Investigation Of The Relationship Between Teachers' Individual Creativity And Self-Efficacy Beliefs For Applying Constructivist Approach

Abstract

The aim of this research is to examine the relationship between teachers' individual creativity and self-efficacy beliefs aimed at applying constructivist approach. The relational survey method was used in the research. As a data collection tool, the Personal Information Form, the ”Organizational Creativity Scale“ and the ”Teachers' Self-Efficacy Belief Scale for Applying a Constructivist Approach" were used. In the light of the sub-problems, it was examined whether the scale scores were differentiated in terms of various variables (age, seniority year, type of school). The results are classified according to sociodemographic variables. Based on the findings obtained, it was concluded that the teachers' individual creativity and self-efficacy beliefs towards applying the constructivist approach are at a high level. The individual creativity of the teachers did not differ according to age, seniority year, and the type of school where the working at. It has been concluded that the teachers' self-efficacy beliefs towards applying the constructivist approach are at a high level. While teachers' self-efficacy beliefs about applying the constructivist approach did not differ in terms of age, type of working at, seniority year variable. It has been concluded that the relationship between teachers' individual creativity and self-efficacy beliefs aimed at implementing constructivist approach is at a significant level in terms of total score and sub-dimension scores, at a high level and in a positive direction in general.

Keywords

• Teacher
• Individual Creativity
• Constructivist Approch
• Self-Efficacy

References

1. Akbaba, A. & Kaya, B. (2015). Okul öncesi öğrencilerinin düşünme becerilerinin gelişmesine yönelik öğretmen görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 148-160. https://doi.org/10.17755/esosder.41522 Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü: Eğitime bakış. Eğitim-Öğretim ve Bilim Araştırması Dergisi, 6(16), 16-20.
2. Altıntaş Yüksel, E. (2019). Sınıf öğretmenlerinin mesleki yenilikçilik eğilimleri ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
3. Arslan, M. (2019). Eğitimde yapılandırmacı yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, (JFES), 40(1). https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000150
4. Aslan, D. & Köksal Akyol, A. (2006). Okul öncesi öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ve mesleki benlik saygılarının incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 51-60.
5. Aydın, B. (2020). Yaratıcı düşünmenin yaratıcı yazmaya etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
6. Bada, S. O. & Olusegun, S. (2015). Constructivism learning theory: A paradigm for teaching and learning. Journal of Research and Method in Education, 5(6), 66-70.
7. Baloğlu, C. (2020). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik inançları ile örgütsel yaratıcılık düzeyleri arasındaki ilişki (Kütahya Merkez ilçesi örneği) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Aydın Adnan Menderes Üniversitesi.
8. Bayındır, M. Ş. & Zeteroğlu, E. Ş. (2023). Okul öncesi öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanları ve yaratıcılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(2), 417-452.

9. Bayraktar, O. (2015). Türk Eğitim Sistemi içerisinde yapılandırmacılığın kuramsal çözümlemesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
10. Berkant, H. G. & Burun, Z. (2021). Öğretmenlerin yaratıcılığı destekleme durumları ile öğrencilerin yazma özerkliklerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 427-446.
11. Berner, H. (2013). Pedagojide güncel akımlar (Z. Uludağ, Ç. Uğursal ve N. Bakır, Çev.). Nobel Yayıncılık.
12. Bingham, A. (2004). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi (F. Oğuzkan, Çev.). Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
13. Birgin, O. (2016). Bloom taksonomisi. Matematik eğitiminde teoriler içinde (ss. 839-869). Pegem Akademi. Bramwell, G. vd. (2011). Creative teachers. Roeper Review, 33(4), 228-238.
14. Brooks, J. G. & Brooks, M. G. (1999). Search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association For Supervision And Curriculum Development.
15. Burak, S. & Atabek, O. (2023). Yaratıcılık öz yeterliliği ve tasarım öz yeterliliğinin müziksel davranışlar ve kişisel değişkenler ile olan ilişkileri. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 13(1), 35-57.
16. Cheung, R. (2012). Advancing career centers in higher education: Contextual and strategic consider ations. Asian Journal of Counselling, 1(2), 115–125.
17. Cleaver, D. & Ballantyne, J. (2014). Teachers’ views of constructivist theory: A qualitative study illuminating relationships between epistemological understanding and music teaching practice. International Journal of Music Education, 32(2), 228-241.
18. Cobb, P. & Steffe, L. (2011). The constructivist researcher as teacher and model builder. E. Yackel, Gravemeijer ve A. Sfard (Ed.), A journey in mathematics education research: Insights from the work of Paul Cobb.
19. Coşkun, M. K. (2012). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmen adaylarının çok kültürlü eğitime yönelik tutumları (İlahiyat-Eğitim DKAB karşılaştırması). Dumlupınar University Journal of Social Science/Dumlupinar Üniversitesi Soysyal Bilimler Dergisi, (34).
20. Çetin, Z. (2012). Yaratıcılığın gelişimi. E. Çelebi Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde (ss. 82-94). Pegem Akademi.
21. Çınar, T. & Şahin Taşkın, Ç. (2020). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacılığı uygulama öz yeterliklerinin öğretim stili tercihlerini yordama düzeyi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 10(1), 455-480. https://doi.org/10.18039/ajesi.682051
22. Çoban, Ç. & İnan, H. Z. (2020). Okul öncesi öğretmenlerinin yaratıcılık düzeylerinin incelenmesi. EKEV Akademi Dergisi, (83), 137-163.
23. Çubukçu, Z. (2010). Yapılandırmacı yaklaşıma göre sınıf yönetimi. Eğitime Bakış, Eğitim Öğretim ve Bilim Araştırma Dergisi, 16, 37-40.
24. Delacampagne, C. (2010). 20. yy. Felsefe tarihi (D. Çetinkasap, Çev.). Türkiye İş Bankası. Elibol, F. (2012). Okul öncesinde yaratıcılık. Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi. Pegem Yayınları.
25. Erdem, E. & Demirel, Ö. (2002). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 81-87.
26. Erikson, E. H. (1968). On the nature of psycho-historical evidence: In search of Gandhi. Daedalus, 695-730. Fidan, N. K. & Duman, T. (2014). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşımın gerektirdiği niteliklere sahip olma düzeyleri. Eğitim ve Bilim, 39(174).
27. Fosnot, C. T. & Perry, R. S. (2005). Constructivism: A psychological theory of learning. C. T. Fosnot (Ed.), Constructivism: Theory, perspectives and practice içinde (ss. 8-38). Teacher’s College Press.
28. Fox, J. E. & Schirrmacher, R. (2014). Çocuklarda sanat ve yaratıcılığın gelişimi (N. Aral ve G. Duman, Çev.). Nobel Yayıncılık.
29. Gökçe, F. (2009). İlköğretim okulu öğretmenlerinin takım rolleri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 34(151), 3-16.
30. Gülözer, A. & Alpan, G. B. (2024). Teachers’ creative teaching perceptions: A scale development study. International Online Journal of Educational Sciences, 12(2), 268-281.
31. Güneş, G. (2010). İlköğretim ikinci kademe matematik öğretiminde oyun ve etkinliklerin kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri (Kars ili örneği) [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kafkas Üniversitesi.
32. Gürel, A. H. & Arslan, K. (2023). Okul öncesi öğretmen adaylarının yaratıcı düşünme beceri düzeylerinin belirlenmesi ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 14(2), 994-1013.
33. Güven, K. & Genç, E. (2024). Öğretmenlerin yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 363-388.
34. Holloway, E. (1999). Clinical supervision: A systems approach. https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=cK10X7YJk7oC&oi=fnd&pg=PR10&dq=Holloway,+E.+(1999).+Clinical+Supervision:+A+Systems+Approach.+Newbury+Park,+CA:+SAGE.&ots=6eL1jPEgza&sig=VQq8JZnjdN_p2aVROcUh2q27sfU&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
35. Hwang, S., Chu, Y. & Albert, L. R. (2020). Examining the relationships among elementary mathematics teachers' self-efficacy beliefs, constructivist beliefs, and years of experience. Journal of Elementary Mathematics Education in Korea, 24(1), 31-52.
36. Jaussi, K. S. & Randel, A. E. (2014). Where to look? Creative self-efficacy, knowledge retrieval, and incremental and radical creativity. Creativity Research Journal, 26(4), 400-410.
37. Jia, Q. (2010). A brief study on the implication of constructivism teaching theory on classroom teaching reform in basic education. International Education Studies, 3(2), 197-199.
38. Kalafat, S. (2012). Ortaöğretim öğretmenlerinin kişilik özelliklerinin öğretmen yeterliliklerine etkisinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Üniversitesi.
39. Kaptan, F. & Korkmaz, H. (2001). İlköğretimde fen bilgisi öğretimi. İlköğretimde etkili öğretme ve öğrenme öğretmen el kitabı içinde (Modül 7). T.C MEB Projeler Koordinasyon Merkezi Başkanlığı.
40. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Yayın Dağıtım.
41. Karaşahin, A. & Kahyaoğlu, H. (2011). İlköğretim birinci kademe fen ve teknoloji dersine giren 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme modeli konusunda yeterliklerinin incelenmesi [Bildiri sunumu]. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitim Kongresi, Niğde.
42. Kasirer, A. & Shnitzer-Meirovich, S. (2021). The perception of creativity and creative abilities among general education and special education teachers. Thinking Skills and Creativity, 40, 100820.
43. Kaya, N. (2013). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacılığa yönelik tutumları ve yapılandırmacılığı uygulamaya ilişkin öz-yeterlik inançları (Afyonkarahisar İli Örneği) Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
44. Kırışoğlu, O. (2009). Sanat kültür ve yaratıcılık görsel sanatlar ve kültür eğitimi-öğretimi. Pegem A Yayınları.
45. Kim, H. J. Youn, J. J. & Eom, S. J. (2015). Perception and actual state of creativity personality education in future kindergarten teachers. International Information Institute (Tokyo). Information, 18(5B), 1945.
46. Erdamar Koç, G. & Demirel, M. (2008). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının duyuşsal ve bilişsel öğrenme ürünlerine etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(4), 629-661.
47. Koç, C. (2013). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik algıları ve yapılandırmacı öğrenme ortamı oluşturma becerilerinin incelenmesi [Özel sayı]. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 240-255.
48. Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
49. Kurnaz, A. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin yaratıcılık düzeyleri ve demokratik tutumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi].
50. Lapėnienė, D. & Bruneckienė, J. (2010). Teachers’ creativity in the domain of professional activity: Analysis of individual factors. Ekonomika İr Vadyba, 15(4), 642-649.
51. Lee, I. R. & Kemple, K. (2014). Preservice teachers' personality traits and engagement in creative activities as predictors of their support for children's creativity. Creativity Research Journal, 26(1), 82-94.
52. Lemke J. S. (2014). Experienced teachers' construals of the teacher's role across the historical process (Educational social software for context-aware learning). Long Island University, CW Post Center.
53. Liu, C. C. & Chen, I. J. (2010). Evolution of constructivism. Contemporary Issues in Education Research, 3(4), 63-66.
54. Meral, S. E. & Tezel Şahin, F. (2019). Okul öncesi öğretmenlerinin yaratıcı düşünme eğilimleri. OPUS International Journal of Society Researches, 13(19), 311-331.
55. Ng, T. W. & Feldman, D. C. (2013). A meta‐analysis of the relationships of age and tenure with innovation‐related behaviour. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 86(4), 585-616.
56. Orlich, D., Harder, R., Callahan, R., Trevisan, M. & Brown, A. (2004). Teaching strategies: A guide to effective instruction (7. Baskı.). Houghton Mifflin.
57. Ölçer, S. & Aşıkoğlu Özdemir, D. (2018). Okul öncesi öğretmenlerinin yaratıcılık düzeyleri ile 60-72 aylık çocukların fen öğreniminin karşılaştırılması. Journal of Awareness, 3(5), 837-856.
58. Özdemir, Y. & Kıroğlu, K. (2011). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme kuramına ilişkin bilgi düzeyleri. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 265-283.
59. Özden, Y. (2013). Öğrenme ve öğretme. Pegem A Yayınları.
60. Özel, A. & Bayındır, N. (2010). Neyi, niçin yapılandıracağız. Öğretime Bakış Dergisi, (16), 10-15.
61. Öztürk Aynal, Ş. (2010). Eğitimde yaratıcılık. E. Ç. Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde (ss. 134-158). Pegem Akademi.
62. Pehlivan, N. (2019). Sınıf öğretmenlerinin yaratıcılık düzeyleri ile yaratıcılığı destekleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Sakarya Üniversitesi.
63. Pınar, M. A., & Kaya, E. (2025). Science teachers’ opinions on the constructive learning approach: a longitudinal qualitative study. Uluslararası Bilim Ve Eğitim Dergisi, 8(1), 1-14.
64. Polat, M. & Kontaş, H. (2018). Sınıf öğretmenlerinin yaratıcılık düzeylerinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 1702-1721.
65. Rousseau, D. M. (2011). The individual–organization relationship: The psychological contract. APA handbook of industrial and organizational psychology: Maintaining, expanding, and contracting the organization içinde (Cilt 3, ss. 191-220). American Psychological Association.
66. Saraniero, P. Goldberg, M. R. & Hall B. (2014). Unlocking my creativity: Teacher learning in arts integration professional development. Journal for Learning Through the Arts, 10(1).
67. Senemoğlu, N. (2003). Türkiye’de sınıf öğretmeni yetiştirme uygulamaları, sorunlar, öneriler. Süleyman Demirel Üniversitesi Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(5), 154–193.
68. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı öğrenme. Yaşadıkça Eğitim, 74(75), 49-52.
69. Şişman, M. (2010). Eğitim bilimine giriş. Pegem Akademi Yayıncılık.
70. Tan, T. (2022). Öğretmenlerin duygusal zekâları ile örgütsel yaratıcılıkları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Kültür Üniversitesi.
71. Tetik, S. (2021). Öğretmenlerin öğrenen örgüt algısının bireysel yaratıcılıklarına etkisi üzerine bir araştırma: Salihli örneği. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (38), 621-659.
72. Turaşlı, N. K. (2012). Yaratıcılıkta temel kavramlar ve yaratıcılığın doğasını anlamak. E. Ç. Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde (ss. 1-15). Pegem Akademi.
73. Uçkan, M. (2019). Öğretmenlerin yapılandırmacı öğretmen rollerine ilişkin görüşleri ile fen okur-yazarlığına yönelik öz-yeterlik algıları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Fırat Üniversitesi.
74. Ulusoy Yılmaz, D. & Yıldız, Y. (2019). Müzik öğretmen adaylarının yaratıcı düşünme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Cumhuriyet International Journal of Education, 8(2), 516-530. http://dx.doi.org/10.30703/cije.522714
75. Yenen, E. T. (2022). Öğretmenlerin mesleki yeterliklerini etkileyen faktörler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(1), 27-45.
76. Yılmaz, H. & Güven, Y. (2019). Yaratıcılık ve hoşgörü: Okul öncesi öğretmen adayları üzerine bir araştırma. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 3(2), 258-277.
77. Yurdakul, B. (2010). Yapılandırmacılık. Ö. Demirel (Ed.), Eğitimde yeni yönelimler. Pegem Akademi.
78. Yüner, B. & Özdemir, M. (2020). Okul yenilikçiliği ile öğretmen yaratıcılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (50), 162-179.