Review Of Mobile Life And Spatial Design Solutions For Digital Nomads

Abstract

In today's world where digital innovations are rapidly developing, it is known that business lives, like lifestyles, have changed significantly with developments. With the increasing prevalence of the remote working model via computer, an innovative life and business life called "digital nomadism" has emerged. This research aims to evaluate the design principles of mobile living spaces suitable for the lifestyle of digital nomads and the effects of these solutions in the field of interior architecture. The concept of digital nomadism, which emerged in the age of digitalization, addresses the needs of people who embrace the freedom to work and live without being tied to a fixed place. In the study, ergonomic, environmentally friendly and technology-compatible spatial solutions for digital nomads were examined. The method of the research was based on literature review and the examination and analysis of selected sample spaces. The examples within the scope of the review include small residences called "tiny houses", mobile lives and modular structures. Such spaces significantly meet the needs of digital nomads with their portability and multi-purpose use. The findings show that ergonomic designs positively affect people's physical and mental health, and modular spaces can be rearranged to adapt to different usage needs. In addition, sustainable material use and technologies that increase energy efficiency reduce negative environmental impacts. Advanced internet infrastructures and innovative energy solutions allow digital nomads to work without interruption. As a result, designed mobile living spaces offer a life model that responds to requirements such as flexibility, sustainability and technological integration for digital nomads. This study aims to contribute to future interior design applications and mobile living spaces.

Keywords

• Digital nomad
• digital nomadism
• mobile life
• mobility
• tiny house

Dijital Göçebeler için Mobil Yaşam ve Mekânsal Tasarım Çözümlerinin İncelenmesi

Öz

Dijital yeniliklerin hızlı bir şekilde geliştiği günümüzde, yaşam biçimleri gibi iş hayatlarının da gelişimlerle birlikte önemli ölçüde değişiklik gösterdiği bilinmektedir. Bilgisayar aracılığıyla uzaktan çalışma modelinin daha fazla yaygın hale gelmesiyle "dijital göçebelik" adı verilen yenilikçi bir yaşam ve iş hayatı ortaya çıkmaktadır. Bu araştırma, dijital nomadların yaşam tarzına uygun mobil yaşam mekânlarının tasarım ilkelerini ve bu çözümlerin iç mimarlık alanındaki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Dijitalleşme çağında ortaya çıkan dijital göçebelik kavramı, sabit bir mekâna bağlı kalmadan çalışma ve yaşam özgürlüğünü benimseyen kişilerin gereksinimlerini ele almaktadır. Çalışmada, dijital göçebeler için ergonomik, çevre dostu ve teknolojiyle uyumlu mekânsal çözümler incelenmiştir. Araştırmanın yöntemi, literatür taraması ve seçilen örnek mekânların incelenmesi ve analizi üzerine kurulmuştur. İnceleme kapsamındaki örnekler arasında, ‘‘tiny house’’ adı verilen küçük konutlar, mobil yaşamlar ve modüler yapılar yer almaktadır. Bu tarz mekânlar, taşınabilirlik ve çok amaçlı kullanım olanakları ile dijital göçebelerin ihtiyaçlarını önemli derecede karşılamaktadır. Elde edilen bulgular, ergonomik tasarımların kişilerin fiziksel ve zihinsel sağlığını olumlu yönde etkilediğini, modüler mekânların ise farklı kullanım ihtiyaçlarına uyum sağlayacak şekilde yeniden düzenlenebildiğini göstermektedir. Bunların yanında, sürdürülebilir malzeme kullanımı ve enerji verimliliğini artıran teknolojiler çevresel olumsuz etkileri daha az hale getirmektedir. Gelişmiş internet altyapıları ve yenilikçi enerji çözümleri, dijital nomadların kesinti olmadan çalışma imkânına sahip olmalarını sağlamaktadır. Sonuç olarak, tasarlanan mobil yaşam mekânları dijital göçebeler için, esneklik, sürdürülebilirlik ve teknolojik entegrasyon gibi gereksinimlere yanıt veren bir yaşam modeli sunmaktadır. Bu çalışma, gelecekteki iç mekân tasarım uygulamaları ve mobil yaşam mekanları için katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital nomad
• dijital göçebelik
• mobil yaşam
• mobilite
• küçük konut

Kaynakça

1. Adiga, U. (2023). Enhancing occupational health and ergonomics for optimal workplace well-being: a review. International Journal of Chemical and Biochemical Sciences, 24(4), 157-164.
2. Ağar, A., ve Kızıltan, B. (2022). Ofis Çalışanlarında Kas İskelet Sistemi Sorunları ve Ergonomi. OHS ACADEMY, 5(1), 50-56. https://doi.org/10.38213/ohsacademy.1061032
3. Akgis İlhan, Ö. (2021). Uluslararası Hareketlilikte Yeni Bir Eğilim: Dijital göçebeler. Sosyal İnovasyon Serisi, 4, 12-29.
4. Akın, M. Ş. (2021). Dijital Göçebelik: Deneyim ve Özgürlük. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 21(1), 41-52. https://doi.org/10.30976/susead.799881
5. Akpınar, T., Çakmakkaya, B. Y., ve Batur, N. (2018). Ofis çalışanlarının sağlığının korunmasında çözüm önerisi olarak ergonomi bilimi. Balkan ve yakın doğu sosyal bilimler dergisi, 4(2), 76-98.
6. Altunışık, R., Çoşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2004). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamaları (Geliştirilmiş 3. baskı). Sakarya Kitabevi.
7. Arı, E. (2019). Mobil Mekân Kavramı Kapsamında Taşınabilir Mekân Organizasyonu, [Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 559170).
8. Aroeira, R. M. C., Furlan, R. M. M. M., Pertence, A. E. D. M., Casas, E. B. D. L., ve Greco, M. (2017). Relationship between head posture and lumbar curve in a sitting position: a biomechanical study. Fisioterapia em movimento, 30, 453-461.

9. Asatiani, A., ve Norström, L. (2023). Information systems for sustainable remote workplaces. The Journal of Strategic Information Systems, 32(3), 101789.
10. Astonkar, D. V., ve Kherde, S. M. (2015). Design and development of multipurpose, space saving seating arrangements using ergonomics. Int. J. Eng. Res. Appl, 7-12.
11. Aydoğan, N. Ü. (2022). The Digital Age’s Workplaces: A Proposal For Accessible Co-Working Spaces In Neighborhoods. [Yükses Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 756312).
12. Barbara, A., ve Silvia Maria, G. (2022). Time-Based Design Paradigms (p. 214). FrancoAngeli.
13. Baş, K. (2023). Aktivite temelli ofislerin (ATO) iç mekân tasarım prensiplerinin değerlendirilmesi. [Yükses Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 789365).
14. Braathen, N. S. (2022). Virtually Anywhere, Physically In Lisbon-A study of gentrification and the new work-lifestyle among digital nomads in Lisbon. [Yükses Lisans Tezi, University of Oslo].
15. Broek, T., Haubrich, G. F., Razmerita, L., Murero, M., Marx, J., Lind, Y., Brakel-Ahmed, F., Cook, L., ve de Boer, P. (2023). Digital Nomads: Opportunities and Challenges for the Future of Work in the Post-Covid Society. The Network Institute. https://networkinstitute.org/society-industry/white-papers/
16. BonenBerg, A., ve Lucchini, M. (2022). Home Office: working and studying spaces in residential interiors during and after forced social isolation. Środowisko Mieszkaniowe, 39, 98-109.
17. Cabanas Tiny House. (2016). Duda Porto Arquitetura [Cabanas / Duda Porto Arquitetura]. https://www.archdaily.com/944993/cabanas-tiny-house-duda-porto-arquitetura
18. Cattaneo, V. (2019). Key influential factors impacting access to primary healthcare among nomadic communities.
19. Celestin, M., ve Vanitha, N. (2018). The Future of Work: How Digital Nomads Are Redefining Entrepreneurship. International Journal of Interdisciplinary Research in Arts and Humanities (IJIRAH), 3(2), 96-102.
20. Codourey, M. E. (2015). Airport Territory as Interface: Mobile Work and Travel in Hybrid Space. [Doktora Tezi, University of Plymouth].
21. Daglio, L., Ginelli, E., ve Vignati, G. (2023). Housing Design: Furniture or Fixtures? Accommodating Change through Technological and Typological Innovation. Buildings, 13(7), 1862. https://doi.org/10.3390/buildings13071862
22. Deardorff, S. (2009). Dyna-Mod: Constructing the modern adaptable home. [Yüksek Lisans Tezi, University of South Florida]. USF Tampa Graduate Theses and Dissertations. https://digitalcommons.usf.edu/etd/1927
23. Deniz, A. K. (2019). Dijital çağın hedonist çalışanları: Dijital göçebeler. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (5), 101-113. http://dx.doi.org/10.21733/ibad.603406
24. Elo Studio. (2020). Ticiane Lima Arquitetura & Interiores [Estúdio Elo / Ticiane Lima Arquitetura & Interiores] https://www.archdaily.com/956259/elo-studio-ticiane-lima-arquitetura-and-interiores
25. Gay, J. (2005). Work Well: Inclusive Furniture for Older Office Workers. Helen Hamlyn Research Centre, London.
26. Güneş, S., ve Demirarslan, D. (2020). Sürdürülebilirlik ve Mobilya Tasarımında Çevreci Yaklaşımlar. Uluslararası İnsan ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 5(6), 81-99.
27. Hermann, I., Paris, C.M. (2020). Digital Nomadism: the nexus of remote working and travel mobility. Inf Technol Tourism 22, 329–334. https://doi.org/10.1007/s40558-020-00188-w
28. Home Office on Wheels. (2021). Sunlight [Almanya]. https://bigumigu.com/haber/karavan-ofis-sunlight/
29. Kalay, T., Yalçın, Ç., ve Kavut, İ. E. (2022). ‘Pandemi’Kavramının Konut ve Kurgusal Mekân Tasarımları Üzerindeki Etkisi. Uluslararası İnsan ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 8(2), 114-128.
30. Karacan, A., ve Yakın, Ö. (2024). Mobility and Flexibility in Architecture. Innovative Approaches to Cultural Heritage and Sustainable Urban Development: Integrating Tradition and Modernity, 18. https://doi.org/10.38027/N2ICCAUA2024EN0252
31. Karaoğlu, Ö. (2014). Mobil mekânların iç mekân organizasyonu ve örneklerle mobil ofis tasarımlarının analizi, [Yükses Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 353159). Karasar, N. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Yirmi Birinci Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
32. Karel, (2024). https://www.karel.com.tr/bilgi/mobilite
33. Liegl, M. (2014). Nomadicity and the Care of Place—on the Aesthetic and Affective Organization of Space in Freelance Creative Work. Comput Supported Coop Work 23, 163–183. https://doi.org/10.1007/s10606-014-9198-x
34. Liu, N. (2024). Urban nooks: a new vision of mobile modular workspaces personalized workspace experiences [Projecte Final de Màster Oficial]. UPC, Escola Tècnica Superior d'Arquitectura de Barcelona. http://hdl.handle.net/2117/412026
35. Makimoto, T. ve Manners, D. (1997). Digital nomad. Wiley, Chichester.
36. Mammadova, G. (2022). Pandemi Sürecinde Evden Çalışmak Zorunda Kalan Kullanıcıların Verimliliğinin Artırılmasına Yönelik İç Mekânda Biyofilik Tasarım İlkelerinin Kullanılması. [Yükses Lisans Tezi, İstanbul Kültür Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 740204).
37. Mancinelli, F. (2020). Digital nomads: freedom, responsibility and the neoliberal order. Information technology & tourism, 22(3), 417-437.
38. Mohma System Cabin. (2024). Mohma System Cabin [Sistema mohma / Mangado&As + oiza.a]. https://www.archdaily.com/1017534/mohma-system-cabin-mangado-and-as-plus-oiz
39. Muttiny Zuri House. (2023). Muttiny Zuri Tiny House [Türkiye]. https://muttinyhouse.com/urun/muttiny-zuri-tiny-house/38
40. Nash, C., Jarrahi, M.H., Sutherland, W., Phillips, G. (2018). Digital Nomads Beyond the Buzzword: Defining Digital Nomadic Work and Use of Digital Technologies. Transforming Digital Worlds, 207-217 [iConference 2018]. https://doi.org/10.1007/978-3-319-78105-1_25
41. İli, B., ve Büyükbaykal, G. N. (2023). Yeni Medya Çağında Dijital Göçebelik: 21. Yüzyılın Gezginleri Üzerine Bir İnceleme, [Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 793487).
42. Palfrey, J., ve Gasser, U. (2017). Doğuştan dijital (1. baskı). İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları.
43. Pifko, H., Trnovská, V., ve Špaček, R. (2016). Teaching sustainable architecture-small as a paradigm. Global Journal of Engineering Education, 18(3), 148-153.
44. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 2: Do they really think differently?. On the horizon, 9(6), 1-6.
45. Prester, J., Cecez-Kecmanovic, D., ve Schlagwein, D. (2019). Becoming a Digital Nomad: Identity Emergence in the Flow of Practice. In ICIS.
46. Skulmowski, A., ve Xu, K. M. (2022). Understanding cognitive load in digital and online learning: A new perspective on extraneous cognitive load. Educational Psychology Review, 34, 171–196. https://doi.org/10.1007/s10648-021-09624-7
47. Sisters Houses. (2020). Daher Jardim Arquitetura [Casas Irmãs / Daher Jardim Arquitetura]. https://www.archdaily.com/954654/sisters-houses-daher-jardim-arquitetura
48. Spivack, J. A., Askay, A. D., ve Rogelberg, G. S. (2009). Contemporary physical workspaces: A review of current research, trends, and implications for future environmental psychology inquiry. Environmental psychology new developments, 37-62.
49. Summer Capsule. (2023). Summer Capsule for a Digital Nomad [Pineda Monedero]. https://www.archdaily.com/1021884/summer-capsule-for-a-digital-nomad-pineda-monedero
50. Şengül, G. (2019). Mobil Konut bağlamında, zamanın değişen ihtiyaçlarına karşı Mekânsal arayışlar: Tiny House örneği, [Yükses Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 610098).
51. Taşkesen, M. G. (2019). Mobil konutlar ve iç mekân biçimlenişi, [Yükses Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 576227).
52. Trofimova, T. (2023). Architectural solutions of psychophysical relaxation zones of public buildings for their use in the rehabilitation of the public. Civil Engineering and Architecture, 11(4), 2161-2169.
53. Tuncel, A. (2007). Mobil konutlarda iç mekân organizasyonu ve mobil mekânların tarihsel gelişim süreci, [Yükses Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 213942). Türk Dil Kurumu. (t.y.), E.T. 10.12.2024 Erişim: http://www.tdk.gov.tr/
54. Thompson, B.Y. (2019). The Digital Nomad Lifestyle: (Remote) Work/Leisure Balance, Privilege, and Constructed Community. Int J Sociol Leis 2, 27–42. https://doi.org/10.1007/s41978-018-00030-y
55. Yararel, B. (2019). Kullanıcı Perspektifinde Çalışma Mekanlarının Ergonomik Tasarım Kriterleri Bakımından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28(3), 266-276. https://doi.org/10.35379/cusosbil.590993
56. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
57. Yu, M., Lian, J., ve Liang, Z. (2024). Integrated Mechanical and Electronic Design and Comfort Optimization in Smart Furniture. Journal of Computer Technology and Electronic Research, 1(2).