The Relationship Between Religious Values and Politics in Türkiye: Research on the Voting Preference of Religious Communities

Öz

This study investigates the voting preferences of religious communities with a standardized structure in Türkiye. The results of the qualitative research conducted in Diyarbakır with“six” religious congregations that declared that they would support the People's Alliance and “one” religious congregation that declared that they would support the Nation's Alliance before the 2023 elections revealed that religious values are dominant in the vote preferences of religious congregations. However, when we look at the reasons for the emergence of their values, we see that it is not based solely on faith; the religious ideology that emerged as a result of the political traumas caused by the religious policies of the single-party period on the religious community is an important reference point in the vote preference of religious communities. Due to the low number of candidates in an election with two candidates, an understanding of the lesser of two evils was adopted.

Anahtar Kelimeler

• Political participation
• Religious communities
• Voting preferences
• Religious values
• Diyarbakır

Teşekkür

Teşekkürler.

Kaynakça

1. Abellán, M. (2023, Eylül). Catholics, Protestants, and Muslims: Similar work ethics, different social and political ethics. Journal of Comparative Economics, 778-815.
2. Altınbaş, S. (2020). Türkiye’de Siyasal Parti Tipolojileri. Yayınlanmamış Doktora Tezi . İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı.
3. Avcıoğlu, D. (1971). Türkiye'nin Düzeni, Dün, Bugün, Yarın. Ankara: Bilgi Yayınevi. chp.org.tr. (2022, 8 14). CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Helalleşme Buluşmasına Katıldı. chp.org.tr: https://chp.org.tr/haberler/chp-genel-baskani-kemal-kilicdaroglu-helallesme-bulusmasina-katildi adresinden alındı
4. Çaha, Ö. (2005). Ana Temalarıyla 1980 Sonrası İslami Uyanış: Demokrasi Çoğulculuk ve Sivil Toplum. T. Bora, & M. Gültekingil içinde, Islamcılık (s. 476-492). İstanbul: İletişim.
5. Çaha, Ö. (2008). Bitmeyen Beraberlik Modern Dünyada Din ve Devlet. İstanbul: Timaş.
6. Çaha, Ö., Aktay, Y., Kentel, F., & Yelken, R. (2011). Türk Toplumunda Cemmat Algısı Araştırması. ANDY-AR Sosyal Araştırmalar Merkezi.
7. Çarkoğlu , A., & Bilgili, N. (2012). Alevis in Turkish Politics. D. F. Eickelman içinde, Religious Minorities in the Middle East (s. 289-309). Boston: Brill.
8. Çarkoğlu, A., & Kalaycıoğlu, E. (2009). Türkiye’de Dindarlık: Uluslararası Bir Karsılastırma. İstanbul: İstanbul Politikalar Merkezi.

9. Çarkoğlu, A., & Toprak, B. (2006). Değişen Türkiye'de Din Toplum Siyaset. İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Sosyal Etüdler Vakfı.
10. Esmer, Y. (2002). At the Ballot Box: The Determinants of Voting Behavior. S. Sayari, & Y. Esmer içinde, Politics, Parties, and Elections in Turkey (s. 91-114). London: Lynne Rıenner.
11. Esmer, Y., & Pettersson, T. (2009). The Effects of Religion and Religiosity on Voting Behavior. R. Dalton, & H.‐D. Klinge içinde, The Oxford Handbook of Political Behaviour (s. 1-29). Oxford: Oxford University Press.
12. Güneş Ayata, A., & Ayata, S. (2002). Ethnic and Religious Bases of Voting. S. Sayari, & Y. Esmer içinde, Politics, Parties, and Elections in Turkey (s. 137-155). London: Lynne Reinner Publishers.
13. Gennerich, C., & Huber, S. (2021). On the Relationship of Value Priorities with the Centrality of Religiosity and a Variety of Religious Orientations and Emotions. Religions, 1-16.
14. Heywood, A. (2013). Politics (4 b.). New York: Palgrave Macmillan.
15. Inglehart, R. (1997). Modernization and Postmodernization: Cultural, Economic, and Political Change in 43 Societies. Princeton University Press: Princeton.
16. Jones, J. M. (2004, Temmuz 8). The Protestant and Catholic Vote. www.gallup.com: https://news.gallup.com/poll/11911/protestant-catholic-vote.aspx adresinden alındı
17. Mardin, Ş. (2019). Din ve İdeoloji (27 b.). İstanbul: İletişim.
18. Nişancı, Z. (2023). Sayılarla Türkiye'de İnanç ve Dindarlık. İstanbul: International Institute of Islamic Thought ve Mahya Yayıncılık.
19. Norris, P., & Inglehart, R. (2011). Sacred and Secular RELIGION AND POLITICS WORLDWIDE (Cilt 2). New York: Cambridge University Press.
20. Rokeach, M. (1973). The Nature of Human Values. London: A Division of Macmillan Publishing.
21. Theodorou, A. E. (2014, Kasım 25). 64 countries have religious symbols on their national flags. www.pewresearch.org: https://www.pewresearch.org/short-reads/2014/11/25/64-countries-have-religious-symbols-on-their-national-flags/ adresinden alındı
22. Toprak, B. (2014). Türkiye'de Dinin Denetim İşlevi. E. Kalaycıoğlu, & A. Sarıbay içinde, Türk Siyasal Hayatı (s. 389-401). Ankara: Sentez.
23. Turan, İ. (2023, Mayıs 15). Seçimin sonucunu 'Utangaç Tory'ler belirledi. (H. Zana, Röportaj Yapan) https://www.rudaw.net/turkish/middleeast/turkey/1505202318.
24. turkuazlab.org. (2020, Ocak 10). Türkiye’de Kutuplaşmanın Boyutları 2020. www.turkuazlab.org: https://www.turkuazlab.org/ilgili-projelerimiz/turkiyede-kutuplasmanin-boyutlari-2020/ adresinden alındı
25. Verba, S., Nie, N., & Kim, J.-o. (1978). Participation and Political Equality: A Seven-Nation Comparison. New York: Cambrıdge University Press.
26. World Value Survey. (2017-2021). Religion İmportant in life: https://www.worldvaluessurvey.org/WVSOnline.jsp adresinden alındı Yüksek Seçim Kurulu. (tarih yok). 3 Kasım 2002 Milletvekili Genel Seçim Sonuçları. Eylül 21, 2023 tarihinde www.ysk.gov.tr: chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://www.ysk.gov.tr/doc/dosyalar/docs/2002MilletvekiliSecimi/2002_secim%20_sonuclari.pdf adresinden alındı
27. Yıldız, M. M. (2023). Türkiye'de Gençlerin Siyasal Değerleri. Gaziantep: Özgür Yayınları.
28. Yanatma, S. (2018). Reuters Institute Digital News Report 2018. Reuters Institute for the Study of Journalism.
29. Yeğen, M. (2015). Kürt seçmenlerin oy verme dinamikleri.