USSR’s Policy Towards the Kurds of Turkey, 1945-1960

Abstract

This study aims to determine the policy of the USSR toward the Kurds of Türkiye between the years 1945-1960. For this purpose, data were collected from archival documents, photographs, maps, videos, and Turkish, Russian, and English works. The study tests the hypothesis that the main reason for the change in the USSR’s policy towards the Kurds of Türkiye was the victorious emergence of the USSR from World War II. It has been determined that the demands of the victorious USSR from Türkiye and the USSR-West struggle influenced the policy of the USSR towards the Kurds of Türkiye. Depending on the course of the rivalry between the USSR and the West in Iran, Greece, Iraq and Syria, the situation of benefiting from the countries has emerged in implementing the USSR’s policy towards the Kurds of Türkiye. As a result, after the demands of the USSR, the rulers of the Republic of Türkiye directed the country toward the West. Despite the USSR’s renunciation of the demands, the rulers of the Republic of Türkiye continued to remain in the Western camp. For these reasons, it has been determined that the USSR tried to take advantage of the Kurds in Türkiye and other countries against Türkiye and the West.

Keywords

• the USSR
• the Kurds of Turkey
• the demands of the USSR
• Piedmont Principle

Kaynakça

1. Ağcakulu, A. (2012). Ortadoğu’da Kürtçe Radyo Yayınları: Erivan Radyosu Örneği (1955-1990). Marmara Üniversitesi.
2. Akyüz, A. (2018). Sovyetler Birliği’nin Kürt Politikası -II. Marksist Teori, 33, 71–82.
3. Armaoğlu, F. (2019). 20. Yüzyıl Siyasi Tarihi (1914-1995). Kronik Kitap.
4. Arslan, G. (2022). Gürcü Akademisyenlerin “Türkiye’ye Karşı Meşru Taleplerimiz Üzerine” Başlıklı Mektubu ve Sonrasında Yaşanan Gelişmeler. Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 16(32), 475–522.
5. Balkin, J. M. (2004). Yapısöküm. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(1), 321–332.
6. Başaran, A. (2018). Annales Araştırma Yöntemine Göre Türkiye’nin Uluslararası Politikadaki Yeri ve Rolünün Değişimine Rusya’nın Etkisi (1699-2017). İmaj Yayınevi.
7. Başaran, A. (2019). İktisadi-Siyasi İlişkiler Etkileşimi Çerçevesinde Türkiye-Rusya Federasyonu İlişkileri (1992-2000). Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 14(27), 229–260.
8. Başlamış, C. (2010, April 16). KGB Kürt ayaklanması çıkaracaktı. Milliyet Gazetesi. https://www.milliyet.com.tr/dunya/kgb-kurt-ayaklanmasi-cikaracakti-1225771.

9. Beşikçi, İ. (1990). Devletlerarası Sömürge Kürdistan. Paris Kürt Enstitüsü.
10. Bostancı, M., ve Karaca, E. (2018). Bağdat Paktı’na Etkisi Bakımından 1958 Irak Askeri Darbesi. Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi, 14(27), 123–153.
11. Çağlayangil, İ. S. (1990). Anılarım. Yılmaz Yayınları.
12. Can, H. (2021). Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinde Kürtler (1917-1956). Ceylan Yayınları.
13. Çelik, A. (2020). 1960’larda Kürdistan Özgürlük Mücadelesi ve Anti-Sömürgeci Gramerin Oluşumu. Kürd Araştırmaları Dergisi, 2, 57–86.
14. Çelik, A. (2021). Soğuk Savaş’ın İlk Yıllarında Avrupa’daki Kürt Aktivizmi Kürt Gençlerinin Enternasyonal Öğrenci Ağlarına Katılımı ve Yeni Bir Kurtuluş Ufku Olarak Sovyet Komünizmi. Kürd Araştırmaları Dergisi, 6, 41–75.
15. Çotu, C. (2017). Rusya’nın Ortadoğu Politikasında Kürtlerin Yeri. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Elend, K. (2021). Kimliği Terennüm Etmek Erivan Radyosu Kürtçe Yayını. İletişim Yayınları.
17. Erkin, F. Ce. (1987). Dışişlerinde 34 Yıl Anılar-Yorumlar. Türk Tarih Kurumu.
18. Forestier-Peyrat, E. (2019). 1940’lardan 1980’lere Kürtlere Yönelik Sovyet Dış Politikası ve Sovyet Kürt Aktivizmi. Kürt Tarihi, 38, 46–55.
19. Göktaş, H. (1991). Kürtler II Mehabad’dan 12 Eylül’e. Alan Yayıncılık.
20. Günay, N. (2017a). Rusya’nın Osmanlı Unsurları Üzerindeki Çalışmaları ve 1914 Bitlis Ayaklanması. Gazi Akademik Bakış, 10(20), 49–68.
21. Günay, N. (2017b). Rusya’nın Osmanlı ve İran Topraklarındaki Ermeniler ve Kürt Aşiretleriyle İlişkisi. Ermeni Araştırmaları, 56, 61–80.
22. Hassanlı, C. (2011). Tarafsızlıktan Soğuk Savaşa Doğru Türk-Sovyet İlişkileri 1939-1953. Bilgi Yayınevi.
23. Hassanpour, A. (1994). The Kurdish Experience. Middle East Report, 189, 2–7.
24. Hassanpour, A. (2005). Kürdistan’da Milliyetçilik ve Dil. Avesta.
25. Heper, M. (2010). Devlet ve Kürtler. Doğan Kitap.
26. Ivanov, S. M. & Magomedkhanov, M. V. (2018). Krasnyy Kurdistan i Mekhabadskaya respublika. In Kurdy. Legenda Vostoka (pp. 300–323). PAO Gazprom Neftʹ.
27. İbragim, YA. G. (2011). Natsionalʹnaya politika SSSR v Irane i yeye vliyaniye na razvitiye demokraticheskogo dvizheniya v Iranskom Kurdistane posle Vtoroy mirovoy voyny. Vestnik Leningradskogo Gosudarstvennogo Universiteta Im. A.S. Pushkina, 4(4), 19–25.
28. Jr. Aegleton, W. (1989). Mehabad Kürt Cumhuriyeti 1946. Komkar Yayınları.
29. Kinzer, S. (2003). All the Shah’s Men: An American Coup and the Roots of Middle East Terror. John Wiley & Sons, Inc.
30. Kıyanç, S. (2020). Soğuk Savaş Yıllarında Türkiye’deki ABD Üs ve Tesisleri. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 36(101), 203–252.
31. Köse, İ. (2015). Yalta ve Potsdam Konferansları: Sovyetler Birliği’nin Türk Boğazlarında Egemenlik Paylaşım Talepleri. Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 10(19), 241–276.
32. Küçük, Y. (2004). Sırlar. İthaki Yayınları.
33. Kurdish Human Rights Project / Human Rights and the Kurds in Iran. (2009).
34. Magomedovich, M. V. (2015). Iranskiy Kurdistan V Politike SSSR Vo Vtoroy Polovine 1930 – 1940-kh gg. Yeletskiy Gosudarstvennyy Universitet Imeni i. A. Bunina.
35. Martin, T. (2001). The affirmative action empire: Nations and nationalism in the Soviet Union, 1923-1939. In The Affirmative Action Empire: Nations and Nationalism in the Soviet Union, 1923-1939. Cornell University.
36. Minassian, T. Ter. (2019). Komintern’in Seyyar Militanları Sovyetler Birliği ve Ortadoğu’daki Azınlıklar. Yordam Kitap.
37. Norman Stone. (2018). Russia and Turkey in Historical Perspective. Avrasya Dünyası, 72–77.
38. Ömer Kürkçüoğlu. (2007). Türkiye’nin Arap Ortadoğu’suna Karşı Politikası (1945-1970). Barış Kitap.
39. Örenç, A. F. (2011). Yunanistan’ın Bağımsızlığı Sürecinde Yok Edilen Mora Türkleri. Uluslararası Suçlar ve Tarih, 11, 5–32.
40. Özdemir, B. (2017). Rusya’nın Kürt Politikası: Başlangıçtan 1917’ye. İstanbul Üniversitesi.
41. Öztürk, O. (2010). Türkiye-Irak ilişkileri ve Kürt Sorunu (1926-1990). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
42. Pazarcı, H. (1989). Uluslararası Hukuk Dersleri II. Kitap. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
43. Pazarcı, H. (2003). Uluslararası Hukuk. Turhan Kitabevi.
44. Pobedonostseva Kaya, A. (2019). Barzani ve SSCB: Ölü Doğan Bir İttifak mı? Kürt Tarihi, 38, 14–21.
45. Roosevelt, A. (1947). The Kurdish Republic of Mahabad. Middle East Journal, 1(3), 247-269.
46. Şamiloğlu, A. R. (1991). Türkiye Açısından Truman Doktrini ve Stalin Diplomasisinin Hataları. Belleten, 55(212), 239–256.
47. Selected Documends of the Bandung Conference. (1955).
48. Smith, B. (2019). Bir Amerikan Büyükelçisinin Sovyet Rusya Hatıraları. Dorlion.
49. Taşdemir, F. (2003). Ulusal Bağımsızlık Hareketlerinin Güç Kullanmasının Meşruluğu ve Uluslararası Silâhlı Çatışmalar Hukukuna Etkileri. Liberal Düşünce 29, 33-52.
50. Taşdemir, F. (2016). Uluslararası Hukukta Toprak Bütünlüğü İlkesi, Tanıma Doktrini ve Bir Norm Olarak Ayrılma Hakkı. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 18(3), 644-668.
51. Taşdemir, F., ve Özer, A. (2017). Uluslararası Hukuk Perspektifinden Self-Determinasyon ve Ayrılma. Hukuk Yayınları.
52. Tellal, E. (2000). SSCB-Türkiye İlişkileri: 1953-1964: Uluslararası ve Bölgesel Gelişmeler Çerçevesinde. Mülkiyeliler Birliği Vakfı.
53. Urrutia, P., & Villellas, A. (2012). Reopening the Kurdish question: states, communities and proxies in a time of turmoil.
54. Yalın, H. (2021). 1945 Türkiye-SSCB İlişkileri. Kırmızı Kedi.
55. Yeşil, H. (2020). Bolşevik Bakışla Mehabad Kürt Cumhuriyeti. Dönüşüm Yayınları.
56. Zhigalina O. I. (2011). Kurdskiy krizis 1945g. i sozdaniye Mekhabadskoy Respubliki. In N. M. Mamedova (Ed.), Iran I Vtoraya Mirovaya Voyna (pp. 28–41). Institut vostokovedeniya RAN.
57. Zhigalina O. I. (2013). Mulla Mustafa Barzani Istoricheskiy Portret. IV RAN.