2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı'nın Dayandığı Yaklaşımlar ve Temel İlkeler Açısından İncelenmesi

Öz

Millî Eğitim Bakanlığı, 26.04.2024 tarihinde Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli adıyla yeni bir eğitim-öğretim modelini duyurmuştur. Bu model çerçevesinde Türk Millî Eğitim Sisteminde yer alan dersler için yeni öğretim programları hazırlanmıştır. Bu derslerden biri de Türkçe dersidir. Her programın dayandığı yaklaşımlar ve temel ilkeler olduğu gibi bu programın da dayandığı yaklaşımlar ve temel ilkeler de bulunmaktadır. Yaklaşımlar ve temel ilkeler, bir programın tam olarak anlaşılabilmesi için oldukça önemlidir. Bu araştırmada, 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı’nda yer alan yaklaşımlar ve temel ilkeler üzerinde durulmuştur. Araştırmanın amacı, 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı’nın dayandığı yaklaşımlar ve temel ilkeler açısından incelenmesidir. Amaca uygun olarak araştırmanın veri kaynağını 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı oluşturmaktadır. 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı, doküman (belge) analizi yöntemi ile incelenmiş ve programda yer alan yaklaşımlar ve temel ilkeler açısından veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler, betimsel içerik analizi yöntemi ile incelenerek yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı
• Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli
• Türkçe Dersi Öğretim Programları
• Öğretim Yaklaşımı
• Öğretim İlkesi

An Analysis of the Approaches and Fundamental Principles Underlying the 2024 Secondary School Turkish Lesson Teaching Curriculum

Öz

On April 26, 2024, the Ministry of National Education announced a new education model called the "Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli" (Türkiye Century Education Model). Within this framework, new curricula have been prepared for courses in the Turkish National Education System, including the Turkish Language course. Every curriculum is built upon specific approaches and fundamental principles, and this program is no exception. These approaches and principles are crucial for a comprehensive understanding of any curriculum. This research focuses on the approaches and fundamental principles outlined in the 2024 Secondary School Turkish Lesson Teaching Curriculum. The study aims to examine the 2024 Secondary School Turkish Lesson Teaching Curriculum in terms of its underlying approaches and fundamental principles. The 2024 Secondary School Turkish Lesson Teaching Curriculum serves as the data source for this research. The curriculum was analyzed using the document analysis method, and data regarding the approaches and fundamental principles were collected. The obtained data were then examined and interpreted using descriptive content analysis

Anahtar Kelimeler

• 2024 Secondary School Turkish Lesson Teaching Curriculum
• Türkiye Century Education Model
• Turkish Lesson Teaching Curriculums
• Approach
• Principle

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. Ü. & Güngör, A. (2006). İşbirlikli öğrenme yönteminin okuduğunu anlama stratejilerinin kullanımı ve okumaya yönelik tutum üzerindeki etkileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 48(48), 481-502. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/108329
2. Akgül, M. (2025, Nisan). 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programı’nın yaklaşım, yöntem ve teknikler açısından
3. incelenmesi. D. Yuniarti (Ed.), Akdeniz 14. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi Bildiri Kitabı (s. 21-33). Academy Global Conferences & Journals https://www.akdenizkongresi.org/_files/ugd/797a84_e254bedb3f264f03961fb236d62ab67a.pdf
4. Akgül, M. & Aliyeva Çınar, M. (2025, Mart). Ortaokul 8. sınıf Türkçe ders kitabında yer alan metinler ve metinlerdeki etkinliklerin 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programı bağlamında değerlendirilmesi. D. Yuniarti (Ed.), European Conferences 7. Uluslararası Sosyal ve Beşerî Bilimler Kongresi Bildiri Kitabı (s. 451-463). Academy Global Conferences & Journals. https://www.avrupakongresi.org/_files/ugd/797a84_0239eb239df445ac8c09062d6a9d859c.pdf
5. Akkaya, N. (2021). Türkçe öğretiminde yapay zekâ. F. Susar Kırmızı (Ed.), Dijital dönüşümde Türkçe öğretimi içinde (ss. 95-112). Anı Yayıncılık.
6. Akyurt, G., Angın, L., Arslan, Ü., Cin, A., Dalioğlu, S., Dönmez, A., Ersal, P., Han, C., Hülür Taşin, N., İlhan, E., Kavas, M.,
7. Sayılır, S., Sayılır, T. & Şener, F. (2024). 5. sınıf Türkçe ders kitabı (1. kitap). Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
8. Altunkeser, F. & Coşkun, İ. (2018). 2009 ve 2015 Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırılması ve değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 114-135. https://doi.org/10.24315/trkefd.366695

9. Arhan, S. & Gültekin, İ. (2013). Türkçe dersi ilköğretim programlarında benimsenen tematik yaklaşımın metin seçimine etkileri yönünden değerlendirilmesi. Millî Eğitim Dergisi, 43(199), 5-31. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/442009
10. Arıcı, A. F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 299-307. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/31988
11. Armstrong, T. (2009). Multiple intellegences in the classroom. (3rd ed). Association for Supervision & Curriculum Development (ASCD) Press.
12. Arslan, S. & Göçer, A. (2024). Türkçe eğitiminde metin temelli işlevsel dil bilgisi öğretimine yönelik bir eylem araştırması. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 8(2), 25-58. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3984482
13. Arslankara, V. B. & Arslankara, E. (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli’nin felsefi temelleri: ontolojik, epistemolojik ve aksiyolojik bakış açılarından bir değerlendirme. İstanbul Eğitim Dergisi, 1(1), 121-145. https://doi.org/10.71270/istanbulegitim.istj.1557889
14. Aslan, A. N. & Özdemir, B. (2023). Türkçe dersi uygulamalarında probleme dayalı öğrenme yaklaşımının web 2.0 tasarım araçlarıyla kullanımı. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(2), 142-170. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3596313
15. Ateş, H. (2024). Türkiye yüzyılı maarif modelinde bahsedilen öğrenci profili “yetkin ve erdemli insan”a ulaşmanın yolu. Sosyal Bilimler Dergisi (The Journal of Social Sciences), 71(71), 13-35. http://dx.doi.org/10.29228/SOBIDER.77101
16. Atik, S. & Aykaç, N. (2017). 2009 ve 2015 Türkçe öğretim programlarının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 586-607. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1487229
17. Aytan, T. & Gök, V. (2022). Türkçe öğretim programı: amaç, perspektif ve kazanımlar. H. A. Kırkkılıç, C. Epçaçan, A. H. Ulaş & O. Sevim (Ed.), Türkçe öğretimi (2. Baskı) içinde (ss. 11-28). Anı Yayıncılık.
18. Balcı, A. S. (2007). Fen öğretiminde yapılandırmacı yaklaşım uygulamasının etkisi. [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 212417)
19. Banaz, E. (2024). 2024 Türkiye yüzyılı maarif modeli ortaokul Türkçe dersi öğretim programı'nın dijital okuryazarlık açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 279-290. https://doi.org/10.48066/kusob.1483671
20. Barrows, H. S. & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. Springer Publishing Company.
21. Bayburtlu, Y. S. (2015). İşbirliğine dayalı öğrenme yaklaşımının 6. Sınıf Türkçe dersi kazanımlarına etkileri. Journal of Turkish Studies, 10(11), 235-274. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.8653
22. Benzer, A. (2011). Probleme dayalı öğrenme yaklaşımı ile Türkçe ders planının hazırlanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 268-287. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/231647
23. Bodner, G. M. (1986). Constructivisim: a theory of knowledge. Journal of Chemical Education, 63(10), 873-878. https://doi.org/10.1021/ed063p873
24. Bolat, Y. (2017). Eğitim programı okuryazarlığı kavramı ve eğitim programı okuryazarlığı ölçeği. Electronic Turkish Studies, 12(18), 121-138. https://turkishstudies.net/DergiTamDetay.aspx?ID=12103
25. Bruner, J. S. (1999). The process of education. (15th ed). Harvard University Press.
26. Bulut, M. (2014). Beyin temelli öğrenme yaklaşımının Türkçe öğretimine etkisi. Journal of Turkish Studies, 9(3). 293-309. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.5992
27. Can, F. & Kardaş, M. N. (2024). 2024 Türkçe dersi öğretim programlarının bilişsel ve üstbilişsel stratejiler açısından incelenmesi. İçtimaiyat (Türk Eğitim Sisteminde Değişimler ve Yeni Eğilimler), 166-185. https://doi.org/10.33709/ictimaiyat.1533868
28. Cemiloğlu, M. (2015). İlköğretim okullarında Türkçe öğretimi. (6. Baskı). Aktüel Alfa Basım Dağıtım.
29. Cemiloğlu, M. & Ogur, E. (2016). Okuma öğretiminde biliş ve üst-biliş stratejileri. Uluslararası İnsan ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 1(1), 46-53. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/939787
30. Cole, K., Means, B., Simkins, M. & F. Tavali. (2002). Increasing student learning through multimedia projects. Association for Supervision & Curriculum Development (ASCD) Press.
31. Coşkun, H. (2019). Öğrenme ve öğretim yaklaşımlarının Türkçe öğretimine yansımaları. K. Bulut & M. N. Kardaş (Ed.), Türkçe öğrenme ve öğretim yaklaşımları içinde (ss. 135-152). Pegem Akademi Yayıncılık.
32. Cunningham, D. J. (1992). Assessing constructions and constructing assessments: A dialogue. (Ed. T. M. Duffy and D. H. Jonassen). In Constructivism and the technology of instruction (pp. 35-44). Lawrence Erlbaum Associates, Inc., Publishers.
33. Çağ, H. D. (2025). 2024 ortaokul Türkçe öğretim programı’ndaki dinleme/izleme öğrenme çıktılarının 5. sınıf ders kitabındaki görünümleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 13(1), 249-265. https://doi.org/10.16916/aded.1588343
34. Çiçek, S. (2024). Türkçe dersi öğretim programları ile Türkçe ders kitaplarında ses olayları konusunun öğretimi ve işlevsel dilbilgisine göre etkinlik önerileri. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(Eğitim Bilimleri Özel Sayısı), 200-222. https://doi.org/10.30561/sinopusd.1582449
35. Demir, D. (2024, Ekim). 2019 ve 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programlarındaki 5. sınıf okuma becerisi öğrenme çıktılarının karşılaştırılması. N. Demir, B. Kurt & C. C. Çakmakcı (Ed.), 8. Uluslararası Türklerin Dünyası Sosyal Bilimler Sempozyumu Bildiri Kitabı (s. 1265-1274). IfWT Yayınları. https://www.weltdertuerken.org/assets/images/sempozyum/67719c23469c6574.pdf
36. Demir, T. (2013). Türkçe öğretimi dersinde proje tabanlı öğrenme yaklaşımı. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(1), 53-76. https://doi.org/10.16916/aded.16020
37. Demirel, Ö. (2024). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya. (32. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
38. Direkci, B. & Yavuz, M. (2018). 1-8. sınıflar Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarının sarmal programlama yaklaşımı açısından incelenmesi. Journal of Turkish Studies, 13(27), 583-599. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14505
39. Duman, B. (2015). Neden beyin temelli öğrenme?. (4. Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
40. Duyul, S., Duyul, Y., Kesman, M. & Kesman, M. (2025). Türkiye yüzyılı maarif modeli konusunda öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 5(3), 1-19. https://uleder.com/index.php/uleder/article/view/562
41. Ercan Güven, A. N. (2020). Öğretim programlarının hazırlanması ve değerlendirilmesi. A. Akçay & M. N. Kardaş (Ed.), Türkçe dersi öğretim programları (2. Baskı) içinde (ss. 9-26). Pegem Akademi Yayıncılık.
42. Erdem, E. & Demirel, Ö. (2002). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23), 81-87. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/87921
43. Erdem, M. (2002). Proje tabanlı öğrenme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22). https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/87910
44. Felder, R. M. & Brent, R. (1996). Navigating the bumpy road to student-centered instruction. College Teaching, 44(2), 43-47. https://doi.org/10.1080/87567555.1996.9933425
45. Gardner, H. (1993). Multiple intelligences: The theory in practice. Basic Books/Hachette Book Group.
46. Görgün, S. (2010). Türkçe dersinde beyin temelli öğrenmenin akademik başarıya ve kalıcılığa etkisi. [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 279837)
47. Gümüş, O. & Buluç, B. (2007). İşbirliğine dayalı öğrenme yaklaşımının Türkçe dersinde akademik başarıya etkisi ve öğrencilerin derse ilgisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 49(49), 7-30. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/108321
48. Güneş, F. (2009). Türkçe öğretiminde günümüz gelişmeleri ve yapılandırıcı yaklaşım. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 1-21. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/183131
49. Güneş, F. (2021). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. (9.Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
50. Güven, M. (2021). Eğitim ve program geliştirmede temel kavramlar. S. Aslan & N. D. Şimşek (Ed.), Türkçe öğretmeninin rehberi: Öğretim programı içinde (ss. 1-22). Anı Yayıncılık.
51. Harden, R. M. (1999). What is a spiral curriculum?. Medical Teacher, 21(2), 141-143. http://dx.doi.org/10.1080/01421599979752
52. İşcan, A. (2007). İşlevsel dil bilgisinin Türkçe öğretimindeki yeri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 253-258. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/32044
53. Kalaycı, N. & Yıldırım, N. (2020). Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırmalı analizi (2009-2017-2019). Trakya Eğitim Dergisi, 10(1), 238-262. https://doi.org/10.24315/tred.580427
54. Kalyoncu, R. (2024). Geleneksel Türk tiyatrosu ve dramanın Türkçe eğitiminde kullanımı. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 12(4), 89-106. https://doi.org/10.71084/ijlet.1534763
55. Karagöl, E. (2025). Ortaokul Türkçe dersi öğretim programı (2024): Yenilenmiş Bloom taksonomisi bağlamında alan becerilerine eleştirel bakış. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (49), 1-28. https://doi.org/10.14520/adyusbd.1613117
56. Karagül, S. (2017). Türkçe eğitiminde proje tabanlı öğrenme yöntemiyle desteklenen basamaklı öğretim programının öğrencilerin okuma ve yazma becerilerine etkisi. [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 481731)
57. Karakoç Öztürk, B. & Alyaprak, A. M. (2024). 2019 ve 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programlarının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 9(2), 1122-1158. https://doi.org/10.32321/cutad.1558058
58. Karataş, İ. H. (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli hakkında, Alanyazın, 5(1), 6-11 https://dergipark.org.tr/en/pub/alanyazin/issue/82657/1486956
59. Kaya, G. (2023). Türkçe Dersi Öğretim Programı'nda yer alan dil bilgisi kazanım ve konularının sarmal yaklaşım ekseninde incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 839260)
60. Kaya, M. & Aydın, E. (2024). 2019 Türkçe dersi öğretim programı ile 2024 Türkçe dersi öğretim programı'nın karşılaştırılması. Harran Maarif Dergisi, 9(1), 108-146. https://doi.org/10.22596/hej.1482003
61. Kaya, M. & Oran, G. (2015). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımı ve Türkçe öğretimine yönelik bir uygulama. Turkophone, 2(1), 17-25. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/177708
62. Kılınç, A. (2007). Probleme dayalı öğrenme. Kastamonu Education Journal, 15(2), 561-578. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/819091
63. Kılınç, A. & Duman, I. (2012). İlköğretim ikinci kademe Türkçe ders kitaplarındaki tematik yaklaşım üzerine bir inceleme. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 1(4), 94-101. https://www.ajindex.com/dosyalar/makale/acarindex- 1423875329.pdf
64. Kılınç, H. H. & Yenen E. T. (2020). Öğretim programlarıyla ilgili temel kavramlar. N. Timur & M. Şengül (Ed.), Türkçe öğretim programları içinde (ss. 1-16). Pegem Akademi Yayıncılık.
65. Kocayiğit, A. & Aykaç, N. (2019). İlkokul Türkçe öğretim programının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi (1923-2017). Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(44), 251-279. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/837653
66. Köçer, N. (2025). Türkiye yüzyılı maarif modeli Türkçe dersi öğretim programı ve 5. sınıf Türkçe ders kitabının kültür okuryazarlığı bağlamında incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 14(1), 161-171. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/4384966
67. Köse, B. (2015). Öğretimde ölçme ve değerlendirmenin planlanması. E. Karip (Ed.), Eğitimde ölçme ve değerlendirme (7. Baskı) içinde (ss. 123-152). Pegem Akademi Yayıncılık.
68. Kuzgun, Y. & Deryakulu, D. (2020). Bireysel farklılıklar ve eğitime yansımaları. Y. Kuzgun & D. Deryakulu (Ed.), Eğitimde bireysel farklılıklar (5. Baskı) içinde (ss. 1-13). Nobel Yayıncılık.
69. Millî Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6, 7, 8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
70. Millî Eğitim Bakanlığı. (1973). Millî eğitim temel kanunu. https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_11/08144011_KANUN.pdf
71. Millî Eğitim Bakanlığı. (1981). Temel eğitim okulları Türkçe eğitim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
72. Millî Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6, 7, 8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
73. Millî Eğitim Bakanlığı. (2009). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-5. sınıflar). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
74. Millî Eğitim Bakanlığı. (2012). 12 yıllık zorunlu eğitime yönelik uygulamalar. https://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1567.pdf
75. Millî Eğitim Bakanlığı. (2015). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
76. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
77. Millî Eğitim Bakanlığı. (2019). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı
78. Millî Eğitim Bakanlığı. (2024a). Ortaokul Türkçe dersi öğretim programı (5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
79. Millî Eğitim Bakanlığı. (2024b). Öğretim programları kurul kararı. https://cdn.eba.gov.tr/icerik/GorusOneri/2024ProgramlarOnayli/2024programkurulkarariOnayli.pdf
80. Millî Eğitim Bakanlığı. (2025). Öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr/upload/brosur/ortak_metin.pdf
81. Memiş, M. & Kalyoncu, M. R. (2024). 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programı ile 2019 Türkçe dersi öğretim programı’nın karşılaştırılmalı incelenmesi. International Journal of Language Academy, 12(2), 176-199. http://dx.doi.org/10.29228/ijla.76352
82. Michaelis, J. U. & Garcia, J. (2001). Social studies for children: A guide to basic instruction. (12th Edition). Allyn & Bacon A Division of Simon & Schuster, Inc.
83. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
84. Mustajoki, A. (2007). From meaning to form: an alternative model of functional syntax. Russian Language Journal/Русский язык, (57), 3-28. https://www.jstor.org/stable/43669786
85. Norwich, B. (2002). Education, inclusion and individual differences: Recognising and resolving dilemmas. British Journal of Educational Studies, 50(4), 482-502. https://doi.org/10.1111/1467-8527.t01-1-00215
86. Öksüz, B. & Demir, M. (2024). Türkiye yüzyılı maarif modeli’nin felsefi temeller açısından incelenmesi. S. Maden (Ed.), 2. Uluslararası Dede Korkut Eğitim Araştırmaları Kongresi Özet Bildiri Kitabı (s. 53-54). Bayburt Üniversitesi Yayınları. https://dedek.bayburt.edu.tr/assets/dosyalar/dedek_ozet_bildiri_kitabi.pdf
87. Özden, M. & Yaşar, E. (2021). Ortaokul Türkçe öğretim programının tarihsel gelişimi. S. Aslan & N. D. Şimşek (Ed.), Türkçe öğretmeninin rehberi: Öğretim programı içinde (ss. 23-48). Anı Yayıncılık.
88. Özer, K. (2002). İlköğretim 4-5. sınıflarda Türkçe öğretiminde işbirliğine dayalı öğrenme metodunun kullanımına yönelik bir değerlendirme. [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 113838)
89. Perkins, D. (1999). The many faces of constructivism. Educational Leadership, 57(3), 6-11. https://www.scribd.com/doc/32920521/Perkins-The-Many-Faces-of-Constructivism
90. Savaş, S. (2015). Ortaokul 7. sınıf Türkçe derslerinde probleme dayalı öğrenmenin derse yönelik öğrenci tutumuna etkisi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 165-177. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2160917
91. Slavin, R. E. (1989). Research on Cooperative Learning: An international perspective. Scandinavian Journal of Educational Research, 33(4), 231-243. https://doi.org/10.1080/0031383890330401
92. Susar Kırmızı, F. & İşçi, C. (2021). Covid-19 salgınının Türkçe dersinde dijital dönüşüme etkisi. F. Susar Kırmızı (Ed.), Dijital dönüşümde Türkçe öğretimi içinde (ss. 59-94). Anı Yayıncılık.
93. Şahin, İ. (2007). Yeni İlköğretim 1. Kademe Türkçe Programının Değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 6(2), 284-304. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/91014
94. Şimşek, N. (2004). Yapılandırmacı öğrenme ve öğretime eleştirel bir yaklaşım. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 3(5), 115-139. https://ebuline.com/pdfs/5Sayi/ebu5_7.pdf
95. Tüfekçioğlu, B. & Ersoy, M. (2021). Türkçenin uzaktan öğretimi ve öğreniminde okuma becerisinin geliştirilmesi. A. Göçer (Ed.), Türkçenin uzaktan öğretimi ve öğrenimi içinde (ss. 165-200). Pegem Akademi Yayıncılık.
96. Tyler, R. W. (2022). Basic principles of curriculum and instruction. (Ed. D. J. Flinders ve S. J. Thornton), The Curriculum Studies Reader (6th Ed.) içinde (77-87). Routledge.
97. Vaismoradi, M., Turunen, H. & Bondas, T. (2013). Content analysis and thematic analysis: Implications for conducting a qualitative descriptive study. Nursing & Health Sciences, 15(3), 398-405. https://doi.org/10.1111/nhs.12048
98. Vreuls, J., van der Klink, M., Koeslag-Kreunen, M., Stoyanov, S., Boshuizen, H. & Nieuwenhuis, L. (2023). Responsive curriculum development: which factors support breaking through institutional barriers?. Journal of Vocational Education & Training, 77(3), 582-610. https://doi.org/10.1080/13636820.2023.2270470
99. Winn, W.D. (1991). The assumptions of constructivism and instructional design. Educational Technology, 31(9), 38-40. https://www.learntechlib.org/p/170794/
100. Yegen, Ü. (2021). Beyin temelli öğrenme ve Türkçe eğitimi. Astana Yayınları. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (12.Baskı). Seçkin Yayıncılık