Ultrason görüntüleme, tıbbi tanı amaçlı yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir; ancak çözünürlüğü, dalga boyu, odak uzaklığı, tarama çizgisi yoğunluğu ve kare hızı gibi etkenlerle sınırlıdır. Yatay (lateral) ve zamansal çözünürlük arasında temel bir ödünleşim bulunmaktadır; tarama çizgisi yoğunluğunun artırılması, mekânsal ayrıntıyı artırırken kare hızını düşürür. Bu çalışma, zamansal çözünürlükten ödün vermeden yatay çözünürlüğü artırmak amacıyla derin öğrenme temelli, özellikle de Oto-Encoder tabanlı bir yaklaşımın potansiyelini araştırmaktadır. Oto-Encoder’ın başarımı; en yakın komşu, lineer ve spline enterpolasyon gibi geleneksel enterpolasyon yöntemlerine karşı yapısal benzerlik (SSIM), tepe sinyal-gürültü oranı (PSNR), çok ölçekli SSIM (MS-SSIM) ve özellik benzerliği (FSIM) metrikleriyle değerlendirilmiştir. Sonuçlar, Oto-Encoder’ın en yüksek SSIM ve FSIM değerlerini elde ederek yapısal bütünlüğü ve özellik korunumunu en iyi şekilde sağladığını göstermektedir. Ayrıca, RF sinyal analizi, Oto-Encoder’ın genel dalga formunu koruduğunu, ancak küçük genlik ve faz sapmalarının mevcut olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bulgular, derin öğrenme tabanlı süper çözünürlük yaklaşımlarının, geleneksel çözünürlük ödünleşimlerini en aza indirerek yatay çözünürlüğü etkili bir şekilde artırabileceğini göstermektedir.
Ultrason Görüntüleme Çözünürlük Artırımı Yatay (Lateral) Çözünürlük Derin Öğrenme Enterpolasyon
Ultrasound imaging is widely used for medical diagnostics, but its resolution is inherently constrained by factors such as wavelength, focal length, scan line density, and frame rate. A fundamental trade-off exists between lateral and temporal resolution, where increasing scan line density enhances spatial detail at the expense of reduced frame rates. This study explores the potential of deep learning, specifically an AutoEncoder-based approach, to enhance lateral resolution without sacrificing temporal resolution. The performance of the AutoEncoder is evaluated against traditional interpolation methods, including nearest, linear, and spline interpolation, using structural similarity (SSIM), peak signal-to-noise ratio (PSNR), multi-scale SSIM (MS-SSIM), and feature similarity (FSIM) metrics. The results demonstrate that the AutoEncoder outperforms interpolation methods, achieving the highest SSIM and FSIM, indicating superior structural preservation and feature retention. Additionally, the RF signal analysis shows that while the AutoEncoder maintains the overall waveform structure, minor amplitude and phase deviations exist. These findings suggest that deep learning-based super-resolution can effectively enhance lateral resolution while minimizing traditional resolution trade-offs.
Ultrasound Imaging Resolution Enhancement lateral resolution Deep Learning Interpolation.
The authors declare that this study complies with Research and Publication Ethics.
This study was supported by the Scientific and Technical Research Council of Turkey (TÜBİTAK) within the scope of the research project under Project Number 122E140.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Görüntü İşleme, Biyomekanik Mühendisliği, Biyomedikal Mühendisliği (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 25 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 27 Haziran 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 12 Temmuz 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Temmuz 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 1 |