EN
TR
İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi
Öz
Transpozonlar, genomdaki yerlerini değiştirebilme özelliğine sahip olan hareketli DNA parçalarıdır. Transpozonlar genomdaki yer değiştirme işlemini, transpozisyon olarak adlandırılan bir mekanizma ile gerçekleştirmekte ve sahip oldukları transpozisyon mekanizmasına göre DNA ve RNA transpozonları olarak iki alt sınıfa ayrılmaktadırlar. Retrotranspozonlar olarak da adlandırılan RNA transpozonları, insanın evrim sürecinde önemli rol alan endojen retrovirüsleri (ERV) içermektedir. İnsan genomunun yaklaşık %8’ini oluşturan insan endojen retrovirüsleri (HERV) 3 sınıf altında toplanmakta olup ikinci sınıfta yer alan insan endojen retrovirüs K (HERV-K), insan genomuna yakın sayılabilecek bir zamanda entegre olan, insan genomundaki en aktif HERV’dir. HERV-K’nın gen anlatım analizleri incelendiğinde, ovaryum, meme ve deri kanseri gibi çeşitli kanser türlerinin ortaya çıkmasında HERV-K’nın rol aldığı görülmektedir. HERV’lerin kanser gelişimi ile olan ilişkisi uzun süredir araştırılmaktadır. Kanser hücrelerinde HERV proteinleri saptanmış olsa da HERV’lerin kanser gelişimindeki rolü kesin olarak anlaşılamamıştır. Son dönemde yapılan çalışmalar kanser hücrelerinde yüksek seviyede anlatım yaptığı gösterilen HERV proteinlerinin, kanser tedavisinde rol alan immün yanıt için ana hedef olarak kullanılabileceğini ortaya koymaktadır. Histon deasetilaz inhibitörleri ve kontrol noktası inhibitörlerinin kombinasyonundan oluşan yeni yaklaşımlar da kanser tedavisinde kullanılmak üzere test edilmektedir. HERV anlatımı, interferon tip 1 yanıtını etkinleştiren, sitozoldeki tek iplikli RNA’nın kalıp tanıma reseptörlerini aktive ederek immün sistem yanıtını başlatmaktadır. Bunun sonucunda CD8 T hücreleri tarafından gerçekleştirilen kanser hücresi tanınması arttırılarak kanser gelişiminin engellenebileceği öngörülmektedir. Histon deasetilaz ve kontrol noktası inhibitörlerinin kombinasyonundan meydana gelen bu yeni yaklaşım, anti-tümör aktivitesini arttırarak kanser tedavisinde yeni bir umut oluşmasına olanak sağlayacaktır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
TÜBİTAK
Proje Numarası
1919B011900082
Kaynakça
- [1] A. Stencel and B. Crespi, “What is a genome?,” Molecular Ecology, vol. 22, no. 13. pp. 3437–3443, Jul. 2013, doi: 10.1111/mec.12355.
- [2] E. Pennisi, “ENCODE project writes eulogy for junk DNA,” Science, vol. 337, no. 6099. American Association for the Advancement of Science, pp. 1159–1161, Sep. 07, 2012, doi: 10.1126/science.337.6099.1159.
- [3] A. F. Palazzo and T. R. Gregory, “The Case for Junk DNA,” PLoS Genet., vol. 10, no. 5, 2014, doi: 10.1371/journal.pgen.1004351.
- [4] N. Grandi and E. Tramontano, “Human endogenous retroviruses are ancient acquired elements still shaping innate immune responses,” Frontiers in Immunology, vol. 9, no. SEP. Frontiers Media S.A., Sep. 10, 2018, doi: 10.3389/fimmu.2018.02039.
- [5] S. Ravindran, “Barbara McClintock and the discovery of jumping genes.,” Proc. Natl. Acad. Sci. U. S. A., vol. 109, no. 50, pp. 20198–20199, Dec. 2012, doi: 10.1073/pnas.1219372109.
- [6] G. Bourque et al., “Ten things you should know about transposable elements 06 Biological Sciences 0604 Genetics,” Genome Biol., vol. 19, no. 1, Nov. 2018, doi: 10.1186/s13059-018-1577-z.
- [7] S. J. Klein and R. J. O’Neill, “Transposable elements: genome innovation, chromosome diversity, and centromere conflict,” Chromosome Research, vol. 26, no. 1–2. Springer Netherlands, pp. 5–23, Mar. 01, 2018, doi: 10.1007/s10577-017-9569-5.
- [8] W. Makałowski, V. Gotea, A. Pande, and I. Makałowska, “Transposable elements: Classification, identification, and their use as a tool for comparative genomics,” in Methods in Molecular Biology, vol. 1910, Humana Press Inc., 2019, pp. 177–207.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Yapısal Biyoloji
Bölüm
Derleme
Yayımlanma Tarihi
15 Nisan 2022
Gönderilme Tarihi
24 Kasım 2021
Kabul Tarihi
21 Aralık 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2022 Cilt: 5 Sayı: 1
APA
Karaman, A., & Karlık, E. (2022). İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi. International Journal of Life Sciences and Biotechnology, 5(1), 110-130. https://doi.org/10.38001/ijlsb.1028013
AMA
1.Karaman A, Karlık E. İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi. Int J. Life Sci. Biotechnol. 2022;5(1):110-130. doi:10.38001/ijlsb.1028013
Chicago
Karaman, Abdullah, ve Elif Karlık. 2022. “İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi”. International Journal of Life Sciences and Biotechnology 5 (1): 110-30. https://doi.org/10.38001/ijlsb.1028013.
EndNote
Karaman A, Karlık E (01 Nisan 2022) İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi. International Journal of Life Sciences and Biotechnology 5 1 110–130.
IEEE
[1]A. Karaman ve E. Karlık, “İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi”, Int J. Life Sci. Biotechnol., c. 5, sy 1, ss. 110–130, Nis. 2022, doi: 10.38001/ijlsb.1028013.
ISNAD
Karaman, Abdullah - Karlık, Elif. “İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi”. International Journal of Life Sciences and Biotechnology 5/1 (01 Nisan 2022): 110-130. https://doi.org/10.38001/ijlsb.1028013.
JAMA
1.Karaman A, Karlık E. İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi. Int J. Life Sci. Biotechnol. 2022;5:110–130.
MLA
Karaman, Abdullah, ve Elif Karlık. “İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi”. International Journal of Life Sciences and Biotechnology, c. 5, sy 1, Nisan 2022, ss. 110-3, doi:10.38001/ijlsb.1028013.
Vancouver
1.Abdullah Karaman, Elif Karlık. İnsan Endojen Retrovirüslerin Kanserle Olan İlişkisinin İncelenmesi. Int J. Life Sci. Biotechnol. 01 Nisan 2022;5(1):110-3. doi:10.38001/ijlsb.1028013