The Comparison of State-Trait Anxiety Level of the Families Who Have Children with Mental Disabilities

Öz

The aim of this study is to determine the state-trait anxiety level of the families who have children with mental disabilities in Kocaeli and Çanakkale, whose children are diagnosed as mentally retarded. And also, It has been done to search whether there are any differences between the state-trait anxiety level of the families or not. It has been done a quasi-experimental field application in the study. Research sample has been consisted of total 99 families who live in Kocaeli (n=50) and Çanakkale (n=49) and have children with metal disabilities in the age of primary and secondary school. Those are determined as 85 of mother and 14 of father. In the study, random scanning method has been used. After they are informed, the state-trait anxiety scale, which is advanced by Spielberg and his friends (1970) and translated into Turkish by Öner and Le Compte (1974-1977), has been carried out by the families included the research sample. In the evaluation process of data, t test, One-Way ANOVA and chi square tests have been used. The differences of anxiety level between ages, genders and occupational clusters have been taken into consideration during the research. As a result of research, it has not been found out considerable differences in the comparison of genders and occupational clusters. While it has not been found out considerable differences of the state anxiety level in the comparison between ages, it has been found out considerable differences the trait anxiety level. Consequently, a meaningful correlation has been determined between the state-trait anxiety level of families having children with mental disabilities and ages, education, level of income, gender of children with mental disabilities. That the institutions, where children can be treated and educated, are augmented and parenting education and individual consultancy service are provided to the parents has been thought to reduce the state-trait anxiety feelings.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. References
2. Abasiubong, F., Obembe, A., Ekpo, M,. (2006). A Controlled Study Of Anxiety And Depression İn Mothers Of Children With Learning Disability İn Lagos, Nigeria. Niger Journal Medicine, Apr-Jun;15(2):124-7.
3. Akçamete,.G.A. (2012). Genel Eğitim Okullarında Özel Gereksinimi Olan Öğrenciler Ve Özel Eğitim, A. G. Akçamete (Editör). Ankara. Kök Yayıncılık
4. Akkök, F. (2003). Farklı Özelliğe Sahip Olan Çocuk Aileleri Ve Ailelerle Yapılan Çalışmalar. (Ed. A. Ataman) Özel Eğitime Giriş Ankara: Gündüz Eğitim Yayıncılık, S. 121-142.
5. Ataman, A. (2003). Özel Eğitime Muhtaç Olmanın Nedenleri. (Ed. A. Ataman) Özel Eğitime Giriş Ankara: Gündüz Eğitim Yayıncılık, S. 9-50.
6. Avşaroğlu, S. (2012), Zihinsel Yetersizliğe Sahip Çocuğu Olan Anne-Babaların Kaygı Düzeylerinin İncelenmesi, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:9,S:1, Issn:1303-5134
7. Aydın, H.B. (2004), Çocuk Ruh Sağlığı, Morpa Kültür Yayınları. İstanbul
8. Beck, A., T., Ve Emery, G. (2005). Anksiyete Bozuklukları Ve Fobiler Bilişsel Bir Bakış Açısı. (Çev. Veysel Öztürk), (2006). İstanbul: Litera Yayıncılık.

9. Burt, S. Ve Perlıs, L. (1999). Rehber Anne Babalar. (Çev. Fatma Can Akbaş), (2003). İstanbul: Hayat Yayıncılık.
10. Coşkun,Y.,Akkaş,G. (2009). Engelli Çocuğu Olan Annelerin Sürekli Kaygı Düzeyleri İle Sosyal Destek Algıları Arasındaki İlişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (Kefad) Cilt 10, Sayı 1. Kırşehir
11. Cüceloğlu,D. (1999). İnsan Ve Davranışı Psikolojinin Temel Kavramları. 9. Basım. İstanbul. Remzi Kitabevi
12. Çağlar,D.(1981). Uyumsuz Çocuklar Ve Eğitimi. Ankara . Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları
13. Çelengi,B. (2009), Otizm Ve Down Sendrom’lu Çocuğa Sahip Annelerin Kaygı, Umutsuzluk Ve Tükenmişlik Duygularının Karşılaştırılması, Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Ege Eğitim Dergisi, Cilt:10, S:2
14. Deniz,E.M.,Dilmaç,B.,Arıcak,T.O. (2009), Engelli Çocuğa Sahip Olan Ebeveynlerin Durumluk Sürekli Kaygı Ve Yaşam Doyumlarının İncelenmesi, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,Cilt:6 S:1, Issn: 1303-5134
15. Diken,İ.H. (2013). Özel Eğitime Gereksinimi Olan Öğrenciler Ve Özel Eğitim. İ.H.Diken (Editör). Ankara. Pegem Akademi
16. Doğru, P. Ve Arslan, A. (2008). Engelli Çocuğu Olan Annelerin Sürekli Kaygı Düzeyi İle Durumluk Kaygı Düzeylerinin Karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 543-553.
17. Dönmezer,S. (1990). Sosyoloji, 10. Baskı. İstanbul. Beta Basım Yayın Dağıtım
18. Erhan, G. (2005). „Zihinsel Engelli Çocuğu Olan Annelerin Umutsuzluk, Karamsarlık, Sosyal Destek Algılarının Ve Gelecek Planlarının İncelenmesi‟, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Feizi , B.Najmi , A.Salesi , M.Chorami ,R.Hoveidafar .(2014). Parenting Stress Among Mothers Of Children With Different Physical, Mental, And Psychological Problems, Journal Of Research İn Medical Sciences: The Official Journal Of Isfahan University Of Medical Sciences, Feb;19(2)
20. Greenspan,S.,Wıeder,S.Sımons,R. (2004), Özel Gereksinimli Çocuk Zihinsel Ve Duygusal Gelişim. (Çev.İ. Ersevim). İstanbul: Özgür Yayınları. (Eserin Orjinali 1998’de Yayımlandı).
21. Kaner, S. (2004). „Engelli Çocukları Olan Ana Babaların Algıladıkları Stres, Sosyal Destek Ve Yaşam Doyumları‟, Yayınlanmamış Araştırma Raporu, Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri, Ankara.
22. Karande , S., Kumbhare .N., Kulkarni. M., ,Şah. N., (2009). Anxiety Levels İn Mothers Of Children With Specific Learning Disability, Journal Of Postgraduate Medicine, Jul-Sep;55(3):165-70. Doi: 10.4103/0022-3859.57388.
23. Kavak, S. (2007). „Algılanan Aile Yakınları Destek Ölçeğinin Geliştirilmesi Ve 0–8 Yaş Arası Engelli Çocuğu Olan Annelerin Yakınlarından Aldığı Desteği Algılamaları‟, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
24. Küçüker, S. (1993). Özürlü Çocuk Ailelerine Yönelik Psikolojik Danışma Hizmetleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri, Özel Eğitim Dergisi. Cilt:1. Sayı: 3 Doi: 10.1501/Ozlegt_0000000018.
25. Milli Eğitim Bakanlığı, Özel Eğitim Rehberlik Ve Danışma Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2006). Özel Eğitim Hizmetleri Tanıtım El Kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi.
26. Onur,B. (1997). Gelişim Psikolojisi Yetişkinlik Yaşlılık Ölüm. 4. Baskı. İmge Kitabevi Yayınları. Ankara
27. Öner, N. Ve Le Compte, A. (1983). Süreksiz Durumluk / Sürekli Kaygı Envanteri El Kitabı.1. Baskı. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları. İstanbul
28. Özer,S.D.(2013). Engelliler İçin Beden Eğitimi Ve Spor. Ankara. 4. Baskı. Nobel Akademik Yayıncıllık
29. Özsoy,Y.,Özyürek,M.,Eripek,S. (2002). Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Özel Eğitime Giriş. 12. Baskı. Ankara. Kartepe Yayınları
30. Pearce, J. (1996). Çocuklarda Büyüme Ve Gelişme. (Çev. Ayşegül Yeşildağlar), (1996). Ankara: Doruk Yayıncılık.
31. Piştav, Akmeşe, P., Mutlu, A., Günel, M., K. (2007). Serebral Paralizili Çocukların Annelerinin Kaygı Düzeyinin Araştırılması, Ankara Çocuk Sağlığı Ve Hastalıkları Dergisi, 50(4), 236-240
32. Semerci,B.Z. (2006). Birlikte Büyütelim Çocuk Ruh Sağlığı (0-12 Yaş ). 4. Baskı. Alfa Yayınları. İstanbul
33. Sencar, B. (2007). „Otistik Çocuğa Sahip Ailelerin (Anne-Babaların) Algıladıkları Sosyal Destek Ve Stres Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi‟, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
34. Uskun, E., Gündoğar, D., (2010). The Levels Of Stress, Depression And Anxiety Of Parents Of Disabled Children İn Turkey. Disability And Rehabilitation, Vol. 32, No. 23 , Pages 1917-1927 (Doi:10.3109/09638281003763804).