Developed Agricultural Fintech (Agri-Fintech) Solutions For Financing Problems Of Farmers: A Critical Evaluation From The Perspective Of Islamic Finance

Öz

Financial technology organizations that finance farmers to their agricultural input needs in different ways than traditional bank loans have been emerging in recent years. These Agri-Fintech organizations are differentiated from traditional financial institutions by using digital banking technologies, mobile applications, open banking services, cloud-based resource management technologies, and blockchain-based smart contracts. Tarfin, which started its operations in Turkey in 2017, is one of these fintech organizations operating in agricultural finance. The organization needs to be evaluated in terms of Islamic finance since the company uses murabaha, one of the Islamic finance instruments, and has obtained a certificate of conformity with Islamic finance principles. The aim of this study is to explore the products and services offered by Tarfin and evaluate them in terms of Islamic finance. There are limited studies in the literature on financing agriculture with Islamic finance instruments. No study focuses on agricultural financing by concentrating on fintech organizations. In this respect, the study is expected to contribute to the existing literature. Qualitative research method was adopted in the study, and semi-structured interview and document analysis were used as data collection methods.

Anahtar Kelimeler

• Financial Technology
• Fintech
• Agricultural Finance
• Agri-tech
• Islamic Finance

Çiftçilerin Finansman Sorunlarına Yönelik Geliştirilen Tarımsal Fintek (Agri-Fintech) Çözümleri: İslami Finans Açısından Bir Değerlendirme

Öz

Günümüzde çiftçilerin tarımsal girdileri temin etmek için ihtiyaç duyduğu finansmanı geleneksel banka kredilerinden daha farklı yollarla karşılayan finansal teknoloji kuruluşları ortaya çıkmaktadır. Agri-Fintech kuruluşları olarak adlandırılan bu şirketler; dijital bankacılık teknolojileri, mobil uygulamalar, açık bankacılık hizmetleri, bulut tabanlı kaynak yönetim teknolojileri ve blok zincir tabanlı akıllı kontratları kullanarak geleneksel finansman kuruluşlarından farklılaşmaktadır. Türkiye’de 2017 yılında faaliyete başlayan Tarfin, tarım finansmanı konusunda faaliyet gösteren bu tür kuruluşlardan biridir. İslami finans enstrümanlarından olan murabahayı kullanması ve İslami finans ilkelerine uygunluk belgesi alması şirketin İslami finans açısından değerlendirilmesini gerekli kılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Tarfin’in sunmuş olduğu ürün ve hizmetleri keşfetmek ve İslami finans açısından değerlendirmektir. Literatürde tarımın İslami finans enstrümanlarıyla finansmanı konusunda sınırlı sayıda çalışma bulunmakta, fintek kuruluşlarını merkeze alarak tarım finansmanı konusuna odaklanan herhangi bir çalışmaya rastlanmamaktadır. Bu açıdan çalışmanın mevcut literatüre katkı sunması beklenmektedir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş olup veri toplama yöntemi olarak yarı yapılandırılmış görüşme ve doküman incelemesi kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Finansal Teknoloji
• Fintek
• Tarım Finansmanı
• Agri-tech
• İslami Finans

Kaynakça

1. Agrio. (2022). Ürünler ve Hizmetler.
2. Ak, A. (2014). Meşrûiyet Analizi Bağlamında Varlık Yönetim Şirketleri. İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, (24), 127–148.
3. Akartepe, B. B. (2020). Alacak Satımı Uygulamaları Ve Analizi Varlık Yonetim Şirketi Örneği (1. bs.). İstanbul: İktisat Yayınları.
4. Aktürk, B. (2021). İslami Finansta Finansal Teknoloji (Fintek) ve Fintek’in Katılım Bankaları Uygulamaları. Marmara Üniversitesi.
5. Alam, N., Grupta, L. ve Zameni, A. (2021). İslami Fintechlerin Ortaya Çıkışı ve Güncel Durumu. Fintech ve İslami Finans içinde . Albaraka Yayınları.
6. Alptekin, A. (2021). Katılım Bankalarının Tarım Finansmanındaki Yerinin Analizi ve Özel Bir Banka Örneği. Akdeniz Üniversitesi.
7. Anshari, M., Almunawar, M. N., Masri, M. ve Hamdan, M. (2019). Digital Marketplace and FinTech to Support Agriculture Sustainability. Energy Procedia, 156(2018), 234–238. doi:10.1016/j.egypro.2018.11.134
8. Arzova, S. B. ve Şahin, B. Ş. (2019a). Tarımın Finansmanında Selem Yöntemi ve Muhasebe Kayıtları. Bankacılık ve Sermaye Piyasası Araştırmaları Dergisi, 3(7), 32–47. http://dergipark.org.tr/tr/pub/bspad/issue/43480/490661 adresinden erişildi.

9. Arzova, S. B. ve Şahin, B. Ş. (2019b). Tarımda Kira Sertifikalarının ( Sukuk) Kullanımı, Muhasebeleştirilmesi ve Hukuki Boyutu. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 579636(83), 1–24. doi:10.25095/mufad.579636
10. Çelik, H. (2021). Türkiye’de Tarımsal Finansman İçin İslami Araçlar ve Bir Talep Analizi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
11. Chebbi, H. E. (2010). Agriculture and economic growth in Tunisia. China Agricultural Economic Review, 2(1), 63–78. doi:10.1108/17561371011017504
12. Civan, O. (2021). Tarım Sektörünün Finansmanında Kooperatiflerin Rolü: Tarım Kredi Kooperatifleri Örneği. Balıkesir Üniversitesi.
13. Cumhurbaşkanlığı Finans Ofisi. (2021). Türkiye Fintek Ekosistemi Durum Raporu.
14. Deloitte. (2017). Türkiye FinTech Ekosistemi.
15. Demirdöğen, Y. (2020). İslami Fintek Ekosistemi Üzerine Bir Değerlendirme. Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 63–99.
16. Doğan, S. (2018). Türki̇ye İçin Tarımın Önemi.
17. Doğan, Z., Arslan, S. ve Berkman, A. N. (2015). Türkiye’de Tarım Sektörünün İktisadi Gelişimi ve Sorunları: Tarihsel Bir Bakış. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 29–41. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/niguiibfd/ adresinden erişildi.
18. Duman, B. ve Özsoy, K. (2019). Endüstri̇ 4.0 Perspekti̇fi̇nde Akıllı Tarım. International Journal of 3D Printing Technologies and Digital Industry, 540–555.
19. Dündar, G. (2019). Tarım İşletmelerinin Finansman Kaynakları ve Finansman Sorunları.
20. Ercan, Ş., Öztep, R., Güler, D. ve Saner, G. (2019). Tarım 4.0 ve Türkiye’de Uygulanabilirliğinin Değerlendirilmesi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 25(2). doi:10.24181/tarekoder.650762
21. Erden, B. ve Topal, B. (2021). Türkiye’de ve Dünyada İslami Fintek Sektörünün Gelişimi. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 69–75.
22. Ergin, A. ve Bal, E. Ç. (2020). Türkiye’de Lisanslı Depoculuk Sistemi, Elektronik Ürün Senedi ve Türkiye İhtisas Borsası, 3(7), 500–517. doi:10.26677/TR1010.2020.
23. Ergun, H. (2021). Tarımsal Emtia Ticareti ve Finansmanı: İslam Ekonomisi Çerçevesinde Bir İnceleme. İktisat Yayınları.
24. Ersoy, M. ve Özsoy, M. Ş. (2017). Tarım Finansmanının Kalkınmadaki Rolü ve Önemi:Bir Model Önerisi. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 12(47), 1–14.
25. Florez, M., Piot-Lepetit, I., Bourdon, I. ve Gauche, K. (2022). How do French agri-tech start-ups contribute to the sustainability of food value chains? Journal of the International Council for Small Business, 3(1), 79–93. doi:10.1080/26437015.2021.1989993
26. Hudaefi, F. A. (2020). How does Islamic fintech promote the SDGs? Qualitative evidence from Indonesia. Qualitative Research in Financial Markets, 12(4), 353–366. doi:10.1108/QRFM-05-2019-0058
27. KAP. (2022). Kira Sertifikası İhracına İlişkin Hukuki Durum Değerlendirme Raporu.
28. Karavardar, A. ve Şeyranlıoğlu, O. (2019). Katılım Bankacılığında Selem Finansman Yöntemine Dayalı Bir Model Önerisi. Turkish Studies Economics,Finance,Politics, 14(2), 523–538. doi:10.29228/turkishstudies.22870
29. Katircioglu, S. T. (2006). Causality between agriculture and economic growth in a small nation under political isolation: A case from North Cyprus. International Journal of Social Economics, 33(4), 331–343. doi:10.1108/03068290610651643
30. Kazancı, F. (2018). Türkiye’ de Faizsiz Bankacılık Prensiplerine Uygun Teverruk Pazarı : Ürün İhtisas Borsası. İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi (İEFD), 4(1), 17–47. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jief/issue/37656/345291 adresinden erişildi.
31. Khan, W. ve Nomani, A. (2020). Analysis of Islamic Finance as an Alternative Method for Agricultural Financing. Islamic Quarterly, 64(2), 127–146.
32. Kirmikil, M. ve Ertaş, B. (2020). Tarım 4.0 İle Sürdürülebilir Bir Gelecek. Icontech International Journal, 4(1), 1–12. doi:10.46291/icontechvol4iss1pp1-12
33. Kılıçarslan, A. ve Okka, O. (2021). Ticaret Borsalarında Selem ve Alt Selem Sözleşmelerinin Alternatif Enstrüman Olarak Kullanılması. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 7(3), 186–208. doi:10.54427/ijisef.971841
34. Köseoğlu, M. ve Ünal, H. (2019). Türkiye’nin Sürdürülebilir Ekonomik Büyümesinde Tarım, Kentleşme Ve Yenilenebilir Enerjinin Etkisi: Ardl Sınır Testi Yaklaşımı. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. doi:10.17218/hititsosbil.590338
35. Maryam, S. Z., Ahmed, A., Haider, S. W. ve Akhter, T. (2022). Explicating the adoption of an innovation Fintech Value Chain Financing from Aarti (Middlemen) perspective in Pakistan. African Journal of Science, Technology, Innovation and Development, 0(0), 1–11. doi:10.1080/20421338.2022.2124686
36. McArthur, J. W. ve Sachs, J. D. (2019). Agriculture, Aid, and Economic Growth in Africa. World Bank Economic Review, 33(1), 1–20. doi:10.1093/wber/lhx029
37. Memiş, S. ve Keskin, D. H. (2016). Tarımsal Mamullerde Lisanslı Depoculuk Sisteminin Rolü. Yönetim ve Ekonomi Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 619.
38. Muradoğlu, C. (2021). Globalde öne çıkan agritech girişimleri.
39. Ningrat, G. ve Nurzaman, M. S. (2019). Developing Fintech and Islamic Finance Products in Agricultural Value Chain. Journal of Islamic Monetary Economics and Finance, 5(3), 491–516. doi:10.21098/jimf.v5i3.1077
40. Obaidullah, M. (2015). Enhancing food security with Islamic microfinance: insights from some recent experiments. Agricultural Finance Review, 75(2), 142–168. doi:10.1108/AFR-11-2014-0033
41. Öğütcü, H. (2021). Tarımda yatırım ihtiyacını teknoloji ile çözem yerli fintech girişim: Tarfin. E-Girişim. 25 Mayıs 2022 tarihinde https://egirisim.com/2021/06/21/tarimda-yatirim-ihtiyacini-teknoloji-ile-cozem-yerli-fintech-girisim-tarfin/ adresinden erişildi.
42. Özdemir, A. (2021). Sürdürülebilir Kalkınma ve Sürdürülebilir Tarım İlişkisinin Finansman Boyutundan Değerlendirilmesi: Nallıhan Örneği. Kütahya Dumlupınar Üniversitesi.
43. Öztürk, İ. (2013). Tarım İşletmeleri̇ni̇n Fi̇nansmanı ve Kredi̇lendi̇ri̇lmesi̇.
44. Pakdemirli, B., Birişik, N., Aslan, İ., Sönmez, B. ve Gezici, M. (2021). Türk Tarımında Dijital Teknolojilerin Kullanımı ve Tarım-Gıda Zincirinde Tarım 4.0. Toprak Su Dergisi, 10(1), 78–87. doi:10.21657/topraksu.898774
45. Puspitasari, N., Hidayat, S. E. ve Kusmawati, F. (2019). Murabaha as an Islamic Financial Instrument for Agriculture. Journal of Islamic Financial Studies, 5(1), 43–53. http://journals.uob.edu.bh adresinden erişildi.
46. Şahin, A. (2016). Tarımsal Sektörün Finansmanı. Tarım Türk Dergisi. 25 Mayıs 2022 tarihinde http://www.tarimturk.com.tr/yazar-tarImsal-sektorun-finansmanI-18.html adresinden erişildi.
47. Şahin, B. Ş. (2019). Tarımın Faizsiz Araçlarla Finansmanı. Marmara Üniversitesi.
48. Sandalcılar, A. R. (2012). Türkiye’de tarımsal ihracat, tarım dışı ihracat ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin nedensellik analizi. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, (570), 65.
49. Spolador, H. F. S. ve Roe, T. L. (2013). The role of agriculture on the recent brazilian economic growth: How agriculture competes for resources. Developing Economies, 51(4), 333–359. doi:10.1111/deve.12025
50. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı. (2022). Tarım Ürünleri Üretici Fiyat Endeksi. https://www.tarimorman.gov.tr/SGB/Belgeler/Veriler/Ufe.pdf adresinden erişildi.
51. Tarfin. (2022a). Blog. 24 Mayıs 2022 tarihinde https://tarfin.com/blog/tarfin-mobil-2-yilda-260-bin-ciftciyi-destekledi-tarimda-dijitallesmeye-oncu-oldu adresinden erişildi.
52. Tarfin. (2022b). Yatırımcı İlişkileri. 25 Mayıs 2022 tarihinde https://tarfin.com/yatirimci-iliskileri adresinden erişildi.
53. Tarfin. (2022c). Tarfin’den 40 Milyon Tl Değerinde İlk Sukuk İhracı.
54. Taşkıran, R. ve Özüdoğru, D. H. (2010). Türki̇ye’de Tarımsal Kredi̇ Uygulamaları. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi Yıl, 1.
55. Tiryaki, Muhammed Furgan. (2021). Türkiye’de Tarım Sektörünün Finansal Yapısı ve Tarımın Finansmanı Üzerine Bir Çalışma: Alternatif Bir Finansman Yöntemi Olarak Selem Sözleşmeleri. Kırıkkale Üniversitesi.
56. Tiryaki, Muhammed Furkan ve Göker, İ. E. K. (2021). Türkiye’de Tarım Sektörünün Finansal Yapısı ve Tarımın Finansmanı Üzerine Bir Çalışma: Alternatif Bir Finansman Yöntemi Olarak Selem Sözleşmeleri. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 6(14), 1–18. doi:https://doi.org/10.25204/iktisad.834547
57. Tosun, S. (2022). Agri-Fintech tarımın dönüşüm noktası mı?
58. TÜİK. (2022a). İşgücü İstatistikleri. 23 Mayıs 2022 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Isgucu-Istatistikleri-2021-45645#:~:text=İstihdamın U%2C3’ü,ise hizmet sektöründe yer aldı. adresinden erişildi.
59. TÜİK. (2022b). Cari Fiyatlarla Tarımsal GSYH ve Tarımın Payı. 23 Mayıs 2022 tarihinde https://www.tarimorman.gov.tr/SGB/Belgeler/Veriler/GSYH.pdf adresinden erişildi.
60. Ülev, S. ve Selçuk, M. (2022). Tarımsal Üretimin Finansmanı için Seleme Dayalı Finansman Modeli: Fındık Örneği. İslam İktisadında Selem: Fıkhi ve İktisadi Yönleriyle içinde (1. bs.). İstanbul: İktisat Yayınları.
61. Ülev, S., Selçuk, M. ve Lila, N. (2022). Günümüzde Fındık Bahçelerinde Gerçekleştirilen Yarıcılık Uygulamalarının Hanefi Mezhebindeki Müsâkāt Akdi Hükümleri Çerçevesinde Değerlendirilmesi. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 24(45), 1–27. doi:https://doi.org/10.17335/sakaifd.1066486
62. Üney, Ö. M. (2021). Türkiye’de Tarımsal Finansmanda Kooperatifçiliğin Önemi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi.
63. Ünlü, M. (2022). Varlığa Dayalı Menkul Kıymet. 25 Mayıs 2022 tarihinde https://www.unlumenkul.com/varliga-dayali-menkul-kiymetler-vdmk/ adresinden erişildi.
64. Ünlüer, M. (2014). Eskişehir İli Tarım İşletmelerinde Tarımsal Kredi Kullanımının Ekonomik Analizi. Ankara Üniversitesi.
65. Yalçınkaya, H. (2018). Tarım Kredilerinin Ekonomiye Olan Etkisinin Granger Nedensellik Analizi İle Tespiti. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 13(1), 51–61.
66. Yazıcı, A. (2021). Tarım Sektörünün Türkiye Ekonomisi Gelişimine Katkısı 1980-2018 Döneminin Analizi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi.
67. Yin, R. K. (2003). Case Study Research Design and Methods. Applied Social Research Methods (3. bs., C. 5). London: Sage Publications,.
68. Yücel, T. (2021). Tarımsal İhtiyaçlara Teknolojik Çözüm.