The Geopolitical Imagination of the State of Israel: An Evaluation from the Perspective of Critical Geopolitics

Öz

The establishment of Israel and its presence in the Palestinian territories have constituted one of the most pressing problems in the Middle East today. Israel legitimises its establishment, existence and behaviour as a state through the religion-space nexus. As an example of religious geopolitics, Israel’s geopolitical imagination has been built on the narrative of the ‘promised land’ and ‘chosen people’ in the Torah. Moreover, through this geopolitical imaginary, geography has been reinterpreted and a nation has been constructed. In this sense, geography becomes a phenomenon that is defined and instrumentalised by states rather than limiting them. In this context, the main problematic of the study is to reveal the geopolitical imaginary of the state of Israel, which emerged with religious references in the establishment and actions of the state of Israel. In the context of Critical Geopolitics, the Israeli-Jewish geopolitical imagination and practices are analysed on the basis of Jewish politics (Zionism), which takes as a reference the sacred texts and the visions of space in these texts.

Anahtar Kelimeler

• Geopolitical Imagination
• Jewish Geopolitics
• Torah
• Israel
• Palestine
• Critical Geopolitics
• Religious Geopolitics
• Promised Land
• Chosen People

The Geopolitical Imagination of the State of Israel: An Evaluation from the Perspective of Critical Geopolitics

Öz

İsrail’in kurulması ve Filistin bölgesindeki varlığı, bugün Ortadoğu’nun en güncel sorunlarından birini oluşturmaktadır. İsrail’in bir devlet olarak kuruluşunu, varoluşunu ve davranışlarını meşrulaştırma yollarından birisi de din-mekân bağlantısıdır. Dini jeopolitik örneği olarak İsrail’in jeopolitik tahayyülü, Tevrat’taki “vaat edilmiş toprak” ve “seçilmiş halk” anlatısı üzerinden inşa edilmektedir. Ayrıca bu jeopolitik tahayyül aracılığıyla coğrafya yeniden anlamlandırılarak bir ulus inşa edilmiştir. Bu anlamda coğrafya devletleri sınırlandıran değil, devletler tarafından tanımlanan ve araçsallaştırılan bir olgu haline gelmektedir. Bu bağlamda çalışmanın ana sorunsalı İsrail devletinin kuruluşunda ve eylemlerinde dini referanslarla ortaya çıkan İsrail devletinin jeopolitik tahayyülünü ortaya koymaktır. Eleştirel Jeopolitik bağlamında İsrail-Yahudi jeopolitik tahayyülü ve uygulamaları, kutsal metinler ve metinlerdeki mekân tasavvurlarını referans alan Yahudi siyasalı (Siyonizm) baz alınarak incelenmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Jeopolitik Tahayyül
• Siyonist Jeopolitik
• İsrail Vatanı
• Eleştirel Jeopolitik
• Dini Jeopolitik

Kaynakça

1. Agnew, J., & Crobridge, S. (2002). Mastering space: hegemony, territory and international political economy. New York: Routledge.
2. Attias, J. C. & Benbassa, E. (2002). Paylaşılamayan kutsal topraklar ve İsrail. İstanbul: İletişim Yayınları. Aydın, F. (2023). Yahudilik. İstanbul: Mahya Yayınları.
3. Aydınalp, H. (2010). Sosyal çatışma ve din. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(2), 187-215.
4. Balcı, A. (2010a). Dünya çatışmaları çatışma bölgeleri ve konuları (Cilt 1), Ankara: Nobel Yayınları, 99-163.
5. Balcı, A. (2010b). Yahudi yerleşimleri ve Filistin sorunu. Ortadoğu Analiz, 14(2), 52-57
6. Büyükkara, M. A. (2019, Temmuz 8). Etiyopya Yahudileri İsrail için ciddi bir iç sorun. Anadolu Ajansı. https://www.aa.com.tr/tr/analiz/etiyopya-yahudileri-israil-icin-ciddi-bir-ic-sorun/1525976 [Erişim Tarihi: 30.07.2024]
7. Cleveland, W. L. (2008). Modern Ortadoğu tarihi. İstanbul: Agora Yayınları.
8. Cohen, A. (1949). Everyman’s Talmud. London: J. M. Dent & Sons.

9. Çağlayan, S. (2010). İsrail sözlüğü: Siyonistler, muhalifler, tarihçiler, eylemciler, yerleşimciler, İsrailliler. İstanbul: İletişim Yayınları.
10. Davutoğlu, A. (2012). Stratejik derinlik. İstanbul: Küre Yayınları.
11. Demirci, K. (2015). Yahudi mistisizmi veya Kabalacılık: İnançlar ve tarih. İstanbul: Ayışığı Kitapları.
12. Graudy, R. (2005). İsrail, mitler ve terör. İstanbul: Pınar Yayınları.
13. Greenberg, R. (2009). Towards an inclusive archaeology in jerusalem: The case of silwan/the city of david. Public Archaeology, 8(1), 35-50. https://doi.org/10.1179/175355309x402745
14. Hacısalihoğlu, Y. (2006). Kuramsal ve kavramsal bir çözülme: Mekan-güç-çatışma ve jeopolitik. Türk Coğrafya Dergisi, (47), 1-14.
15. Hallsell, G. (2003). Tanrı’yı kıyamete zorlamak. (Çev. M. Acar & H. Özmen). Ankara: KİM Yayınları.
16. Heine, H. (1964). Geständnisse. İçinde H. Kaufmann (Ed.), Sämtliche Werke (Bd. XIII). München: Kindler Taschenbücher.
17. Israel State Archives (2018). The Declaration of Independence. https://catalog.archives.gov.il/en/chapter/the-declaration-of-independence/ [Erişim Tarihi: 29.07.2024]
18. İşcan, İ. H. (2004). Uluslararası ilişkilerde klasik jeopolitik teoriler ve çağdaş yansımaları. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 1(2), 47-79.
19. Katar, M. (2007). İsrail kavminin seçilmişliği üzerine bir araştırma. Journal of Islamic Research, 20(4), 172-177.
20. Kılıç, D. (2008). Ortadoğu’nun dini jeopolitiği ve günümüze yansımaları üzerine bir deneme. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13(1), 65-86.
21. Kızıloğlu, S. (2012). İsrail Devleti’nin kuruluşuna kadar geçen süreçte Yahudiler ve Siyonizm’in Gelişimi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 35-64.
22. Newman, D. (2004). Gush Emunim. İçinde P. Mattar (Ed.), Encyclopedia of the Modern Middle East and North Africa (s. 958-959). New York: Macmillan Reference USA.
23. Nye, J. S. & Welch, D. A. (2011). Küresel çatışmayı ve iş birliğini anlamak. (Çev. R. Akman). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
24. Okada, M. (2012). The preservation and exhibition of Christian church sites in Israel: A case study of the Israel nature and parks authority and the franciscan order. Orient, 47, 147-168.
25. Petersen, A. (2005). Politics and narratives: Islamic archaeology in Israel. Antiquity, 79(306), 858-864. doi:10.1017/S0003598X00114991
26. Reuters (2009, Aralık 11). Israeli minister: no real ‘freeze’ on settlement. http://uk.reuters.com [Erişim Tarihi: 16.10.2016]
27. Sand, Ş. (2011). Kitab-ı Mukaddes’ten Siyonizme Yahudi halkı nasıl icat edildi?. (Çev. I. Ergüden). İstanbul: Doğan Kitap.
28. Shahak, I. & Mezvinsky, N. (2002). İsrail’de Yahudi fundamentalizmi. (Çev. M. E. Dağ). İstanbul: Anka Yayınları.
29. Shavit, Z. (2017). Mosaic art in modern Israel and the construction of a sense of place. Nations and Nationalism, 24(3), 792-816. doi:10.1111/nana.12382
30. Spykman, N. J. (1942). America’s strategy in world politics: The United States and the balance of power. New York: Harcourt, Brace & Company.
31. Starzmann, M. T. (2010). Structural violence as political experience in Palestine: An archaeology of the past in the present. Present Pasts, 2(1), 126-141. https://doi.org/10.5334/pp.29
32. Tanyu, H. (1980). Süleyman Mabedi. İçinde Türk Ansiklopedisi. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
33. Tevrat (t.y.). Kutsal Kitap. https://www.kutsalkitap.org/online-tevrat-oku/ [Erişim Tarihi: 30.07.2024]
34. Tezkan, Y. & Taşar, M. M. (2002). Dünden bugüne jeopolitik. İstanbul: Ülke Kitapları.
35. UNGA (1947). Palestine plan of partition with economic union-General Assembly resolution 181 (II) Future government of Palestine. UN. https://documents.un.org/doc/resolution/gen/nr0/038/88/pdf/nr003888.pdf?token=JqYFKwBwNuHQfC1vD9&fe=true [Erişim Tarihi: 30.07.2024]
36. Whitelam, K. W. (1997). The invention of ancient Israel: The silencing of Palestinian history. New York: Routledge.
37. Yeşiltaş, M. (2014). Stratejik Derinlik’in jeopolitik tahayyülü. Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi, 1(1), 25-56. Zola, E. (2012). Suçluyorum. İstanbul: Can Yayınları.