AGSL müzik bölümlerinde uygulanan müzikal işitme-okuma dersinin önemi, içeriği ve sorunları. I. Ulusal Anadolu Güzel Sanatlar Liseleri Müzik Bölümleri Sempozyumu, Bursa.
3. Beaucamp, A. (1953). Le solfège contemporain. Pierre Noel.
4. İlkay, H. (2004). Türkiye’deki eğitim fakülteleri güzel sanatlar eğitimi bölümü müzik öğretmenliği anabilim dalı müzik teorisi ve işitme eğitimi dersinde okutulan solfej kitaplarının müzik eğitimine uygunluğu açısından incelenmesi (Doktora tezi, Gazi Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=190389
5. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Yayınları.
6. Kendüzler, M. (2023). Başlangıç düzeyi solfej eğitiminde öğrencinin sesini kullanabilmesine yönelik bir model önerisi (Doktora tezi, Gazi Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=839402
7. Özaltunoğlu, Ö. (2003). Solfej öğretim yöntemleri (Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=130181
8. Vujovic, I. (2014). Between building foundational skills and instilling self-guided learning: Solfège pedagogy in higher music education. KC Research Portal2, Royal Conservatoire Investigations. https://doi.org/10.22501/koncon.87162

9. Yaşmut, B. (2013). Piyano eğitiminin müziksel işitme, okuma ve yazma davranışlarına etkisi (Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=356789
10. Yazan, E. İ. (2007). Konservatuvar şarkıcılık lisans programlarında solfej eğitiminde izlenen kaynak ve yöntemlerin analizi (Yüksek lisans tezi, Başkent Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=211030
11. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
12. Yıldız, F. (2022). Konservatuvar solfej dersi sınavlarında eğitimcilerin soru sorma stratejilerinin değerlendirilmesi ve yaklaşım önerileri (Sanatta Yeterlik tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi). Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezNo=762630