-

Öz

There is a correlation between religion and society. As religion affects society, the society influences religious. One manifestation of the mutual relationship between religion and society figure, are emerging as a result of the religious group reference search of believers. These groups are born and developed in the region and give direction to the religious life in the community, providing the possibility of religious socialization, education (religious) to contribute, so their followers provide psychological support and some functions are undertaken. In this study, the members of the Group Sultan Şeyhmus Ezzul data which we obtained from surveys and interviews we did with them we apply the Kurdish community in the light of changing orders will be focused on the function and effectiveness

Anahtar Kelimeler

• -

DİYARBAKIR SULTAN ŞEYHMUSÉ EZZULİ DERGÂHI ÖRNEĞİNDE TARİKATLARIN TOPLUMSAL İŞLEVLERİ

Öz

Kaynakça

1. Aktaş, A. (2014). Tarikatların Toplumsal İşlevi (Diyarbakır Kadiri Tarikatı Örneği). Konya: Necmettin Erbakan Ünv. SBE.
2. Altıkardeş, İ. (2004). Din ve Toplumsal Bütünleşme. İstanbul: Rağbet Yayınları.
3. Arpacı, M. (2014). Öğretmen ve Velilerin İDKAB Dersinde Değerler ve Değerler Eğitimi Hakkındaki Görüşleri-Diyarbakır Örneği. Marife, 2, 107-121.
4. Atacan, F. (1990). Sosyal Değişme ve Tarikat Cerrahiler. İstanbul: Hil Yayınları.
5. Atacan, F. (1993). Kutsal Göç-Radikal İslamcı Bir Grubun Anatomisi. İst: Bağlam.
6. Atalay, T. ( 2005). İlköğretim ve Liselerde Dindarlık-Diyarbakır Örneği. İst: Dem.
7. Aydemir, S. (1998). Şeyh-Mürid İlişkisiyle Belirlenmiş Cemaat Şekli Olarak Tarikat(Şanlıurfa-Kadiri- Şeyh Sodey ve Müridleri üzerine yapılan Bir Din Sosyolojisi Araştırması)l. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi SBE. Ankara.
8. Aydınalp, H. (2010). Sosyal Çatışma ve Din. Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 19 (2), 187-215.

9. Bağlı, M., & Binici, A. (2005). Kentleşme Tarihi ve Diyarbakır Kentsel Gelişimi. Diyarbakır: Bilim Adamı.
10. Bauman, Z. (2001). Community: Seeking Sefaty in an İnsecure World. Cambridge: Polity Press.
11. Bilge, E. (2008). Nakşibendîlikte Kadın-Ulaşlı Köyü Örneği. Dicle Üniversitesi SBE.
12. Bilgin, V. (2011). İbadet (Şekilsel, Sembolik ve Toplumsal). Bursa : Emin Yayınları.
13. Bruinessen, M. v. (1992). Kürdistan Üzerine Yazılar. İst: İletişim.
14. Bruinessen, M. v. (2013). Ağa, Şeyh, Devlet. (B. Yalkut, Çev.) İst: İletişim.
15. Büyükkara, M. A. (2007). Dinî Grup Yapılarında Dine İlişkin Muhtemel Anlama ve Temsil Sorunları. Usul Araştırmaları Dergisi (7), 107-136.
16. Çağlayan, E. (2014). Cumhuriyet'in Diyarbakır'da Kimlik İnşası (1923-1950). İst: İletişim.
17. Çağlayan, H., Özar, Ş., & Doğan, A. T. (2011). Ne Değişti?- Kürt Kadınlarının Zorunlu Göç Deneyimi. İst: Ayizi.
18. Canbay Tatar, H. (1999). Nuh'un Gemisindekiler-Şehirleşme ve Dini Cemaatleşme. İst: Turan.
19. Çelik, C. (2011, Ekim 20). Türkiye'de Dini Gruplar Sosyolojisi. ERUSAM, s. 2-29.
20. Çelik, C. (2013). Dini Gruplar Sosyolojisi. M. Bayyiğit (Dü.) içinde, Din Sosyolojisi (s. 277-302). Konya: Palet Yayınları.
21. Connerton, P. (1999). Toplumlar Nasıl Anımsar. (A. Şenel, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
22. Durkheim, E. (2005). Dini Hayatın İlkel biçimleri. İstanbul: Ataç yayınları.
23. Efe, A. (2008). Dini Gruplaşma Ve Cemaatleşme Olgusunun Sosyolojik Açıdan İncelenmesi (Isparta Örneği). Isparta: Tuğra matbaası.
24. Ergil, D. (2010). Kürtleri Anlamak. İst: Timaş.
25. Göktaş, V. (2011). Tasavvufi Terbiye’nin Günümüz Din Eğitim-Öğretimine Sunabileceği İmkânlar. A.Ü.İ.F.D., 52 (2), 137-155.
26. Günay, Ü. (2003). Göç, Din Ve Değişme: Batı Avrupa'daki Türk İşçileri Örneği. Bilimname, 3(3), 35- 64.
27. Günay, Ü. (2010, Ocak- Haziran). Gruplar Sosyolojisi ve Günümüz Türkiye'sinde Dini Gruplar. Toplum Bilimleri Dergisi, s. 7-52.
28. Haşşab, S. M. (2010). İslam sosyolojisi. (A. Coşkun, & N. Özmen, Çev.) İstanbul: Çamlıca Yayınları.
29. Hökelekli, H. (2008). Din Psikolojisi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
30. Horozcu, Ü. (2010). Tecrübî Araştırmalar Işığında Dindarlık ve Maneviyat ile Ruhsal ve Bedensel Sağlık Arasındaki İlişki. Milel ve Nihal Dergisi , 7 (1), 209-240.
31. Jwaideh, W. (2012). Kürt Milliyetçiliğinin Tarihi- Kökenleri ve Gelişimi. (İ. Çekem, & A. Duman, Çev.) İst: İletişim.
32. Kalkınma Merkezi. (2010). Zorunlu Göç ve Diyarbakır. Diyarbakır: Kalkınma Merkezi.
33. Karaca, F. (2010). Din Psikolojisi. (H. Hökelekli, Dü.) Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
34. Kaymak, A. (2003, Temmuz-Ağustos-Eylül). Dinî Tutum ve İnançların Sosyal Ahlaka Etkisi ile İlgili Görüş ve Değerlendirmeler. Yeni Ümit(61).
35. Keser, İ. (2011/a). Göç ve Zor. Ank: Ütopya.
36. Kızmaz, Z., & Bilgin, R. (2010). Sokakta Çalışan/Yaşayan Çocuklar ve Suç: Diyarbakır Örneği. esosder, 9 (32), 269-311.
37. Köktaş, M. E. (1993). Türkiye’de Dini Hayat (İzmir örneği). Ankara: işaret yayınları.
38. Köylü, M. (2007). Ruh Sağlığı ve Din: Batı Toplumu Açısından Bir Değerlendirme. OMÜFİD (23), 65-92.
39. Kurt, A. (2009). İşadamlarında Dindarlık ve Dünyevileşme. Bursa: Emin.
40. Kutlay, N. (2012). Kürt Kimliğinin Oluşum Süreci. Ank: Dipnot.
41. Léger, D. H. (2009). Sekülerleşme, Gelenek ve Dindarlığın Yeni Şekilleri: Bazı Teorik Önermeler. B. Solmaz, & İ. Çapcıoğlu (Dü) içinde, Din Sosyolojisi (Klasik ve Çağdaş
42. Mesching, G. (2012). Din Sosyolojisi (3 b.). (M. Aydın, Çev.) Konya: Literatürk Yayınları.
43. Müslim. (2005). Sahih-i Müslim (muhtasar) (Cilt 2). (A. F. Kocaer, Çev.) Konya: Hüner Yayınevi.
44. Okumuş, E. (2009). "Sokak Çocuklarının" Sosyolojisi-Diyarbakır Örneği. Dinbilimler Akademik Araştırma Dergisi (1), 9-37.
45. Okumuş, E. (2006). Toplumsal Değişme ve Din, İst. İnsan Yayınları.
46. Ortatepe, E. (2014). Terörle Mücadelede Sivil Toplumun Rolü: Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerin'de Kanaat Önderleri. Basılmamış Doktora Tezi. Ank.
47. Özay, M. (2007). Sekülerleşme ve Din. İstanbul: İz Yayıncılık.
48. Sennett, R. (2000). Kamusal İnsanın Çöküşü. (S. Durak; A. Yılmaz, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları
49. Sezen, Y. (2003). İslamın Sosyolojik Yorumu. İstanbul: İz Yayıncılık.
50. Solmaz, B. (2012). Eğitim ve Din. N. Akyüz, & İ. Çapcıoğlu (Dü) içinde, Din Sosyolojisi El Kitabı (s. 401-422). Ankara: Grafiker Yayınları.
51. Taftazani, E. V. (1997). Gazzali'nin Tasavvuf Ekollerine Etkisi Ve Gazzali'den Sonra Ortaya Çıkan Tarikatlar. (M. Aşkar, Dü.) A.Ü.İ.F.D, 36 (1).
52. Tan, A. (2010). Kürt Sorunu. İst: Timaş.
53. Tapper, R. (1991). Çağdaş Türkiye'de İslam. (Ö. Arıkan, Çev.) İstanbul: Sarmal Yayınları.
54. Tatlılıoğlu, D. (1995). Dini Cemaatlerin Yapısal-Fonksiyonel Analizi; Ankara ve Kaysei illeri Rıfai Cemaati Örneği. Doktora Tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü , Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı, Kayseri.
55. Tatlılıoğlu, D. (2008). Dini Cemaatlerin ve Tarikatlerin Fonksiyonel Analizi. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, VIII (3).
56. TBMM. (1997). Boşaltılan Yerleşim Yerleri ve Göç Eden Vatandaşların Sorunları. Ank: TBMM.
57. TESEV. (2006). “Zorunlu Göç” ile Yüzleşmek: Türkiye’de Yerinden Edilme Sonrası Vatandaşlığın İnşası. İst: TESEV.
58. Usta, N. (1997). Menzil Nakşiliği Sosyolojik Bir Araştırma . Ankara: Töre Yayınları .
59. Wach, J. (1995). Din Sosyolojisi. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları.
60. Yanmış, M. (2012). Diyarbakır’da Mevlid Geleneği ve Bazı İller ile Karşılaştırmalı Bir Analiz. Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi , 21 (1), 115-133.
61. Yüksel, M. (1993). Kürdistan'da Değişim Süreci. Ank. Sor Yay.